ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΕΦΑΛΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΠΑΛΑΤΙΑ

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΕΦΑΛΟΥ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΠΑΛΑΤΙΑ

Γνωστό και ως Θέατρο Δήμου Ισθμιωτών, το ελληνιστικό θέατρο της Κεφάλου με θέα το Καμάρι, βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην παλιά ακρόπολη της αρχαίας πρωτεύουσας του νησιού στη θέση Παλάτια (Η Κέφαλος, στην αρχαιότητα, ονομαζόταν Αστυπάλαια και μέχρι το 366 π.Χ. ήταν η πρωτεύουσα του νησιού).

Το αρχαίο θέατρο της Κεφάλου, περιτριγυρισμένο από χαμηλούς λόφους, είναι ένα από τα τρία σημεία στη θέση Παλάτια που πρέπει να επισκεφτεί κάποιος, Τα άλλα δύο είναι τα ερείπια της αρχαίας Ακρόπολης και τα ερείπια ναού δωρικού ρυθμού αφιερωμένου στον Ασκληπιό και την Υγεία.

Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Ιταλό Αρχαιολόγο Laurenzi. Η σκηνική του κατασκευή ήταν αναγνωρίσιμη σε επίπεδο θεμελίωσης. Διατηρούσε λίγες σειρές καθισμάτων, παλιότερα φαίνονταν τρεις ολόκληρες σειρές (σε φωτογραφία του Aldo Neppi Modona λίγο αφού ανακαλύφθηκε), ενώ τώρα μόλις οι δύο. Ίσως γιατί το δάσος που βρίσκεται ακριβώς από πάνω, "κατεβαίνει" σιγά σιγά.

Στο κέντρο βρισκόταν η Διονυσιακή κυκλική "θυμέλη" (το κεντρικό μέρος της ορχήστρας που απήγγειλαν οι ηθοποιοί και συνήθως ο κορυφαίος του χορού. Ήταν διαμορφωμένο βήμα σε σχήμα βωμού).

Η σκηνή είχε μήκος 13,25 μ. και διατηρούνταν τα θεμέλια από 4 κολόνες δωρικού ρυθμού, καθώς και αρχιτεκτονικά μέλη δωρικού, επίσης, "θριγκού". Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του θεάτρου στη φυσική κλίση του λόφου καθώς και η απουσία "λογείου" (μέρος της σκηνής του θεάτρου όπου έπαιζαν οι ηθοποιοί (τραγωδοί, κωμωδοί κλπ)

Στις πεζοπορίες μας προς περιοχές μετά το χωριό της Κεφάλου, συνηθίζουμε να σταματάμε για μια περιήγηση στον αρχαιολογικό χώρο της θέσης Παλάτια και βγάζουμε μια αναμνηστική φωτογραφία στις θέσεις του θεάτρου.

Πηγή: Αρχαία Ιστορία της Κω (Από τα προϊστορικά μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια)
Έκδοση Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δωδ/σου Επαρχείο Κω 1998
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

ANCIENT THEATRE OF KEFALOS AT THE SITE OF PALATIA

Also known as the Theatre of the Demos of the Isthmians, the Hellenistic theatre of Kefalos, overlooking Kamari, is located in a prominent position on the old acropolis of the island’s ancient capital, at the site of Palatia. (In antiquity, Kefalos was called Astypalaia and remained the capital of the island until 366 BC.)

The ancient theatre of Kefalos, surrounded by low hills, is one of the three sites at Palatia that visitors should explore. The other two are the ruins of the ancient Acropolis and the remains of a Doric-style temple dedicated to Asclepius and Hygieia.

It was discovered in 1928 by the Italian archaeologist Laurenzi. Its stage structure was identifiable at foundation level. Only a few rows of seats were preserved; in the past, three full rows were visible (as seen in a photograph by Aldo Neppi Modona taken shortly after its discovery), whereas today only two remain. This may be due to the forest directly above the site, which is gradually encroaching downhill.

At the center was the Dionysian circular thymele (the central part of the orchestra, where actors—usually the leader of the chorus—recited). It was a raised structure shaped like an altar.

The stage was 13.25 meters long, and the foundations of four Doric columns were preserved, along with architectural elements of a Doric entablature. Particularly noteworthy is the placement of the theatre on the natural slope of the hill, as well as the absence of a logeion (the elevated part of the stage where actors—tragic, comic, etc.—performed).

During our hikes to areas beyond the village of Kefalos, we often stop to explore the archaeological site at Palatia and take a commemorative photo in the seating area of the theatre.

ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ (στην Κω, πού αλλού?)

Οι ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ που ξεχώρισα στην ΚΩ

Οι πινακίδες αποτελούν ένα μικρό αλλά ζωντανό κομμάτι της καθημερινότητας και της δημόσιας έκφρασης ενός τόπου. Άλλοτε ενημερώνουν, άλλοτε προειδοποιούν ή απαγορεύουν, άλλοτε εμπνέουν, ενώ συχνά αποκαλύπτουν χιούμορ, ευρηματικότητα, θυμό, αυθορμητισμό ή ακόμη και… ορθογραφικά λάθη που τραβούν την προσοχή. Η συλλογή αυτών των 66 πινακίδων από διάφορα σημεία της Κω λειτουργεί σαν ένα ιδιαίτερο «ψηφιδωτό» της τοπικής ζωής, καταγράφοντας μικρές στιγμές επικοινωνίας, αισθητικής και ανθρώπινης παρουσίας στον δημόσιο χώρο.

Θα προσπαθήσω να τις χωρίσω σε κατηγορίες και στο τέλος έχω κι ένα top ten!

Οι κατευθυντήριες

Οι εμπνευστικές

Οι απειλητικές/αυτοσχέδιες

Οι προειδοποιητικές/"μείνε μακριά"

"No parking" Πινακίδες

Covid

Αυτές που σε καλοδέχονται/ welcoming

Αυτές που σε πονούν

Στη θέση Νο 10: "Η πινακίδα των γενεθλίων"

Η οδός 3ης Σεπτεμβρίου βρίσκεται στην Καρδάμαινα και η πινακίδα φωτογραφήθηκε καθώς στις 3 Σεπτεμβρίου είναι τα γενέθλιά μου και άρα συμπεριλαμβάνεται στη λίστα μου λόγω συναισθηματικής αξίας..(για να μη σχολιάσω τη μετάφραση 3th!! Septemvriou)

Στη θέση Νο 9: " Οι πινακίδες οι φτιαγμένες με αγάπη"
Όλες οι πινακίδες που διαφημίζουν το cafe-gallery "Η Ωραία Ελλάς"  (Beautiful Greece) -αλλά και το σπίτι των ιδιοκτητών στο Λαγούδι και όλες οι πινακίδες στη Ζια- είναι πολύχρωμες, πρωτότυπες, παραδοσιακές, ζωγραφισμένες στο χέρι, γεμάτες από ταλέντο, μεράκι και Ελλάδα.

Στη θέση Νο 8: "Οι πινακίδες "σχήμα οξύμωρο""

Ολοκαίνουριες αστραφτερές πινακίδες μπροστά σε εγκαταλελειμμένα κτίρια, γεφύρια κ.ά. Δείτε την πινακίδα για Ζια, τη Λεωφόρο 28ης Οκτωβρίου στην Αντιμάχεια, και την οδό Οικουμενικού Πατριάρχη Γερμανού. "Βαρύγδουπες" πινακίδες σε πιθανώς ακατάλληλα σημεία.

Στη θέση Νο 7: "Πινακίδες με χιούμορ"

-προς "Πρόεδρο του Βουνού"

-προς "τη δίγλωσση ταβέρνα-30 μ. πιο πέρα"

Στη θέση Νο 6: "Πινακίδα παραπλάνηση"

Ο Παναγιώτης Καταπόδης είναι πολύ γνωστός αγιογράφος στο νησί. Η πινακίδα, όμως, που υπάρχει έξω από το σπίτι του, προς Παν. Καταπόδη μαζί με την καμπάνα που υπάρχει δίπλα στ' όνομά του αλλά και την εικόνα της Αγίας Τριάδας, παραπλάνησαν την ομάδα του ΣΚΑΪ, κι έτσι έγινε μια μικρή παρεξήγηση και τοποθέτησαν πάνω στον καλύτερο πεζοπορικό χάρτη του νησιού μας, στο σημείο της οικίας του αγιογράφου την Παναγία Κατωπόδης (Panaghia Katopodhis)!!.

Στη θέση Νο 5: "Πινακίδες με πόνο ψυχής-Επιτρέπεται η ρίψη- ΑπαγΩρεύεται η απόριψη"

το μουσείο με τα "αυτιά" που δεν έγινε ποτέ

Στη θέση Νο 4: "Πινακίδα Μυρίζω τα νύχια μου"

Πινακίδες τόσο φθαρμένες και δυσανάγνωστες που ξέρεις μόνο προς τα που, αλλά όχι προς τι, δείχνουν. Η συγκεκριμένη έπρεπε να γράφει "προς Άγιο Γεώργιο Καμαρίτη στο βουνό του Άγιου Φωκά.

Στη θέση Νο 3: "Πινακίδες με θρησκευτικό υπότιτλο"

Στη θέση Νο 2: "Πινακίδα ανορθόγραφη" 

Στο κέντρο της πόλης, ένας μικρός δρόμος, η Παναγή Τσαλδάρη, "βαφτίστηκε" Λεωφόρος και τι Λεωφόρος? "Λεοφόρος!!"

Στη θέση Νο 1:"Πινακίδες Ιστορικές"

Το θερινό σινεμά των παιδικών μας χρόνων, το ιστορικό "Κεντρικόν" μεγάλωσε γενιές κινηματογραφόφιλων. Τώρα στέκει εγκαταλελειμμένο, αμπαρωμένο κρύβοντας μνήμες και μυρωδιές. Κι εκείνο που βλέπω να μένει τελικά, που είπε κι ο Λουκιανός: "Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μες τα θερινά τα σινεμά, νύχτες που περνούν, που δε θα ξαναρθούν μ' αγιόκλημα και γιασεμιά". Αλλά και η πινακίδα του περασμένου αιώνα από το Οδοντιατρείο Πλατανίστα που έχει παραμείνει στη θέση της!

-New entry: "Πινακίδες που σ' οδηγούν στον Παράδεισο" (Kavo Paradiso)

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

The SIGNS that stood out to me in KOS

Signs are a small yet vivid part of everyday life and public expression in a place. Sometimes they inform, sometimes they warn or prohibit, sometimes they inspire, while often they reveal humor, inventiveness, anger, spontaneity, or even… spelling mistakes that catch the eye. This collection of 66 signs from different parts of Kos functions like a unique “mosaic” of local life, recording small moments of communication, aesthetics, and human presence in public space.

I will try to divide them into categories, and at the end I also have a top ten!

The directional signs

The inspirational ones

The threatening / handmade ones

The warning / “stay away” signs

“No Parking” signs

Covid-related signs

The welcoming ones

The ones that hurt

At No. 10: “The birthday sign”

3rd September Street is located in Kardamena, and I photographed the sign because my birthday is on September 3rd, so it is included on my list for sentimental reasons… (not to comment on the translation “3th!! Septemvriou”).

At No. 9: “Signs made with love”

All the signs advertising the café-gallery “I Oraia Ellas” (“Beautiful Greece”) — as well as the owners’ house in Lagoudi and all the signs in Zia — are colorful, original, traditional, hand-painted, full of talent, passion, and Greece.

At No. 8: “Oxymoron-shaped signs”

Brand new, shiny signs standing in front of abandoned buildings, bridges, etc. See the sign for Zia, 28th October Avenue in Antimachia, and Ecumenical Patriarch Germanos Street. “Grandiose” signs placed in perhaps unsuitable locations.

At No. 7: “Signs with humor”

— towards the “President of the Mountain”

— towards “the bilingual tavern — 30 m further ahead”

At No. 6: “The misleading signs”

Panagiotis Katapodis is a very well-known icon painter on the island. However, the sign outside his house, pointing toward “Pan. Katapodis,” together with the bell next to his name and the icon of the Holy Trinity, misled the SKAI TV crew. As a result, a small misunderstanding occurred, and on the best hiking map of our island they placed, at the location of the icon painter’s home, “Panaghia Katopodhis”!!

At No. 5: “Signs with soul pain — Throwing Allowed / Dumping ProhibΩited”

the museum with the “ears” that was never built

At No. 4: “The ‘I smell my nails’ sign”

Signs so worn out and unreadable that you only know in which direction — but not toward what — they point. This particular sign was supposed to say “towards Agios Georgios Kamaritis on the mountain of Agios Fokas.”

At No. 3: “Signs with religious subtitles”

At No. 2: “The misspelled sign”

In the center of town, a small street, Panagi Tsaldari, was “christened” an avenue — and what an avenue? “Leoforos!!” (“Leoforos” instead of the correct “Leoforos” spelling in Greek).

At No. 1: “Historic signs”

The summer cinema of our childhood, the historic “Kentrikon,” raised generations of movie lovers. Now it stands abandoned, boarded up, hiding memories and scents. And what seems to remain in the end are the words of Loukianos: “There are nights with moonlight in the open-air cinemas, nights that pass and will never come again, with honeysuckle and jasmine.”

And also the last-century sign from the Platanistas Dental Clinic, which has remained in its place!

— New entry: “Signs that lead you to Paradise” (Kavo Paradiso)

Text, Photos: Sophia Karagianni