Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΠΑΘΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΑΡΠΑΘΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 22 Μαΐου 2022

ECOTOURISM KARPATHOS, η Όλυμπος με ξεναγό τη Βαγγελιώ

ECOTOURISM KARPATHOS, η Όλυμπος με ξεναγό τη Βαγγελιώ
Το αιώνιο απωθημένο μου ήταν. Μου φάνταζε τόσο μακριά που νόμιζα πως δεν θα πάω ποτέ. Κι όμως ήταν τόσο απλό. Μπαίνεις στο πλοίο και 9 ώρες μετά φτάνεις στην Κάρπαθο, ένα από τα πιο όμορφα νησιά των Δωδεκανήσων. Είχα ραντεβού με τη Μαριάν, μια καταξιωμένη φίλη φωτογράφο και η επιθυμία μας ήταν να καλύψουμε φωτογραφικά τις συνήθειες των κατοίκων του πιο απομακρυσμένου χωριού της Καρπάθου, της Ολύμπου (60 χλμ από το λιμάνι Πηγάδια, μία ώρα οδήγηση). Δεν κρατιόμουν να διαπιστώσω αν οι κάτοικοι του χωριού όντως ζουν την καθημερινότητά τους φορώντας τις παραδοσιακές τους φορεσιές, όπως παντού διάβαζα και έβλεπα.
Η πραγματικότητα ξεπερνούσε κατά πολύ τη φαντασία μου. Θυμάμαι μπαίνοντας στο χωριό, μια εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου, ούρλιαζα από χαρά, καθώς δεν υπήρξε γυναίκα να περάσει δίπλα μας, που να μην ήταν ντυμένη με την παραδοσιακή της φορεσιά. Ήξερα εκείνη την στιγμή ότι για την εβδομάδα που θα ζούσα στην Όλυμπο θα ήμουν ευτυχισμένη.
Όταν έφτασα στην Κάρπαθο, ήμουν άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Ήξερα πως θα περνούσα μια εβδομάδα στην Όλυμπο, αλλά δεν είχα ιδέα από πού να ξεκινήσω. Ζήτησα, λοιπόν, κάποια tips από τον φίλο μου, τον Διονύση Κουρή, τον φωτογράφο του περιοδικού Blue της Aegean Airlines, που μόλις είχε γυρίσει από Κάρπαθο. Μου είπε να επικοινωνήσω με τη Βαγγελίτσα Αγαπίου, η οποία θα γινόταν ο άνθρωπός μου στην Όλυμπο. Είχα σκοπό να της τηλεφωνήσω με το που θα έφτανα στην Όλυμπο, αλλά με το που πάτησα το πόδι μου στο λιμάνι Πηγάδια της Καρπάθου με βρήκε εκείνη! Όταν χτύπησε το τηλέφωνό μου και μου είπε ότι ήταν η Βαγγελίτσα Αγαπίου κι ότι της έδωσε το τηλέφωνό μου ένας άλλος κοινός μας φίλος, ο Γιώργος Μαστρομανώλης από την Κάσο, τρελάθηκα από τη χαρά μου! Τέτοιου είδους συμπτώσεις με ενθουσιάζουν και δώσαμε ραντεβού με το που θα φτάναμε στην Όλυμπο!
Η Ευαγγελία, ή Βαγγελίτσα, ή Βαγγελιώ-όπως τη φωνάζουν όλοι- είναι γέννημα-θρέμμα Καρπάθου. Σπούδασε Γεωγραφία κι επιπλέον μεταπτυχιακά ασχολήθηκε με το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, τα Ταξίδια και τον Τουρισμό. Η γνήσια και αδιαμφισβήτητη αγάπη της για την Κάρπαθο, και ιδιαίτερα για την Όλυμπο, την οδήγησε να ξεκινήσει κάποια προγράμματα οικοτουρισμού με σκοπό να μεταδώσει στους επισκέπτες αυτήν την αγάπη και τον σεβασμό που νιώθει για τον τόπο της αλλά και για να τους δημιουργήσει εκείνες τις εμπειρίες που θα τους εντάξουν στην τοπική κοινωνία ως ισάξια μέλη της.
Δεν υπάρχει υπηρεσία που να μην προσφέρει το Ecotourism Karpathos, με το ευφάνταστο motto Follow your Karpathos (όπου το path=μονοπάτι είναι με bold) της Βαγγελιώς και του Μηνά Αγαπίου. Ό,τι χρειαστείς, με ένα τηλέφωνο στο κανονίζει η Βαγγελιώ. Από ενοικίαση αυτοκινήτου, ξενάγηση και περιήγηση στο χωριό της Ολύμπου, επίσκεψη σε παραδοσιακά σπίτια, μελισσοκομεία, πεζοπορίες, εκδρομές, παρατήρηση και φωτογράφηση πουλιών (birdwatching), φωτογράφηση σπάνιων φυτών, παραδοσιακή μαγειρική, μάζεμα ελιών και τόσα άλλα....
Εγώ όμως τώρα θα σας πω τι ήταν για μας η Βαγγελιώ τη μία εβδομάδα που μείναμε στην Όλυμπο, πέρα από τις δραστηριότητες που διαφημίζονται στο εξαιρετικό site του οικολογικού της παράδεισου Ecotourism Karpathos.
η διαφημιστική παρουσία πολύ έντονη
ξενάγηση στο Μύλο
ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και πολυφωτογραφημένα σπίτια της Ολύμπου
Η Βαγγελιώ πήρε από το χέρι (κυριολεκτικά και μεταφορικά) δύο άγνωστες. Δεν είχε κάτι να κερδίσει από μας. Εντάξει, η Μαριάν θα έγραφε ένα άρθρο για κάποιο αγγλικό περιοδικό, αλλά γενικά για την Όλυμπο, κι άντε εγώ ίσως έκανα μια ανάρτηση στο blog μου. Μας καλωσόρισε στο χωριό της με το που φτάσαμε, κι ανέλαβε εξ' ολοκλήρου την ξενάγησή μας. Μας έκανε το φουλ τουρ της Ολύμπου, επίσκεψη σε παραδοσιακό σπίτι, επίσκεψη και ξενάγηση στο παραδοσιακό καφενείο "Parthenon", επίσκεψη σε παραδοσιακό φούρνο και στον Μύλο, ξενάγηση στην εκκλησία της Παναγιάς στην κεντρική πλατεία του χωριού. Κι όλη αυτήν την ώρα μας σύστηνε σε όλους τους ντόπιους, μας μιλούσε με αγάπη για τον τόπο της και με πάθος για τη δουλειά της. Οι προτάσεις έπεφταν βροχή, κι ενώ πνιγόταν στη δουλειά, έμοιαζε πολύ σημαντικό για εκείνην να τα έχουμε δει όλα, να τα έχουμε γευτεί όλα, να τα έχουμε εξερευνήσει όλα πριν φύγουμε. 
Η πρόθεσή της δεν ήταν απλά να περάσουμε καλά στις διακοπές μας αλλά να αλλάξει το νόημα των διακοπών μας, μέσα από οικοδραστηριότητες που θα μας έκαναν να πιστέψουμε ότι είμαστε κομμάτι αυτού του τόπου, ότι ανήκουμε εκεί, ότι νιώθουμε στο πετσί μας την έννοια της φιλοξενίας, ότι δεν θα θέλουμε να φύγουμε ποτέ.
Και δεν θέλαμε. 
Η Βαγγελιώ σε διάφορα σημεία της ξενάγησής μας στην Όλυμπο
Με τη βοήθεια της γνωρίσαμε όλους τους ντόπιους, τους αγαπήσαμε. Μας κάλεσε στο πατρικό της σπίτι στο παραλιακό χωριό Διαφάνι, κοντά στην Όλυμπο, με όλη την οικογένεια παρούσα. Είδαμε όλη τη διαδικασία να φουρνίζει η μαμά της, η Σοφία, ψωμί στον παραδοσιακό φούρνο και την ετοιμασία του γεμιστού αρνιού που μπαίνει στον φούρνο και ψήνεται όλη νύχτα για τον 15αύγουστο. Μας κάλεσε στην αυλή της και μας φίλεψε χειροποίητο ψωμί, τρία διαφορετικά είδη τυριού και στάκα, κόκκινο κρασί, ντοματίνια και ελαιόλαδο, όλα δικά τους, όλα φτιαγμένα από την οικογένεια. Τι νοστιμιά είχε εκείνη η ντομάτα και το φρεσκοψημένο ψωμί!
Αλλά και την επόμενη μέρα, ανήμερα του 15αύγουστου, που όλο το χωριό ήταν στο πόδι, φορώντας τις παραδοσιακές τους φορεσιές, για τους εορτασμούς στην Παναγία και την κεντρική πλατεία του χωριού, με ζωντανές συνδέσεις σε όλα τα κανάλια και χιλιάδες κόσμου να φωτογραφίζει το πολύχρωμο αυτό θέαμα, η Βαγγελιώ ήταν πάλι εκεί με την οικογένειά της με τις εντυπωσιακές τους φορεσιές να νοιάζεται για το τι κάναμε κι αν περνάμε καλά. Και το ίδιο βράδυ, γιορτιάτικα, μας ξανακάλεσε στο σπίτι της στο Διαφάνι να μας τρατάρει το γεμιστό κατσίκι με το ρύζι, και να μας γλυκάνει με σπιτικό γαλακτομπούρεκο.
Δεν ξέρω ποια είναι η δική σας ιδέα για την φιλοξενία, αλλά ό,τι είδαμε κι ό,τι νιώσαμε στην Όλυμπο και στο Διαφάνι, το χρωστάμε στη Βαγγελιώ. Από το ηλιοβασίλεμα στην Όλυμπο, την εκδρομή στη Σαρία που εκείνη μας κανόνισε, τα αμπέλια της οικογένειας στο δρόμο για την Αυλώνα και το ζουμερό σταφύλι που γευτήκαμε, μέχρι το άνοιγμα της πόρτας του σπιτιού της σε δυο άγνωστες, όλα σε σένα τα χρωστάμε Βαγγελιώ! Και ότι κλαίγαμε φεύγοντας, αφήνοντας πίσω τους ντόπιους φίλους μας, σε σένα το χρωστάμε.
Κι εσύ μας χρωστάς ένα Τρίστομο και μια υπόσχεση ότι θα συνεχίσεις να είσαι αυτό που είσαι και θα συνεχίσεις να αγαπάς τον τόπο σου και να τον διαφημίζεις με τον καλύτερο τρόπο!
Αν βρεθείτε στην Κάρπαθο, την Ευαγγελία θα την βρείτε στο Ecotourism-Karpathos, τηλ: 6949935881
και στο email: info@ecotourism-karpathos.com  
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni 

