ΒΩΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

ΒΩΜΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΥ

Βρίσκεται λίγα μέτρα ΒΑ της Casa Romana, στο ίδιο επίπεδο με την Ελληνιστική Αγορά της Κω που εκτεινόταν νοτιότερα από το λιμάνι. ΒΑ του βωμού βρέθηκε ναός της ίδιας εποχής του οποίου διασώθηκαν διάφορα αρχιτεκτονικά μέλη.

Ο αρχαιολόγος Morricone βρίσκει ομοιότητα του βωμού ως προς την κατασκευή του σε σχέση με τα άλλα μεγάλα κτίσματα της συνοικίας του λιμανιού (αγοράς, στοάς, ν. Ηρακλή, ν. Αφροδίτης. κ.ά).

Ο αρχαιολόγος Ν. Σταμπολίδης, περιγράφοντάς τον με κάθε λεπτομέρεια, τον χρονολογεί στα 200-190 π.Χ. Βρίσκει συγγένειες με την περγαμηνή γλυπτική καθώς η τέχνη της ζωφόρου του βωμού της Κω είναι επηρεασμένη από την καλλιτεχνική της ακτινοβολία. Η ζωφόρος του βωμού είναι δημιούργημα κάποιου ντόπιου "επαρχιακού" εργαστηριακού κύκλου.

Όλες οι ανάγλυφες μορφές της ζωφόρου συνδέονται με το Διονυσιακό κύκλο: α) με θέματα μυθολογικά της ζωής του Διονύσου, β) του ειρηνικού Διονυσιακού θιάσου, γ) των μαχών του Διονυσιακού στρατοπέδου εναντίον των βαρβάρων (οι φιλολογικές ερμηνείες βεβαιώνουν την πολεμικότητα του Διονύσου και της ακολουθίας του).

Ο Βωμός αποτελείται από δύο τμήματα: α) Το κύριο σε σχήμα ορθογώνιου παραλληλόγραμμου, β) Του κεκλιμένου επιπέδου (ράμπας) στη μέση της Δυτ. πλευράς. Ήταν κατασκευασμένος από λευκό και γκριζογάλανο ντόπιο μάρμαρο.

Τα θεμέλια του βωμού μαζί με τις γύρω κατασκευές καταλαμβάνουν 160 τ.μ και βρίσκονται στο δυτικότερο σημείο του ανασκαμμένου χώρου. Μπροστά από τη δυτική πλευρά του βωμού, δεξιά και αριστερά από τη ράμπα, υπάρχουν σειρές από ακανόνιστες πέτρες και πωρόλιθους στο ύψος της πρώτης θεμελίωσης του βωμού. Ίσως πρόκειται για βάθρα αγαλμάτων, τράπεζες προσφορών ή καθίσματα.

Πηγή: Αρχαία Ιστορία της Κω (Από τα προϊστορικά μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια) Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδεκανήσου Επαρχείο Κω 1998), σελίδα 141. 
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Altar of Dionysus

The Altar of Dionysus is located a few meters northeast of the Casa Romana, at the same level as the Hellenistic Agora of Kos, which extended south of the harbor. Northeast of the altar, a temple of the same period was discovered, from which several architectural elements have been preserved.

The archaeologist Luigi Morricone noted similarities in the construction of the altar with other major buildings of the harbor district, such as the Agora, the Stoa, the Temple of Heracles, the Temple of Aphrodite, and others.

Archaeologist Nikolaos Stampolidis, describing the monument in detail, dates it to 200–190 BC. He identifies affinities with Pergamene sculpture, as the art of the altar’s frieze is influenced by the artistic radiance of Pergamon. The frieze of the Altar of Kos is considered the work of a local, “provincial” workshop tradition.

All the relief figures of the frieze are connected to the Dionysian cycle:

a) mythological scenes from the life of Dionysus,

b) representations of the peaceful Dionysian thiasos,

c) scenes depicting the battles of the Dionysian camp against barbarians (literary sources attest to the warlike nature of Dionysus and his retinue).

The altar consists of two parts:

a) the main structure, in the form of a rectangular parallelogram, and

b) an inclined plane (ramp) located at the center of the western side.

It was constructed of local white and bluish-grey marble. The foundations of the altar, together with the surrounding structures, cover an area of approximately 160 square meters and are located at the westernmost part of the excavated site.

In front of the western side of the altar, to the right and left of the ramp, there are rows of irregular stones and porous limestone blocks at the height of the altar’s first foundation level. These may have served as statue bases, offering tables, or seating structures.