ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΧΑΤΖΗΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΟΙΝΟΠΟΙΕΙΟ ΧΑΤΖΗΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Η οικογένεια Χατζηεμμανουήλ εδώ και έναν αιώνα παράγει κρασί στην Κω, συνεχίζοντας περήφανα την οινοποιητική παράδοση του νησιού που κρατάει από το 4.000 π.Χ. Σήμερα, με την πλούσια εμπειρία και το ίδιο πάθος για ποιοτικό κρασί, φροντίζει με μεράκι τους ιδιόκτητους αμπελώνες στην περιοχή του Ασφενδιού και δημιουργεί επιλεγμένες ετικέτες που αντέχουν στον χρόνο.

Από το 1929, τη χρονιά δηλαδή που ο Νικόλας Χατζηεμμανουήλ αναβίωσε την οινοποιητική τέχνη στην Κω, η οικογένεια Χατζηεμμανουήλ διατηρεί την ίδια φιλοσοφία στην παραγωγή κρασιού. Επιμένει στην προσωπική φροντίδα των αμπελώνων, ώστε να έχει στη διάθεσή της εξαιρετική πρώτη ύλη. Στοχεύοντας πάντα στην ποιότητα και χρησιμοποιώντας καλλιεργητικές πρακτικές που σέβονται το περιβάλλον και τον καταναλωτή. 

Οι χώροι του οινοποιείου της οικογένειας Χατζηεμμανουήλ είναι με τέτοιο τρόπο διαμορφωμένοι, ώστε να υποστηρίζουν αποτελεσματικά όλα τα στάδια της διαδικασίας παραγωγής των κρασιών, από την προσεκτική συγκομιδή των σταφυλιών μέχρι την πολύτιμη ωρίμασή τους στο κελάρι. 

Το μεγαλύτερο μέρος των εγκαταστάσεων καταλαμβάνουν οι ανοξείδωτες δεξαμενές, οι οποίες ανάλογα με τη λειτουργία τους έχουν διαφορετικά μεγέθη. 

Στην κεντρική είσοδο του οινοποιείου βρίσκεται ο χώρος υποδοχής, όπου οι επισκέπτες μπορούν καθισμένοι γύρω από τα τραπέζια ή όρθιοι μπροστά από τη μπάρα να δοκιμάσουν τα κρασιά. Κάτω ακριβώς από το δοκιμαστήριο υπάρχει το κελάρι με τα δρύινα γαλλικά βαρέλια, μέσα στα οποία ωριμάζουν τα ερυθρά κρασιά. 

Από το 2008, τα κρασιά της οικογένειας Χατζηεμμανουήλ είναι αναγνωρισμένα ως Προϊόντα Γεωγραφικής Ένδειξης (ΠΓΕ Κως). Επίσης, έχοντας ως στόχο πάντα την ποιότητα, η επιχείρηση κάθε χρόνο υπόκειται σε έλεγχο διαδικασιών από την QCHECK, ώστε να πιστοποιείται με HACCP. Το οινοποιείο φτιάχτηκε με σκοπό να προάγει τον οινικό τουρισμό στην Κω και για να προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία στους τουρίστες του νησιού. 

Από το 2004, δέχεται ατομικές, ομαδικές και οργανωμένες επισκέψεις, οι οποίες περιλαμβάνουν οινογευσία στον χώρο του δοκιμαστηρίου, ξενάγηση στις εγκαταστάσεις, περιήγηση στον αμπελώνα και για όσους ενδιαφέρονται, αγορά κρασιών από το πωλητήριο. 

o οινολόγος Χρήστος Παπαγιάννης μας ξενάγησε στις εγκαταστάσεις

Επίσης, κατόπιν ραντεβού, όποιος επιθυμεί μπορεί να συμμετέχει στον τρύγο μας, ώστε να δει από κοντά με πόση φροντίδα συλλέγονται τα σταφύλια της οικογένειας Χατζηεμμανουήλ. 

Τα κρασιά: Λευκός, Ασύρτικο, Κυδωνίτσα, Ροζέ, Ερυθρός, Syrah και Λιαστός-Τρίτη Γενιά

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 

Μάιος – Οκτώβριος: Δευτέρα – Σάββατο, 09:00-18:00 

Νοέμβριος – Απρίλιος: Κατόπιν συνεννόησης Ραντεβού: +30 22420 68888

Πηγή: https://hatziemmanouil.gr/gr

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

VISIT TO HATZIEMMANOUIL WINERY

For over a century, the Hatziemmanouil family has been producing wine on the island of Kos, proudly continuing the island’s winemaking tradition, which dates back to 4000 BC. Today, with rich experience and the same passion for quality wine, the family carefully tends its privately owned vineyards in the Asfendiou area and creates selected labels that stand the test of time.

Since 1929—the year when Nikolaos Hatziemmanouil revived the art of winemaking on Kos—the Hatziemmanouil family has remained faithful to the same philosophy in wine production. They insist on personally caring for their vineyards in order to secure exceptional raw material, always aiming for quality and using cultivation practices that respect both the environment and the consumer.

The winery facilities of the Hatziemmanouil family are designed in such a way as to efficiently support all stages of the wine production process, from the careful harvesting of the grapes to their valuable aging in the cellar. The largest part of the facilities is occupied by stainless steel tanks, which vary in size depending on their function.

At the main entrance of the winery is the reception and tasting area, where visitors can sample the wines either seated at tables or standing at the bar. Directly beneath the tasting room lies the cellar with French oak barrels, where the red wines are aged.

Since 2008, the wines of the Hatziemmanouil family have been officially recognized as Products of Geographical Indication (PGI Kos). Furthermore, with quality as a constant goal, the winery undergoes annual process inspections by QCHECK and is certified according to HACCP standards. The winery was built with the aim of promoting wine tourism on Kos and offering visitors to the island a unique experience.

Since 2004, it has welcomed individual visitors, groups, and organized tours, which include wine tasting in the tasting room, a guided tour of the facilities, a walk through the vineyard, and for those interested, the purchase of wines from the shop.

Oenologist Christos Papagiannis guided us through the winery facilities.

Additionally, by appointment, visitors may participate in the grape harvest, experiencing firsthand the care with which the Hatziemmanouil family collects its grapes.

Wines produced:

White, Assyrtiko, Kidonitsa, Rosé, Red, Syrah, and Sun-Dried Wine – Third Generation

INFORMATION

May – October: Monday – Saturday, 09:00–18:00

November – April: By appointment

Appointments: +30 22420 68888

Επίσκεψη στο ΕΕΕΕΚ Κω, ένα σχολείο που κάνει σπουδαίο έργο και που έχει ανάγκη – και αξίζει – την στήριξη όλων μας

Επίσκεψη στο ΕΕΕΕΚ Κω, ένα σχολείο που κάνει σπουδαίο έργο και που έχει ανάγκη – και αξίζει – την στήριξη όλων μας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, στις 3 Δεκεμβρίου, και με πρωτοβουλία της αγαπημένης συναδέλφου Εύης Πέρου, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με σχετικό πρότζεκτ με πολλές δράσεις που θα διαρκέσει ως την άνοιξη. Πρώτη στάση το ΕΕΕΕΚ Κω.

Η επίσκεψη

Χθες, μαθητές και καθηγητές του 1ου ΕΠΑΛ Κω επισκεφθήκαμε το Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Κατάρτισης. Δεν ξέρω γιατί δεν το είχα κάνει μέχρι τώρα -να επισκεφτώ το ΕΕΕΕΚ-, αλλά χαίρομαι που, με την παρακίνηση της Εύης, το έκανα. Οι μαθητές του τομέα Δομικών, με την επίβλεψη της καθηγήτριάς τους, Μαριέτας Χαβαλέ, έφτιαξαν ένα υπέροχο "πλακάτ-παζλ" που ενώνει τα σχολεία ΕΕΕΕΚ Κω και ΕΠΑΛ Κω σε ένα κομμάτι.

Μόλις φτάσαμε, μας υποδέχτηκε η διευθύντρια του σχολείου, κυρία Κατερίνα Τσατσακλά και μόλις χτύπησε το κουδούνι, άρχισαν να καταφτάνουν οι μαθητές του ΕΕΕΕΚ για μια πρώτη γνωριμία με τους μαθητές του ΕΠΑΛ. Ελάχιστα κράτησε η αμηχανία της πρώτης γνωριμίας κι ακολούθησαν γέλια, χαρές και τα δύο σχολεία έγιναν ένα. Τα παιδιά του ΕΠΑΛ είχαν ετοιμάσει και ευχετήριες καρτούλες για τα Χριστούγεννα και προχωρήσαμε αμέσως στη δενδροφύτευση και την τοποθέτηση της πινακίδας.

Η αναμνηστική πινακίδα του ΕΠΑΛ Κω, που συμβολίζει την ένωση, την αδελφοποίηση των δύο σχολείων, τη φιλία, τη συνεργασία, τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, παράλληλα με το "πράσινο" αποτύπωμα που θέλουμε να αφήνουμε ως σχολείο, τοποθετήθηκε δίπλα στην ελιά που φυτέψαμε μπροστά από το ΕΕΕΕΚ. Η ελιά είναι σύμβολο ζωής, ειρήνης και αντοχής, έχει ρίζες που βυθίζονται βαθιά στη γη, αντέχοντας τον χρόνο, τις καταιγίδες και τις δοκιμασίες.

Μετά τη δενδροφύτευση, μοιραστήκαμε σε ομάδες και ξεναγηθήκαμε στις εγκαταστάσεις του ΕΕΕΕΚ. Στο θερμοκήπιο του σχολείου, ο Γεωπόνος του ΕΕΕΕΚ ενημέρωσε τους μαθητές του τομέα Γεωπονίας.

Μια ομάδα πήγε στην κουζίνα του σχολείου κι έφτιαξαν μοσχομυρωδάτα μπισκότα, τα οποία είχαν φαγωθεί πριν φύγουμε. Προσφέρθηκαν, επίσης, χειροποίητοι κουραμπιέδες σε όλους μας. Ακολούθησε μια μίνι "συναυλία", όπου ο μουσικός του σχολείου, μαζί με τους μαθητές του, έπαιξαν μουσική και τραγούδησαν γνωστά χριστουγεννιάτικα τραγούδια ξεσηκώνοντας μικρούς και μεγάλους.

Το σχολείο

Το ΕΕΕΕΚ Κω είναι το Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Κατάρτισης. 

Είκοσι πέντε παιδιά με διαφορετικές ανάγκες, με διαφορετικές δυσκολίες – άλλες πιο ελαφριές, άλλες πολύ βαριές. Κι όμως, τίποτα εκεί μέσα δεν σου έδινε την αίσθηση της έλλειψης.

Οι νέες εγκαταστάσεις υπέροχες (βρίσκονται εδώ, στα παλιά γραφεία της TUI, περίπου έναν χρόνο). Καθαροί, φωτεινοί χώροι, γεμάτοι αγάπη και φροντίδα. Μία μοναδική αίθουσα Εργοθεραπείας. Εργαστήρια Κηπουρικής και Μαγειρικής. Τοίχοι με λόγια όμορφα και εμπνευσμένα, αποσπάσματα από τον Μικρό Πρίγκιπα, παροτρύνσεις να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Χώροι όπου τα παιδιά παίζουν μουσική, ανεβάζουν παραστάσεις, δημιουργούν, γελούν.

Οι καθηγητές και οι φροντιστές ζεστοί, αληθινοί, παρόντες. Τα παιδιά έπαιξαν μουσική, έφτιαξαν κουλουράκια, χάρηκαν τόσο που ήθελαν κι άλλο. Αγκάλιαζαν τη διευθύντρια, τη φιλούσαν, με μια οικειότητα που μόνο η αγάπη και η εμπιστοσύνη γεννά.

Μέσα σε μία ώρα γνώρισα σχεδόν όλα τα παιδιά. Την Ειρήνη, που τόσο καλά την ξέρω μέσα από τα μάτια της μητέρας της, της Μαρίας. Την Ιωάννα, που ήθελε να κάνει παραγγελιά το τραγούδι "Μάτια μου κι εγώ για σένα έχω, Έρωτα που άλλο δεν αντέχω". Τον Χουσεΐν, τον χορευταρά. Τον Θύμιο, που πηγαίνει για ύπνο νωρίς. Τον Μανώλη, με τις φανταστικές ζωγραφιές του και το μεγάλο του ταλέντο στη μουσική και στην τέχνη. Τον Μιχάλη, με το σπάνιο χάρισμα στον αθλητισμό, που έχει φτάσει μέχρι το Παγκόσμιο, στο Τρίαθλο στην Ιταλία. Τον Νίκο, τον άσο της τσάπας, μας φύτεψε την ελιά στο "πιτς φυτίλι". Την Ίριδα που δε χάνει συναυλία. Τον Γιώργο, την Αλεξάνδρα, τον Κώστα, τη Δέσποινα και τον Μάριο.

ο Μιχάλης, το αστέρι του αθλητισμού (αριστερά) και ο Μανώλης, το αστέρι της ζωγραφικής (δεξιά) μπροστά από τον πίνακα που έχει ζωγραφίσει ο Μανώλης. Ακολουθούν και τα υπόλοιπα έργα του, που μας έδειξε με περηφάνεια

Παλαιότερο "δωράκι" του ΕΠΑΛ ΚΩ, κοσμεί τοίχο του ΕΕΕΕΚ

Είδα γραφεία και αίθουσες γεμάτες φροντίδα. Είδα ανθρώπους με νοιάξιμο αληθινό. Είδα χαρούμενα παιδιά. Είδα ένα σχολείο που κάνει σπουδαίο έργο και που έχει ανάγκη – και αξίζει – την στήριξη όλων μας.

Και σκέφτηκα πως υπάρχουν μέρη που δεν τα επισκέπτεσαι απλώς. Σε αλλάζουν λίγο. Και καλό είναι να μην το ξεχάσω αυτό.

Κείμενο, Φωτογραφίες, Βίντεο: Sophia Karagianni

*Ευχαριστούμε για την προσφορά της ελιάς, την Γεωργοτεχνική Κω - Α. Πικιώνης Αφοί Χατζηγιακουμή, καθώς και τον κύριο Τσιγαρά Μιλτιάδη, πρόεδρο του Συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του ΕΠΑΛ Κω, για τη μεταφορά μας από και προς το σχολείο.

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Visit to EEEEK Kos, a school that does remarkable work and needs – and deserves – the support of all of us

On the occasion of the International Day of Persons with Disabilities on December 3rd, and on the initiative of our dear colleague Evi Perou, we decided to engage in a related project with many activities that will continue until spring. Our first stop was EEEEK Kos.

The visit

Yesterday, students and teachers of the 1st EPAL of Kos visited the Special Vocational Education and Training Workshop (EEEEK). I don’t know why I hadn’t done it until now—to visit EEEEK—but I’m glad that, encouraged by Evi, I finally did. The students of the Construction sector, under the supervision of their teacher, Marietta Havalé, created a wonderful “puzzle-sign” that symbolically connects EEEEK Kos and EPAL Kos into one piece.

As soon as we arrived, we were welcomed by the school’s principal, Mrs. Katerina Tsatsakla, and when the bell rang, the students of EEEEK began arriving for a first meeting with the EPAL students. The initial awkwardness of first introductions lasted only a moment; laughter and joy followed, and the two schools became one. The EPAL students had also prepared Christmas greeting cards, and we immediately proceeded with the tree planting and the placement of the commemorative sign.

The commemorative sign of EPAL Kos, symbolizing unity, the twinning of the two schools, friendship, cooperation, and respect for diversity—along with the “green” footprint we wish to leave as a school—was placed next to the olive tree we planted in front of EEEEK. The olive tree is a symbol of life, peace, and resilience; its roots sink deep into the earth, enduring time, storms, and trials.

After the tree planting, we split into groups and were guided through the facilities of EEEEK. In the school’s greenhouse, the EEEEK agronomist informed the students of the Agriculture sector.

One group went to the school kitchen and made fragrant cookies, which were all eaten before we left. Homemade kourabiedes were also offered to everyone. This was followed by a mini “concert,” where the school’s music teacher, together with the students, played music and sang well-known Christmas songs, delighting both young and old.

The school

EEEEK Kos is the Special Vocational Education and Training Workshop.

Twenty-five children with different needs, with different challenges—some milder, others very severe. And yet, nothing inside gave the impression of lack.

The new facilities are wonderful (they have been located here, in the former TUI offices, for about a year). Clean, bright spaces filled with love and care. A unique Occupational Therapy room. Gardening and Cooking workshops. Walls adorned with beautiful and inspiring words, excerpts from The Little Prince, encouragements to become better people. Spaces where children play music, stage performances, create, and laugh.

The teachers and caregivers are warm, genuine, and present. The children played music, baked cookies, enjoyed themselves so much that they wanted more. They hugged the principal, kissed her, with an intimacy born only of love and trust.

Within an hour, I met almost all the children. Irene, whom I know so well through her mother Maria’s eyes. Joanna, who wanted to request the song “Matia mou ki ego gia sena echo, erota pou allo den anecho.” Hussein, the great dancer. Thymios, who goes to bed early. Manolis, with his fantastic drawings and his great talent in music and art. Michalis, with his rare athletic gift, who has reached world-level competition in triathlon in Italy. Nikos, the ace with the hoe, who planted the olive tree for us “in a flash.” Irida, who never misses a concert. George, Alexandra, Kostas, Despina, and Mario.

Michalis, the star athlete (left), and Manolis, the star of painting (right), in front of the painting created by Manolis. His other works followed, which he showed us with pride.

A previous “gift” from EPAL Kos adorns a wall of EEEEK.

I saw offices and classrooms filled with care. I saw people with genuine concern. I saw happy children. I saw a school that does remarkable work and needs—and deserves—the support of all of us.

And I thought that there are places you don’t simply visit. They change you a little. And it’s good not to forget that.

Text, Photos, Video: Sophia Karagianni

*We thank Geotechniki Kos – A. Pikionis Bros. Chatzigiakoumis for the donation of the olive tree, as well as Mr. Miltiadis Tsigaras, President of the Parents and Guardians Association of EPAL Kos, for transporting us to and from the school.