Δευτέρα 24 Αυγούστου 2026

Χαρά Κοσεγιάν, εις μνήμην

Χαρά Κοσεγιάν, εις μνήμην
Η Χαρά Κοσεγιάν (1964–2018) γεννήθηκε στο Ναύπλιο και έζησε στη Ρόδο. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 2002 αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας, με αντικείμενο τη διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας και Γραμματείας. Εξειδικεύτηκε στη διδακτική της γλώσσας σε μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες και απέκτησε μεταπτυχιακό στη διοίκηση εκπαιδευτικών μονάδων. Από το 2007-2008 υπηρέτησε ως Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων Δωδεκανήσου, ενώ συμμετείχε και στην ανάπτυξη των νέων Προγραμμάτων Σπουδών. 
Παράλληλα με την εκπαιδευτική και επιστημονική της δραστηριότητα, υπήρξε συγγραφέας και λογοτέχνης, με περισσότερα από 90 δημοσιευμένα επιστημονικά άρθρα και μελέτες, επιστημονικά βιβλία όπως τα «Λουκιανού Αληθής Ιστορία Α΄» και «Αρχαία επιβιώματα στα Νεοελληνικά δημοτικά τραγούδια», αλλά και λογοτεχνικά έργα, μεταξύ των οποίων οι «Πευκοβελόνες», «Έχει κι άλλες όψεις το φεγγάρι», «Γλυκό με θλιμμένα καρύδια», «Ανατέλλει και στη Ντέια» και «Η Λοχεία της Απουσίας» και τέλος το «Ναϊρί». 
Η Χαρά Κοσεγιάν έφυγε από τη ζωή στις 24 Αυγούστου 2018, σε ηλικία μόλις 54 ετών.
Η Χαρά Κοσεγιάν, ήταν σύμβουλος φιλολόγων και είχε για αρκετά χρόνια την παιδαγωγική ευθύνη του τότε σχολείου μου, του 1ου ΓΕΛ Κω. Ιδιαίτερα την περίοδο από τις αρχές του 2015 ως το τέλος του 2017, είχαμε πολύ συχνή αλληλογραφία, καθώς κάθε δράση ή εκπαιδευτική μετακίνηση των μαθητών απαιτούσε την έγκρισή της. Έτσι, μέσα από τα δεκάδες μηνύματα που ανταλλάσσαμε για επισκέψεις σε μουσεία, εκθέσεις και πολιτιστικές εκδηλώσεις, ανακαλύψαμε γρήγορα την κοινή μας αγάπη για την τέχνη και το θέατρο. Οι απαντήσεις της ήταν πάντα ζεστές και ενθαρρυντικές, πολύ περισσότερο από μια τυπική υπηρεσιακή έγκριση. Ερχόταν συχνά στην Κω και στο σχολείο μας με διάφορες αφορμές και πάντα κατάφερνε να μας μεταδώσει το κέφι της και τη χαρά της για τη ζωή. 
Τον Φεβρουάριο του 2017,  παρουσιάστηκε στην Κω η παράσταση «Ο Αρμένης», η θεατρική εκδοχή του συγκινητικού αυτοβιογραφικού διηγήματος της Χαράς, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, στο Θέατρο Σφαγείο Πολυχώρος με τον Αναστάσιο Μπλάτζιο, τη Βούλα Πελεκάνου και τη Μαρία Καστάνη, σε σκηνοθεσία της Τάνιας Κίτσου και του Τάσου Μπλάτζιου (που επίσης ήταν σύμβουλος των καθηγητών Αγγλικής). Την παράσταση έντυσε μουσικά παραδοσιακή αρμένικη μουσική και τραγούδια. 
Τον Μάρτιο του 2018 η ίδια ήρθε ξανά στην Κω, και συγκεκριμένα στο 2ο Γυμνάσιο Κω, για την παρουσίαση του βιβλίου της «Ναϊρί», σε μια εξαιρετική εκδήλωση που διοργάνωσε η τότε διευθύντρια Μαρίνα Μπέττα και η καθηγήτρια μουσικής Μαρία Ζησοπούλου. Λίγους μήνες πριν πεθάνει, κι όμως ήταν πολύ χαρούμενη, γεμάτη ζωή και πολύ συγκινημένη από την αγάπη του κόσμου.
Ιδιαίτερα συγκινησιακή διάσταση πήρε μετά τον θάνατό της η επιστροφή του «Αρμένη» όταν μαζί με τον Τάσο Μπλάτζιο επέστρεψε στο Ρωμαϊκό Ωδείο, σε μια παράσταση αφιερωμένη στη μνήμη της.
Για το βιογραφικό της αείμνηστης Χαράς πήρα πληροφορίες από: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΧΑΡΑ ΚΟΣΕΓΙΑΝ
η μοναδική φωτογραφία που βγάλαμε μαζί στη θεατρική παράσταση "Φιλιώ Χαϊδεμένου" με τη Δέσποινα Μπεμπεδέλη και τον Ζαχαρία Καρούνη στο Ρωμαϊκό Ωδείο στην Κω, στις 11/9/2017. Η Χαρά δεξιά, λουσμένη στο μπλε φως