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

ECOTOURISM KARPATHOS – Olympos with Vangelio as our guide

It was my eternal unfulfilled dream. It seemed so far away that I thought I would never go. And yet it was so simple. You get on the ship and nine hours later you arrive in Karpathos, one of the most beautiful islands of the Dodecanese. I had arranged to meet with Marian, a distinguished photographer friend, and our wish was to photographically document the habits of the inhabitants of the most remote village of Karpathos, Olympos (60 km from Pigadia port, about an hour’s drive). I could hardly wait to see if the villagers truly lived their daily lives wearing their traditional costumes, as I had read and seen everywhere.

The reality far exceeded my imagination. I remember entering the village, a picture I will never forget in my life—I was screaming with joy, as not a single woman passed by without being dressed in her traditional costume. At that very moment, I knew that for the week I would live in Olympos, I would be happy.

When I arrived in Karpathos, I was a stranger among strangers. I knew I would spend a week in Olympos, but I had no idea where to start. So, I asked for some tips from my friend Dionysis Kouris, the photographer of Aegean Airlines’ Blue magazine, who had just returned from Karpathos. He told me to contact Vangelitsa Agapiou, who would become my person in Olympos. I intended to call her as soon as I reached the village, but the moment I set foot in Pigadia port in Karpathos, she found me first! When my phone rang and she said she was Vangelitsa Agapiou, and that another mutual friend of ours, Giorgos Mastromanolis from Kasos, had given her my number, I was overjoyed! These kinds of coincidences excite me, and we agreed to meet as soon as we arrived in Olympos!

Evangelia—or Vangelitsa, or Vangelio, as everyone calls her—is a true daughter of Karpathos. She studied Geography and later did postgraduate studies in Environment and Development, Travel and Tourism. Her genuine and unquestionable love for Karpathos, and especially for Olympos, led her to launch several ecotourism programs with the aim of passing on to visitors the same love and respect she feels for her homeland, and to create experiences that integrate them into the local community as equal members.

There is no service that Ecotourism Karpathos does not offer, with its imaginative motto Follow your Karpathos (where the word path is in bold), run by Vangelio and Minas Agapiou. Whatever you need, one phone call and Vangelio will arrange it: from car rental, guiding and village tours in Olympos, visits to traditional houses and beekeeping, hikes, excursions, birdwatching and rare plant photography, to traditional cooking, olive harvesting, and so much more…

But now I will tell you what Vangelio meant for us during the one week we stayed in Olympos, beyond the activities advertised on the excellent site of her ecological paradise, Ecotourism Karpathos.

Vangelio literally and figuratively took two strangers by the hand. She had nothing to gain from us. Sure, Marian would write an article for an English magazine, but generally about Olympos, and maybe I would do a blog post. She welcomed us to her village the moment we arrived and took full charge of our tour. She gave us the full Olympos experience: visit to a traditional house, visit and tour of the traditional café “Parthenon,” a stop at the traditional bakery and the windmill, a guided tour of the Church of Panagia in the village’s central square. All the while she was introducing us to locals, speaking with love about her land and passion for her work. Suggestions poured in, and although she was drowning in work, it seemed very important to her that we see everything, taste everything, explore everything before we left.

Her intention was not simply that we enjoy our vacation, but that she transform the very meaning of our vacation, through eco-activities that would make us feel we were part of this place, that we belonged there, that we could feel hospitality in our skin, that we would never want to leave.
And we didn’t.

Thanks to her, we met all the locals and grew to love them. She invited us to her family home in the seaside village of Diafani, near Olympos, with the whole family present. We watched her mother, Sophia, bake bread in the traditional oven and prepare stuffed lamb that would be cooked overnight for the August 15th feast. She welcomed us into her courtyard and treated us to homemade bread, three kinds of cheese and staka, red wine, cherry tomatoes, and olive oil—all theirs, all made by the family. What flavor that tomato and freshly baked bread had!

And the next day, on August 15th itself, when the whole village was up on its feet, dressed in their traditional costumes, for the celebrations in Panagia and the central square—with live broadcasts on all the channels and thousands of people photographing the colorful spectacle—Vangelio was there again with her family in their impressive costumes, caring about what we were doing and if we were enjoying ourselves. And that same evening, on the holiday itself, she invited us once more to her home in Diafani to treat us to the stuffed goat with rice, and to sweeten us with homemade galaktoboureko.

I don’t know what your idea of hospitality is, but whatever we saw and felt in Olympos and Diafani, we owe to Vangelio. From the sunset in Olympos, the excursion to Saria that she arranged for us, the family vineyards on the road to Avlona and the juicy grapes we tasted, to opening her house to two strangers—Vangelio, we owe it all to you! And that we cried as we left, leaving behind our local friends, we also owe to you.

And you, Vangelio, owe us a Tristomo, and a promise that you will continue to be who you are, and to love your homeland and promote it in the best possible way!

If you find yourselves in Karpathos, you can find Evangelia at Ecotourism Karpathos
Tel: +30 6949935881
Email: info@ecotourism-karpathos.com

Τρίτη 15 Αυγούστου 2017

ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ (ΤΕΛΕΝΔΟΣ, ΨΕΡΙΜΟΣ, ΝΙΣΥΡΟΣ, ΚΩΣ, ΛΕΡΟΣ, ΛΕΙΨΟΙ, ΚΑΣΟΣ, ΚΑΡΠΑΘΟΣ)

ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
Σίγουρα είναι πολλές οι εκκλησίες της Παναγίας που γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο και σίγουρα δεν τις έχω επισκεφτεί όλες (ακόμα). Ή ίσως και να τις έχω επισκεφτεί αλλά να μην γνωρίζω ότι είναι αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου και άρα γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο. Εγγυημένα, όμως, αποτελούν πόλο έλξης για τους προσκυνητές οι οποίοι γεμίζουν τα καραβάκια και κατ' επέκταση συρρέουν στα νησιά για να προσκυνήσουν την Παναγία τη Σπηλιανή στη Νίσυρο, την Παναγία τη Μελαχροινή στην Ψέριμο και την Παναγία της Τελένδου.
Ο εορτασμός της Παναγιάς στα Δωδεκάνησα, είναι ξεχωριστός, με πανηγύρια σε όλα τα νησιά και σε όλα τα χωριά.
Τα περισσότερα εξ αυτών έχουν τα δικά τους έθιμα, που κρατούν από γενιά σε γενιά και τα κάνουν ξεχωριστά.
Έχουμε και λέμε:
ΤΕΛΕΝΔΟΣ:Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΝΤΟΥ
Στην Τέλενδο ο Ενοριακός ναός της Παναγιάς (η Παναγιά της Τελέντου) χτίστηκε και ιστορήθηκε από δωρεές ναυτικών στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

ΨΕΡΙΜΟΣ: ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΗ
Η εορτή της Παναγιάς στο νησί της Ψερίμου, όπου δεσπόζει η εκκλησία της Παναγιάς της «Μελαχροινής», όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι λόγω του σκούρου χρώματος της ρωσικής τεχνοτροπίας εικόνας είναι ιδιαίτερη. Με πλοιάρια κάτοικοι από την Κάλυμνο, την Κω και τη Νίσυρο καταφθάνουν για να ζητήσουν τη χάρη της Παναγίας. Οι καμπάνες ηχούν πανηγυρικά τη στιγμή που γίνεται η περιφορά του επιταφίου της Θεοτόκου. Συγκινητικές είναι οι στιγμές όταν κλήρος και λαός, ντόπιοι και τουρίστες, συμμετέχουν στη λιτανεία η οποία περνά από τους δρόμους και τα σοκάκια της νήσου ακόμα και από την αμμουδιά στην άκρη της θάλασσας.

ΚΑΛΥΜΝΟΣ: ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ
Η εκκλησία της Παναγιάς της Χαριτωμένης (1794) με το εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο της, βρίσκεται στην Χώρα, την πρώτη πρωτεύουσα της Καλύμνου και έχει μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, σχετικά με την εύρεση της παλαιάς εικόνας της Παναγίας, που κοσμεί την εκκλησία και σχετικά με την ανέγερση του ναού, όπου χρησιμοποιήθηκαν υλικά (κίονες, κιονόκρανα, επιγραφές, ανάγλυφα, δόμοι) από το ιερό του Δηλίου Απόλλωνα.
Σήμερα σώζονται, στα αρχικά τους εμφανή σημεία, σε άριστη κατάσταση.

ΛΕΡΟΣ: ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΣΤΡΟΥ
Η Παναγία του Κάστρου στη Λέρο έχει τη τιμητική της τον Δεκαπενταύγουστο και χιλιάδες κόσμου ανεβαίνουν τα εκατοντάδες σκαλοπάτια της για να προσκυνήσουν την Αγία εικόνα της, αλλά και να θαυμάσουν την υπέροχη θέα, αφού όλο το νησί βρίσκεται «στα πόδια Της».

ΝΙΣΥΡΟΣ: ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΣΠΗΛΙΑΝΗ ΚΑΙ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΥΡΑ
ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΠΗΛΙΑΝΗ:Στη Νίσυρο, γιορτάζει η Παναγιά η Σπηλιανή ένα από τα πιο γνωστά μοναστήρια που προσελκύει πλήθος κόσμου από όλα τα Δωδεκάνησα. Το έθιμο θέλει τις λεγόμενες «εννιαμερίτισσες» να καταφτάνουν από τα γύρω νησιά στη μονή εννιά μέρες πριν, για να πραγματοποιήσουν μια ξεχωριστή τελετουργία που λήγει ανήμερα της Παναγιάς. Την παραμονή προσφέρονται στους επισκέπτες ρεβίθια και πατάτες και ανήμερα κρέας με πατάτες στο γλέντι που γίνεται στην αυλή του σχολείου κάτω από την εκκλησία.
τα κόλυβα της Παναγίας στο Ζωσιμοπούλειο
Στο τραπέζι της Παναγιάς στο Ζωσιμοπούλειο
ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΥΡΑ: 2 περίπου χιλ. από τα Νικιά βρίσκεται από το 1745 το ολόλευκο αυτό μοναστήρι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Εδώ γίνεται και μεγάλο πανηγύρι την παραμονή του 15αύγουστου.
Πανηγύρι στην Παναγιά Κυρά
ΛΕΙΨΟΙ:ΚΑΤΩ ΚΟΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΚΟΙΜΗΣΗ
Αξίζει να επισκεφθείτε την Κάτω Παναγιά του 1770 και την Πάνω Παναγιά (Κοίμηση της Θεοτόκου) χτισμένη στα 1500, που συνδέονται με το «Μονοπάτι της Κοίμησης» ένα πλακόστρωτο μονοπάτι 900 μέτρων- Η εκκλησία της Κάτω Κοίμησης βρίσκεται μέσα στα πράσινο, στο ομώνυμα μικρό λιμάνι δίπλα σε μία πηγή με δροσερό νερό. Χτίστηκε τον 16ο αιώνα. Γύρω της, σε τρύπες στους βράχους υπάρχουν τα οστά των καλόγερων που έζησαν και μαρτύρησαν εκεί στον Τουρκοκρατία. Υπάρχει εξαιρετικό πεζοπορικό μονοπάτι για όποιον ενδιαφέρεται να κάνει όλη τη διαδρομή με τα πόδια.
Κάτω Κοίμηση
το μονοπάτι που οδηγεί στην Πάνω Κοίμηση και η Κάτω Κοίμηση από ψηλά
η Πάνω Κοίμηση
ΚΩΣ:
Για τις εννέα (9) εκκλησίες της Κω που γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο, υπάρχει ξεχωριστή ανάρτηση: ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΟΥ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΤΟ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΩ
ΚΑΣΟΣ: «Πέρα Παναγία», Χωριό Παναγία
Το ενδιαφέρον των κατοίκων αλλά και των εποχιακών παραθεριστών συγκεντρώνεται σε μια Παναγία. Εκείνη της Κοίμησης της Θεοτόκου στο χωριό Παναγία. Ο ναός αυτός που καθιερώθηκε από τους παλιότερους κατοίκους να λέγεται και «Πέρα Παναγία», κοσμεί τον ομώνυμο οικισμό του νησιού και προς τιμή του ονομάστηκε Παναγία. 
