Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026

Αφιέρωμα στη διεθνούς φήμης φωτογράφο Marianne Wie, φίλη της Κω, της Νισύρου και δική μου

Αφιέρωμα στη διεθνούς φήμης φωτογράφο Marianne Wie, φίλη της Κω, της Νισύρου και δική μου
Η Marianne Wie γεννήθηκε το 1972 στο Bergen της Νορβηγίας. Εργάζεται ως ελεύθερη επαγγελματίας φωτογράφος (freelance photographer) και αρθρογραφεί για Νορβηγικά και Αγγλικά Μέσα Ενημέρωσης. Έχει Πτυχίο (Master) στην Φωτογραφία από την Ακαδημία Τεχνών και Σχεδίου του Bergen (Bergen Academy of Arts and Design) και Μεταπτυχιακό (BA (HONS)) στην Γλυπτική από το Κολλέγιο Τεχνών και Σχεδίου του Chelsea στο Λονδίνο (Chelsea College of Art and Design).
H Marianne Wie φωτογραφίζει το Kavo Paradiso στην Κω
Η καλλιτεχνική της δουλειά κυρίως περιλαμβάνει φωτογραφία και γλυπτική. Ταυτότητα, μνήμες, χρόνος και φύση είναι τα επαναλαμβανόμενα θέματα στη δουλειά της. 
Είναι γνωστή για τα δημοσιεύματά της από τα ελληνικά νησιά σε πολύ δημοφιλή νορβηγικά και αγγλικά περιοδικά και για φωτογραφήσεις ελληνικών σπιτιών σε μεγάλα περιοδικά εσωτερικής διακόσμησης (όπως το The World of Interiors). Συνεργάζεται με το BBC, το Guardian, το Norsk Ukeblad και άλλα.
στην αγαπημένη της Κω, στο εστιατόριο Broadway
Στο νορβηγικό περιοδικό Norsk Ukeblad (το 2ο σε κυκλοφορία γυναικείο περιοδικό στη Νορβηγία) αφιέρωσε εξασέλιδο αφιέρωμα στο νησί μας με στόχο να ανατρέψουμε τη μέση σκανδιναβική αντίληψη ότι η Κως είναι κατάλληλη για νεαρούς τουρίστες μόνο. Γύρισε όλο το νησί καταγράφοντας την άποψη γυναικών άνω των 40 για τους λόγους που θα πρότειναν την Κω σαν τουριστικό προορισμό.
στον Άγιο Ιωάννη τον Θυμιανό
στην παλιά πόλη της Κω, στο κατάστημα της Δέσποινας Καλογήρου 
Μπορείτε να δείτε εικόνες από την Κέφαλο, τη Ζια, τις Χαϊχούτες, τα Θερμά και ιδιαίτερη αναφορά στη σαλάτα με ρόδι και το κότσι του Μιχάλη Ματθαίου Taverna Olympia Zia.

Η διεθνούς φήμης φωτογράφος Marianne Wie έκανε έκθεση με φωτογραφίες της από τη Νίσυρο στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Νισύρου υπό την αιγίδα της Νορβηγικής Πρεσβείας από την 1η ως τις 19 Αυγούστου του 2022, με την άδεια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου.
«Το Ποτάμι του Χρόνου» ήταν μία σειρά φωτογραφικών εικόνων που τραβήχτηκαν στο νησί της Νισύρου τέλη χειμώνα-αρχές άνοιξης το 2018. Τραβήχτηκαν με κάμερα medium format και χρήση ληγμένου φιλμ.
Οι περισσότερες από αυτές τις εικόνες περιλαμβάνουν τοπία που φέρουν ανθρώπινη ζωή ή κτίρια και το εσωτερικό τους που σταδιακά τα διεκδικεί πίσω η φύση.
"Για μένα, αυτές οι φωτογραφίες έχουν μία στοιχειωμένη μελαγχολική αίσθηση, η οποία -θέλω να πιστεύω ότι-δημιουργείται από έναν συνδυασμό από φυσικά υλικά και ίχνη που αφήνονται πίσω από ανθρώπους που έζησαν και πέρασαν από αυτά τα μέρη. Ποιες ήταν οι ζωές τους και τα όνειρά τους; Πού πάνε οι αναμνήσεις τους και η ιστορία τους όταν φεύγουν ή όταν πεθαίνουν; Αποθηκεύονται κάπου; Είναι πιθανό να δανείζονται μνήμες από τοπία, μέρη και άλλων ανθρώπων ζωές; Ίσως να μην υπάρχει απολύτως καμιά αλήθεια σ’ αυτό, ίσως εγώ απλά υπερ-αναλύω τα πάντα κι ίσως οι εικόνες είναι μελαγχολικές και καταθλιπτικές επειδή μου έλειπε το σπίτι μου όταν τις τράβηξα. Η ιστορία είναι ένας δρόμος αποκλίνων και υποκειμενικός και οι μνήμες και οι τοποθεσίες αλλάζουν με τον χρόνο. Ο τίτλος προέρχεται από ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία «Καταριέμαι Το Ποτάμι του Χρόνου» ( "I Curse The River of Time") του Νορβηγού συγγραφέα Per Petterson, μία θλιβερή αλλά όμορφη ιστορία για την περίπλοκη και συνηθισμένη ζωή μιας σκοτεινής σκανδιναβικής καρδιάς."

H Marianne Wie μαζί με τη φίλη της Zoë Burt, καταξιωμένες καλλιτέχνιδες αμφότερες, διοργανώνουν ένα ετήσιο, πενθήμερο εργαστήριο τέχνης (art workshop) στη Νίσυρο, κάθε φθινόπωρο, το Nature Journal.
Το εργαστήριο, που συνήθως συνδυάζεται με την φθινοπωρινή απόδραση στη Νίσυρο περιλαμβάνει:
  • Δημιουργία κυανοτυπιών (cyanotypes) σε χαρτί και ύφασμα
  • Πειραματισμό με χρώματα από φυσικές βαφές και μελάνια με τοπικά βότανα
  • Αποτύπωση φυτών (eco-printing και hapazome)
  • Ζωγραφική, γλυπτική, σκίτσο, κέντημα και δημιουργία του δικού σας μοναδικού Nature Journal.
Τα εργαστήρια απευθύνονται σε όλους, από αρχάριους έως έμπειρους καλλιτέχνες, ενώ στις μέρες του προγράμματος περιλαμβάνονται επίσης χρόνος για εξερεύνηση του ηφαιστείου της Νισύρου, μπάνιο, περίπατοι στα ορεινά χωριά, φαγητό σε τοπικές ταβέρνες κι αν είστε τυχεροί βόλτα στο υπέροχο Γυαλί.
Το επόμενο προγραμματισμένο εργαστήριο είναι από τις 28 Σεπτεμβρίου ως τις 2 Οκτωβρίου 2026.
στη Νίσυρο
Όσο για μας... Γνωριστήκαμε τον Απρίλιο του 2018 σε μια δύσκολη πεζοπορία του Χάρη Διακομιχάλη στην Αγία Ειρήνη στη Νίσυρο, κι έκτοτε "δέσαμε". Έχουμε ταξιδέψει πολύ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό κι έχουμε βιώσει απίστευτες εμπειρίες, καθώς δεν υπάρχει καταλληλότερο άτομο από τη Marianne για να ξυπνήσει τον περιπετειώδη σου εαυτό και να σου φτιάχνει το κέφι όταν είσαι λυπημένος ή πιεσμένος. Της χρωστάω μερικές από τις ωραιότερες στιγμές της ζωής μου!
στη Χάλκη
στη Νορβηγία
στην Αγγλία
στη Σαρία
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

A Tribute to Marianne Wie: Internationally Acclaimed Photographer and Friend of Kos, Nisyros, and Me.

Marianne Wie (born 1972, Bergen, Norway) works as a freelance photographer and writer for Norwegian and English media. She has a Master in photography from Bergen Academy of Arts and Design and BA (HONS) in Sculpture from Chelsea College of Art and Design in London.

Her art work mostly consists of photography and sculpture. Identity, memories, shame, time and nature are reoccurring themes in her work.

The internationally acclaimed photographer Marianne Wie held an exhibition of her photographs of Nisyros at the Archaeological Museum of Nisyros from 1 to 19 August 2022, under the auspices of the Royal Norwegian Embassy and with the permission of the Ephorate of Antiquities of the Dodecanese.

"River of Time" was a series of photographic images taken on the island of Nisyros during late winter and early spring 2018. They were shot on a medium format camera using out of date film.
Most of these images consist of landscapes carrying traces of human life, or of buildings and interiors which are slowly being claimed back by nature.

"For me these photographs have a haunted melancholic feeling that I like to think is created by a combination of natural materials and traces left behind by the people who have passed through and lived in these places. What were their lives and dreams like? Where do their memories and history go to when they leave or die? Are they being stored somewhere? Is it possible to borrow memories from landscapes, places and other people’s lives? Maybe there is not any truth in this at all, it is just me who over-analyses everything and maybe the images are melancholic and depressing because I was hopelessly homesick when I took them.
History is a twisted and subjective road and memories and places change with time. The title is taken from one of my favourite books called "I Curse The River of Time" by the Norwegian author Per Petterson. A sad but beautiful story about the complicated and ordinary life of a dark Scandinavian heart."


Marianne Wie, together with her friend Zoë Burt—both accomplished artists—organises an annual five-day Nature Journal Art Workshop on the island of Nisyros every autumn.


The workshop, often combined with an autumn getaway to Nisyros, includes:
Creating cyanotypes on paper and fabric
Experimenting with natural dyes and botanical inks made from local herbs
Botanical printing techniques, including eco-printing and Hapa Zome
Painting, sculpture, sketching, embroidery, and creating your own unique Nature Journal


The workshops are open to everyone, from complete beginners to experienced artists.
In addition to the creative sessions, participants have plenty of time to explore the volcanic landscape of Nisyros, swim in the crystal-clear waters, walk through the island's mountain villages, enjoy meals at traditional local tavernas, and—if they're lucky—take an excursion to the beautiful islet of Gyali.The next scheduled workshop will take place from 28 September to 2 October 2026.

As for us...

We first met in April 2018 during one of Haris Diakomichalis' challenging hikes to Agia Irini on Nisyros, and we've been close ever since.

Since then, we've travelled extensively together, both in Greece and abroad, sharing unforgettable experiences along the way. There is no one better than Marianne at bringing out your adventurous spirit or lifting your mood when you're feeling down or overwhelmed.

I owe her some of the most wonderful moments of my life.

Insta: @marianne_wie

Πρώτη Δημοσίευση στην εφημερίδα KosVoice στις 30/7/22 με τίτλο: Αφιέρωμα στη διεθνούς φήμης φωτογράφο Marianne Wie, φίλη της Κω και της Νισύρου, με αφορμή την έκθεση φωτογραφίας της στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νισύρου

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2026

Είναι κάτι νύχτες στην Κρίκελο με φεγγάρι...

Είναι κάτι νύχτες στην Κρίκελο με φεγγάρι...
Με 74 συμμετέχοντες πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουνίου η καλοκαιρινή μας εκδρομή, που διοργάνωσε η Δωδεκανησιακή Μέλισσα σε συνεργασία με την οικογένεια Μαστόρου και το Kamari Boats.
Ξεκινήσαμε από το Καμάρι της Κεφάλου, πλεύσαμε μέχρι το νοτιότερο άκρο της χερσονήσου, στο ακρωτήριο Κρίκελος, περάσαμε από τη σκάλα φόρτωσης–εκφόρτωσης στο Ρούθιανο και είχαμε την τύχη να απολαύσουμε ένα σπάνιο θέαμα: το ηλιοβασίλεμα να χάνεται στο Αιγαίο, την ίδια στιγμή που το φεγγάρι της φράουλας, το πρώτο φεγγάρι του καλοκαιριού, ανέτειλε εντυπωσιακά πίσω από τη Νίσυρο.
Επόμενος σταθμός η παραλία Σαρακηνός. Όσοι το θέλησαν, κολύμπησαν κάτω από το φως του φεγγαριού, ενώ ακολούθησε ένα πλούσιο μπάρμπεκιου με εκλεκτά εδέσματα, παιχνίδια για τα παιδιά και μια όμορφη παρέα που γέμισε τη βραδιά με χαμόγελα και κουβέντες.
Ιδιαίτερη στιγμή της εκδρομής ήταν η σύντομη ομιλία της Λίνας Καστανού-Χαραλαμποπούλου, της μακροβιότερης προέδρου της Δωδεκανησιακής Μέλισσας, η οποία μοιράστηκε σκέψεις και αναμνήσεις με όλους μας για την Ιστορία και τη σημασία της Δωδεκανησιακής Μέλισσας.
Θερμές ευχαριστίες αξίζουν στην οικογένεια Μαστόρου για την άψογη φιλοξενία και τη χορηγία τους και ιδιαίτερα στην Αντιγόνη, τον Θεοδόση και τον καπετάνιο μας, τον Στάθη, για τη φροντίδα τους σε όλη τη διάρκεια της εκδρομής, και που συνέβαλαν ώστε όλα να κυλήσουν με ασφάλεια, οργάνωση και καλή διάθεση.
Το μεγαλύτερο κέρδος της βραδιάς, όμως, ήταν τα χαμόγελα των ανθρώπων. Η συμμετοχή, η θετική ενέργεια και τα όμορφα σχόλια που ακούσαμε επιβεβαίωσαν ότι τέτοιες δράσεις δεν είναι απλώς μια βόλτα στη θάλασσα. Είναι στιγμές που φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά και δημιουργούν αναμνήσεις που μένουν.
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni
Σχετικές Αναρτήσεις: ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΚΕΛΟ
ΑΚΡΩΤΗΡΙ ΡΟΥΘΙΑΝΟ, ΚΕΦΑΛΟΣ
Η σελίδα του Kamari Boats στο facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=100054413293505

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

There Are Nights at Krikelos That Stay with You...

On 29 June, our summer excursion brought together 74 participants in an event organized by the Dodecanesian Melissa Association, in collaboration with the Mastorou family and Kamari Boats.

We set sail from Kamari, in Kefalos, and cruised to the southernmost tip of the peninsula, Cape Krikelos, passing by the old loading and unloading pier at Routhiano. There, we were fortunate enough to witness a truly remarkable spectacle: the sun setting over the Aegean Sea while, at the very same moment, the Strawberry Moon—the first full moon of summer—rose majestically behind the island of Nisyros.

Our next stop was Sarakinos Beach. Those who wished enjoyed a moonlit swim, while the rest relaxed before gathering for a generous barbecue featuring a variety of delicious dishes. The evening continued with games for the children and warm conversations among friends, creating an atmosphere filled with laughter and good company.

A particularly memorable moment was the short address by Lina Kastanou-Haralambopoulou, the longest-serving President of the Dodecanesian Melissa Association, who shared with us her thoughts and memories about the history and enduring importance of the Association.

Our heartfelt thanks go to the Mastorou family for their outstanding hospitality and generous sponsorship, and especially to Antigoni, Theodosis, and our captain, Stathis, whose care and dedication throughout the excursion ensured that everything unfolded safely, smoothly, and in the best of spirits.

The greatest reward of the evening, however, was the smiles on everyone's faces. The enthusiastic participation, the positive energy, and the wonderful comments we received confirmed that outings like this are far more than simply a boat trip. They are opportunities to bring people together, strengthen friendships, and create memories that last a lifetime.

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2026

Η Σταυρούλα Παραδείση από το Πυλί, Υποδιευθύντρια Ψυχιατρικής Κλινικής στην Ελβετία

Η Σταυρούλα Παραδείση από το Πυλί, Υποδιευθύντρια Ψυχιατρικής Κλινικής στην Ελβετία
Η Σταυρούλα Παραδείση μεγάλωσε στο Πυλί της Κω. Τελείωσε το 1ο Γενικό Λύκειο Κω «Ιπποκράτειο». Ήταν άριστη μαθήτρια και της άρεσαν πολύ τα Μαθηματικά και η Βιολογία. Ακολούθησε την τεχνολογική κατεύθυνση και το 2007 πέρασε με πανελλήνιες εξετάσεις στο Τμήμα Μαθηματικών & Εφαρμοσμένων Μαθηματικών (School of Mathematics & Applied Mathematics) στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Ουδέποτε της είχε περάσει από το μυαλό να σπουδάσει Ιατρική.

Την πρώτη χρονιά παρακολούθησε κανονικά τα μαθήματα της σχολής αλλά ταυτόχρονα ο πατέρας της, ο αείμνηστος καπετάνιος Στέφανος Παραδείσης, διαγνώστηκε με ALS (Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση), μία ασθένεια που προκαλεί εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος. Επειδή η επιστήμη της νευρολογίας δεν μπόρεσε να κάνει πολλά για να βοηθήσει τον πατέρα της, η Σταυρούλα θέλησε να στραφεί προς την Ιατρική. Θεώρησε δε, ότι μόνο ένας ψυχίατρος βοήθησε τον πατέρα της τα τρία χρόνια που πάλεψε με την ασθένεια, οπότε με αφορμή αυτές τις σκέψεις οδηγήθηκε στην Ιατρική και αργότερα στην Ψυχιατρική.

Το 2008 γράφεται στο Pre Med College στη Βουδαπέστη και μετά δίνει εξετάσεις για την Ιατρική σχολή (Semmelweis University). Φυσικά, γίνεται δεκτή και διαπρέπει ως φοιτήτρια. Στο 3ο έτος κερδίζει έναν διαγωνισμό για την παθολογοανατομία, παίρνει το απόλυτο άριστα και στο 4ο έτος της αναθέτουν γκρουπ φοιτητών, το οποίο και αναλαμβάνει ως teaching assistant. Ενδιάμεσα, ο πατέρας της «φεύγει», επιστρέφει στην Κω για 2 εβδομάδες , κι αυτές οι 2 εβδομάδες γίνονται ένας χρόνος που δουλεύει εδώ στο νοσοκομείο κάνοντας μια «παρατεταμένη» πρακτική και παράλληλα είναι κοντά στη μαμά της και τον αδερφό της αυτή τη δύσκολη για την οικογένεια περίοδο.

Επιστρέφει δριμύτερη στις σπουδές της στη Βουδαπέστη και ολοκληρώνει με τη Διπλωματική της (Thesis) με θέμα «Φαρμακολογία της Άνοιας». Το 2016, ένα χρόνο πριν ολοκληρώσει τις σπουδές της, γνωρίζει τον Gabor, ο οποίος είναι Ούγγρος, δουλεύει για την εταιρεία Gucci και έμελλε να γίνει ο άνθρωπος της ζωής της.

Παίρνει το πτυχίο της, το οποίο αναγνωρίζει και στην Ελλάδα κι αποφασίζει να φύγει από τη Βουδαπέστη και μιας και μιλάει και Γερμανικά, στοχεύει σε μια Γερμανόφωνη χώρα.

Της προτείνεται να ειδικευθεί στην Παθολογοανατομία, αλλά όπως λέει και η ίδια «της ήταν δύσκολο να σκεφτεί τη ζωή της πίσω από ένα μικροσκόπιο, χωρίς ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία». Κάπου εδώ παίρνεται και η τελική απόφαση για ειδίκευση στην Ψυχιατρική.

Παρακολουθεί τις προκηρύξεις στην Ελβετία και κλείνει τρεις συνεντεύξεις, χωρίς να έχει κάποια γνωριμία ή κάποιο «μέσο» όπως θα λέγαμε. Πάει στην πρώτη συνέντευξη, που ήταν στην περιοχή Έμμενταλ (Emmental), 15 λεπτά από τη Βέρνη, στο Regional Spital Emmental (Περιφερειακό Νοσοκομείο Έμμενταλ). Τη συνέντευξη παίρνει ο Διευθυντής της Ψυχιατρικής Κλινικής, που ταυτόχρονα είναι και Αντιπρόεδρος της Ψυχιατρικής Ομοσπονδίας της Ελβετίας, ο Daniel Bielinski, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα της κάνει την εξής ερώτηση: «Ποια, νομίζεις, θα είναι η μεγαλύτερη δυσκολία σου αν προσληφθείς ως ειδικευόμενη εδώ?». Η Σταυρούλα απαντά: «Η γλώσσα, γιατί τα ελβετικά γερμανικά διαφέρουν πολύ από τα γερμανικά». Και ο Bielinski αποκρίνεται ότι η γλώσσα μαθαίνεται και ότι το σπουδαίο ήταν ότι τα παράτησε όλα και πήγε από τη Βουδαπέστη στην Ελβετία για μια συνέντευξη.
Τελικά, η Σταυρούλα έμεινε 4 χρόνια (3 χρόνια Ψυχιατρική και 1 Παθολογία) σ’ αυτό το Νοσοκομείο ως Ειδικευόμενη Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπεύτρια (ειδίκευση στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία-CBT Cognitive Behavioural Therapy). Τον κύριο Bielinski, από την πρώτη μέρα που της πήρε την συνέντευξη έως και σήμερα, τον θεωρεί δεύτερο πατέρα της. Μετά την ειδικότητα της Ψυχιάτρου-Ψυχοθεραπεύτριας, πήρε και την Υπο-ειδικότητα της Γεροντοψυχιάτρου.

Το 2022 μετακόμισε στη Ζυρίχη και διήθυνε Τμήμα Ψυχιατρικής ως Επιμελήτρια Α’-Αρχίατρος στην αρχαιότερη Ψυχιατρική κλινική της Ζυρίχης (1867), στο Sanatorium Kilchberg. Το τμήμα ήταν το Crisis Intervention για τα επείγοντα ψυχιατρικά περιστατικά. Μετά από 4,5 χρόνια ειδικότητας κατάφερε να φτάσει σε μια θέση που ενδεχομένως κάποιος άλλος να χρειαζόταν 10 χρόνια για να φτάσει. Θεωρεί πως η ικανοποίηση που παίρνει ένας Ψυχίατρος όταν θεραπεύει έναν ψυχικά άρρωστο και τον «επιστρέφει» στην κοινωνία, δεν συγκρίνεται με καμιάς άλλης ειδικότητας την ικανοποίηση όταν θεραπεύει έναν ασθενή.
Έχει τύχει να της επιτεθεί ασθενής σε μανιακό ψυχωσικό επεισόδιο και να την χτυπήσει στο κεφάλι παρουσία 4 αστυνομικών.
Στη Ζυρίχη για να κλείσεις ραντεβού με ψυχίατρο, μπαίνεις σε λίστα αναμονής περίπου 6 μηνών.
Τώρα πια έχει επιστρέψει στο Regional Spital Emmental (Περιφερειακό Νοσοκομείο Έμμενταλ), στη Βέρνη ως Υποδιευθύντρια της Κλινικής.
Ο Gabor, ο σύζυγός της, παράτησε οικογένεια, φίλους και ζωή στη Βουδαπέστη και ακολούθησε την Σταυρούλα στην Ελβετία, όπου μετατέθηκε σε Ελβετικό παράρτημα της Gucci και χρειαζόταν να κάνει με το τρένο μια διαδρομή της δύο ωρών πήγαινε/έλα, για να πηγαίνει στη δουλειά του. Τον τελευταίο καιρό δουλεύει για την εταιρεία Hermès, ως Back Office Manager. Η Σταυρούλα παραδέχεται πως χωρίς την στήριξή του, ίσως να μην τα είχε καταφέρει.
Εξίσου σημαντική η μόνιμη στήριξη της οικογένειάς της, της μητέρας και του αδερφού της. Θεωρεί ότι βρίσκεται εκεί που βρίσκεται χάρις στην επιμονή της μητέρας της ότι θα τα καταφέρει ακόμη κι όταν η ίδια έχανε την πίστη της.
Έρχεται κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα για να βλέπει τη μητέρα της Κατερίνα Μαύρου, ιδιοκτήτρια του καταστήματος ρούχων Spatz και τον αδερφό της Μανόλη Παραδείση που διαπρέπει στον χώρο της μόδας.
Η διαδρομή σχεδόν 20 ετών από το Πυλί της Κω, την Κρήτη, τη Βουδαπέστη, το Έμμενταλ ως τη Ζυρίχη και πάλι πίσω στο Έμμενταλ, δεν ήταν εύκολη, ούτε χωρίς εμπόδια, αλλά είχε πείσμα, αγάπη και στόχο.
Η συμβουλή που θα ‘δινε στα νεότερα παιδιά που θέλουν να ζήσουν στο εξωτερικό είναι: «Να αγαπάτε πολύ αυτό που κάνετε και να το βλέπετε σαν χόμπι. Αν δεν τ’ αγαπάτε πολύ, δεν θα αντέξετε μακριά από την Ελλάδα».
Χαίρεται με τα πιο απλά πράγματα. Έχει φυτέψει στο μπαλκόνι της στη Ζυρίχη λίγο δεντρολίβανο, λίγο μαϊντανό και λίγο βασιλικό και συνειδητοποιεί πως μερικές φορές η Ελλάδα χωράει σε μια ζαρντινιέρα κι αυτό είναι αρκετό.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην ηλεκτρονική εφημερίδα KosVoice την 1 Σεπτεμβρίου 2022, με τον τίτλο "Success story: Πώς η Σταυρούλα Παραδείση από το Πυλί βρέθηκε να διευθύνει Τμήμα Ψυχιατρικής Κλινικής στη Ζυρίχη".
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Stavroula Paradeisi from Pyli, Kos: Deputy Head Physician of a Psychiatric Clinic in Switzerland

Stavroula Paradeisi grew up in Pyli on the island of Kos. She graduated from the 1st General High School of Kos, “Hippocrateio.” She was an outstanding student who particularly enjoyed Mathematics and Biology. She followed the technological track in high school and, in 2007, was admitted through the national entrance examinations to the School of Mathematics and Applied Mathematics in Heraklion, Crete.

Studying Medicine had never crossed her mind.

During her first year at university, while attending her courses as usual, her father, the late Captain Stefanos Paradeisis, was diagnosed with ALS (Amyotrophic Lateral Sclerosis), a degenerative disease affecting the nervous system. Since neurology could do little to help her father, Stavroula began considering a career in Medicine. She felt that the only physician who truly supported her father during the three years he struggled with the disease was a psychiatrist. These experiences ultimately led her to pursue Medicine and, later, Psychiatry.

In 2008, she enrolled in a Pre-Med College in Budapest and subsequently sat the entrance examinations for the Semmelweis University Faculty of Medicine. She was admitted and excelled as a medical student. In her third year, she won a competition in pathology, receiving the highest possible grade, and in her fourth year she was entrusted with supervising a group of students as a teaching assistant.

Meanwhile, her father passed away. She returned to Kos for what was initially intended to be a two-week stay, but those two weeks turned into a year, during which she worked at the local hospital, undertaking what she describes as an “extended internship,” while remaining close to her mother and brother during a particularly difficult period for the family.

She returned to Budapest determined to complete her studies and wrote her thesis on the “Pharmacology of Dementia.” In 2016, a year before graduating, she met Gabor, a Hungarian who worked for Gucci and who would eventually become the love of her life.

After obtaining her medical degree, which she also had recognized in Greece, she decided to leave Budapest. Since she already spoke German, she set her sights on a German-speaking country.

She was offered the opportunity to specialize in pathology, but, as she herself explains, “it was difficult for me to imagine spending my life behind a microscope, without human contact and communication.” It was at this point that she made the final decision to specialize in Psychiatry.

She monitored vacancies in Switzerland and secured three interviews entirely on her own, without personal connections or recommendations. She attended her first interview in the Emmental region, fifteen minutes from Bern, at the Regional Hospital Emmental.

The interview was conducted by Daniel Bielinski, Director of the Psychiatric Clinic and Vice-President of the Swiss Psychiatric Federation. Among other questions, he asked her:

"What do you think will be your greatest challenge if you are hired here as a resident?"

Stavroula replied:

"The language, because Swiss German differs considerably from standard German."

Bielinski responded that languages can be learned, but what impressed him most was that she had left everything behind in Budapest and traveled to Switzerland simply for an interview.

Ultimately, Stavroula remained at that hospital for four years (three in Psychiatry and one in Internal Medicine) as a resident psychiatrist and psychotherapist, with specialization in Cognitive Behavioral Therapy (CBT). From the very first day she met him during the interview until today, she considers Dr. Bielinski her second father.

After completing her specialization in Psychiatry and Psychotherapy, she also obtained a subspecialty in Geriatric Psychiatry.

In 2022, she moved to Zurich, where she headed a psychiatric department as a senior consultant in the oldest psychiatric clinic in Zurich (founded in 1867), the Sanatorium Kilchberg. She was responsible for the Crisis Intervention Unit, dealing with psychiatric emergencies. After 4.5 years of specialization, she had reached a position that might have taken others a decade to achieve.

She believes that the satisfaction a psychiatrist gains from treating a mentally ill patient and helping them reintegrate into society is incomparable to that of any other medical specialty.

She has, at times, been attacked by a patient during a manic psychotic episode and was struck on the head in the presence of four police officers.

In Zurich, waiting times for an appointment with a psychiatrist can reach approximately six months.

She has now returned to the Regional Hospital Emmental in Bern, where she serves as Deputy Head Physician of the clinic.

Her husband, Gabor, left behind his family, friends, and life in Budapest to follow Stavroula to Switzerland. He was transferred to Gucci’s Swiss branch and had to commute by train for a two-hour round trip to work. Recently, he has been working for Hermès as a Back Office Manager. Stavroula acknowledges that without his support, she might not have succeeded.

Equally important has been the constant support of her family—her mother and brother. She believes she is where she is today thanks largely to her mother’s unwavering belief in her, even at times when she herself lost confidence.

She returns to Greece every summer to visit her mother, Katerina Mavrou, owner of the clothing store Spatz, and her brother Manolis Paradeisis, who has excelled in the fashion industry.

The almost 20-year journey from Pyli in Kos, to Crete, Budapest, Emmental, Zurich  was neither easy nor without obstacles, but it was driven by determination, love, and purpose.

Her advice to younger people who wish to live abroad is:
“Love what you do deeply and treat it like a hobby. If you don’t truly love it, you will not endure being away from Greece.”

She finds joy in simple things. On her balcony in Zurich, she has planted rosemary, parsley, and basil, and she realizes that sometimes Greece can fit into a single planter—and that is enough.

The article was first published in the online newspaper KosVoice on 1 September 2022, titled:
“Success story: How Stavroula Paradeisi from Pyli became Head of a Psychiatric Department in Zurich.”

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026

Η Γαία Γιακαλλή από την Κω στη Χαβάη και τώρα στην Αριζόνα, έχοντας κάνει τον γύρο του κόσμου, ψάχνοντας την γνώση και την ευτυχία. Διαβάστε την ιστορία της!

Η Γαία Γιακαλλή από την Κω στη Χαβάη και τώρα στην Αριζόνα, έχοντας κάνει τον γύρο του κόσμου, ψάχνοντας την γνώση και την ευτυχία. Διαβάστε την ιστορία της!
Το κορίτσι αυτό είναι βγαλμένο από παραμύθι. Είναι νεράιδα? Είναι ξωτικό? Είναι αερικό? Ζει και αναπνέει μέσα στα δάση, αγκαλιά με τα δένδρα. Με μια βαλίτσα στο χέρι, πολλές φορές χωρίς λεφτά, η Γαία Γιακαλλή από το Μαστιχάρι της Κω έχει γυρίσει όλον τον κόσμο, ψάχνοντας να βρει το νόημα της ζωής. Γαία σημαίνει Γη και μερικές φορές το όνομά μας το φοράμε κατάσαρκα και περήφανα. Μερικές φορές απλά είμαστε το όνομά μας.
Η ιστορία ξεκινάει με μια έφηβη Γαία, η οποία θέλει να σπουδάσει «WildLife biology» (Βιολογία άγριων ζώων). Η επιστήμη αυτή δεν υπάρχει στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και καθώς η μητέρα της είναι Αμερικανίδα από τη Νέα Υόρκη, αποφασίζει ολοκληρώνοντας τη Β’ Λυκείου στο Λύκειο Αντιμάχειας, να μετακομίσει για τη Γ’ Λυκείου στη μακρινή Νέα Υόρκη. Δυσκολεύεται πολύ να προσαρμοστεί. Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη ζωή και το σχολείο του χωριού του Μαστιχαρίου και της πολύβουης Νέας Υόρκης. Η πρώτη μέρα στο σχολείο στη Νέα Υόρκη είναι από τις χειρότερες της ζωής της. Περνούν μήνες για να συνηθίσει αλλά τελικά διακρίνεται στο τέλος με Honor Roll, μία ακαδημαϊκή αναγνώριση που παρέχεται στο αμερικάνικο σχολείο. Τα σαββατοκύριακα δουλεύει σε σούπερ μάρκετ για να ανταπεξέλθει.
Την επόμενη χρονιά μετακομίζει στη Χαβάη, στο Μάουι, και γράφεται στο Πανεπιστήμιο UHMC (University of Hawaii Maui College) όπου εκεί μεταξύ άλλων κάνει μαθήματα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και μαγεύεται. Παίρνει στα 2, 5 χρόνια το Associate in Arts Degree και αποφασίζει να συνεχίσει τις σπουδές της στην Κοινωνική Ανθρωπολογία στην Αυστραλία! Για δύο χρόνια μετακομίζει στο Townsville, μία πόλη στη νοτιοανατολική ακτή της περιφέρειας Queensland, γράφεται στο Πανεπιστήμιο James Cook University και παίρνει το πτυχίο της (Bachelor’s Degree) στην Κοινωνική Ανθρωπολογία.
Η Κοινωνική Ανθρωπολογία έχει πολλούς και διαφορετικούς τομείς αλλά η Γαία ενδιαφέρεται για την Ιατρική Ανθρωπολογία (εναλλακτικές θεραπείες) και την Περιβαλλοντική Ανθρωπολογία. Το όνειρό της είναι να μελετήσει πώς έχει επιδράσει το περιβάλλον στην κουλτούρα της φυλή των Μασάι στην Κένυα και την Τανζανία.
Ένας σοβαρός τραυματισμός στη μέση της την αναγκάζει να ταξιδέψει στην Κίνα σε αναζήτηση εναλλακτικών θεραπειών (βότανα, βελονισμός κλπ). Στην Κίνα ζούσε τότε ο αδερφός της ο Προμηθέας, μελετώντας την τέχνη του μασάζ , κι έτσι η Γαία θα μείνει μαζί 3,5 μήνες ψάχνοντας θεραπεία. Αργότερα, ο ίδιος τραυματισμός θα την οδηγήσει και στην Βραζιλία.
Το 2007 πηγαίνει στην Αγγλία. Μένει δύο χρόνια, τα οποία πηγαινοέρχεται στην Ελλάδα, και παίρνει πτυχίο στην Υπνοθεραπεία και στο Regression Therapy (Ύπνωση-θεραπεία με τη μέθοδο της υπνωτικής αναδρομής στο παρελθόν).
Το 2010 γυρίζει στη Χαβάη. Για τρία χρόνια εξελίσσεται όσο μπορεί. Κάνει σεμινάρια για Υπνωτισμό στην εγκυμοσύνη (μια θεραπεία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να διώξει η εγκυμονούσα τις φοβίες της και να είναι ήρεμη και χαλαρή στον τοκετό). Παίρνει ακόμη ένα πτυχίο ως Βοηθός Μητρότητας. Ειδικεύεται στο να διδάσκει αναπνοές και να προσφέρει στην έγκυο συναισθηματική και σωματική στήριξη.
Το 2013 γυρίζει για δυο χρόνια στην Κω για προσωπικούς λόγους. Έχουν ήδη περάσει 10 χρόνια που σπουδάζει και γυρίζει τον κόσμο. Αλλά δεν νιώθει γεμάτη. Κάτι της λείπει. Αρχίζει να γράφει παραμύθια-ιστορίες για παιδιά. Εκεί βρίσκει το νόημα της ζωής και την ψυχή της.
Μετά το 2015 επιστρέφει πια μόνιμα στη Χαβάη και έκτοτε ζει εκεί γράφοντας βιβλία για μικρούς και μεγάλους. Οι άνθρωποι πια την πληρώνουν για να τους γράφει τη δική τους προσωπική ιστορία, το δικό τους παραμύθι με τους ίδιους για κεντρικούς ήρωες. Αν θέλετε να έχετε το δικό σας προσωπικό παραμύθι με ήρωα εσάς, απευθυνθείτε στη Γαία! Μετά από τον γύρο του κόσμου σε 20 περίπου χρόνια, σαν άλλος Οδυσσέας γύρισε πια στην «Ιθάκη» της τη Χαβάη, έχοντας βρει τον εαυτό της και το νόημα της ζωής. Τώρα νιώθει πια πλήρης!
Έχει κάνει πάρα πολλές δουλειές για να ανταπεξέρχεται όλα αυτά τα χρόνια των σπουδών και των ταξιδιών. Έχει δουλέψει σε supermarket, έχει κάνει babysitting, housesitting, ως υπνωτίστρια, ως βοηθός μητρότητας κ.ά.
Έχει φτιάξει μόνη της την ιστοσελίδα της, είναι blogger και ταλαντούχα φωτογράφος. Έχει κάνει πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.
