ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΑΚΚΕΛΙΟΥΔΑΙΝΑ, ΚΑΜΗΛΑ

ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΑΚΚΕΛΙΟΥΔΑΙΝΑ, ΚΑΜΗΛΑ

Στον δρόμο προς την Κέφαλο, πάνω στη διασταύρωση για την παραλία Καμήλα, βρίσκεται το εκκλησάκι της Παναγίας Σακκελιούδαινας (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου). Ανήκει στην ενορία Εισοδίων Θεοτόκου της Κεφάλου και γιορτάζει στις 25 Μαρτίου.

Σύμφωνα με το Μητροπολίτη Καρπάθιο, η εκκλησία πήρε τ' όνομά της από την περιοχή, η οποία ονομάζεται "Σακκελιός", πιθανώς από το όνομα Σακκέλης. Σύμφωνα με μαρτυρίες γεροντότερων Κεφαλιανών, το Εξωκκλήσι οικοδομήθηκε πάνω σε ερείπια παλαιότερης εκκλησίας από τρεις αδερφούς της οικογένειας Ανατολίτη.

Οι Ιταλοί το κατέστρεψαν πιθανώς για στρατιωτικούς λόγους. Ανοικοδομήθηκε το 1945.

Στην είσοδο της εκκλησίας υπάρχει μαρμάρινη πλάκα με επιγραφή που αναφέρει ότι το περικαλές ξωκκλήσι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου οικοδομήθηκε αρχιερατευόντος Αιμιλιανού με δαπάνη των κατοίκων της Κεφάλου και φροντίδα της εκκλησιαστικής επιτροπής, Σ. Κορκή, Σ. Βαβύθη και Β. Παπαβασιλείου το 1985.

Πολύ όμορφος είναι και ο περίβολος της εκκλησίας καθώς και η θέα προς τη θάλασσα.

Σχετική ανάρτηση: ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΜΗΛΑ (Camel Beach), ΚΕΦΑΛΟΣ

Πηγή: Εμμανουήλ Ι. Καρπάθιου (Μητροπολίτου Μεσημβρίας της επί Ευξείνω) - "Εκκλησία Κω Δωδεκανήσου"-Τόμος Πρώτος, βιβλίον Δεύτερον, Αθήνα 1969
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά: 

PANAGIA SAKKELIOUDAINA, KAMILA

On the road to Kefalos, at the junction leading to Kamila Beach, stands the little chapel of Panagia Sakkelioudaina (Annunciation of the Theotokos). It belongs to the Parish of the Presentation of the Virgin Mary (Eisodia of the Theotokos) in Kefalos and celebrates its feast day on 25 March.

According to Metropolitan Karpathios, the church took its name from the surrounding area, which is called “Sakkelios”, possibly derived from the surname Sakkelis. According to accounts passed down by elderly residents of Kefalos, the chapel was built on the ruins of an earlier church by three brothers from the Anatolitis family.

The Italians probably destroyed the original chapel for military reasons. It was rebuilt in 1945.

At the entrance to the church, a marble plaque bears an inscription stating that the beautiful little chapel of the Annunciation of the Theotokos was built during the episcopacy of Emilian, at the expense of the residents of Kefalos and under the care of the church committee, S. Korkis, S. Vavythis and V. Papavasileiou, in 1985.

The churchyard is also particularly beautiful, as is the view towards the sea.

ΑΡΙΣΤΟΛΟΧΙΑ ΣΤΟ ΖΗΠΑΡΙ (aristolochia hirta)

ΑΡΙΣΤΟΛΟΧΙΑ ΣΤΟ ΖΗΠΑΡΙ (aristolochia hirta)

Σε πολλά θεματικά λεξικά αναφέρεται ότι το βοτανικό όνομα Αριστολοχία προήλθε από τις ελληνικές λέξεις "άριστος", και λοχεία (τοκετός). Η λέξη αριστολοχία σημαίνει "άριστη γέννα" και αναφέρεται στη παραδοσιακή χρήση του φρέσκου χυμού του φυτού για την πρόκληση τοκετού. Στην Αγγλία, ήταν γνωστή σαν birthwort και χρησιμοποιήθηκε για τον ίδιο σκοπό.