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Chará Koseyián, in memoriam

Chará Koseyián (1964–2018) was born in Nafplio and lived in Rhodes. She studied Classical Philology at the School of Philosophy of the University of Athens and, in 2002, was awarded a PhD by the Department of Philosophy, Pedagogy and Psychology, specializing in the teaching of Ancient Greek Language and Literature. She specialized in language teaching for students with learning difficulties and obtained a postgraduate degree in the administration of educational institutions. From 2007–2008 onwards, she served as School Counsellor for Philologists in the Dodecanese and also participated in the development of the new Curricula. Alongside her educational and academic work, she was an author and literary writer, with more than 90 published academic articles and studies, academic books such as Lucian’s True History I and Ancient Survivals in Modern Greek Folk Songs, as well as literary works, including Pefkovezones (Pine Needles), The Moon Has Other Faces Too, Sweet with Sad Walnuts, It Rises in Deia Too, The Childbirth of Absence, and finally Nairi.

Chará Koseyián passed away on 24 August 2018, at the age of just 54.

Chará Koseyián was a School Counsellor for Philologists and, for several years, was responsible for the educational supervision of my school at the time, the 1st General Lyceum of Kos. Particularly from early 2015 until the end of 2017, we were in very frequent correspondence, as every activity or educational trip involving the students required her approval. Thus, through the dozens of messages we exchanged about visits to museums, exhibitions and cultural events, we quickly discovered our shared love of art and theatre. Her replies were always warm and encouraging, much more than a formal administrative approval. She often came to Kos and to our school on various occasions, and she always managed to convey to us her enthusiasm and her joy for life.

In February 2017, the play “The Armenian” was presented in Kos. It was the theatrical adaptation of Chará’s moving autobiographical short story, presented as part of the events commemorating 100 years since the Armenian Genocide, at the Sfageio Cultural Centre and Theatre, with Anastasios Blatzios, Voula Pelekanou and Maria Kastani, directed by Tania Kitsou and Tasos Blatzios, who was also a School Counsellor for teachers of English. The performance featured traditional Armenian music and songs.

In March 2018, she came to Kos once again, this time to the 2nd Gymnasium of Kos, for the presentation of her book “Nairi”, in an excellent event organised by the then headteacher, Marina Betta, and the music teacher, Maria Zisopoulou. It was only a few months before her death, and yet she was very happy, full of life, and deeply moved by the affection she received from the people.

The return of “The Armenian” took on a particularly emotional dimension after her death, when Tasos Blatzios brought the play back to the Roman Odeon of Kos, in a performance dedicated to her memory.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου