Η Σταυρούλα Παραδείση από το Πυλί, Υποδιευθύντρια Ψυχιατρικής Κλινικής στην Ελβετία
Ουδέποτε της είχε περάσει από το μυαλό να σπουδάσει Ιατρική.
Την πρώτη χρονιά παρακολούθησε κανονικά τα μαθήματα της σχολής αλλά ταυτόχρονα ο πατέρας της, ο αείμνηστος καπετάνιος Στέφανος Παραδείσης, διαγνώστηκε με ALS (Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση), μία ασθένεια που προκαλεί εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος. Επειδή η επιστήμη της νευρολογίας δεν μπόρεσε να κάνει πολλά για να βοηθήσει τον πατέρα της, η Σταυρούλα θέλησε να στραφεί προς την Ιατρική. Θεώρησε δε, ότι μόνο ένας ψυχίατρος βοήθησε τον πατέρα της τα τρία χρόνια που πάλεψε με την ασθένεια, οπότε με αφορμή αυτές τις σκέψεις οδηγήθηκε στην Ιατρική και αργότερα στην Ψυχιατρική.
Το 2008 γράφεται στο Pre Med College στη Βουδαπέστη και μετά δίνει εξετάσεις για την Ιατρική σχολή (Semmelweis University). Φυσικά, γίνεται δεκτή και διαπρέπει ως φοιτήτρια. Στο 3ο έτος κερδίζει έναν διαγωνισμό για την παθολογοανατομία, παίρνει το απόλυτο άριστα και στο 4ο έτος της αναθέτουν γκρουπ φοιτητών, το οποίο και αναλαμβάνει ως teaching assistant. Ενδιάμεσα, ο πατέρας της «φεύγει», επιστρέφει στην Κω για 2 εβδομάδες , κι αυτές οι 2 εβδομάδες γίνονται ένας χρόνος που δουλεύει εδώ στο νοσοκομείο κάνοντας μια «παρατεταμένη» πρακτική και παράλληλα είναι κοντά στη μαμά της και τον αδερφό της αυτή τη δύσκολη για την οικογένεια περίοδο.
Επιστρέφει δριμύτερη στις σπουδές της στη Βουδαπέστη και ολοκληρώνει με τη Διπλωματική της (Thesis) με θέμα «Φαρμακολογία της Άνοιας». Το 2016, ένα χρόνο πριν ολοκληρώσει τις σπουδές της, γνωρίζει τον Gabor, ο οποίος είναι Ούγγρος, δουλεύει για την εταιρεία Gucci και έμελλε να γίνει ο άνθρωπος της ζωής της.
Παίρνει το πτυχίο της, το οποίο αναγνωρίζει και στην Ελλάδα κι αποφασίζει να φύγει από τη Βουδαπέστη και μιας και μιλάει και Γερμανικά, στοχεύει σε μια Γερμανόφωνη χώρα.
Της προτείνεται να ειδικευθεί στην Παθολογοανατομία, αλλά όπως λέει και η ίδια «της ήταν δύσκολο να σκεφτεί τη ζωή της πίσω από ένα μικροσκόπιο, χωρίς ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία». Κάπου εδώ παίρνεται και η τελική απόφαση για ειδίκευση στην Ψυχιατρική.
Παρακολουθεί τις προκηρύξεις στην Ελβετία και κλείνει τρεις συνεντεύξεις, χωρίς να έχει κάποια γνωριμία ή κάποιο «μέσο» όπως θα λέγαμε. Πάει στην πρώτη συνέντευξη, που ήταν στην περιοχή Έμμενταλ (Emmental), 15 λεπτά από τη Βέρνη, στο Regional Spital Emmental (Περιφερειακό Νοσοκομείο Έμμενταλ). Τη συνέντευξη παίρνει ο Διευθυντής της Ψυχιατρικής Κλινικής, που ταυτόχρονα είναι και Αντιπρόεδρος της Ψυχιατρικής Ομοσπονδίας της Ελβετίας, ο Daniel Bielinski, ο οποίος ανάμεσα σε άλλα της κάνει την εξής ερώτηση: «Ποια, νομίζεις, θα είναι η μεγαλύτερη δυσκολία σου αν προσληφθείς ως ειδικευόμενη εδώ?». Η Σταυρούλα απαντά: «Η γλώσσα, γιατί τα ελβετικά γερμανικά διαφέρουν πολύ από τα γερμανικά». Και ο Bielinski αποκρίνεται ότι η γλώσσα μαθαίνεται και ότι το σπουδαίο ήταν ότι τα παράτησε όλα και πήγε από τη Βουδαπέστη στην Ελβετία για μια συνέντευξη.
Τελικά, η Σταυρούλα έμεινε 4 χρόνια (3 χρόνια Ψυχιατρική και 1 Παθολογία) σ’ αυτό το Νοσοκομείο ως Ειδικευόμενη Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπεύτρια (ειδίκευση στη Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία-CBT Cognitive Behavioural Therapy). Τον κύριο Bielinski, από την πρώτη μέρα που της πήρε την συνέντευξη έως και σήμερα, τον θεωρεί δεύτερο πατέρα της. Μετά την ειδικότητα της Ψυχιάτρου-Ψυχοθεραπεύτριας, πήρε και την Υπο-ειδικότητα της Γεροντοψυχιάτρου.
Το 2022 μετακόμισε στη Ζυρίχη και διήθυνε Τμήμα Ψυχιατρικής ως Επιμελήτρια Α’-Αρχίατρος στην αρχαιότερη Ψυχιατρική κλινική της Ζυρίχης (1867), στο Sanatorium Kilchberg. Το τμήμα ήταν το Crisis Intervention για τα επείγοντα ψυχιατρικά περιστατικά. Μετά από 4,5 χρόνια ειδικότητας κατάφερε να φτάσει σε μια θέση που ενδεχομένως κάποιος άλλος να χρειαζόταν 10 χρόνια για να φτάσει. Θεωρεί πως η ικανοποίηση που παίρνει ένας Ψυχίατρος όταν θεραπεύει έναν ψυχικά άρρωστο και τον «επιστρέφει» στην κοινωνία, δεν συγκρίνεται με καμιάς άλλης ειδικότητας την ικανοποίηση όταν θεραπεύει έναν ασθενή.
Έχει τύχει να της επιτεθεί ασθενής σε μανιακό ψυχωσικό επεισόδιο και να την χτυπήσει στο κεφάλι παρουσία 4 αστυνομικών.
Στη Ζυρίχη για να κλείσεις ραντεβού με ψυχίατρο, μπαίνεις σε λίστα αναμονής περίπου 6 μηνών.
Τώρα πια έχει επιστρέψει στο Regional Spital Emmental (Περιφερειακό Νοσοκομείο Έμμενταλ), στη Βέρνη ως Υποδιευθύντρια της Κλινικής.
Ο Gabor, ο σύζυγός της, παράτησε οικογένεια, φίλους και ζωή στη Βουδαπέστη και ακολούθησε την Σταυρούλα στην Ελβετία, όπου μετατέθηκε σε Ελβετικό παράρτημα της Gucci και χρειαζόταν να κάνει με το τρένο μια διαδρομή της δύο ωρών πήγαινε/έλα, για να πηγαίνει στη δουλειά του. Τον τελευταίο καιρό δουλεύει για την εταιρεία Hermès, ως Back Office Manager. Η Σταυρούλα παραδέχεται πως χωρίς την στήριξή του, ίσως να μην τα είχε καταφέρει.
Εξίσου σημαντική η μόνιμη στήριξη της οικογένειάς της, της μητέρας και του αδερφού της. Θεωρεί ότι βρίσκεται εκεί που βρίσκεται χάρις στην επιμονή της μητέρας της ότι θα τα καταφέρει ακόμη κι όταν η ίδια έχανε την πίστη της.
Έρχεται κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα για να βλέπει τη μητέρα της Κατερίνα Μαύρου, ιδιοκτήτρια του καταστήματος ρούχων Spatz και τον αδερφό της Μανόλη Παραδείση που διαπρέπει στον χώρο της μόδας.
Η διαδρομή σχεδόν 20 ετών από το Πυλί της Κω, την Κρήτη, τη Βουδαπέστη, το Έμμενταλ ως τη Ζυρίχη και πάλι πίσω στο Έμμενταλ, δεν ήταν εύκολη, ούτε χωρίς εμπόδια, αλλά είχε πείσμα, αγάπη και στόχο.
Η συμβουλή που θα ‘δινε στα νεότερα παιδιά που θέλουν να ζήσουν στο εξωτερικό είναι: «Να αγαπάτε πολύ αυτό που κάνετε και να το βλέπετε σαν χόμπι. Αν δεν τ’ αγαπάτε πολύ, δεν θα αντέξετε μακριά από την Ελλάδα».
Χαίρεται με τα πιο απλά πράγματα. Έχει φυτέψει στο μπαλκόνι της στη Ζυρίχη λίγο δεντρολίβανο, λίγο μαϊντανό και λίγο βασιλικό και συνειδητοποιεί πως μερικές φορές η Ελλάδα χωράει σε μια ζαρντινιέρα κι αυτό είναι αρκετό.
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:
Stavroula Paradeisi from Pyli, Kos: Deputy Head Physician of a Psychiatric Clinic in Switzerland
Stavroula Paradeisi grew up in Pyli on the island of Kos. She graduated from the 1st General High School of Kos, “Hippocrateio.” She was an outstanding student who particularly enjoyed Mathematics and Biology. She followed the technological track in high school and, in 2007, was admitted through the national entrance examinations to the School of Mathematics and Applied Mathematics in Heraklion, Crete.
Studying Medicine had never crossed her mind.
