Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026

Η επιστροφή του ψηφιδωτού στην Κω έχει την υπογραφή του Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ

Η επιστροφή του ψηφιδωτού στην Κω έχει την υπογραφή του Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ
Παρ' ότι η Κως υπήρξε στην αρχαιότητα ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της τέχνης του ψηφιδωτού στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο αλλά και στον κόσμο, η παράδοση αυτή σταδιακά χάθηκε μέσα στους αιώνες. Τα σπουδαία ψηφιδωτά του νησιού έμειναν κυρίως ως μνήμες ενός ένδοξου παρελθόντος, ενώ πολλά από αυτά αποσπάστηκαν και μεταφέρθηκαν εκτός Κω, σε μουσεία, συλλογές και ιστορικά κτίρια άλλων τόπων. Έτσι, το νησί που κάποτε δημιούργησε μερικά από τα σημαντικότερα ψηφιδωτά της Μεσογείου, έμοιαζε για πολλά χρόνια να έχει απομακρυνθεί από τη δική του καλλιτεχνική κληρονομιά.
Κατά καιρούς εμφανίστηκαν άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το ψηφιδωτό, ανάμεσά τους και ο Νίκος Μίγκλης, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάδοση και τη διδασκαλία της τέχνης στο νησί. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, ο Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ  είναι εκείνος που κατάφερε όχι μόνο να επαναφέρει το ψηφιδωτό στην καθημερινότητα της Κω, αλλά ουσιαστικά να το εδραιώσει ξανά ως ζωντανή μορφή τέχνης. Μέσα από τα έργα του, τα δημόσια ψηφιδωτά, τις εκθέσεις, το εργαστήριο ψηφιδωτού και τα δωρεάν μαθήματα για ενήλικες και παιδιά, δημιούργησε έναν νέο κύκλο ανθρώπων που γνωρίζουν, αγαπούν και ασχολούνται με αυτή την απαιτητική αρχαία τέχνη.
από την Έκθεση στο Χάνι το 2021
Έργο του αείμνηστου Νίκου Μίγκλη
Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό: ότι μια τέχνη που για αιώνες έμοιαζε ξεχασμένη στην ίδια τη γενέτειρά της, επέστρεψε ξανά στην Κω — και αυτή τη φορά δείχνει πως ήρθε για να μείνει.

Ο Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ δεν αντιμετωπίζει το ψηφιδωτό ως μια απλή εικαστική δραστηριότητα. Για εκείνον, κάθε έργο αποτελεί μια πράξη μνήμης. Έναν τρόπο να μείνει κάτι ζωντανό μέσα στον χρόνο και στην καθημερινότητα των ανθρώπων της Κω. Είτε πρόκειται για ιστορικά γεγονότα, είτε για πρόσωπα, είτε για συλλογικά βιώματα, ο ίδιος θέλει τα έργα του να λειτουργούν ως σημεία μνήμης/ανάμνησης μέσα στον δημόσιο χώρο, όπως για παράδειγμα, τα ακόλουθα έργα:
1) Ηρώο στο Κοκκινόνερο, Βουρίννα που στήθηκε στην μνήμη των Θεόκριτου Κώστογλου, Ανεζούλας Πατάκου – Τρουμούχη και Σταματίας Περή
2) Μνημείο στη Λάμπη στην μνήμη των τριών Ελλήνων αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού (Χριστόδουλο Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκο και Έκτορα Γιαλοψό) που έπεσαν ηρωικά κατά την κρίση των Ιμίων
3) Μνημείο στον Άγιο Γεώργιο της Αλικαρνασού για τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922)
4) Ψηφιδωτό για τους Εβραίους της Κω, στα Δικαστήρια.
Παρ' όλο που ασχολείται μόλις την τελευταία δεκαετία με την τέχνη του ψηφιδωτού, η ανάγκη της δημιουργικής έκφρασης υπήρχε ανέκαθεν μέσα του. Πριν ακόμη γνωρίσει το ψηφιδωτό, δημιουργούσε κατασκευές με κοχύλια, άμμο και θαλασσόξυλα, χωρίς όμως να έχει δώσει συγκεκριμένη μορφή ή ταυτότητα σε αυτή την εσωτερική ανάγκη. Το 2016 παρακολούθησε σεμινάρια ψηφιδωτού, στο Κ.Ε.Κ Γεννηματάς με δάσκαλο τον αείμνηστο Νίκο Μίγκλη, έναν άνθρωπο που, όπως ο ίδιος παραδέχεται, τον επηρέασε βαθιά και καθόρισε την πορεία του. Η σχέση δασκάλου και μαθητή αποτυπώθηκε και στην πρώτη έκθεση ψηφιδωτού που πραγματοποιήθηκε το 2021 στο Χάνι, όπου συμμετείχαν μαζί. Επιρροή δέχτηκε και από το Ημερολόγιο του 2012 του 1ου ΓΕΛ Κω "Ψηφιδωτά της Κω" σε επιμέλεια Αλέκου Μαρκόγλου.
Από τότε, ο Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ αφιερώθηκε όλο και περισσότερο στην αρχαία ελληνική τέχνη του ψηφιδωτού, μια απαιτητική και ιδιαίτερα δύσκολη μορφή τέχνης που απαιτεί υπομονή, ακρίβεια και αφοσίωση. Όπως λέει ο ίδιος, το ψηφιδωτό τού προσφέρει ισορροπία. Και ίσως αυτή η εσωτερική ισορροπία να είναι που τον οδηγεί αδιάκοπα στη δημιουργία. Τα έργα του πλέον βρίσκονται διάσπαρτα σε ολόκληρο το νησί, σε εκκλησίες, δημόσιους χώρους και σημεία ιστορικής αναφοράς, σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμη και ο ίδιος αδυνατεί να υπολογίσει πόσα είναι συνολικά.
Το 2024 πραγματοποιήθηκε δεύτερη έκθεση έργων στη Χάβρα, την πρώην εβραϊκή συναγωγή της Κω, ενώ παράλληλα συνεχίζεται η λειτουργία του εργαστηρίου ψηφιδωτού υπό τη σκέπη της Ιεράς Μητρόπολης Κώου και Νισύρου και του Μητροπολίτη μας κ.κ. Ναθαναήλ. Τα μαθήματα πραγματοποιούνται στον Άγιο Ελευθέριο δύο φορές την εβδομάδα και προσφέρονται δωρεάν, με στόχο τη διάδοση της τέχνης του ψηφιδωτού. Παράλληλα διοργανώνονται εκπαιδευτικά εργαστήρια για παιδιά, όπως αυτά που πραγματοποιούνται στο 6ο Δημοτικό Σχολείο, δείχνοντας πως η διάσωση της τέχνης αυτής περνά και μέσα από τη νέα γενιά.
5) Ψηφιδωτό του Αγίου Ελευθερίου στον ομώνυμο ναό
Για τον Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ, το ψηφιδωτό δεν είναι απλώς τέχνη. Είναι μνήμη, προσφορά, ιστορία και προσωπική ανάγκη μαζί.
6) Αγία Κλαυδία
7) Οσία Μελώ
8) Άγιος Αντώνιος-Πολιτιστικό Κέντρο Πυλίου
Η σχέση της Κω με το ψηφιδωτό είναι βαθιά και ιστορική. Το νησί φιλοξένησε μερικά από τα σημαντικότερα ψηφιδωτά του ελληνικού χώρου, ανάμεσά τους και την περίφημη Αρπαγή της Ευρώπης, ένα από τα πιο γνωστά αρχαία ψηφιδωτά παγκοσμίως. Παράλληλα, 27 σημαντικά ψηφιδωτά της Κω βρίσκονται σήμερα στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Αυτή ακριβώς η ιστορική σύνδεση στάθηκε η αφορμή για το επόμενο μεγάλο εγχείρημα του καλλιτέχνη: την αναδημιουργία και των 27 ψηφιδωτών, ώστε να τοποθετηθούν στο πάρκο της Αγίας Παρασκευής, επαναφέροντας συμβολικά ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής μνήμης πίσω στον τόπο του. Τέσσερα από τα 27 ψηφιδωτά είναι ήδη έτοιμα, και το πέμπτο ετοιμάζεται, έτσι ώστε τα πέντε πρώτα να εγκαινιάσουν αυτό το καλοκαίρι το Πάρκο Ψηφιδωτών της Ιεράς Μητρόπολης Κώου και Νισύρου και που θα φέρει το όνομα "Νίκος Μίγκλης".
Με σειρά ολοκλήρωσης από το παλαιότερο στο πιο πρόσφατο, τα πέντε ψηφιδωτά είναι τα εξής:
1. "Ιππόκαμπος και Νύμφη", δεύτερο μισό 3ου μ.Χ αι. 1,13 Χ 1,11 μ.
2. "Κυνήγι λεοπάρδαλης", δεύτερο μισό 3ου μ.Χ αι. 3,14 Χ 1,53 μ.
3. "Κεφαλή Μέδουσας", τέλος 3ου μ.Χ αι. 1,82 Χ 1,80 μ.
4. "Νεαρός κυνηγός και πουλιά",  δεύτερο μισό 3ου μ.Χ αι. 
5. "Λεπτομέρεια από παλαιοχριστιανικό ψηφιδωτό δάπεδο", 5ος μ.Χ. αι.

Περνώντας αρκετές ώρες μαζί με τον Δαυΐδ, τόσο στο προσωπικό του εργαστήριο που στεγάζεται στη μεταφορική επιχείρηση στο Πλατάνι, όσο και στο εργαστήριο ψηφιδωτού στον Άγιο Ελευθέριο, γίνεται εύκολα αντιληπτό πως πρόκειται για έναν άνθρωπο με αληθινό πάθος και ξεκάθαρο όραμα για αυτό που κάνει. Το ψηφιδωτό για εκείνον δεν είναι χόμπι ούτε περιστασιακή ενασχόληση· είναι τρόπος έκφρασης, καθημερινή ανάγκη και διαρκής δημιουργία. Έμπνευσή του τα πάντα· η αρχαιότητα, η ποίηση, η αγάπη, οι συμπτώσεις.
Το γραφείο του γεμάτο αναμνηστικά, βραβεία, τιμητικές πλακέτες, ακόμη και προσωπική επιστολή από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, για τη συνολική προσφορά του στο ψηφιδωτό.
Ίσως γι’ αυτό έφτασα κάποια στιγμή να τον συγκρίνω με τον Banksy. Όχι φυσικά λόγω τεχνοτροπίας, αλλά εξαιτίας αυτής της αίσθησης που έχει πλέον δημιουργηθεί στην Κω: κάθε τόσο, σε μια γωνιά της πόλης, σε έναν τοίχο, σε μια εκκλησία ή σε έναν δημόσιο χώρο, εμφανίζεται ακόμη ένα νέο ψηφιδωτό. Τα έργα του έχουν πολλαπλασιαστεί σε μεγάλο βαθμό, σε μικρό χρονικό διάστημα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ιδιαίτερο στοιχείο της παρουσίας του: ότι χωρίς θόρυβο και χωρίς επιδίωξη προβολής, έχει καταφέρει να γεμίσει την Κω με μικρές ψηφιδωτές μνήμες.
Οι παρακάτω πληροφορίες είναι από το έντυπο που κυκλοφόρησε για την προώθηση της έκθεσης Ψηφιδωτών στην Πρώην Εβραϊκή Συναγωγή της Κω (Χάβρα, Εγκαίνια: 15/9/24)
Το ψηφιδωτό (αλλιώς ψηφοθέτημα) είναι σχέδιο ή παράσταση για τη διακόσμηση δαπέδου, τοίχου ή οροφής. Η παράσταση σχηματίζεται από τη συναρμολόγηση και συγκόλληση μικρών ποικιλόχρωμων κύβων (ψηφίδων) από μάρμαρο, πέτρα, σμάλτο, υαλόμαζα, πολύτιμο μέταλλο ή ψημένο πηλό. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνται ψηφίδες από συνθετικό υλικό προς διευκόλυνση των τεχνιτών και επίτευξη μεγαλύτερης πολυχρωμίας στα δημιουργήματα.
Οι προσπάθειες αυτές πήραν σάρκα και οστά την 27 Αυγούστου 2021, οπότε και πραγματοποιήθηκε η πρώτη έκθεση ψηφιδωτού, με έργα των Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ και Νίκου Μίγκλη, στον χώρο του Ιστορικού-Λαογραφικού Μουσείου Κω-Χάνι. Τα εγκαίνια της έκθεσης έγιναν με την υποστήριξη του ΔΟΠΑΒΣ (Δημοτικός Οργανισμός Πολιτισμού Αθλητισμού & Βρεφονηπιακών Σταθμών Κω) στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Ιπποκράτεια 2021». Η υποστήριξη προήλθε από τον εναγκαλισμό του οράματος του Υπεύθυνου του Εργαστηρίου, Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ και τον επιστημονικό υπεύθυνο της Αστικής Εταιρείας «Ιπποκράτης» Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Δρα Δημήτριο Γερούκαλη, Ψυχίατρο-Νευρολόγο.
Υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Κώου και Νισύρου και με τη συνεργασία της Αστικής Εταιρείας «Ιπποκράτης», οργανώθηκε και λειτουργεί από την 23η Νοεμβρίου 2021 το Εργαστήριο Ψηφιδωτών Κω της Ιεράς Μητροπόλεως, με Υπεύθυνο και Δάσκαλο τον κ. Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ, στον χώρο του πρόναου του Ιερού Παρεκκλησίου Αγίου Ελευθερίου Παραδεισίου της Ενορίας Αγίων Πάντων πόλεως Κω και αριθμεί περισσότερους από 70 μαθητές, οι οποίοι προσέρχονται επιμελώς στα μαθήματα και ο αριθμός των οποίων αυξάνεται καθώς προσελκύονται διαρκώς καινούργιοι.
"Η ράβδος του Ασκληπιού", έργο του μαθητή του Εργαστηρίου Ψηφιδωτού, Trevor Parker

Στο Εργαστήριο διδάσκεται η αρχαία ελληνική τεχνική τού ψηφιδωτού με τη χρήση φυσικών υλικών (μάρμαρο-κουρασάνι), με την οποία φτιάχτηκαν κατά την αρχαιότητα τα ψηφιδωτά τής Κω και σκοπός είναι η εκ νέου γνωριμία με αυτήν την παραδοσιακή τέχνη και η κατάκτησή της ως μίας σύγχρονης πολιτιστικής και καλλιτεχνικής έκφρασης.
Έργα μαθητών του Εργαστηρίου Ψηφιδωτού
Τα μαθήματα παραδίδονται υπό την εποπτεία του δασκάλου Δαυΐδ Χατζηδαυΐδ, τρεις φορές την εβδομάδα, από δύο ώρες στον πρόναο του Ιερού Εξωκκλησίου Αγίου Ελευθερίου στο Παραδείσι της Κω (βρίσκεται επί της οδού Ελλήνων Ολυμπιονικών), χώρος που έχει παραχωρηθεί από την Ιερά Μητρόπολη Κώου και Νισύρου για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.
9) το τεράστιο ψηφιδωτό με το νησί της Κω, μπροστά από τη Μητρόπολη
Αρωγός της όλης προσπάθειας ήταν η Αστική Εταιρεία «Ιπποκράτης», στα πλαίσια τού προγράμματος «Το Μέλλον τού Παρελθόντος». Σκοπός της, όπως ήδη αναφέραμε, η αξιοποίηση της σημαντικής αυτής τέχνης της παραδόσεώς μας, η πλήρης αναβίωσή της, η ένταξή της στο σύγχρονο πολιτιστικό γίγνεσθαι του νησιού μας, η ανάκτηση τού Ελληνικού Τρόπου Βίου και η διασφάλιση τού μέλλοντος τού ευλογημένου τόπου μας.
10) το τεράστιο ψηφιδωτό στο λιμάνι της Κω, που φιλοξενεί την άγκυρα
Το Εργαστήριο στοχεύει αφενός μεν στην απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας του, λαμβανομένου υπόψη ότι εκτός της αμισθί υπηρεσίας του δασκάλου του εργαστηρίου, τα έξοδα και οι ανάγκες λειτουργίας του καλύπτονται  την Ιερά Μητρόπολη Κώου και Νισύρου, και τα πρώτα χρόνια από την Αστική Εταιρεία «Ιπποκράτης», αφετέρου δε στη διαιώνιση της τέχνης και στην δημιουργία ανθρώπων-τεχνιτών κατόχων της.
Όραμα του εργαστηρίου ψηφιδωτών Ιεράς Μητροπόλεως Κώου & Νισύρου είναι η δημιουργία έργων παραδοσιακής τοπικής τεχνοτροπίας και μέσω της έκθεσής τους, είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους, ο εξωραϊσμός της Κω, έτσι ώστε το ψηφιδωτό να ενταχθεί ξανά και να λάβει την αρμόζουσα για αυτό θέση, μεταξύ των ιδιαιτέρων τοπικών χαρακτηριστικών της Κω.
Κείμενο, Φωτογραφίες:  Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

THE RETURN OF MOSAIC ART TO KOS BEARS THE SIGNATURE OF DAVID CHATZIDAVID
Although Kos was once one of the most important centers of mosaic art in the Aegean, the Mediterranean, and even the world, this tradition gradually faded through the centuries. The island’s remarkable mosaics remained mostly as memories of a glorious past, while many of them were removed and transferred outside Kos, ending up in museums, collections, and historic buildings elsewhere. Thus, the island that once created some of the most important mosaics in the Mediterranean seemed, for many years, to have drifted away from its own artistic heritage.

From time to time, individuals appeared who worked with mosaics, among them Nikos Migklis, who played a decisive role in spreading and teaching the art on the island. However, in recent years, David Chatzidavid is the one who managed not only to bring mosaics back into the everyday life of Kos, but essentially to re-establish them as a living form of art. Through his works, public mosaics, exhibitions, mosaic workshop, and free lessons for adults and children, he created a new circle of people who know, appreciate, and practice this demanding ancient art.
From the Exhibition at Chani, 2021
Work by the late Nikos Migklis

And perhaps this is the most important thing of all: that an art form which for centuries seemed forgotten in its own birthplace has now returned to Kos — and this time, it appears to be here to stay.

David Chatzidavid does not see mosaic art as a simple artistic activity. For him, every work is an act of memory — a way for something to remain alive through time and within the daily life of the people of Kos. Whether referring to historical events, people, or collective experiences, he wants his works to function as points of remembrance within public spaces, such as the following:
  1. The memorial at Kokkinonero, Vourinna, dedicated to the memory of Theokritos Kostoglou, Anezoula Patakou–Troumouchi, and Stamatia Peri.
  2. The memorial in Lampi dedicated to the three Greek Naval officers — Christodoulos Karathanasis, Panagiotis Vlachakos, and Hector Yalopsos — who heroically fell during the Imia crisis.
  3. The memorial at Agios Georgios in Halicarnassus commemorating the Asia Minor Catastrophe of 1922.
  4. The mosaic dedicated to the Jews of Kos, located at the Courthouse.

Although he has only been involved with mosaic art during the past decade, the need for creative expression had always existed within him. Even before discovering mosaics, he created works using shells, sand, and driftwood, without yet giving this inner need a specific artistic identity. In 2016, he attended mosaic seminars at the Gennimatas Vocational Training Center under the guidance of the late Nikos Migklis, a man who, as he himself admits, deeply influenced and shaped his path. The relationship between teacher and student was reflected in the first mosaic exhibition held in 2021 at Chani, where they both participated together.

Since then, David Chatzidavid has devoted himself increasingly to the ancient Greek art of mosaics — a demanding and particularly difficult art form requiring patience, precision, and dedication. As he himself says, mosaics give him balance. And perhaps it is this inner balance that continuously drives him to create. His works are now scattered all over the island, in churches, public spaces, and historical landmarks, to such an extent that even he himself can no longer calculate how many there are in total.

In 2024, a second exhibition of works took place at Havra, the former Jewish Synagogue of Kos, while at the same time the Mosaic Workshop continues to operate under the auspices of the Holy Metropolis of Kos and Nisyros and Metropolitan Nathanael. The classes are held at Agios Eleftherios twice a week and are offered free of charge, with the aim of spreading the art of mosaics. Educational workshops for children are also organized, such as those held at the 6th Primary School, showing that the preservation of this art also passes through the younger generation.
Mosaic of Saint Eleftherios at the church dedicated to him.

For David Chatzidavid, mosaic art is not simply art. It is memory, offering, history, and personal necessity all together.
Saint Claudia
Saint Melo
Saint Anthony – Cultural Center of Pyli

The relationship between Kos and mosaic art is deep and historical. The island hosted some of the most important mosaics in the Greek world, among them the famous Abduction of Europa, one of the best-known ancient mosaics worldwide. At the same time, 27 important mosaics from Kos are today housed in the Palace of the Grand Master. This very historical connection became the inspiration for the artist’s next major undertaking: the recreation of all 27 mosaics so that they may be placed in the park of Agia Paraskevi, symbolically bringing an important part of the island’s cultural memory back to its birthplace.

Four of the 27 mosaics are already completed, and the fifth is currently in progress, so that the first five will inaugurate this summer the Mosaic Park of the Holy Metropolis of Kos and Nisyros, which will bear the name “Nikos Migklis.”

In order of completion, from oldest to most recent, the five mosaics are:
  1. Hippocamp and Nymph, second half of the 3rd century AD, 1.13 × 1.11 m
  2. Leopard Hunt, second half of the 3rd century AD, 3.14 × 1.53 m
  3. Head of Medusa, late 3rd century AD, 1.82 × 1.80 m
  4. Young Hunter and Birds, second half of the 3rd century AD
  5. Detail from an Early Christian Mosaic Floor, 5th century AD
After spending many hours together with David, both in his personal workshop located at the transport company premises in Platani and in the mosaic workshop at Agios Eleftherios, it becomes immediately clear that he is a man with genuine passion and a clear vision for what he does. For him, mosaics are neither a hobby nor an occasional occupation; they are a means of expression, a daily necessity, and continuous creation. Everything inspires him: antiquity, poetry, love, coincidences.

His office is full of souvenirs, awards, honorary plaques, and even a personal letter from Bartholomew I of Constantinople recognizing his overall contribution to mosaic art.

Perhaps that is why, at one point, I found myself comparing him to Banksy. Not, of course, because of artistic style, but because of the feeling that now exists in Kos: every so often, in a corner of the city, on a wall, in a church, or in a public space, yet another new mosaic appears. His works have multiplied greatly within a short period of time. And perhaps this is the most remarkable aspect of his presence: that without noise and without seeking publicity, he has managed to fill Kos with small mosaic memories.

The following information comes from the booklet published for the promotion of the Mosaic Exhibition at the Former Jewish Synagogue of Kos (Havra, Opening: 15/9/24).

A mosaic is a design or representation used to decorate floors, walls, or ceilings. The image is formed through the assembly and adhesion of small multicolored cubes (tesserae) made of marble, stone, enamel, glass paste, precious metal, or fired clay. In recent years, synthetic tesserae have also been used to facilitate the work of artisans and achieve greater color variety.

These efforts took shape on August 27, 2021, when the first mosaic exhibition was held at the Historical and Folklore Museum of Kos — Chani — featuring works by David Chatzidavid and Nikos Migklis. The exhibition opening took place with the support of DOPAVS (Municipal Organization of Culture, Sports & Nursery Schools of Kos) within the framework of the “Hippocrateia 2021” events. Support also came through the embrace of the vision of the workshop director, David Chatzidavid, by Metropolitan Nathanael of Kos and Nisyros and Dr. Dimitrios Geroukalis, Psychiatrist-Neurologist and scientific director of the Civil Company “Hippocrates” Center for Prevention of Addictions and Promotion of Psychosocial Health.

Under the auspices of the Holy Metropolis of Kos and Nisyros and in collaboration with the Civil Company “Hippocrates,” the Mosaic Workshop of Kos of the Holy Metropolis was organized and has been operating since November 23, 2021, with David Chatzidavid serving as Director and Teacher. The workshop takes place in the narthex of the Chapel of Saint Eleftherios in Paradeisi, part of the Parish of All Saints in Kos Town, and now counts more than 70 students who attend diligently, while new participants continue to join constantly.
“The Rod of Asclepius,” work by Trevor Parker, student of the Mosaic Workshop

The workshop teaches the ancient Greek mosaic technique using natural materials (marble and kourasani mortar), the same method with which the ancient mosaics of Kos were created. Its purpose is to reintroduce this traditional art and establish it as a modern cultural and artistic expression.
Works by students of the Mosaic Workshop

Lessons are delivered under the supervision of teacher David Chatzidavid three times a week, for two hours each session, in the narthex of the Chapel of Saint Eleftherios in Paradeisi of Kos (located on Ellinon Olympionikon Street), a space granted by the Holy Metropolis of Kos and Nisyros specifically for this purpose.
The enormous mosaic depicting the island of Kos, located in front of the Metropolis.

A major supporter of the entire effort was the Civil Company “Hippocrates,” through the program The Future of the Past. Its purpose, as already mentioned, is the revival of this important traditional art, its reintegration into the contemporary cultural life of the island, the recovery of the Greek way of life, and the safeguarding of the future of this blessed place.
The enormous mosaic at the harbor of Kos, which hosts the anchor monument.

The Workshop aims, on the one hand, at the uninterrupted continuation of its operation, considering that beyond the unpaid service of its teacher, its operational expenses and needs are covered by the Holy Metropolis of Kos and Nisyros, and during the first years also by the Civil Company “Hippocrates.” On the other hand, it aims at preserving the art itself and creating new artisans capable of carrying it forward.

The vision of the Mosaic Workshop of the Holy Metropolis of Kos and Nisyros is the creation of works in traditional local style and, through their placement in public and private spaces, the beautification of Kos, so that mosaic art may once again take its rightful place among the island’s distinctive cultural characteristics.

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2026

Παγκόσμια Ημέρα Γονέων, για τους γονείς μου

Παγκόσμια Ημέρα Γονέων, για τους γονείς μου
Η βέρα τους γράφει 1 Σεπτεμβρίου 1965, την ημέρα που αρραβωνιάστηκαν.
Αυτό σημαίνει ότι οι γονείς μου είναι μαζί για πάνω από έξι δεκαετίες.
Σχεδόν 62 χρόνια μετά, παραμένουν ακόμα δίπλα ο ένας στον άλλον, ακόμα ο ένας για τον άλλον.
Δεν ήταν πάντα όλα εύκολα, αλλά τις στιγμές που ίσως θα ήταν πιο απλό να φύγουν, εκείνοι διάλεγαν να μείνουν.
ΜαΖί.
Ευγνώμων που τους έχω.

Φωτογραφία:  Sophia Karagianni
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

On the occasion of Global Day of Parents, for my parents

Their wedding ring is engraved with the date September 1st, 1965 — the day they got engaged.
That means my parents have been together for more than six decades.
Almost 62 years later, they still stand beside each other, still there for one another.

Things were not always easy, but in the moments when it might have been simpler to walk away, they chose to stay.
Together.

Grateful to have them.