ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ, ΚΡΟΤΗΡΙ-ΒΟΛΚΑΝΙΔΙΑ

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ, ΚΡΟΤΗΡΙ-ΒΟΛΚΑΝΙΔΙΑ

Λίγο μετά την εκκλησία του Άη Γιώργη του Πετρουμιανού (περίπου 500 μέτρα χωματόδρομο), στην περιοχή Κροτήρι-Βολκανίδια, βρίσκεται το γραφικό ξωκκλήσι της Αγίας Μαρίνας, ιδιοκτησίας της οικογένειας του Γιάννη Μαρκάκη. Ανήκει στην ενορία των Αγίων Πάντων και γιορτάζει στις 17 Ιουλίου.

Η πρώτη φορά που εντόπισα το εκκλησάκι αυτό ήταν από ψηλά σε μια πεζοπορία στο Σύμπετρο το 2012. Έβγαλα τη φωτογραφία και μετά ρώτησα κι έμαθα πού βρισκόταν.

Είχα 10 ολόκληρα χρόνια να πάω. Δεν άλλαξαν πολλά. Είναι το ίδιο γραφικό ξωκκλήσι, με την υπέροχη θέα, φροντισμένο και καθαρό.

2022

2012

Λίγες μέρες πριν, -πρακτικά απρόσκλητη-βρέθηκα στην Αγία Μαρίνα, καθώς -λόγω της επικείμενης γιορτής της- η οικογένεια βρισκόταν εκεί για να καθαρίσει το ξωκκλήσι ώστε να είναι έτοιμο για τον εσπερινό και το πανηγύρι στις 16 (παραμονή της γιορτής).

από το εσωτερικό της Αγίας Μαρίνας

Αν και άγνωστη, με προσκάλεσαν να καθίσω στο τραπέζι τους, σαν να 'μουν μέλος της οικογένειας ή σαν να γνωριζόμασταν από παλιά, έφαγα από την προβατίνα τους και το χειροποίητο τυρί της πόσας, έφαγα από το δροσερό καρπουζάκι του Μανιά, άκουσα τρεις Κρητικούς να τραγουδούν παίζοντας το λαούτο τους, είδα τα μικρά παιδιά της οικογένειας να χορεύουν τον χορό Ίσσο και γνώρισα τον Γιάννη Μαρκάκη που μου είπε δυο λόγια για την Αγία Μαρίνα.

ο Γιάννης Μαρκάκης

Ρώτησα για κάτι χαλάσματα που υπάρχουν κοντά στην εκκλησία. Αυτά τα χαλάσματα ήταν το σπίτι που μεγάλωσε ο πατέρας του και τα 11 αδέλφια του, 12 παιδιά όλα μαζί - 7 κορίτσια και 5 αγόρια- μαζί με τους γονείς τους. Μια ασπρόμαυρη ταινία παίχτηκε στο μυαλό μου, με μια ντουζίνα παιδιά να μεγαλώνουν στο βουνό επί Ιταλοκρατίας και ιστορίες με κυνηγημένους από Άγγλους Γερμανούς.

Το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας χτίστηκε το 1993, πάνω στα ερείπια παλαιότερης εκκλησίας που προϋπήρχε αλλά κάηκε όταν πήραν φωτιά κάποια βούρλα. Από τότε, επιθυμία των γονιών του Γιάννη ήταν να χτιστεί εκ νέου η εκκλησία, όπερ και εγένετο το 1993.

Ο εσπερινός θα ψαλεί το Σάββατο 16 Ιουλίου στις 7:00 μ.μ και μετά θα ακολουθήσει το φημισμένο παραδοσιακό πανηγύρι.

*Ευχαριστώ τη φίλη μου, τη Μαρία, που με "έσυρε" ως εκεί 

*Η συγκεκριμένη εμπειρία μου δίνει την ελπίδα πως υπάρχει ακόμη ελληνική φιλοξενία, υπάρχει ακόμη Κωακή φιλοξενία.

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

SAINT MARINA, KROTIRI – VOLKANIDIA

About 500 metres along a dirt road beyond the church of Agios Georgios Petroumianos, in the area of Krotiri–Volkanidia, stands the picturesque chapel of Saint Marina, owned by the family of Yiannis Markakis. It belongs to the parish of All Saints (Agioi Pantes) and celebrates its feast day on 17 July.

I first spotted this little chapel from above during a hike to Sympetro in 2012. I took a photograph of it from the mountain and only afterwards asked around to find out exactly where it was located.

Ten whole years passed before I returned. Very little had changed. It remains the same charming little chapel, beautifully maintained and spotless, with its magnificent panoramic view.

A few days before the feast day, I found myself—quite unexpectedly—at Saint Marina. The Markakis family was there preparing the chapel for the celebration, cleaning both the church and its surroundings in readiness for the Vespers service and the traditional festival on 16 July, the eve of the feast.

Inside Saint Marina Chapel

Although I was a complete stranger, they invited me to sit at their table as if I were part of the family, or an old friend they had known for years. I enjoyed their delicious home-cooked lamb, homemade posa cheese, and refreshing watermelon grown by Manias. I listened to three Cretan musicians singing while accompanying themselves on the laouto, watched the family's younger children dance the traditional Isso dance, and had the pleasure of meeting Yiannis Markakis, who shared with me the history of Saint Marina.

Yiannis Markakis

I asked him about the ruins standing near the chapel. They were the remains of the house where his father and his eleven siblings—twelve children in total, seven girls and five boys—had grown up together with their parents. As he spoke, I could almost picture the scene: a black-and-white film unfolding in my mind, showing a dozen children growing up on the mountainside during the Italian occupation, alongside stories of German soldiers fleeing from the advancing British forces.

The present chapel of Saint Marina was built in 1993, on the ruins of an older church that had stood there before it was destroyed by fire after nearby reeds caught alight. Ever since that loss, Yiannis' parents had dreamed of rebuilding the chapel, and in 1993 that wish finally became a reality.

The Vespers service is celebrated every year on 16 July at 7:00 p.m., followed by the well-known traditional village festival.

My sincere thanks to my friend Maria, who persuaded me to make the trip.

This experience reminded me that genuine Greek hospitality—and more specifically, the warm hospitality of the people of Kos—is still very much alive.