Ενώ ήταν ο Διοσκουρίδης τον 1ο αιώνα μ.Χ., που πρώτος συνιστούσε το φυτό σαν βοήθημα στον τοκετό, η χρήση του για τα δεινά των γυναικών (στους γυναικείους πόνους) "ορίζεται" από τις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Εκείνη την περίοδο, ο Ιπποκράτης το θεωρούσε χρήσιμο στη θεραπεία γυναικών που έπασχαν από έλκη ή πόνους στα πλευρά. Ο Θεόφραστος (372-286 π.Χ.) αναφέρει ότι το φυτό χρησιμοποιούνταν για να θεραπεύει ανωμαλίες της μήτρας, δαγκώματα ερπετών και πληγές στο κεφάλι. Ο Πλίνιος, σύγχρονος του Διοσκουρίδη, πίστευε ότι, αν λαμβάνονταν με βοδινό κρέας αμέσως μετά από τη σύλληψη, η Αριστολοχία θα επισφράγιζε τη βεβαιότητα της γέννησης ενός αρσενικού παιδιού. Σύμφωνα με τον Θεόφραστο, γερό μελίρρυτο κρασί, στο οποίο είχαν προστεθεί κομμάτια από τη ρίζα της Αριστολοχίας, προκαλούσε ύπνο.

Οι περισσότερες αναφορές στην Αριστολοχία είναι για τις θεραπευτικές της ιδιότητες, όμως σε πρόσφατες έρευνες που έγιναν σε Πανεπιστήμια-μεταξύ των οποίων και το Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης, όπου η Αριστολοχία χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορες παθήσεις, απεδείχθη ότι προκαλεί καρκίνο και ιδιαίτερα καρκίνο των νεφρών. Το άρθρο κλείνει με τη διαπίστωση ότι "Όπως φαίνεται, η σοφία των αρχαίων Ελλήνων δεν ήταν πάντα αλάνθαστη" (δείτε όλο το άρθρο εδώ:)

Εμείς το συναντήσαμε στο Ζηπάρι και εντυπωσιαστήκαμε πώς κάτι τόσο άσχημο μπορεί να έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Τελικά, η όψη του αλλά και η μυρωδιά του σε αποτρέπουν να πλησιάσεις. Πολλοί το θεωρούν σαρκοβόρο, χωρίς να είναι, επειδή τα έντομα έλκονται προς αυτό από τη μυρωδιά του που θυμίζει ψόφιο κρέας και παγιδεύονται σ' αυτόν τον τριχωτό "λαιμό" που κάποιοι τον παρομοιάζουν με την πίπα του Σέρλοκ Χολμς.

Πηγή:  http://www.valentine.gr/linkOfTheMonth_gr-april2007.php

http://www.cretanflora.com/aristolochia_cretica.html

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

ARISTOLOCHIA IN ZIPARI (Aristolochia hirta)

Many thematic lexicons state that the botanical name Aristolochia derives from the Greek words “aristos” (best) and “locheia” (childbirth). The term aristolochia literally means “excellent birth” and refers to the traditional use of the fresh juice of the plant to induce labor. In England, it was known as birthwort and was used for the same purpose.

Although it was Dioscorides in the 1st century AD who first recommended the plant as an aid in childbirth, its use for women’s ailments (especially gynecological pains) is documented as early as the beginning of the 5th century BC. During that period, Hippocrates considered it useful in treating women suffering from ulcers or pain in the sides. Theophrastus (372–286 BC) mentions that the plant was used to treat uterine disorders, reptile bites, and head wounds. Pliny, a contemporary of Dioscorides, believed that if Aristolochia were taken with beef immediately after conception, it would ensure the birth of a male child. According to Theophrastus, strong honey-sweetened wine infused with pieces of Aristolochia root induced sleep.

