Καλό ταξίδι, Αιμίλιε Μάρκου

Καλό ταξίδι, Αιμίλιε Μάρκου

Έφυγε, σε ηλικία 79 χρόνων, ο Αιμίλιος Μάρκου του Δημητρίου, μια εμβληματική φυσιογνωμία, ένας ευγενικός κτηνοτρόφος, ένας φιλόξενος άνθρωπος.

Τον συνάντησα μόλις μία φορά τον Απρίλιο του 2014, δέκα χρόνια πριν, όταν σε μία από τις πολλές εξερευνήσεις μας στο νησί, κάπου στο βουνό του Άγιου Φωκά, ο Κώστας ο Κωστογλάκης μας πήγε (εμένα και τον Μάνο Μαστρογιώργη) να δούμε την πηγή του Αγίου Νικολάου και τα ερείπια της Άσπρης Εκκλησιάς και μετά ήθελε να μας πάει στη μάντρα του Αιμίλιου να τον γνωρίσουμε,(ξέροντας ίσως την αδυναμία μου να φωτογραφίζω ευγενικές φυσιογνωμίες).

Χωρίς να μας περιμένει, μας καλοδέχτηκε, μας άνοιξε την πόρτα του, μας φίλεψε, μας πόζαρε με χαμόγελο και καλή διάθεση. Σ' εκείνον τον χώρο με το έντονο παραδοσιακό στοιχείο,  τις παλιές τις λάμπες, το ξύλινο ταβάνι και τους καθρέφτες με τα κεντήματα τον έβγαλα μερικές φωτογραφίες αλλά οι αγαπημένες μου είναι με τον εγγονό του και τα ταιριαστά ρούχα παραλλαγής.

Μείναμε ώρα να τον παρακολουθούμε να φροντίζει τα γουρουνάκια του, να σκουπίζει, πόσο όμορφες εικόνες μιας άλλης Κω, της αυθεντικής Κω, των αυθεντικών, φιλόξενων Κώων που τόσο έχουν εκλείψει.

Αυτή η μέρα έμεινε χαραγμένη στην μνήμη μου ως η μέρα στη μάντρα του Αιμίλιου.

Καλό ταξίδι... Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του...

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Farewell, Aimilios Markou

Aimilios Markou, son of Dimitrios, passed away at the age of 79 — an emblematic figure, a kind-hearted stockbreeder, and a truly hospitable man.

I met him only once, in April 2014, ten years ago, during one of our many explorations around the island. Somewhere on the mountain of Agios Fokas, Kostas Kostoglakis took us — me and Manos Mastrogiorgis — to see the spring of Saint Nikolaos and the ruins of Aspri Ekklisia (White Church). Afterwards, he wanted to take us to Aimilios’ sheepfold to meet him, perhaps knowing my fondness for photographing kind and authentic faces.

Without expecting us, he welcomed us warmly, opened his door to us, treated us generously, and posed for my camera with a smile and genuine warmth. In that space, filled with strong traditional character — the old lamps, the wooden ceiling, and the mirrors decorated with embroidered cloths — I took several photographs of him. But my favorite ones are those with his grandson, both of them wearing matching camouflage clothes.

We stayed there for quite a while, watching him care for his little pigs, sweeping and tending to his place. Such beautiful images of another Kos — the authentic Kos, of authentic and hospitable people who have become increasingly rare.

That day has remained engraved in my memory as “the day at Aimilios’ sheepfold.”

Farewell… My heartfelt condolences to his family.