Ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ ΣΤΗ ΖΙΑ
Χτίστηκε το 1800, επί Τουρκοκρατίας, όπως και οι περισσότεροι Νερόμυλοι της εποχής.
Ο νερόμυλος αυτός μπορούσε να αλέσει 300 κιλά σιτάρι το 24ωρο.
Πρόσφατα διαπίστωσα πως έχει και φαγητό, ακόμη και μαγειρευτά, αλλά εγώ είχα την γευστική τύχη να δοκιμάσω ένα υπέροχο chili burger με handmade ψωμάκι και μπιφτέκι.
Ο συγκεκριμένος νερόμυλος είναι ένας από τους 20 καταγεγραμμένους που λειτούργησαν με το νερό της πηγής της Κεφαλόβρυσης στο Ασφενδιού.
Όταν, όμως, έγινε ο νέος οικισμός, το Ζηπάρι, κι έφυγε η πλειονότητα του χωριού, η τότε κοινότητα αποφάσισε να διοχετεύσει το νερό για τις υδρευτικές ανάγκες των κατοίκων στο Ζηπάρι.
Στη δεκαετία του '50 λειτουργούσαν 3-4 νερόμυλοι από τους 20 και ο συγκεκριμένος λειτούργησε ως το 1965.
 |
| το αυλάκι του νερόμυλου με θέα την Αλυκή σε δυο διαφορετικές εποχές του χρόνου. Η δεύτερη φωτο έχει τραβηχτεί κατά τη διάρκεια χιονόπτωσης το 2016 |
Ο Νερόμυλος της Ζιας ανακατασκευάστηκε πριν αρκετά χρόνια, λειτουργεί ως παραδοσιακό καφενείο με το όνομα "Νερόμυλος Ζιας". Το εσωτερικό του Νερόμυλου είναι επισκέψιμο για τους πελάτες.
Ο νερόμυλος είναι στ' αλήθεια ένα ιστορικό μνημείο της περιοχής, όμως την προσοχή αποσπά το ίδιο το καφενείο, το οποίο, λογικά μιλώντας, πρέπει να είναι το πιο πολύχρωμο καφενείο της Ελλάδας, κι ίσως αυτό με τα περισσότερα αντικείμενα.
Φαντάζομαι θα έλεγε κανείς ότι πρόκειται για παραδοσιακό καφενείο, αν και από τη μία έχουμε καρέκλες και τραπεζάκια παραδοσιακού χαρακτήρα κι από την άλλη έπιπλα βεράντας φερ φορζέ. Μέσα απ' αυτήν την ποικιλομορφία επίπλων και αντικειμένων και την πανδαισία χρωμάτων, αντί να προκύψει ένα κιτς αποτέλεσμα, θα έλεγα ότι προκύπτει ένας παράδεισος αισιοδοξίας και θετικής ενέργειας.
Παλιά αντικείμενα, όπως βέσπες, μηχανές, λάμπες, διακοσμητικά, κατασκευές και ζωγραφιές, πινακίδες σε όλες τις γλώσσες, είναι αρκετά για να σε κρατούν απασχολημένο παρατηρώντας ή φωτογραφίζοντας.
Το καφενείο διαθέτει πολύ ωραία θέα και χαλαρή και ευχάριστη ατμόσφαιρα κι ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα του νησιού.
Αν φτάσετε εκεί κουρασμένοι, ξεδιψάστε εγγυημένα με την ωραιότερη φρέσκια σπιτική λεμονάδα και φήμες λένε ότι εξίσου καλή είναι και η κανελλάδα! Για τους γλυκατζήδες άκουσα καλά σχόλια για τη σοκολατόπιτα και αν είστε τυχεροί μπορεί να βρείτε και λεμονόπιτα!!
Κάθε χρόνος που περνάει φέρνει περισσότερο χρώμα, αγάπη και μεράκι στον γνωστό πια σε όλους, Νερόμυλο της Ζιας. Όσοι δεν έχετε πάει ως τώρα, κάντε το με την πρώτη ευκαιρία.
Κείμενο: Sophia Karagianni (με πληροφορίες από κορνίζα μέσα στο νερόμυλο)
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:
The Watermill in Zia
This particular watermill is one of the twenty recorded mills that once operated using the water of the Kefalovrysi spring in Asfendiou.
It was built around 1800, during the period of Ottoman rule, like most watermills of that era.
However, when the new settlement of Zipari was established and the majority of the village population moved there, the local community decided to divert the water to cover the residents’ water supply needs in Zipari.
By the 1950s, only three or four of the original twenty watermills were still operating, and this specific mill remained in use until 1965.
The water channel of the mill overlooking Alyki in two different seasons of the year. The second photo was taken during snowfall in 2016.
This watermill was capable of grinding up to 300 kilograms of wheat per day.
The Watermill of Zia was restored a few years ago and now operates as a traditional café under the name “Neromylos Zias.” The interior of the mill is accessible to visitors.
The mill itself is truly a historical monument of the area, yet what draws immediate attention is the café, which—logically speaking—must be one of the most colorful cafés in Greece, and perhaps the one with the greatest number of objects.
One might describe it as a traditional café, although on the one hand there are traditional-style chairs and tables, and on the other wrought-iron garden furniture. Through this variety of furniture, objects, and the explosion of colors, instead of resulting in a kitsch effect, what emerges is a paradise of optimism and positive energy.
Old objects such as Vespas, motorcycles, lamps, decorative items, constructions and paintings, as well as signs in many languages, are more than enough to keep you engaged, observing or photographing every detail.
The café offers a beautiful view, a relaxed and pleasant atmosphere, and one of the most beautiful sunsets on the island.
If you arrive tired, you are guaranteed to quench your thirst with the finest homemade fresh lemonade, and rumors say that the cinnamon drink is just as good! For those with a sweet tooth, I heard very good comments about the chocolate cake—and if you’re lucky, you might also find lemon cake!
Recently, I discovered that the café also serves food, including home-cooked dishes, although I personally had the good fortune to taste an excellent chili burger with handmade bread and a homemade patty.
Each passing year brings more color, love, and care to the now well-known Watermill of Zia. Those of you who haven’t visited it yet—make sure you do at the first opportunity.
Text: Sophia Karagianni (with information from a framed note inside the watermill)
Photos: Sophia Karagianni
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου