ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΤΟΥ

τα ματσάκια "αγιάζονται" με 40 κύματα

1η Σεπτέμβρη, αρχή της Ινδίκτου και σύμφωνα με την ορθοδοξία αρχή του εκκλησιαστικού έτους. Καλή χρονιά!!

7:00 π.μ, χαράζει στο Αιγαίο και ξεκινά η διαδικασία...

Ένα από τα ομορφότερα και παλαιότερα έθιμα στο νησί της Κω αναβίωσε και φέτος από το Λύκειο Ελληνίδων. Το πανάρχαιο έθιμο με τις αρμαθιές των καρπών της αφθονίας της γης γίνεται κάθε χρόνο την 1η του Σεπτέμβρη με την ανατολή του ήλιου, γύρω στις 7:00 π.μ στην παραλία στο Ακταίο, απέναντι από την αστυνομία, σηματοδοτώντας την έναρξη της χρονιάς.

τα περσινά ματσάκια πετάγονται στη θάλασσα

Πανέμορφα ματσάκια με ρόδι και σταφύλι για την αφθονία, σκόρδο για την βασκανία , πλατανόφυλλα για την δύναμη και τη μακροζωία και κλαδάκια ελιάς για την καρποφορία, αγιάστηκαν στα κύματα.

Κάποια ματσάκια είχαν μικρές παραλλαγές, μικρά κομμάτια από δίχτυ για τους αλιείς, αλλά και αμάραντα.

παραλλαγή με δίχτυ

εδώ χρησιμοποιούν κι αμάραντα

Αμίλητες οι κυρίες που συμμετείχαν μάζεψαν νερό σε μπουκαλάκια από 40 κύματα και 40 μικρά λευκά χαλίκια όπως απαιτεί το έθιμο που έφτασε ως τις μέρες μας διαιωνίζοντας τις λατρευτικές τελετές προς τη θεά Δήμητρα.

Το ματσάκι με το ρόδι, το σταφύλι, το πλατανόφυλλο και το σκόρδο θα φυλαχτεί όλη τη χρονιά στα εικονίσματα και του χρόνου τέτοια μέρα θα πεταχτεί στη θάλασσα πριν φτιαχτεί το καινούριο. Το ίδιο και το μπουκαλάκι με το θαλασσινό νερό από τα 40 κύματα και τα 40 μικρά χαλικάκια.

Το έθιμο ολοκληρώνεται με το πέρασμα μέσα απ' τον πλάτανο του Ιπποκράτη, ή αγκαλιάζοντας τον κορμό του πλατάνου για να αποκτήσουμε τη μακροζωία του.

*Ο Σεπτέμβρης είναι ο ένατος μήνας του χρόνου. Το όνομά του, όμως, σημαίνει έβδομος, από το λατινικό septem= εφτά. Ήταν έβδομος ο Σεπτέμβρης, όταν το έτος των Ρωμαίων άρχιζε από τον Μάρτη· πριν δηλαδή καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά η 1η Ιανουαρίου. Η 1η Σεπτεμβρίου ήταν επίσης για τους Ρωμαίους η τρίτη πρωτοχρονιά (εκτός από την 1η Μαρτίου), η οποία μάλιστα διατηρήθηκε και στο Βυζάντιο και είναι ακόμη, όπως ξέρουμε, η αρχή του εκκλησιαστικού έτους. Την 1η Σεπτεμβρίου οι Ρωμαίοι την ονόμαζαν indictio (= ινδικτιώνα). Η λέξη αποδόθηκε στα ελληνικά με τον όρο επινέμησις και σημαίνει κατανομή των φόρων.

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας η 1η Σεπτεμβρίου ονομάστηκε και ονομάζεται Αρκιχρονιά ενώ η παραμονή της, η 31η Αυγούστου Κλειδοχρονιά, γιατί κλειδώνει ο παλιός ο χρόνος και ξεκλειδώνει ο καινούργιος.

Τα έθιμα που συνδέονται με τα περάσματα (πέρασμα από κάτι που τελειώνει σε κάτι καινούργιο που αρχίζει) ονομάζονται στη Λαογραφία «διαβατήρια έθιμα».
Με πληροφορίες από: Ρεπορτάζ Μαρίας Παπαζαχαρίου για το ΔΗΡΑΣ
και Έθιμα Ινδίκτου
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

HAPPY NEW MONTH AND HAPPY NEW YEAR WITH THE CUSTOM OF THE INDICTION

the bundles are “sanctified” with 40 waves

September 1st, the beginning of the Indiction and, according to Orthodoxy, the beginning of the ecclesiastical year. Happy New Year!!

7:00 a.m., dawn breaks over the Aegean and the process begins...

One of the most beautiful and oldest customs on the island of Kos was revived this year as well by the Lyceum Club of Greek Women. The ancient custom with the garlands of fruits symbolizing the abundance of the earth takes place every year on the 1st of September at sunrise, around 7:00 a.m., on the beach at Aktaio, opposite the police station, marking the beginning of the year.

last year’s bundles are thrown into the sea

Beautiful bundles with pomegranate and grapes for abundance, garlic against the evil eye, plane tree leaves for strength and longevity, and olive branches for fruitfulness, were sanctified in the waves.

Some bundles had small variations, such as small pieces of fishing net for fishermen, and also immortelles (amaranths).

variation with fishing net

here they also use immortelles

In silence, the women who participated collected water in small bottles from 40 waves and 40 small white pebbles, as required by the custom that has reached our days, perpetuating the worship rituals dedicated to the goddess Demeter.

The bundle with the pomegranate, the grape, the plane leaf, and the garlic will be kept all year long in the home icons, and on the same day next year, it will be thrown into the sea before the new one is made. The same applies to the small bottle with the seawater from the 40 waves and the 40 little pebbles.

The custom concludes by passing under Hippocrates’ plane tree, or embracing its trunk, so that we may acquire its longevity.

September is the ninth month of the year. Its name, however, means seventh, from the Latin septem = seven. September was the seventh month when the Roman year began in March—before January 1st was established as New Year’s Day. September 1st was also for the Romans the third New Year (apart from March 1st), which was in fact preserved in Byzantium and, as we know, still remains the beginning of the ecclesiastical year. The Romans called September 1st indictio. The word was rendered in Greek as epinemesis and means distribution of taxes.

In many parts of Greece, September 1st was and still is called Arkichronia (Beginning of the Year), while its eve, August 31st, was called Kleidokhronia (Locking of the Year), because the old year is locked and the new one unlocked.

The customs associated with passages (the transition from something that ends to something new that begins) are called in Folklore “rites of passage.”

Ο ΜΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΛΙΜΝΙΩΝΑ

Ο ΜΥΛΟΣ ΣΤΟΝ ΛΙΜΝΙΩΝΑ

Στο δρόμο για τον Λιμνιώνα, θα συναντήσετε έναν λευκό ανεμόμυλο

Η Petra και ο Dietmar είναι από τη Γερμανία. Πριν από 22 χρόνια, το 1997, ήρθαν για διακοπές στην Κω, λάτρεψαν το νησί και αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και την πόλη τους στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, περίπου 30 χιλιόμετρα από την Κολωνία και να έρθουν να εγκατασταθούν στην Κέφαλο το 1998.

Σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα μύλο από το μηδέν κι έτσι αγόρασαν ένα κομμάτι γης κοντά στο Λιμνιώνα και μέσα σε τρία χρόνια κατασκεύασαν ένα μύλο παραδοσιακό στον οποίο στέγασαν ένα καφέ-εστιατόριο με το όνομα "Die große Mühle" (The big mill). O "Μεγάλος Μύλος" λειτούργησε το 2004 κι έκτοτε προσφέρει λίγες αλλά εκλεκτές χειροποίητες λιχουδιές με φρέσκα προϊόντα σ' ένα υπέροχο, παραδοσιακό, πολύχρωμο περιβάλλον.

Τα υπέροχα χρώματα του λευκού, μπλε και ροζ (της βουκαμβίλιας) δημιουργούν παραμυθένιο σκηνικό για φωτογραφήσεις.

THE BIG MILL IN LIMNIONAS

Petra and Dietmar come from Germany. 22 years ago, in 1997, they came to Kos on holiday, fell in love with the island and decided to leave their country and their city in North-Rheine-Westphalia, about 30 kms from Cologne and settle in Kefalos in 1998.

They came up with the idea of constructing a mill from scratch, so they purchased some land and it took them three years to build a mill where they opened a café-restaurant under the name "Die große Mühle" (The big mill). The big mill opened in 2004 and since then has been offering its clients delicacies made with fresh products in a magnificent, traditional and colourful environment.

Σχετικές αναρτήσεις: ΤΟ ΓΡΑΦΙΚΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΤΟΥ ΛΙΜΝΙΩΝΑ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟ 
Πηγή: "Die große Mühle" 's menu
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

ΒΟΛΚΑΝΙΑ Ή ΒΟΥΛΚΑΝΙΑ, ΚΕΦΑΛΟΣ

ΒΟΛΚΑΝΙΑ Ή ΒΟΥΛΚΑΝΙΑ, ΚΕΦΑΛΟΣ

Στο δρόμο για την Κέφαλο, ακριβώς απέναντι από την παραλία Lagada, υπάρχει διασταύρωση προς τα δεξιά για Volcania beach και Volcania Winery.  

Είναι μία από τις λιγότερο γνωστές περιοχές της Κεφάλου, με έδαφος ηφαιστειογενές, όπως προδίδει και η λέξη, μιας και το τοπωνύμιο προκύπτει από τη λατινική λέξη vulcanus/ στα ιταλικά vulcano/ και στα αγγλικά volcano. Οι Ιταλοί έδωσαν την ονομασία Βολκάνια/Βουλκάνια στην τοποθεσία, λόγω του κρατήρα που βρίσκεται εκεί κοντά. 

Ο κρατήρας

Πριν απ' αυτό η περιοχή ήταν γνωστή με το όνομα "Βρωμότοπος", προφανώς λόγω της έντονης μυρωδιάς από θειάφι. 

Το ηφαιστειογενές έδαφος διαρρέει "παραποτάμιον με ύδατα ανάμικτα μετά μεταλλικών, ονομαζόμενον του Βουλκάνου".

Ο Ιάκωβος Ζαρράφτης καταγράφει το τοπωνύμιο με το όνομα Βουλκάνοι ή Βολκάνοι και περιγράφει: "τόπος κρατήρος ρέγχοντος ασθενέστατα, ένθα που μεν φανερά παφλάζει το ύδωρ, και περί τα δύο πιθαμάς πιδύει, που δε αφανώς υπομυκώνται συγκεχυμένοι απειράριθμοι υπόγειοι ήχοι, και αλλού εξέρχονται δι' οπών μετά βοής ρεύματα ανέμου... Ενταύθα, υπάρχει θείον, ου χρήσιν ποιούνται οι κάτοικοι". Και όντως υπάρχει έντονη η μυρωδιά του θείου σε κρατήρα που υπάρχει στην περιοχή όπου ξεχωρίζει σε μια κατάφυτη περιοχή και τίποτα εκεί ποτέ δε φυτρώνει σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων και υπάρχουν γραπτές μαρτυρίες για θειάφι και χλιαρό νερό ιαματικό, κατάλληλο για δερματικές παθήσεις και ψωρίαση.

η παραλία στην τοποθεσία Βολκάνια

Τα Βουλλήσματα ή Βουλίσματα βρίσκονται επίσης ανατολικά της τοποθεσίας «Βουλκάνια», μια επίπεδη έκταση γης με πολλά λιβάδια. Ένα ποτάμι χύνεται ακόμη και τώρα στη θάλασσα. Οι κάτοικοι το ονομάζουν Νεροπνίχτη, εκεί και η ομώνυμη βρύση, βόρεια της τοποθεσίας Βουλλήσματα με πόσιμο νερό, όπου οι κάτοικοι πήγαιναν να γεμίσουν νερό με τον «κούζο» (σταμνί). 

Η περιοχή έχει αρχίσει να αξιοποιείται, καθώς εκτός από μια εντυπωσιακή, άγριας ομορφιάς παραλία, έχει ήδη σχεδόν ολοκληρωθεί η δημιουργία ενός οινοποιείου, που φέρει την ονομασία «Volcania Winery» και που υποψιάζομαι πως λόγω του πολύ εύφορου ηφαιστειογενούς εδάφους (βλέπε Σαντορίνη) θα δώσει σύντομα πολύ γευστικό κρασί.

Εκεί μας υποδέχτηκαν φιλόξενα χωρίς να μας γνωρίζουν η κυρία Μαρία και ο κύριος Ανθούλης Ζερβός, μας κέρασαν άνυδρο καρπούζι και λαχταριστά φραγκόσυκα, μας είπαν ιστορίες και μας οδήγησαν στον κρατήρα.

η γλυκιά κυρία Μαρία

ο κύριος Ανθούλης

Πηγή: Τοπωνύμια της Νήσου Κω, Νικολάου Ζάρακα
Τοπωνυμικά και Ονοματικά της Νήσου Κω- Μιχάλη Ευστ. Σκανδαλίδη
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

VOLCANIA (Voulkania), KEFALOS

On the road to Kefalos, directly across from Lagada beach, there is a right turn leading to Volcania Beach and Volcania Winery.

It is one of the lesser-known areas of Kefalos, with volcanic soil—as the name itself reveals, since the toponym derives from the Latin word vulcanus / Italian vulcano / English volcano. The Italians gave the place the name Volcania/Voulkania because of the nearby crater.

*The crater

Before that, the area was known as "Vromotopos" ("Stinking Place"), obviously because of the strong smell of sulfur.

The volcanic soil runs through a "river with waters mixed with minerals, called of the Volcano."

Iakovos Zarraftis records the toponym under the name Voulkanoi or Volkanoi and describes:

"A place of a crater breathing faintly, where in some spots water bubbles visibly and rises about two spans high, while elsewhere countless subterranean sounds murmur faintly in confusion, and in other places streams of air rush out through openings with a roar... Here lies sulfur, which the inhabitants make use of."

Indeed, the strong smell of sulfur lingers in a crater in the area, which stands out in a lush landscape where, according to local testimonies, nothing ever grows. Written accounts also mention sulfur and lukewarm therapeutic water, suitable for skin diseases and psoriasis.

*The beach at the site of Volcania

The Voullismata or Voulismata are also located east of the “Voulkania” site— a flat expanse of land with many meadows. A river still flows into the sea there. The locals call it Neropnichti, and nearby is the spring of the same name, north of Voullismata, with drinking water, where the residents used to go to fill water using the "kouzos" (a clay jug).

The area has begun to be developed, since in addition to an impressive beach of wild beauty, the creation of a winery—bearing the name "Volcania Winery"—has almost been completed. I suspect that, thanks to the very fertile volcanic soil (see Santorini), it will soon produce very flavorful wine.

There, we were warmly welcomed by Mrs. Maria and Mr. Anthoulis Zervos, who, without even knowing us, treated us to rain-fed watermelon and delicious prickly pears, shared stories with us, and led us to the crater.

*Sweet Mrs. Maria

*Mr. Anthoulis