During her first year at university, while attending her courses as usual, her father, the late Captain Stefanos Paradeisis, was diagnosed with ALS (Amyotrophic Lateral Sclerosis), a degenerative disease affecting the nervous system. Since neurology could do little to help her father, Stavroula began considering a career in Medicine. She felt that the only physician who truly supported her father during the three years he struggled with the disease was a psychiatrist. These experiences ultimately led her to pursue Medicine and, later, Psychiatry.
In 2008, she enrolled in a Pre-Med College in Budapest and subsequently sat the entrance examinations for the Semmelweis University Faculty of Medicine. She was admitted and excelled as a medical student. In her third year, she won a competition in pathology, receiving the highest possible grade, and in her fourth year she was entrusted with supervising a group of students as a teaching assistant.
Meanwhile, her father passed away. She returned to Kos for what was initially intended to be a two-week stay, but those two weeks turned into a year, during which she worked at the local hospital, undertaking what she describes as an “extended internship,” while remaining close to her mother and brother during a particularly difficult period for the family.
She returned to Budapest determined to complete her studies and wrote her thesis on the “Pharmacology of Dementia.” In 2016, a year before graduating, she met Gabor, a Hungarian who worked for Gucci and who would eventually become the love of her life.
After obtaining her medical degree, which she also had recognized in Greece, she decided to leave Budapest. Since she already spoke German, she set her sights on a German-speaking country.
She was offered the opportunity to specialize in pathology, but, as she herself explains, “it was difficult for me to imagine spending my life behind a microscope, without human contact and communication.” It was at this point that she made the final decision to specialize in Psychiatry.
She monitored vacancies in Switzerland and secured three interviews entirely on her own, without personal connections or recommendations. She attended her first interview in the Emmental region, fifteen minutes from Bern, at the Regional Hospital Emmental.
The interview was conducted by Daniel Bielinski, Director of the Psychiatric Clinic and Vice-President of the Swiss Psychiatric Federation. Among other questions, he asked her:
"What do you think will be your greatest challenge if you are hired here as a resident?"
Stavroula replied:
"The language, because Swiss German differs considerably from standard German."
Bielinski responded that languages can be learned, but what impressed him most was that she had left everything behind in Budapest and traveled to Switzerland simply for an interview.
Ultimately, Stavroula remained at that hospital for four years (three in Psychiatry and one in Internal Medicine) as a resident psychiatrist and psychotherapist, with specialization in Cognitive Behavioral Therapy (CBT). From the very first day she met him during the interview until today, she considers Dr. Bielinski her second father.
After completing her specialization in Psychiatry and Psychotherapy, she also obtained a subspecialty in Geriatric Psychiatry.
In 2022, she moved to Zurich, where she headed a psychiatric department as a senior consultant in the oldest psychiatric clinic in Zurich (founded in 1867), the Sanatorium Kilchberg. She was responsible for the Crisis Intervention Unit, dealing with psychiatric emergencies. After 4.5 years of specialization, she had reached a position that might have taken others a decade to achieve.
She believes that the satisfaction a psychiatrist gains from treating a mentally ill patient and helping them reintegrate into society is incomparable to that of any other medical specialty.
She has, at times, been attacked by a patient during a manic psychotic episode and was struck on the head in the presence of four police officers.
In Zurich, waiting times for an appointment with a psychiatrist can reach approximately six months.
She has now returned to the Regional Hospital Emmental in Bern, where she serves as Deputy Head Physician of the clinic.
Her husband, Gabor, left behind his family, friends, and life in Budapest to follow Stavroula to Switzerland. He was transferred to Gucci’s Swiss branch and had to commute by train for a two-hour round trip to work. Recently, he has been working for Hermès as a Back Office Manager. Stavroula acknowledges that without his support, she might not have succeeded.
Equally important has been the constant support of her family—her mother and brother. She believes she is where she is today thanks largely to her mother’s unwavering belief in her, even at times when she herself lost confidence.
She returns to Greece every summer to visit her mother, Katerina Mavrou, owner of the clothing store Spatz, and her brother Manolis Paradeisis, who has excelled in the fashion industry.
The almost 20-year journey from Pyli in Kos, to Crete, Budapest, Emmental, Zurich was neither easy nor without obstacles, but it was driven by determination, love, and purpose.
Her advice to younger people who wish to live abroad is:
“Love what you do deeply and treat it like a hobby. If you don’t truly love it, you will not endure being away from Greece.”
She finds joy in simple things. On her balcony in Zurich, she has planted rosemary, parsley, and basil, and she realizes that sometimes Greece can fit into a single planter—and that is enough.
The article was first published in the online newspaper KosVoice on 1 September 2022, titled:
“Success story: How Stavroula Paradeisi from Pyli became Head of a Psychiatric Department in Zurich.”
Έγινε γνωστός από το ντουέτο "Stereo Soul" με τον Παναγιώτη Πάλλη.