Most references to Aristolochia concern its medicinal properties. However, recent studies conducted at universities—including the University of Singapore, where Aristolochia is widely used for various ailments—have shown that it causes cancer, particularly kidney cancer. The article concludes with the observation that “apparently, the wisdom of the ancient Greeks was not always infallible.”

We encountered the plant in Zipari and were struck by how something so unattractive could possess medicinal properties. Ultimately, both its appearance and its smell discourage one from approaching it. Many people consider it carnivorous, although it is not, because insects are attracted by its odor, which resembles that of rotting flesh, and become trapped in its hairy “throat,” which some liken to Sherlock Holmes’ pipe.

ΑΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΚΑΛΙΣΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ

ΑΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΚΑΛΙΣΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ

Ο Άης Κωνσταντίνος (όπως τον αναφέρει ο Ζάρακας στα Τοπωνύμια της Νήσου Κω) είναι ορεινή περιοχή, βόρεια της τοποθεσίας "Παλιόκαστρο" στην ευρύτερη περιοχή του Άγιου Φωκά.

Εκεί υπάρχει και η ομώνυμη εκκλησούλα του Αγίου Κωνσταντίνου ή καλύτερα ό,τι έχει απομείνει απ' αυτήν περιφραγμένη σε κτήμα. Εκεί, επίσης, ο Αιμίλιος άναβε καθημερινά το καντηλάκι για πάνω από  50 χρόνια.

Λίγα μέτρα από τα ερείπια της εκκλησίας βρίσκεται μια τεράστια πέτρα πάνω στην οποία είναι σκαλισμένος ένας Σταυρός, ύψους περίπου 1,80 μ. μέσα σε διπλή εσοχή, σαν να υπήρχε ένας τεράστιος σταυρός εντοιχισμένος στο βράχο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Φίλων Περιβάλλοντος, δια στόματος Κωνσταντίνου Κωστογλάκη, "ο σταυρός δεσπόζει μάρτυρας ιστορικών χρόνων, γνώση χαμένη στους αιώνες με θέα τον Άγιο Φωκά και την Αρχαία Κνίδο. Μία περιοχή γεμάτη ιστορίες που σχετίζονται με το μυθικό βασίλειο του Τρίοπα και την αρχαία τοποθεσία της Κω, τις Θεριότρυπες, τους Σταυροφόρους και τους Ιερολοχίτες. Λείψανα αρχαιοτήτων διάσπαρτα σ' όλη την περιοχή. Τα ερείπια του ναιδρίου του Αγίου Κωνσταντίνου με τον Αιμίλιο να λιβανίζει καθημερινά επί περίπου 50 χρόνια, η αρχαία πηγή και το Κάστρο στον μακρινό ορίζοντα."

Στην πέτρα είναι μπηγμένο ένα καρφί, σύμφωνα με το οποίο, κατά τοπική Παράδοση κάρφωσαν τον Χριστό.

Σύμφωνα με το Ζαρράφτη στο βράχο αυτό τον πεσμένο βρίσκονται λαξευμένες τρεις θέσεις που υποδεικνύουν ότι "εκρατούντο εκεί μέσα εστηριγμένα αγάλματα, λατρείας άξια". Επίσης αναφέρει ότι "ο βράχος υψούται παρά πηγήν ύδατος αρχαία".

Ο Καρπάθιος αναφέρει ότι "τα ερείπια του Αγίου Κωνσταντίνου κείνται στα Εμπρός Θέρμη παρά τη θέση "Άκλαφτη". Πλησίον πηγή ύδατος.  (η θέση Άκλαφτη, πλησίον της Γιαϊλόμανδρας, περιοχή της λεγόμενης "Πιπεριάς".

Η αρχαία πηγή στον Άγιο Κωνσταντίνο και ο οδηγός μας Δημήτρης Μωραΐτης

Πινακίδα που απαγορεύει την καταπάτηση της περίφραξης του Αγίου Κων/νου σε κυνηγούς

Πηγή: Κωακά (Τόμοι Α-Β-Τοπωνύμια της Νήσου Κω-Νικολάου Αθ. Ζάρακα, σ.74)
Άρθρο Κωνσταντίνου Κωστογλάκη (Φίλοι Περιβάλλοντος) στην Aegeanews 
Ιάκωβου Ζαρράφτη-Κώια
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

AGIOS KONSTANTINOS AND THE LEGEND OF THE CARVED CROSS IN THE ROCK

Agios Konstantinos (as recorded by Zarakas in Toponyms of the Island of Kos) is a mountainous area north of the location known as “Paliokastro,” in the wider region of Agios Fokas.

There lies the small church of Agios Konstantinos—or rather what remains of it—enclosed within a private property, where Mr. Aimilios has been lighting the oil lamp every day for the past 50 years.

Just a few meters from the ruins of the church stands a massive rock on which a Cross has been carved, approximately 1.80 meters high, set within a double recess, as if a huge cross had once been embedded into the rock.

According to a publication by the Friends of the Environment, quoting Konstantinos Kostoglakis,

“the cross stands dominant, a witness to historical times, knowledge lost through the centuries, overlooking Agios Fokas and ancient Knidos. An area filled with stories connected to the mythical kingdom of Triopas and the ancient land of Kos, the Theriótrypes, the Crusaders and the Sacred Band. Remains of antiquities scattered throughout the region. The ruins of the small church of Agios Konstantinos, with Mr. Aimilios burning incense daily for nearly 50 years, the ancient spring, and the Castle on the distant horizon.”

Embedded in the rock is a nail which, according to local tradition, marks the spot where Christ was crucified.

According to Zarrafris, on this fallen rock there are three carved niches indicating that “statues worthy of worship were once held and supported there.” He also notes that “the rock rises beside an ancient water spring.”

Karpathiou mentions that “the ruins of Agios Konstantinos lie at Embros Thermi, near the location known as ‘Aklafti,’ close to a water spring” (the site of Aklafti, near Gaiolomandra, in the area known as “Piperia”).

The ancient spring at Agios Konstantinos and our guide Dimitris Moraitis

A sign prohibiting trespassing beyond the fenced area of Agios Konstantinos, aimed at hunters

ΤΟ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ ΧΑΤΖΑΝΤΩΝΗ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗ), ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ

ΤΟ ΕΛΑΙΟΤΡΙΒΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΕΡΦΩΝ ΧΑΤΖΑΝΤΩΝΗ (ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΗ), ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ

Το 1918 περίπου λειτούργησε το ελαιοτριβείο των αδερφών Χατζαντώνη (Κωνσταντάκη).

Πολλά ελαιοτριβεία λειτούργησαν στην περιοχή του Ασφενδιού, γιατί το έδαφος του ορεινού Ασφενδιού είναι από τα εδάφη εκείνα που ευνοούν ιδιαίτερα την καλλιέργεια της ελιάς και την παραγωγή καλής ποιότητας ελιών και λαδιού.

Μυλόπετρες

Σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση με τον πλήρη εξοπλισμό του με τους τρεις χώρους του, όπως τα περισσότερα παραδοσιακά ελαιοτριβεία. Στον ένα χώρο σώζεται ο μύλος, αποτελούμενος από δύο μυλόπετρες που κινούνταν γύρω από χοντρό μεταλλικό άξονα, ο οποίος συρόταν από άλογο ή μουλάρι. Εκεί γινόταν η σύνθλιψη του ελαιοκάρπου.

Ο Μύλος

Στον κεντρικό χώρο ήταν εγκατεστημένο το πιεστήριο, όπου γινόταν η συμπίεση των τουρβάδων (σπυρίδων), που περιείχαν τη ζύμη (ελαιοπολτό) και έβγαινε το λάδι με τη μούργα. Το υγρό μείγμα συγκεντρωνόταν σε σταθερή μεταλλική σκάφη με δυο χωρίσματα και ο μηχανικός με ειδικό δοχείο διαχώριζε το λάδι από το μελάνι.

Το πιεστήριο

Ο τρίτος χώρος χρησίμευε ως αποθήκη για την πυρήνα, την οποία ο ιδιοκτήτης του ελαιοτριβείου διέθετε σε βιοτέχνες για την παραγωγή σαπουνιού, λιπάσματος και άλλων προϊόντων.

Πηγή, Περισσότερες πληροφορίες: Το Ασφενδιού της Κω, Μανόλη Σ. Κιαπόκα
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

The Olive Mill of the Hatzantonis Brothers (Konstantakis), Asfendiou

The olive mill of the Hatzantonis brothers (Konstantakis) began operating around 1918.

Many olive mills operated in the area of Asfendiou, as the soil of mountainous Asfendiou is particularly suitable for olive cultivation and the production of high-quality olives and olive oil.

Millstones

The olive mill is preserved in very good condition, with its full equipment and its three distinct spaces, as was typical of most traditional olive mills. In one area, the mill is preserved, consisting of two millstones that rotated around a thick metal axle, which was pulled by a horse or a mule. This is where the olives were crushed.

The Mill

In the central area, the press was installed, where the compression of the woven mats (spyrides) containing the olive paste took place, producing oil mixed with pomace. The liquid mixture was collected in a fixed metal trough with two compartments, and the mill operator used a special vessel to separate the oil from the residue.

The Press

The third area was used as storage for the pomace, which the owner of the olive mill supplied to craftsmen for the production of soap, fertilizer, and other products.

ΠΗΓΗ ΚΥΜΜΑΡΙ, ΑΝΤΙΜΑΧΕΙΑ

ΠΗΓΗ ΚΥΜΜΑΡΙ, ΑΝΤΙΜΑΧΕΙΑ

Νότια του χωριού της Αντιμάχειας βρίσκεται η πηγή Κυμμάρι, μία από τις πιο εντυπωσιακές πηγές του χωριού.

Μας οδήγησε εκεί ο Κυριάκος Παππούλης, στην προσπάθειά μας να καταγράψουμε όσο περισσότερες πηγές γίνεται στο χωριό.

Βρεθήκαμε σ' ένα πανέμορφο περιβόλι γεμάτο εσπεριδοειδή, πολύ περιποιημένο από κάποιον μερακλή ιδιοκτήτη.

Συνήθως στις πηγές υπάρχει κτιστή διαμόρφωση με γούρνες ή μικρές στέρνες, κατά κανόνα επιμήκεις, για τη συγκέντρωση του ρέοντος ύδατος και το πότισμα των ζώων.Μερικές φορές έχει σχηματιστεί τεχνητή στοά (κτιστή γαλαρία), η οποία προχωρεί σε βάθος μέσα στο έδαφος, όπως συμβαίνει κι εδώ αλλά και στα Πωριά.

Η χτιστή γαλαρία ήταν κλειστή με πόρτα και κλειδωμένη με λουκέτο, με αρκετές ενημερώσεις-προειδοποιήσεις, όπως π.χ. να μην βγάλουμε το σύρμα από το σωλήνα, να μην παίρνουμε νερό τις απογευματινές ώρες όπως επίσης και πως για την καταλληλότητα του νερού δεν ευθύνεται ο ιδιοκτήτης. Αυτό, το τελευταίο αφήνει κάποια ερωτηματικά για το κατά πόσο είναι πόσιμο το νερό.

Μπροστά ακριβώς από την πηγή, υπάρχει πολύ μεγάλη δεξαμενή.

Παρά την προειδοποίηση για την καταλληλότητα του νερού, υπάρχει χαραγμένη παρότρυνση σε ξύλο "Πιέτε Κύριοι και ευλογήσατε τον Πλάστη".

Η πηγή καταγράφηκε επί Ιταλοκρατίας από τους κατακτητές με το όνομα Cimmari-Antimachia, ανάμεσα σε 25 συνολικά πηγές στο νησί, ως ένας από τους σημαντικούς υδάτινους πόρους της Κω.

Σύμφωνα με τα Τοπωνύμια του Ζάρακα, το Κυμμάρι είναι πεδινή τοποθεσία, νότια της τοποθεσίας Πλάτανος, στην οποία πιθανώς να υπήρχαν παλαιότερα κούμαρα.

(Η κουμμαριά=κυμμαριά από το "κύμαρος").

Επίσης, στο περιβόλι με τα εσπεριδοειδή υπάρχουν πολλές προειδοποιήσεις, μικρά αγαλματίδια, αλλά και παρακλήσεις να σεβαστούμε τον χώρο και το περιβάλλον.

Πληροφορίες: Αντιμάχεια Κώα, 2002, Γ. Μαστορόπουλος
Τοπωνύμια της Νήσου Κω, Νικολάου Ζάρακα
Τοπωνυμικά και Ονοματικά της Νήσου Κω- Μιχάλη Ευστ. Σκανδαλίδη
Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Kymmari Spring, Antimachia

South of the village of Antimachia lies Kymmari Spring, one of the most impressive springs in the area.

We were led there by Kyriakos Pappoulis, as part of our effort to record as many springs of the village as possible.

We found ourselves in a beautiful orchard full of citrus trees, carefully tended by a devoted owner. Springs are usually accompanied by built structures, such as troughs or small cisterns—typically elongated—for collecting flowing water and watering animals. In some cases, a man-made tunnel (built gallery) has been created, extending deep into the ground, as is the case here and also at Poria.

The built gallery was closed with a door and secured with a padlock, bearing several notices and warnings, such as not removing the wire from the pipe, not drawing water in the afternoon hours, and a disclaimer stating that the owner bears no responsibility for the suitability of the water. This last warning raises some questions regarding whether the water is potable.

Directly in front of the spring, there is a very large water reservoir.

Despite the warning about the water’s suitability, an inscription carved into wood encourages visitors:

“Drink, gentlemen, and bless the Creator.”

During the Italian occupation, the spring was recorded by the authorities under the name Cimmari–Antimachia, among a total of 25 springs on the island, as one of the important water resources of Kos.

According to Zarakas’ Toponyms, Kymmari is a lowland area, south of the location known as Platanos, where strawberry trees (koumaria) may once have existed.

(Koummaria = Kymmaria, from the word “kymaros”).

Finally, throughout the citrus orchard there are numerous warning signs, small figurines, and appeals asking visitors to respect the site and the natural environment.

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΦΑΣΙΑΝΟΥ, ΑΓΙΟΣ ΦΩΚΑΣ (Adonis annua)

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΦΑΣΙΑΝΟΥ, ΑΓΙΟΣ ΦΩΚΑΣ (Adonis annua)

Μοιάζει με ανεμώνη, αλλά δεν είναι. Η Λατινική του ονομασία είναι Adonis annua από το νεαρό Άδωνι, ο οποίος σκοτώθηκε από αγριόχοιρο. Λένε ότι το λουλούδι αυτό βγήκε από το έδαφος στο σημείο που χύθηκε το αίμα του. Γι'αυτό και είναι κατακόκκινο.

Η λαϊκή του ονομασία είναι, όμως, το μάτι του φασιανού, πιθανά γιατί οι φασιανοί έχουν κόκκινα μάτια.

Εγώ το συνάντησα μία και μοναδική φορά, Μάρτη μήνα, στο βουνό πάνω από τον Άγιο Φωκά, στην Κω.

Πληροφορίες:http://www.arkive.org/pheasants-eye/adonis-annua/image-A3461.html
περισσότερες πληροφορίες: http://en.wikipedia.org/wiki/Adonis_annua
φωτογραφία: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

The Pheasant’s Eye, Agios Fokas (Adonis annua)

It resembles an anemone, but it is not one. Its Latin name is Adonis annua, named after the young Adonis, who was killed by a wild boar. According to legend, this flower sprang from the earth at the spot where his blood was spilled. That is why it is deep red.

Its common folk name, however, is the pheasant’s eye, possibly because pheasants have red eyes.

I encountered it only once, in the month of March, on the mountain above Agios Fokas, on the island of Kos.