Έχει γράψει επτά βιβλία 1) The Gift of Life (Writings and Photographs), 2) The Gift of You-Unwrap yourself, 3) The Land of You, 4) Treea Fairy Tales “The Culture of Trees”, 5) Treea’s Nature Visualisations, 6) Treea Fairy Tales “Gentle Nature”, 7) Treea Fairy Tales “Dancing Within”. Τα βιβλία της πωλούνται στο Amazon. Τα βιβλία της περιλαμβάνουν παραμύθια, οραματισμούς, σενάρια ύπνωσης και μικρά quotes. Ένα μάλιστα είναι εμπνευσμένο από το σπίτι της στο Μαστιχάρι όταν κάποια στιγμή «πέθανε» ένας φοίνικας στην αυλή του «χτυπημένος» από το κόκκινο σκαθάρι.
Από το 2015 και μετά αφοσιώθηκε στο να είναι ο εαυτός της. Για καιρό δεν είχε σταθερό σπίτι και μετακόμιζε συνεχώς, μερικές φορές δεν ήξερε πού θα είναι την επόμενη μέρα. Για διαστήματα ζούσε σχεδόν χωρίς καθόλου χρήματα, και παρ’ όλ’ αυτά ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής της. Ήταν δύσκολα από άποψη χρημάτων, μερικές φορές πεινούσε λίγο, αλλά ήταν επίσης δύσκολα, λόγω κούρασης σωματικής, με μια βαλίτσα στο χέρι να μετακινείται διαρκώς. Για το πνεύμα της, όμως, η διαδικασία ήταν ιδιαίτερα ικανοποιητική.
Αφοσιώθηκε στις ιστορίες και στο γράψιμό και κατά κάποιο τρόπο αυτό λειτούργησε μαγικά, όλα πήγαν τέλεια, παρόλο που δεν είχε κάποιο σχέδιο, ακολούθησε την καρδιά της. Η ζωή πραγματικά της παρείχε ό,τι χρειαζόταν με περίεργους διαφορετικούς τρόπους και πάντα είχε ό,τι ήταν απαραίτητο. Ήταν μια καταπληκτική περιπέτεια. Γνώρισε καταπληκτικούς ανθρώπους και σε αυτή την εμπειρία έμαθε να εμπιστεύεται τον εαυτό της όλο και περισσότερο και να εμπιστεύεται τη ζωή. Έκανε λάθη στην πορεία και έμαθε σιγά σιγά να εμπιστεύεται, να ακούει το σώμα της και να είναι αυτή που είναι.
Δημιούργησε ένα δικό της είδος ύπνωσης για χαλάρωση με βάση τις ιστορίες που γράφει και μουσική, κάτι ανάμεσα σε διαλογισμό και χαλάρωση.
Για ένα ολόκληρο καλοκαίρι ζούσε σε μια σκηνή στο Orcas island, στα νησιά San Juan, κάπου στα σύνορα Washington και Καναδά, μόνο και μόνο για να εμπνευστεί και να γράψει. Έγραψε σχεδόν ένα ολόκληρο βιβλίο και εκείνο το καλοκαίρι το καλοκαίρι ήταν από τα καλύτερα της ζωής της. Εκείνα τα χρόνια έζησε αρκετά στον Καναδά κυρίως στο Vancouver και το Vancouver island αλλά και στο Seattle.
Η Γαία κάθε χρόνο στα γενέθλιά της, αντί για δώρο, ζητάει να φυτεύουμε ένα δέντρο.
Η Γαία δίνει τη δική της συμβουλή για τα νέα παιδιά που ψάχνουν να βρουν το δικό τους νόημα: «Από την εμπειρία μου, η ζωή έχει τα πάντα. Για μένα το να είμαι ο εαυτός μου και να εκφράζομαι δημιουργικά, να ζω την κάθε στιγμή ως ο εαυτός μου, να είμαι αληθινή σε αυτό που είμαι, είναι ευτυχία…επιτυχία. Όλοι είμαστε διαφορετικοί, τι θα φέρει ευτυχία ή το αίσθημα επιτυχίας σε ένα άτομο μπορεί να μην είναι το ίδιο για όλους. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος δρόμος, ή πράγμα που να είναι ευτυχία ή επιτυχία, πρέπει να βρούμε τι σημαίνει αυτό για εμάς προσωπικά. Για κάποιον θα μπορούσε να είναι μια προσοδοφόρα δουλειά, δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Αυτό είναι υπέροχο, αν αυτό είναι που του δίνει την αίσθηση της εκπλήρωσής του. Δεν υπάρχει ο καλύτερος ή ο σωστός τρόπος, είναι να βρεις ποιος τρόπος λειτουργεί για εσένα. Έχει να κάνει με το να ακούς το σώμα σου. Και δεν σημαίνει ότι όλα θα είναι τέλεια. Έχουμε στιγμές, στιγμές δυσκολιών, στιγμές θλίψης, ευτυχίας, από όλα.
Η ζωή δεν είναι εύκολη, αλλά αν την αντιμετωπίζεις ως ο εαυτός σου, αν είσαι αληθινός σε αυτό που είσαι, τότε όποιες δυσκολίες κι αν αντιμετωπίζεις στη ζωή, τις βιώνεις διαφορετικά. Αν είσαι ερωτευμένος με τη ζωή και αν νιώθεις τυχερός που είσαι ζωντανός, τότε η εσωτερική ολοκλήρωση υπάρχει ανά πάσα στιγμή. Τουλάχιστον αυτή είναι η εμπειρία μου. Δεν θα πω, λοιπόν, πήγαινε κάνε αυτό που έκανα, όχι, γιατί δεν λειτουργεί το ίδιο για όλους. Ο καθένας μας πρέπει να βρει, να ακολουθήσει τον τρόπο του, τον δρόμο του. Βρες τι σημαίνει για εσένα το να είσαι ο εαυτός σου. Νιώθω ότι είμαστε όλοι μοναδικοί και έχουμε κάτι διαφορετικό να μοιραστούμε και να είμαστε στον κόσμο και μου αρέσει να βλέπω τι είναι αυτό για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Είναι πανέμορφο. Ζήσε την ζωή σου, μην την αποφεύγεις. Και τα καλά και τα άσχημα. Αγκάλιασε την ζωή αλλά ως ο εαυτός σου. Μέσα από το δικό σου είναι, ακολούθησε την καρδιά σου και αυτό θα σε οδηγήσει στο να αγαπήσεις τον εαυτό σου και την ζωή»
 
Η Γαία μόλις εξέδωσε το τελευταίο της βιβλίο, το 8ο, με τίτλο "Ka'imilani" και ζει στην Αριζόνα από το 2024.

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Η ιστοσελίδα της: https://homeinatree.com
Το κανάλι της στο Youtube: https://www.youtube.com/channel/UC0S2fLB4M4zdfYNem8E2slQ

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Gaia Giakalli from Kos to Hawaii and Now Arizona – A Journey Around the World in Search of Knowledge and Happiness

This young woman seems to have stepped out of a fairy tale. Is she a fairy? An elf? A woodland spirit? She lives and breathes among forests, embracing trees. With a suitcase in hand, often with very little money, Gaia Giakalli from Mastichari, Kos, has travelled around the world in search of the meaning of life. Gaia means Earth, and sometimes we wear our names close to our skin and with pride. Sometimes, we simply become our name.

Her story begins as a teenager with a dream of studying Wildlife Biology. In the early 2000s, this field was not available in Greece, and since her mother is American and originally from New York, Gaia decided to move there for her final year of high school after completing the second grade of high school at Antimachia High School in Kos.

Adjusting to life in New York proved extremely difficult. The contrast between the quiet village life of Mastichari and the bustling metropolis was immense. Her first day at school in New York was among the hardest days of her life. It took months for her to adapt, but eventually she excelled academically, earning a place on the Honor Roll, an academic distinction awarded in American schools. To support herself, she worked weekends at a supermarket.

The following year, she moved to Maui, Hawaii, enrolling at the University of Hawaii Maui College (UHMC), where she studied, among other subjects, Cultural Anthropology and quickly fell in love with the discipline. After two and a half years, she earned an Associate in Arts Degree and decided to continue her studies in Australia.

For the next two years, she lived in Townsville, Queensland, attending James Cook University, where she completed her Bachelor's Degree in Cultural Anthropology.

Anthropology encompasses many fields, but Gaia was particularly drawn to Medical Anthropology, focusing on alternative healing practices, and Environmental Anthropology. Her dream was to study how the environment has influenced the culture of the Maasai people of Kenya and Tanzania.

A serious back injury later led her to travel to China in search of alternative treatments such as herbal medicine and acupuncture. Her brother, Prometheus, was living there at the time studying massage therapy, and Gaia stayed with him for three and a half months while seeking treatment. The same injury would eventually take her to Brazil as well.

In 2007, she moved to England, where she spent two years travelling back and forth to Greece while earning qualifications in Hypnotherapy and Regression Therapy.

In 2010, she returned to Hawaii and spent the next three years expanding her knowledge and skills. She attended courses in Hypnobirthing, a therapeutic approach that helps pregnant women overcome fears and experience childbirth in a calmer and more relaxed state. She also earned another qualification as a Birth Doula, specializing in breathing techniques and emotional and physical support for expectant mothers.

In 2013, personal reasons brought her back to Kos for two years. By then, she had spent nearly a decade studying and travelling the world. Yet she still felt something was missing. She began writing fairy tales and children's stories, and through writing she finally discovered her purpose and reconnected with her soul.

After 2015, she returned permanently to Hawaii, dedicating herself to writing books for both children and adults. People now commission her to write their own personal stories and fairy tales, placing them at the center of their own magical narratives. If you have ever dreamed of becoming the hero of your own fairy tale, Gaia is the person to ask.

After nearly twenty years of travelling the world, much like Odysseus, she finally returned to her own "Ithaca"—Hawaii—having found herself and discovered what gives meaning to her life.

Over the years, she has worked in countless jobs to support her studies and travels, including supermarket work, babysitting, house-sitting, hypnotherapy, and birth support.

She designed her own website, became a blogger, and developed her passion for photography, holding both solo and group exhibitions.

Gaia has written seven books:
  1. The Gift of Life (Writings and Photographs)
  2. The Gift of You – Unwrap Yourself
  3. The Land of You
  4. Treea Fairy Tales: The Culture of Trees
  5. Treea's Nature Visualisations
  6. Treea Fairy Tales: Gentle Nature
  7. Treea Fairy Tales: Dancing Within
Her books, available through Amazon, include fairy tales, guided visualizations, hypnotherapy scripts, and inspirational quotations. One of them was inspired by her childhood home in Mastichari after a palm tree in the family garden died following an infestation by the red palm weevil.

From 2015 onwards, Gaia committed herself fully to simply being who she is. For long periods, she had no permanent home, moving constantly, sometimes not even knowing where she would sleep the following night. At times, she lived with almost no money at all, occasionally going hungry, carrying her suitcase from place to place. Yet she describes those years as some of the happiest and most meaningful of her life.

Devoting herself entirely to storytelling and writing seemed almost magical. Despite having no concrete plan, she followed her heart, and life somehow always provided exactly what she needed. It became an extraordinary adventure filled with remarkable people and valuable lessons, teaching her to trust herself, trust life, listen to her body, and embrace her authentic self.

She eventually developed her own method of relaxation hypnosis, blending storytelling, music, meditation, and guided relaxation.

One summer, she spent an entire season living in a tent on Orcas Island, in the San Juan Islands between Washington State and Canada, solely to find inspiration and write. She completed almost an entire book there and still considers it one of the best summers of her life. During those years, she also spent considerable time in Vancouver, Vancouver Island, and Seattle.

Every year on her birthday, instead of receiving gifts, Gaia asks people to plant a tree.

Her advice to young people searching for their own meaning in life is simple:
"From my experience, life contains everything. For me, being myself, expressing myself creatively, and living each moment authentically is happiness and success. We are all different. What brings happiness and fulfillment to one person may not be the same for another. There is no single path or definition of success. We each have to discover what it means for us personally. Life is not easy, but if you live it as your true self, whatever challenges you face become different experiences. Fall in love with life. Feel grateful to be alive. Embrace both the beautiful and the difficult moments. Follow your heart, and it will lead you to love yourself and your life."

Gaia recently published her latest book and has been living in Arizona since 2024.