Οι κρυμμένες για χρόνια τοιχογραφίες του 1913-1923 ήρθαν και πάλι στο φως
Στην καρδιά της πόλης της Κω, στην οδό Ναυκλήρου 11, (γνωστή ως bar street-Εξάρχεια), ένα παλιό κατάστημα που για χρόνια παρέμενε σιωπηλό (πριν απ' αυτό ήταν μπαράκι με την ονομασία Blue Corner), άνοιξε ξανά τις πόρτες του, αποκαλύπτοντας έναν μικρό θησαυρό ιστορίας και τέχνης. Ο χώρος, που σήμερα λειτουργεί ως τουριστικό κατάστημα με την επωνυμία «Koska Store» (Gifts and Souvenirs), διατηρεί στο εσωτερικό του αυθεντικές τοιχογραφίες που χρονολογούνται περίπου στο 1913-1923 και αποδίδονται στον ντόπιο καλλιτέχνη Ζέγιαννη Σταμάτη.
Οι τοιχογραφίες, 12 στον αριθμό- 6 στον αριστερό τοίχο και 6 στον δεξί, άλλες σε άριστη κατάσταση κι άλλες σε λιγότερο καλή, αποτελούν ένα ζωντανό πανόραμα της τοπικής ζωής και της συλλογικής μνήμης του νησιού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν παραστάσεις με παραδοσιακούς χορούς, μορφές ανδρών και γυναικών ντυμένων με τοπικές φορεσιές που σέρνουν τον χορό κρατώντας μαντήλια, σκηνές μουσικής με λύρες και οργανοπαίκτες, αλλά και θαλασσινά στιγμιότυπα με ναυτικούς δίπλα σε πλοία στο λιμάνι. Συμβολικά στοιχεία, όπως το φίδι, το σταφύλι και το πλατάνι, συνδέουν τις εικόνες με τη φύση και την ταυτότητα της Κω.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και πιο αινιγματικές μορφές, όπως μια φτερωτή θεότητα που θυμίζει τον Έρωτα ή μια διονυσιακή φιγούρα, να φυσά σε κοχύλι σαν σάλπιγγα, πλαισιωμένη από φρούτα, καρπούς και ένα φίδι — μια σύνθεση που μοιάζει να γεφυρώνει το μυθολογικό με το λαϊκό στοιχείο. Ανάμεσα στα θέματα εμφανίζεται ακόμη και ένας πύργος που ταυτίζεται με τον Πύργο του Άιφελ, συνοδευόμενος από την ένδειξη «300 μέτρα», στοιχείο που μαρτυρά τη διάχυση εικόνων και ιδεών της Ευρώπης ακόμη και σε ένα νησιωτικό περιβάλλον των αρχών του 20ού αιώνα.
Γνωρίζω από την ιδιοκτήτρια του καταστήματος πως το 1923 το συγκεκριμένο κατάστημα ήταν δηλωμένο ως εστιατόριο (ristorante) και οι τοιχογραφίες ήδη υπήρχαν τότε. Στην ιταλοκρατούμενη τότε Κω, διόλου απίθανο τα έργα να έγιναν από Ιταλούς, αλλά επικρατέστερη είναι η άποψη ότι τα έργα ήταν του Ζέγιαννη. Σύμφωνα με τον εγγονό του, Πάρη Ζέγιαννη, επίσης καλλιτεχνική φύση, ο παππούς του, Σταμάτης, ήταν γνωστός όχι μόνο στην Κω αλλά και στο πανελλήνιο, όμως δυστυχώς δεν σώζεται άλλο έργο του στην οικογένεια.
Η αξία του χώρου δεν περιορίζεται μόνο στους τοίχους. Το κατάστημα διατηρεί το αρχικό του δάπεδο με τα διακοσμημένα πλακάκια, πάνω από το οποίο έχει προστεθεί μεταγενέστερο ξύλινο πάτωμα, καθώς και την παλιά ξύλινη οροφή, συνθέτοντας ένα αυθεντικό αρχιτεκτονικό σύνολο που αφηγείται τη διαδρομή.
*Ο Πύργος του Άιφελ είχε ήδη κατασκευαστεί από το 1889 και μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα είχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο. Εικόνες του κυκλοφορούσαν σε καρτ ποστάλ, εφημερίδες και έντυπα, που έφταναν ακόμα και σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως η Κως. Άρα ο καλλιτέχνης πολύ πιθανό να τον γνώριζε από τέτοιες πηγές και να τον ενέταξε στο έργο του ως στοιχείο «εκσυγχρονισμού» ή θαυμασμού προς την Ευρώπη.
Η Αναστασία ποζάρει στην είσοδο του καταστήματός της
The Hidden Murals of 1913–1923 have come to Light Once Again
In the heart of the town of Kos, at 11 Navklirou Street (known as the bar street — “Exarchia”), an old shop that had remained silent for years (before that, it operated as a small bar named Blue Corner) reopened its doors, revealing a small treasure of history and art. The space, which today operates as a tourist shop under the name “Koska Store” (Gifts and Souvenirs), preserves inside authentic murals dating approximately from 1913 to 1923, attributed to the local artist Stamatis Zegiannis.
The murals, twelve in total — some in excellent condition and others less well preserved — form a living panorama of local life and the collective memory of the island. Among them stand out depictions of traditional dances, figures of men and women dressed in local costumes leading the dance while holding handkerchiefs, musical scenes with lyres and musicians, as well as maritime moments with sailors beside ships in the harbor. Symbolic elements such as the snake, the grape, and the plane tree connect the images with the nature and identity of Kos.
Particularly intriguing are more enigmatic figures, such as a winged deity reminiscent of Eros, or a Dionysian-like figure blowing into a shell as if it were a trumpet, surrounded by fruits, crops, and a snake — a composition that seems to bridge mythology with folk tradition. Among the subjects there also appears a tower identified as the Eiffel Tower, accompanied by the indication “300 meters,” an element revealing how images and ideas from Europe had already spread even into an island environment of the early 20th century.
The value of the space is not limited only to its walls. The shop preserves its original floor with decorated tiles, above which a later wooden floor was added, as well as the old wooden ceiling, creating an authentic architectural ensemble that narrates its own journey through time.
I learned from the shop owner that in 1923 the specific establishment was officially registered as a restaurant (ristorante). In the Italian-occupied Kos of that period, it is not at all unlikely that the works may have been created by Italians. According to his grandson, Paris Zegiannis — also an artistic personality himself — his grandfather Stamatis was known not only in Kos but throughout Greece, although no other surviving work by him remains within the family.
*The Eiffel Tower had already been constructed by 1889 and by the beginning of the 20th century had become a global symbol. Images of it circulated through postcards, newspapers, and printed material that reached even remote places such as Kos. Therefore, the artist most likely knew of it through such sources and incorporated it into the work as an element of “modernization” or admiration for Europe.
Το 1954 καταρτίστηκε Αδελφότητα για να διακοσμήσει την Παναγία στο Λαγούδι ( "υπέρ διακοσμήσεως της Ιεράς ημών Εκκλησίας, ευρισκομένης δυστυχώς εν λυπηρά καταστάσει...") όπως αναφέρεται στο πρακτικό. Σύντομα φάνηκαν τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων τους στη διακόσμηση του ναού. Το έργο αυτό συνεχίστηκε από τον εφημέριο π. Κυριάκο Παρασκευαδάκη και μετά το 1978 και χάρη στη φροντίδα του και χάρη στις προσφορές ενοριτών και αποδήμων Ασφενδιανών, ως σήμερα η εκκλησία βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, ένα πραγματικό κόσμημα για το Λαγούδι.
Παναγία Λαγούδι 2021
Εκτός όμως από την Παναγία στο Λαγούδι, τον συνάντησα και στην Παναγία την Αχούσα, παραμονή της γιορτής της, 22 Αυγούστου. Ο παπα-Κυριάκος μου μίλησε για το παλιό εκκλησάκι και ανέφερε ότι μπορεί να είναι και πεντακοσίων ετών. Μου ανέφερε επίσης ότι μέχρι πριν 70 χρόνια το εκκλησάκι δεν είχε καν πόρτα, μαζεύονταν μέσα οι πέρδικες για να προφυλακτούν κι έτσι αποτελούσαν εύκολο στόχο για τους κυνηγούς της περιοχής που πήγαιναν και τις μάζευαν. Όσο για την ετυμολογία της Αχούσας είπε ότι μάλλον βγήκε από τη λέξη "ηχώ" μιας και υπήρχε τόσο έντονη ηχώ στην περιοχή που κάποιος φώναζε στον Προφήτη Ηλία κι ο αντίλαλος ακουγόταν στην Αχούσα.
Πρώτη φορά, όμως, τον είδα να σέρνει το γαϊδουράκι του στο Κονιαριό, 12 χρόνια πριν, κι ένιωσα ότι αυτή ήταν μια απ' τις πιο ωραίες φωτογραφίες που είχα βγάλει ως τότε.
Κονιαριό, 2014
Τον αποχαιρετώ με σεβασμό και στέλνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και σε όλους τους δικούς του ανθρώπους.
I was saddened to learn that Fr. Kyriakos Paraskevadhakis—Papa Kyriakos—has passed away at the age of 80.
I remember him as a simple and kind man, who served for more than 40 years at the Church of the Nativity of the Virgin in Lagoudi (Panagia Lagoudi), with dedication and genuine care for people.
In 1954, a brotherhood was formed to restore and decorate the church in Lagoudi (“for the decoration of our Holy Church, which was unfortunately in a poor condition…”), as mentioned in the records. The results of their efforts soon became visible. This work continued after 1978 by the parish priest, Fr. Kyriakos Paraskevadhakis. Thanks to his care, and to the contributions of parishioners and emigrants from Asfendiou, the church remains in excellent condition to this day—a real jewel for Lagoudi.
Panagia Lagoudi, 2021
Apart from Lagoudi, I also met him at Panagia Achousa, on the eve of its feast, August 22. Fr. Kyriakos spoke to me about the old chapel and mentioned that it could be as much as 500 years old. He also told me that until about 70 years ago, the chapel didn’t even have a door—partridges would gather inside for shelter, making them easy targets for local hunters. As for the name “Achousa,” he believed it likely comes from the word “echo,” since the echo in the area was so strong that someone calling out at Prophet Elias could be heard all the way in Achousa.
The first time I ever saw him, though, was about 12 years ago, leading his donkey in Koniario. I remember feeling that it was one of the most beautiful photos I had taken up to that point.
Koniario, 2014
I say goodbye with respect and extend my sincere condolences to his family and all who were close to him.
Όταν ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος ήρθε στην Κω. (Με αφορμή τη σημαντική βράβευσή του!)
Στις 5/5/26, ο καθηγητής σεισμολογίας Γεράσιμος Παπαδόπουλος, με εξέχον έργο στον τομέα της μελέτης των Φυσικών Καταστροφών, τιμήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, με το ανώτατο μετάλλιο Sergey Soloviev από την Ευρωπαϊκή Γεωεπιστημονική Ένωση (EGU), σε αναγνώριση της σημαντικής του επιστημονικής προσφοράς.
Το μετάλλιο αυτό, το οποίο φέρει το όνομα του σπουδαίου σεισμολόγου και μελετητή των τσουνάμι Sergey Soloviev, απονέμεται σε επιστήμονες που ξεχωρίζουν για το έργο τους στη μελέτη των φυσικών κινδύνων και των φαινομένων που σχετίζονται με τους σεισμούς, τα τσουνάμι και άλλες φυσικές καταστροφές.
Η τιμή αυτή έχει για τον Γεράσιμο Παπαδόπουλο διπλή σημασία, καθώς είχε τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσει και να συνεργαστεί προσωπικά με τον S. Soloviev, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία και γνώση που σημάδεψε την επιστημονική του πορεία. Η απονομή του μεταλλίου πραγματοποιήθηκε χτες το πρωί, στο Ετήσιο Συνέδριο της EGU στη Βιέννη, όπου βρίσκονται περίπου 20.000 επιστήμονες από όλον τον κόσμο, καθιστώντας την εκδήλωση σημείο συνάντησης κορυφαίων γεωεπιστημόνων και επιστημονικών διαλόγων.
Όσο για την σχέση του με την Κω...
Αμέσως μετά τον σεισμό στην Κω, τον Ιούλιο του 2017, ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος, τότε Διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, κατέφθασε στο νησί μας με κλιμάκιο ειδικών για να εκτιμήσει την κατάσταση, να συλλέξει υλικό και στοιχεία. Για ένα χρόνο περίπου επισκεπτόταν το νησί μας πολύ συχνά καθώς ήταν αυτός που πρότεινε στον δήμο το σύστημα προειδοποίησης σεισμών και τσουνάμι στην Κω. (μάλιστα, είχαν τοποθετηθεί δύο πάνελ τα οποία χρηματοδοτήθηκαν και εγκαταστάθηκαν με χρήματα της Ευρώπης, αλλά πολύ γρήγορα απομακρύνθηκαν-εικάζω πως θεωρήθηκε ότι η λέξη τσουνάμι τρόμαζε τους επισκέπτες?)
Πρόκειται για έναν γλυκύτατο άνθρωπο, πολύ φιλικό, πολύ προσιτό, τον οποίο γνώρισα μέσω του κολλητού μου φίλου, Ηλία Αργύρη. Βρεθήκαμε μερικές φορές και προσπάθησα να βοηθήσω με το φωτογραφικό μου υλικό για να εντοπίσει διαφορές και μετακινήσεις πριν και μετά τον σεισμό.
Τις φωτογραφίες του τις τράβηξα όλες κατά τη διάρκεια ενός καφέ στη Μαρίνα της Κω, το 2018
Η φωτογραφία μου από τη Δυτική Αρχαιολογική Ζώνη όπως συμπεριελήφθη στην εργασία : Impact on built and natural environment of the strong earthquakes of April 23, 1933, and July 20, 2017, in the southeast Aegean Sea, eastern Mediterranean - Ioanna Triantafyllou, Gerassimos A. Papadopoulos & Efthimios Lekkas
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Δρ Γεράσιμος Α. Παπαδόπουλος
Σεισμολόγος
Ο Δρ Γ.Α. Παπαδόπουλος είναι διδάσκων στο Μεταπτυχιακό Τμήμα «Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος, Καταστροφών και Κρίσεων» του ΕΚΠΑ, επιστημονικός συνεργάτης της ΕΕ και της UNESCO και Μέλος της Επιτροπής Εκτίμησης Σεισμικού Κινδύνου. Διετέλεσε Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Ερευνητής στο εργαστήριο σεισμολογίας του ΜΙΤ στη Βοστώνη των ΗΠΑ και στο Εθνικό Κέντρο Γεωεπιστημών και Φυσικών Καταστροφών στην Tsukuba της Ιαπωνίας, και προσκεκλημένος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Tohoku στο Sendai της Ιαπωνίας. Το 2005 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Συστήματος της UNESCO για Προειδοποίηση για Τσουνάμι στο ΒΑ Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο και διετέλεσε Πρόεδρος του Συστήματος αυτού στην 3ετία 2017-2020. Έχει διευθύνει πολλά Διεθνή και Εθνικά ερευνητικά προγράμματα, δημοσίευσε περισσότερες από 160 πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες και 10 βιβλία. Περισσότεροι από 5000 άλλοι ερευνητές σε όλο τον κόσμο παραπέμπουν στο έργο του. Έχει τιμηθεί με Διεθνή και Εθνικά βραβεία και έδωσε δεκάδες ομιλιών σε Διεθνή Συνέδρια και Πανεπιστήμια σε όλες τις ηπείρους. Έχει συμμετάσχει ως πρόεδρος, αντιπρόεδρος και μέλος σε σειρά Διεθνών και Εθνικών επιστημονικών επιτροπών και συμβουλίων και έχει διοργανώσει μεγάλα επιστημονικά Διεθνή Συνέδρια. Το 2021 του απενεμήθη το Βραβείο Χαμαγκούτσι (Hamaguchi Award).
When seismologist, Gerasimos Papadopoulos, was on Kos Island. (On the occasion of his important award)
On May 5, 2026, Professor of Seismology Gerasimos Papadopoulos, with distinguished work in the field of Natural Disaster studies, was honored in Vienna with the highest medal, the Sergey Soloviev Medal, by the European Geosciences Union (EGU), in recognition of his significant scientific contribution.
This medal, which bears the name of the renowned seismologist and tsunami researcher Sergey Soloviev, is awarded to scientists who stand out for their work in the study of natural hazards and phenomena related to earthquakes, tsunamis, and other natural disasters.
This distinction has a double significance for Gerasimos Papadopoulos, as he had the unique opportunity to meet and collaborate personally with S. Soloviev, gaining valuable experience and knowledge that shaped his scientific career. The medal was awarded yesterday at the EGU Annual Assembly in Vienna, where approximately 20,000 scientists from all over the world are gathered, making the event a meeting point for leading geoscientists and scientific exchange.
As for his connection to Kos...
Immediately after the earthquake in Kos in July 2017, Gerasimos Papadopoulos—then Research Director at the Geodynamic Institute of the National Observatory of Athens—arrived on the island with a team of experts to assess the situation and collect data. For about a year, he visited the island very frequently, as he was the one who proposed to the municipality the installation of an earthquake and tsunami early warning system in Kos (indeed, two panels were installed, funded by European resources, but were soon removed—perhaps it was considered that the word “tsunami” might alarm visitors?).
He is a very kind, friendly, and approachable person, whom I had the chance to meet through my close friend, Ilias Argyris. We met several times, and I tried to assist him with my photographic material in order to help identify differences and ground displacements before and after the earthquake.
My photograph from the Western Archaeological Zone, as included in the study:
“Impact on built and natural environment of the strong earthquakes of April 23, 1933, and July 20, 2017, in the southeast Aegean Sea, eastern Mediterranean” – Ioanna Triantafyllou, Gerassimos A. Papadopoulos & Efthimios Lekkas
CURRICULUM VITAE
Dr. Gerassimos A. Papadopoulos
Seismologist
Dr. G. A. Papadopoulos teaches in the postgraduate program “Strategies for Environmental, Disaster and Crisis Management” at the National and Kapodistrian University of Athens. He is a scientific collaborator of the EU and UNESCO, and a member of the Seismic Risk Assessment Committee.
He has served as Research Director at the National Observatory of Athens, researcher at the seismology laboratory of the Massachusetts Institute of Technology in Boston, USA, and at the National Research Center for Earth Science and Disaster Resilience in Tsukuba, Japan, as well as visiting professor at Tohoku University.
In 2005, he was among the founding members of the UNESCO Tsunami Warning System for the North-East Atlantic Ocean and the Mediterranean, and he served as its President during the period 2017–2020.
He has directed numerous international and national research programs, published more than 160 original scientific papers and 10 books. More than 5,000 researchers worldwide cite his work. He has received international and national awards and has delivered dozens of lectures at international conferences and universities across all continents.
He has participated as president, vice president, and member in a series of international and national scientific committees and councils, and has organized major international scientific conferences. In 2021, he was awarded the Hamaguchi Award.
Ο όρος “Pirate Glass” δεν είναι επιστημονικός· είναι λαϊκή ονομασία που χρησιμοποιείται κυρίως από συλλέκτες. Περιγράφει κομμάτια πολύ σκούρου γυαλιού (σχεδόν μαύρου), τα οποία όταν τα κρατήσεις στο φως αποκαλύπτουν έντονο χρώμα — συνήθως βαθύ πράσινο, αλλά και καφέ ή σπανιότερα μωβ.
Ίσως είναι πράγματι «γυαλί πειρατών» ειδικά σε περιοχές από όπου πέρασαν πειρατές, αλλά δεν σημαίνει πάντα κυριολεκτικά ότι ανήκε σε πειρατές.
Ο όρος προέκυψε γιατί:
Πολλά τέτοια κομμάτια προέρχονται από παλιά μπουκάλια που χρησιμοποιούνταν από πειρατές σε πλοία (ρούμι, κρασί, μπύρα). Τα μπουκάλια αυτά ήταν πολύ σκούρα για να προστατεύουν το περιεχόμενο από το φως. Επειδή σχετίζονται με ναυσιπλοΐα και παλιά ναυάγια, συνδέθηκαν με «πειρατές».
Τα περισσότερα “pirate glass” κομμάτια προέρχονται από τον 18ο – 19ο αιώνα κυρίως μερικές φορές αρχές 20ού αιώνα.
Πρόκειται για γυαλί που:
είτε πετάχτηκε στη θάλασσα
είτε προέρχεται από ναυάγια
και λειάνθηκε φυσικά από το νερό και την άμμο (sea glass)
Το γεγονός ότι φαίνεται μαύρο στον εσωτερικό χώρο αλλά γίνεται πράσινο όταν το βάλεις στο φως είναι καθαρά θέμα χημικής σύστασης του γυαλιού: Το παλιό γυαλί περιείχε σίδηρο (iron) και άλλες προσμίξεις. Σε μεγάλη πυκνότητα φαίνεται μαύρο/αδιαφανές. Όταν το διαπεράσει έντονο φως, αποκαλύπτει το πραγματικό του χρώμα, το οποίο ήταν συχνά σκούρο πράσινο.
Το δικό μου pirate glass το βρήκα στην Ψέριμο, το μάζεψα γιατί νόμιζα πως είναι οψιδιανός, είναι κατάμαυρο αν είναι μακριά απ' τον ήλιο και καταπράσινο όταν το στρέφεις προς στον ήλιο' αυτό είναι πολύ χαρακτηριστικό των ελληνικών "πειρατικών γυαλιών" και ταιριάζει απόλυτα με παλιό μπουκάλι (πιθανότατα κρασιού ή μπύρας).
Σύμφωνα με τον φίλο μας το chatgpt, για να καταλάβεις αν είναι παλιό, πρέπει να τσεκάρεις τις ακόλουθες ενδείξεις:
✔ Ματ επιφάνεια (όχι γυαλιστερή)
✔ Στρογγυλεμένες ακμές (από τη θάλασσα)
✔ Μικρές «φθορές» ή μικροχαράξεις
✔ Πάχος σχετικά μεγάλο
✔ Πολύ σκούρο χρώμα σε σκιά
Όλα αυτά δείχνουν ότι πρόκειται για θαλασσογυαλί (sea glass) αρκετών δεκαετιών — πιθανώς και άνω του αιώνα.
Συμπέρασμα για το δικό μου pirate glass:
Με βάση την περιγραφή μου, δηλαδή το γεγονός ότι
α) το πέτρωμα είναι μαύρο και στο φως γίνεται έντονα πράσινο και
β) βρέθηκε στο ελληνικό νησί της Ψερίμου
Είναι πολύ πιθανό να είναι κομμάτι από παλιό μπουκάλι 19ου αιώνα (ή αρχών 20ού) που έχει γίνει sea glass με τα χρόνια. Δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι είναι «πειρατικό», αλλά είναι σχεδόν σίγουρα παλιό ναυτικό/εμπορικό γυαλί.
The term “Pirate Glass” is not scientific; it is a popular name mainly used by collectors. It describes pieces of very dark glass (almost black) which, when held up to the light, reveal a vivid color—usually deep green, but also brown or more rarely purple.
It may indeed be “pirate glass,” especially in areas once frequented by pirates, but it does not necessarily mean that it literally belonged to pirates.
The term arose because:
Many such pieces come from old bottles used on ships (rum, wine, beer). These bottles were very dark to protect their contents from light. Because they are associated with seafaring and old shipwrecks, they became linked with “pirates.”
Most “pirate glass” pieces date from the 18th–19th centuries, and sometimes the early 20th century.
It is glass that:
– was either discarded into the sea
– or comes from shipwrecks
and has been naturally smoothed by water and sand (sea glass).
The fact that it appears black indoors but turns green in the light is purely a matter of the glass’s chemical composition:
Old glass contained iron and other impurities. At high density it appears black/opaque. When strong light passes through it, it reveals its true color, which was often dark green.
My own piece of pirate glass turns bright green in sunlight, which is very characteristic of Greek “pirate glass” and perfectly matches old bottles (most likely wine or beer).
According to our friend ChatGPT, to determine whether it is old, you should check the following indicators:
✔ Matte surface (not glossy)
✔ Rounded edges (from the sea)
✔ Small “wear marks” or micro-scratches
✔ Relatively thick glass
✔ Very dark color in shadow
All these suggest that it is sea glass that is several decades old—possibly over a century.
Conclusion about my pirate glass:
Based on my description, namely that:
a) the piece looks black but turns vividly green in the light, and
b) it was found on the Greek island of Pserimos
It is very likely a fragment from a 19th-century (or early 20th-century) bottle that has become sea glass over time. We cannot say with certainty that it is “pirate,” but it is almost certainly old maritime/commercial glass.
To Διεθνές Φεστιβάλ Bachata στην Κω -Συνέντευξη με τον Στάθη Πιρπιρή κ την Ειρήνη Οικονομίδη
Για 6η χρονιά το Διεθνές Φεστιβάλ Bachata στην Κω θα διεξαχθεί από τις 4 έως τις 13 Σεπτεμβρίου του 2026. Ξεκίνησε με ένα τριήμερο το 2018 και φέτος έφτασε τις 10 μέρες ξέφρενου χορού. Δείτε πως ξεκίνησαν όλα.
Στην Κω διοργανώθηκε το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Bachata (Bachata King Festival) από 5-7 Οκτωβρίου, 2018. Μας μίλησε ο Στάθης Πιρπιρής, ως Πρόεδρος του Καλλιτεχνικού-Χορευτικού Συλλόγου “Dance for life”, υπεύθυνος για την όλη διοργάνωση. (Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα KosVoice στις 28/2/2018)
Ας τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα για να ενημερωθούν και όσοι δεν γνωρίζουν. Τι είναι Bachata?
Bachata είναι ένας Latin χορός, ο οποίος ξεκίνησε στον Άγιο Δομίνικο πριν, περίπου, 70 χρόνια και ξεκίνησε με την παραδοσιακή μορφή του και έχει εξελιχθεί στην Bachata Moderna και τα τελευταία χρόνια στη Bachata Sensual, που είναι και πιο αισθησιακός χορός.
·Πόσο θα διαρκέσει το Φεστιβάλ, ποιος μπορεί να συμμετέχει και ποιο είναι το κόστος συμμετοχής?
Θα διαρκέσει τρεις ημέρες, από 5 ως 7 Οκτωβρίου. Τρεις μέρες γεμάτες χορό και μουσική, μαθήματα χορού, πάρτι, show (μαθητικά και από επαγγελματίες), διαγωνισμούς. Υπάρχουν διάφορα πακέτα για να συμμετέχει κάποιος, για μια μέρα ή και για τις τρεις μέρες, για τα μαθήματα ή μόνο για τα πάρτι. Πιο αναλυτικά, υπάρχουν τρία πακέτα συμμετοχής: υπάρχει το full pass, το οποίο περιλαμβάνει τα πάντα: μαθήματα, πάρτι, pool party, shows, όλες τις δραστηριότητες. Η τιμή του full pass ξεκίνησε στα 60 ευρώ στην περίοδο early bird, και όσο περνάει ο καιρός θα αυξάνεται, και στην πόρτα θα κοστίζει 100 ευρώ. Για όσους ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν για μία μόνο μέρα, υπάρχει το day pass το οποίο ξεκίνησε στα 45 ευρώ και θα φτάσει μέχρι 70 ευρώ, και το ίδιο θα κοστίζει το party pass, που είναι και για τις τρεις μέρες αλλά μόνο για τα party.
Εκπροσωπείς το σύλλογο “Dance for life”. Εκτός από τη διοργάνωση του Φεστιβάλ, ο σύλλογός σας ετοιμάζει και κάτι άλλο?
Πρόσφατα αγοράσαμε τα δικαιώματα του δημοφιλέστερου παγκόσμιου διαγωνισμού Bachata, ο οποίος ονομάζεται Bachata Stars. Για να σου δώσω να καταλάβεις, αυτός ο διαγωνισμός αυτή τη στιγμή διεξάγεται σε είκοσι χώρες, όπου οι πρωταθλητές κάθε χώρας συναντιούνται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα χωρών, κι από κει βγαίνει ένας παγκόσμιος πρωταθλητής. Ξεκινάει λοιπόν και στην Ελλάδα για πρώτη φορά φέτος αυτός ο διαγωνισμός, ο οποίος έχει τρεις φάσεις. Ο προημιτελικός θα λάβει χώρα σε έξι πόλεις, Καλαμάτα, Χανιά, Αθήνα, Πάτρα, Λάρισα, Θεσσαλονίκη, ξεκινώντας στις 31 Μαρτίου στην Καλαμάτα. Οι δύο πρώτοι νικητές κάθε πόλης θα βρεθούν στον ημιτελικό στην Αθήνα, κι από κει πέντε ζευγάρια θα περάσουν στον τελικό που θα γίνει στην Κω κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου στο Bachata King Festival.
Τι σημαίνει για το νησί της Κω η διοργάνωση ενός τέτοιου φεστιβάλ? Γιατί στην Κω κι όχι αλλού?
Σημαίνει παγκόσμια προβολή του νησιού μας καθώς υπάρχουν συνεργασίες με Διεθνή Φεστιβάλ στην Ευρώπη και εκτός Ευρώπης, όπως στην Τουρκία και στο Καζάν της Ρωσίας , στην Ταϋλάνδη και στην Ινδία και άρα το Φεστιβάλ της Κω θα διαφημιστεί σε όλα αυτά τα μέρη, αλλά και μέσω του ιστότοπου που έχουμε δημιουργήσει.
Αναμένεται να έρθουν περίπου 400 άτομα από την Ελλάδα , την υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και εκτός Ευρώπης, διότι θα έχουμε δασκάλους παγκόσμιου βεληνεκούς, που θα έρθουν να διδάξουν Bachata και Kizomba από Αγγλία, Τουρκία, Ισπανία και Ιταλία.
Είναι δε, μια μεγάλη ευκαιρία για τους χορευτές από την Κω και από τα γύρω νησιά , αφού θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα τόσο μεγάλο φεστιβάλ και να εξελιχθούν, να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους, να γνωρίσουν από κοντά τους καλλιτέχνες που αγαπούν και παρακολουθούν, αλλά και τόσους άλλους χορευτές από όλο τον κόσμο. Μέχρι σήμερα αυτή την ευκαιρία την είχες μόνο αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο εξωτερικό.
Όσο για τους λόγους για τους οποίους επιλέξαμε να διεξαχθεί στην Κω αυτό το Φεστιβάλ, σαφώς θα ήταν πιο εύκολο να γίνει κάπου αλλού, π.χ στη Ρόδο καθώς και η πρόσβαση είναι ευκολότερη και φτηνότερη, και τα καταλύματα περισσότερα, όμως συνειδητά επιλέξαμε την Κω με την ελπίδα να αναπτυχθεί χορευτικά και να γίνει κάποτε ένας χορευτικός προορισμός.
Ολοκληρώθηκε για 3η συνεχόμενη χρονιά το BACHATA KING FESTIVAL στην Κω με πάνω από 650 άτομα από 46 χώρες ((Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα KosVoice στις 25/9/2022)
Για 3η συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε στο νησί της Κω το BACHATA KING FESTIVAL με την στήριξη του ΔΟΠΑΒΣ στο πλαίσιο των Θερινών Ιπποκρατείων 2022. Το φεστιβάλ διήρκεσε 6 μέρες, από 13/9 ως 18/9/2022 και είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς η συμμετοχή το Σαββατοκύριακο έφτασε γύρω στα 650 άτομα οι οποίοι ήρθαν από 46 διαφορετικές χώρες από όλο τον κόσμο, από Καναδά, από Αυστραλία, Ισραήλ, Ελβετία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία, και Αγγλία.
Μιλήσαμε με μία εκ των διοργανωτών, την Ειρήνη Οικονομίδη (οι άλλοι δύο διοργανωτές είναι ο Στάθης Πιρπιρής και ο Rezi Ademi) και μας αφηγήθηκε το χρονικό των έξι ημερών:
"Το φεστιβάλ φέτος ήταν εξαήμερο. Ξεκίνησε την Τρίτη 13/9 με 200 και παραπάνω άτομα. Ξεκινήσαμε στις 11 από το ξενοδοχείο Κυπριώτης με τέσσερα λεωφορεία τα οποία είχαμε μισθώσει και πήγαμε Κέφαλο απέναντι από το νησάκι στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου για χορό. Στη συνέχεια, ενώ είχαμε κανονίσει να πάμε στην Καρδάμαινα μας ακύρωσαν λόγω covid και πήγαμε τελευταία στιγμή στο Mυλοτόπι. Μετά από δυόμιση ώρες και εκεί με χoρό, μπήκαμε πάλι στα λεωφορεία και πήγαμε στο κτήμα Τριανταφυλλόπουλου για να δοκιμάσουν κρασί και να ξεναγηθούν στο οινοποιείο. Τέλος πήγαμε στην Ζια για το ηλιοβασίλεμα και για βόλτα στα μαγαζάκια και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο. Το βράδυ της ίδιας μέρας είχαμε πάρτι στο Μισιρλού.
Την επόμενη μέρα Τετάρτη 14/9 είχαμε το boat πάρτι. Ξεκινήσαμε στη μία και επιστρέψαμε στις 6:30 το απόγευμα. Είχαμε ήδη 250 άτομα εκείνη την ημέρα οι οποίοι πέρασαν τέλεια ξετρελάθηκαν με τη διαδρομή στα τρία νησάκια. Το βράδυ είχαμε πάρτι στο unique.
Την επόμενη μέρα Πέμπτη 15/9 ήταν ήδη στο νησί 500 άτομα περίπου πήγαμε πάλι boat πάρτι αλλά για να δούμε το ηλιοβασίλεμα αυτή τη φορά που σημαίνει ότι φύγαμε 4.30 και γυρίσαμε 8.30 μ.μ. Το βράδυ είχαμε πάρτι στον Μύλο.
Την Παρασκευή 16/9 το πρωί ξεκίνησε και επίσημα το κύριο μέρος του φεστιβάλ που σημαίνει ότι είχαμε από τις 10 το πρωί μαθήματα σε τρεις διαφορετικές αίθουσες ταυτόχρονα για διαφορετικά επίπεδα χορευτών. Το μεσημέρι ξεκινούσε πάρτι στην πισίνα, το απόγευμα συνεχιζόντουσαν κανονικά τα μαθήματα και υπήρχε ένα δίωρο κενό το βράδυ για φαγητό και ξεκούραση. Στις 10:30 είχαμε τα shows και αμέσως μετά ακολουθούσε πάρτι μέχρι το πρωί.
Το ίδιο πρόγραμμα συνεχίστηκε και το Σάββατο 17/9 και την Κυριακή 18/9 με μαθήματα όλη μέρα ανά μία ώρα, πάρτι στην πισίνα και μαθήματα, show και πάρτι πάλι μέχρι το πρωί.
Η συμμετοχή από την Παρασκευή μέχρι και την Κυριακή ήταν γύρω στα 650 άτομα οι οποίοι ήρθαν από 46 διαφορετικές χώρες από όλο τον κόσμο. Είχαμε κόσμο ακόμα και από Καναδά, από Αυστραλία, από Ισραήλ, από Ελβετία, πολλούς από Ισπανία, από Γερμανία, από Ιταλία, και από Αγγλία πολύ κόσμο.
Ο κόσμος πέρασε πολύ ωραία είχε πολύ ωραία ενέργεια τους άρεσε πάρα πολύ το νησί μας και όλοι δήλωσαν ότι θα έρθουν οπωσδήποτε και την επόμενη χρονιά!"
Στιγμιότυπα από τη συνέντευξη με τον Στάθη Πιρπιρή:
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:
THE INTERNATIONAL BACHATA FESTIVAL IN KOS – Interview with Stathis Pirpiris & Eirini Oikonomidi
For the 6th year, the International Bachata Festival in Kos will take place from September 4 to September 13, 2026. It started as a three-day event in 2018 and this year it has reached 10 days of non-stop dancing. See how it all began.
In Kos, the 1st International Bachata Festival (Bachata King Festival) was organized from October 5–7, 2018. Stathis Pirpiris spoke to us, as President of the Artistic Dance Association “Dance for Life” and person responsible for the entire organization.
Let’s take things from the beginning, so that those who are not familiar can understand. What is Bachata?
Bachata is a Latin dance that started in the Dominican Republic about 70 years ago. It began in its traditional form and has evolved into Bachata Moderna and, in recent years, Bachata Sensual, which is a more sensual style.
How long will the Festival last, who can participate, and what is the cost of participation?
It will last three days, from October 5 to 7. Three days full of dance and music, dance lessons, parties, shows (both student and professional), and competitions. There are various packages for participation, whether for one day or all three days, for lessons or just for the parties. More specifically, there are three participation packages: the full pass, which includes everything—lessons, parties, pool party, shows, all activities. Its price started at 60 euros during the early bird period, and as time goes by it increases, reaching 100 euros at the door. For those interested in participating for just one day, there is the day pass, which started at 45 euros and will reach up to 70 euros. The same price applies to the party pass, which covers all three days but only for the parties.
You represent the association “Dance for Life”. Apart from organizing the Festival, is your association preparing something else?
Recently, we acquired the rights to the most popular global Bachata competition, called Bachata Stars. To give you an idea, this competition currently takes place in twenty countries, where the champions of each country meet at the world championship of countries, and from there a world champion is declared. So, for the first time this year, this competition is also starting in Greece, and it has three phases. The quarterfinal will take place in six cities—Kalamata, Chania, Athens, Patras, Larisa, Thessaloniki—starting on March 31 in Kalamata. The top two winners from each city will go to the semifinal in Athens, and from there five couples will qualify for the final, which will be held in Kos during the Festival, on Friday, October 5, at the Bachata King Festival.
What does it mean for the island of Kos to host such a festival? Why Kos and not somewhere else?
It means global promotion of our island, as there are collaborations with international festivals in Europe and beyond, such as in Turkey, Kazan in Russia, Thailand, and India. Therefore, the Kos Festival will be advertised in all these places, as well as through the website we have created.
Around 400 people are expected to come from Greece, the rest of Europe, and outside Europe, as we will have world-class instructors coming to teach Bachata and Kizomba from England, Turkey, Spain, and Italy.
It is also a great opportunity for dancers from Kos and the surrounding islands, as they will have the chance to attend such a major festival, develop their skills, enrich their knowledge, meet artists they admire and follow, and connect with many other dancers from all over the world. Until now, you could only have this opportunity if you were able to travel abroad.
As for why we chose Kos for this festival, of course it would have been easier to hold it somewhere else, for example in Rhodes, where access is easier and cheaper and accommodation options are more abundant. However, we consciously chose Kos, hoping it will develop as a dance destination.
The Bachata King Festival in Kos completed for the 3rd consecutive year with over 650 participants from 46 countries
For the third consecutive year, the Bachata King Festival took place on the island of Kos with the support of DOPAVS, as part of the Summer Hippocratia 2022 events. The festival lasted six days, from September 13 to 18, 2022, and was a great success, with participation reaching around 650 people over the weekend, coming from 46 different countries worldwide, including Canada, Australia, Israel, Switzerland, Spain, Germany, Italy, and England.
We spoke with one of the organizers, Eirini Oikonomidi (the other two organizers are Stathis Pirpiris and Rezi Ademi), who described the six-day timeline:
“This year the festival lasted six days. It started on Tuesday, September 13, with more than 200 participants. At 11 a.m., we departed from the Kypriotis hotel with four buses we had rented and went to Kefalos, opposite the islet at the Basilica of Agios Stefanos, for dancing. Then, although we had planned to go to Kardamena, it was canceled due to COVID, so at the last minute we went to Mylotopi. After two and a half hours of dancing there, we got back on the buses and went to the Triantafyllopoulos estate for wine tasting and a tour of the winery. Finally, we went to Zia for the sunset and for a walk through the shops, and then returned to the hotel. That same evening we had a party at Misirlou.
The next day, Wednesday, September 14, we had the boat party. We started at 1 p.m. and returned at 6:30 p.m. Around 250 people attended that day and had an amazing time, thrilled with the route around the three islets. In the evening we had a party at Unique.
The next day, Thursday, September 15, there were already around 500 people on the island. We had another boat party, this time to watch the sunset, meaning we left at 4:30 p.m. and returned at 8:30 p.m. In the evening we had a party at Mylos.
On Friday, September 16, the main part of the festival officially began. From 10 a.m. we had lessons in three different rooms simultaneously for different levels of dancers. At noon the pool party started, in the afternoon the lessons continued as usual, and there was a two-hour break in the evening for food and rest. At 10:30 p.m. we had the shows, followed immediately by a party until morning.
The same program continued on Saturday, September 17, and Sunday, September 18, with lessons throughout the day every hour, pool parties, more lessons, shows, and parties again until morning.
Participation from Friday through Sunday was around 650 people from 46 different countries worldwide. We even had people from Canada, Australia, Israel, Switzerland, many from Spain, Germany, Italy, and a lot from England.
Everyone had a great time, the energy was fantastic, they loved our island very much, and they all stated that they will definitely return next year!”
Τον γνώρισα στη Χάλκη τον Νοέμβριο του 2024. Μου συστήθηκε ως Πέτρος της Ψαροφαγιάς, εργάτης. Το γιατί άγνωστο. Ένας πολύ καλοβαλμένος ηλικιωμένος, 86 χρονών περίπου τότε που τον γνώρισα.
Γεννημένος το 1937, θα έκλεινε τα 90 του χρόνου, αλλά δεν πρόλαβε. Έφυγε στα 89 του χρόνια.
Με το μοντέρνο το ντύσιμό του, με το τζόκεϊ το καπέλο του, την ξύλινη μαγκούρα του ήταν ένας πολύ γλυκός και φιλόξενος άνθρωπος. Οι κάτοικοι της Χάλκης μου είπαν ότι ήταν από τους πιο ικανούς ψαράδες και ψάρευε μελανούρια με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. "Ήταν σπεσιαλίστας", όπως χαρακτηριστικά μου είπαν, "έβαζε δίχτυα τη νύχτα κι ήταν ο ειδικός στο να πιάνει μελανούρια".
Καλό ταξίδι, Πέτρο της Ψαροφαγιάς...
(* Το όνομα του ήταν Πέτρος Ιωάννου αλλά όλοι τον φώναζαν Πέτρο της Ψαροφαγιάς)
I met him in Chalki in November 2024. He introduced himself to me as Petros of Psarofagia, a worker. Why, unknown. A very well-groomed elderly man, around 86 years old when I met him.
Born in 1937, he would have turned 90, but he did not make it. He passed away at the age of 89.
With his modern way of dressing, his jockey cap, and his wooden walking stick, he was a very sweet and hospitable man. The residents of Chalki told me that he was among the most skilled fishermen and that he used to catch melanouria (fish) in a very particular way. “He was a specialist,” they told me χαρακτηριστικά, “he set his nets at night and was the expert in catching melanouria.”
-2.jpg)
-2.jpg)
-2.jpg)