Η ιστορία του ναού αυτού αρχίζει πριν 120 περίπου χρόνια. Όπως μας διηγούνται γεροντότεροι, στην ίδια θέση όπου είναι χτισμένος ο σημερινός μεγαλοπρεπής ναός της Παναγίας, προϋπήρχαν παλαιότερα τρεις μικρές εκκλησιές. Της Κοίμησης της Θεοτόκου, του Σταυρού και της Κασσιανής. Αποφασίστηκε λοιπόν το 1895, αυτά τα τρία εκκλησάκια να γκρεμιστούν και στη θέση τους να αναγερθεί ένας μεγαλύτερος ναός που θα κάλυπτε τις ανάγκες του συνεχώς αναπτυσσόμενου οικισμού. 
Για την κατασκευή αυτού του επιβλητικού ναού χρειάστηκε να μεταφερθούν τα καλύτερα υλικά της εποχής εκείνης, κυρίως από τη Μασσαλία, όπως και άλλα πολύτιμα υλικά, τα οποία μεταφέρθηκαν με ιστιοφόρα Κασιωτών καπεταναίων. Εκτός αυτών, επιλέγηκαν «ατσακένιες» πέτρες, οι οποίες πελεκήθηκαν κατάλληλα ώστε να αποκτήσουν ορθογώνιο παραλληλόγραμμο σχήμα. Μάλιστα, απ’ ότι ανέφεραν συχνά οι παλιότεροι, λέγεται ότι το κόστος κάθε πέτρας, στοίχισε μια χρυσή λύρα εποχής.
Τελικά, ο ναός αυτός που χτίστηκε με τη βοήθεια Ολυμπιτών τεχνιτών από τη γειτονική Κάρπαθο, ολοκληρώθηκε το 1902. 
Στο μεγάλο περιαύλι της εκκλησιάς, διατηρείται μια σαρκοφάγος. Σύμφωνα με την παράδοση, λέγεται ότι ανήκει στην Οσία Κασσιανή, η οποία  μνήμη της γιορτάζεται στις 7 Σεπτεμβρίου. Πάλι από διηγήσεις γεροντότερων μαθαίνουμε, ότι κάποτε υπήρχαν τα οστά της Οσίας εντός της σαρκοφάγου, όμως αυτά τα έκλεψαν διερχόμενοι ναυτικοί.
Αμέτρητα είναι τα χρυσά αφιερώματα και τα δώρα της Πέρα Παναγίας όπως και η ακίνητη περιουσία της, που την κατατάσσουν στους πιο εύπορους ναούς της Κάσου.
ΚΑΡΠΑΘΟΣ: Παναγία η «Σελλαγιώτιτσα»,Όλυμπος Καρπάθου
Για το τέλος άφησα το πιο εντυπωσιακό μέρος στον κόσμο, την Παναγία της Ολύμπου, που κάθε 15αύγουστο γεμίζει πανέμορφες πολύχρωμες παραδοσιακές στολές και από το πρωί ως το άλλο πρωί εκτυλίσσεται μία διαδικασία που αν δεν την δεις με τα μάτια σου είναι δύσκολο να την περιγράψεις κι αν δεις είναι δύσκολο να την ξεχάσεις ή να την ξεπεράσεις. 
Η καθεδρική εκκλησία της Ολύμπου είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού, στη συνοικία Σελλάϊ, γι’ αυτό και είναι γνωστή και ως «Σελλαγιώτιτσα».
Η εκκλησία κάηκε από πυρκαγιά και οι περισσότερες τοιχογραφίες της έχουν καταστραφεί, παρότι έχουν γίνει προσπάθειες για αναστύλωση του ναού.
Ο ναός έχει δύο εισόδους, την κεντρική από την οποία εισέρχονται στον ναό οι άντρες του χωριού και μία άλλη είσοδο από την οποία εισέρχονται οι γυναίκες οι οποίες κάθονται στη μία πλευρά του ναού η οποία προστέθηκε αργότερα.  
Ακολουθεί το κείμενο στα Αγγλικά:

The Virgin Mary Celebrations of August 15th in the Dodecanese

There are countless churches dedicated to the Virgin Mary that celebrate the Assumption on August 15th—and I certainly haven’t visited them all (yet). Or perhaps I have, without realizing that they are dedicated to the Assumption of the Virgin Mary, and therefore also celebrate on that day. What’s certain, however, is that they draw pilgrims in great numbers, filling the boats that sail toward the islands, eager to venerate Panagia Spiliani in Nisyros, Panagia Melachroini in Pserimos, and Panagia of Telendos.

The Feast of the Assumption of the Virgin Mary in the Dodecanese is truly unique, with festivals held on every island and in every village. Most of them have their own traditions, passed down through generations, making each celebration special.

Here are some of the most notable ones:

Telendos – Panagia of Telendos

The parish church of Panagia in Telendos (known as Panagia of Telendos) was built and decorated thanks to donations from sailors in the early 20th century.

Pserimos – Panagia Melachroini

On the island of Pserimos, the church of Panagia Melachroini—so named by the locals because of the dark hues of its Russian-style icon—becomes the heart of the celebration. Small boats bring visitors from Kalymnos, Kos, and Nisyros, all seeking the Virgin’s blessing. The bells ring joyfully during the procession of the Epitaphios of theVirgin Mary. It is deeply moving to watch clergy and laypeople, locals and tourists alike, walking together in the litany through the streets, alleys, and even along the sandy shore at the edge of the sea.

Kalymnos – Panagia Charitomeni

The church of Panagia Charitomeni (1794), with its impressive gilded wooden iconostasis, is located in Chora, the island’s first capital. The church has a fascinating history connected to the discovery of the old icon of the Virgin that now graces its walls. When it was built, materials such as columns, capitals, inscriptions, reliefs, and stone blocks were taken from the ancient sanctuary of Delian Apollo. Many of these elements remain in excellent condition today.

Leros – Panagia of the Castle

On Leros, Panagia of the Castle takes center stage on August 15th. Thousands of pilgrims climb the hundreds of steps leading to the holy icon, while also enjoying the breathtaking view, with the whole island unfolding “at Her feet.”

Nisyros – Panagia Spiliani & Panagia Kyra

Panagia Spiliani: One of the most famous monasteries in the Dodecanese, Panagia Spiliani in Nisyros attracts crowds from all the surrounding islands. According to tradition, the so-called “Enniameritisses” arrive nine days before the feast to take part in a unique ritual that culminates on the 15th. On the eve of the feast, chickpeas and potatoes are served to visitors, while on the day itself, meat and potatoes are prepared for the festive gathering in the schoolyard beneath the church.

Panagia Kyra: About two kilometers from the village of Nikia lies this all-white monastery, built in 1745 and dedicated to the Assumption. A large festival takes place here on the eve of the feast.

Leipsoi – Kato Koimisi & Pano Koimisi

In Leipsoi, it is worth visiting both Kato Panagia (1770) and Pano Panagia (the Assumption of the Virgin Mary, built around 1500). The two are connected by the “Path of the Assumption,” a 900-meter cobbled walkway. The lower church is nestled in greenery by a small harbor, next to a spring with fresh water. Built in the 16th century, it is surrounded by rock niches that still hold the bones of monks who lived and died there during Ottoman rule. The entire route makes for a wonderful hike.

Kos

Kos alone has nine churches dedicated to the Assumption, all of which celebrate on August 15th. (There’s a separate post about them: The Churches of the Virgin Mary that Celebrate the Assumption on Kos).

Kasos – Panagia “Pera Panagia” in the Village of Panagia

The heart of the celebration in Kasos is the impressive church of the Assumption in the village of Panagia, also known as Pera Panagia. Its history goes back about 120 years. In 1895, three small chapels—the Assumption of the Virgin Mary, the Holy Cross, and St. Kassiani—were torn down to make way for the larger church that would serve the growing community. Construction was completed in 1902, using high-quality materials imported from Marseille and carefully cut “diamond-hard” stones, each said to have cost a gold coin at the time.

The churchyard still holds a sarcophagus believed to belong to St. Kassiani, whose feast is celebrated on September 7th. Although tradition says her relics were once kept there, they were stolen long ago by passing sailors. Today, countless golden votives and gifts make Pera Panagia one of the wealthiest churches on the island.

Karpathos – Panagia “Sellagiotissa,” Olympos

And finally, perhaps the most spectacular celebration of all: the Virgin of Olympos in Karpathos. Every August 15th, the village comes alive with vibrant, multicolored traditional costumes. The festivities last from morning until the next day, creating an atmosphere so unique that it is almost impossible to describe—and unforgettable once experienced.

The cathedral of Olympos, dedicated to the Assumption of the Virgin Mary, stands at the center of the village, in the Sellai quarter, which is why it is also called Sellagiotissa. Though damaged by fire—which destroyed most of its frescoes—the church has been partially restored. Interestingly, it has two entrances: the central door for the men of the village, and another side entrance through which the women enter, sitting on a separate side of the church that was added later.

Πηγή: Τα Δωδεκάνησα κι οι εκκλησιές της Παναγίας
http://www.lipsi.gov.gr/el/ekklisies_ksoklisia 
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni