ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΚΩ

ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΚΩ

Το μικρό μουσείο του Ασκληπιείου, με το υπόστεγο και τη διακοσμητική πισίνα, παρέμενε κλειστό μέχρι πρόσφατα, αλλά σήμερα λειτουργεί ως επιγραφικό μουσείο.Η Επιγραφική Συλλογή του Ασκληπιείου περιλαμβάνει σχεδόν αποκλειστικά επιγραφές που προέρχονται από τον χώρο του Ασκληπιείου. 

Υπάρχουν τρεις αίθουσες επισκέψιμες στο κοινό: 
Στην πρώτη αίθουσα και τη δεύτερη αίθουσα εκτίθενται οι ακόλουθες επιγραφές:
1. Ψηφίσματα πόλεων της Μακεδονίας (Κασσανδρείας, Αμφιπόλεως, Φιλίππων) και των Ιονίων Νήσων για την αναγνώριση Ασυλίας του Ασκληπιείου της Κω 242 π.Χ.
2. Επιστολή του Βασιλέως της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Γ', για την αναγνώριση Ασυλίας του Ασκληπιείου της Κω 242 π.Χ.
3. Οπισθόγραφη στήλη. Ψηφίσματα διαφόρων πόλεων για την αναγνώριση Ασυλίας του Ασκληπιείου της Κω 242 π.Χ. (Α' Μακεδονία-Πέλλα, άγνωστη πόλη, Β' Μεγάλη Ελλάδα-Νεάπολις, Ελέα)

4. Ψηφίσματα πόλεων της Πελοποννήσου για την αναγνώριση Ασυλίας του Ασκληπιείου της Κω 242 π.Χ.
5. Πρισματική στήλη (κύρβις) με βασιλική αλληλογραφία για την αναγνώριση Ασυλίας του Ασκληπιείου της Κω και των αγώνων των Μεγάλων Ασκληπιείων, 242 π.Χ. 
6. Οπισθόγραφη στήλη. Ψηφίσματα διαφόρων πόλεων για την αναγνώριση Ασυλίας του Ασκληπιείου της Κω 242 π.Χ. (Α' Θεσσαλία-Γόννοι, Ομόλιον Β' Φθιώτιδες-Θήβα, Μέγαρα)
7. Άνω τμήμα στήλης με κατάλογο νικητών στα Μεγάλα Ασκληπιεία.

Επιγραφή Νο 7

8. Στήλη με κατάλογο νικητών στα Μεγάλα Ασκληπιεία. Η στήλη εκτίθεται χωρίς επανασυγκόλληση των συνανηκόντων θραυσμάτων της.
9. Τιμητικό ψήφισμα της Απτέρας για τον ιατρό Κάλλιππο Αριστοκρίτου, Β' μισό 2ου π.Χ αι.

Επιγραφή Νο 9

10. Τιμητικό ψήφισμα του Δήμου των Αιγηλείων για τον ιατρό Ανάξιππο Αλεξάνδρου, αρχές 2ου π.Χ αι.

Επιγραφή Νο 10

11. Τιμητική επιστολή της Γόρτυνας για τον ιατρό Ερμία Εμμενίδα, λίγο μετά το 218 π.Χ.

Επιγραφή Νο 10

12. Τιμητικό ψήφισμα της Μαγνησίας του Μαιάνδρου;για τον ιατρό Ιπποκράτη Θεσσαλού. 3ος αι. π.Χ.

13. Επιστολή του Αυτοκράτορος Νέρωνος προς την πόλη της Κω με αναφορά στον Γάιο Στερτίνιο Ξενοφώντα. Λίγο μετά το 54 μ. Χ.

Επιγραφή Νο 13

14. Τιμητικό ψήφισμα της Κω για το δικασταγωγό Θευγένη Ερμογένου. Μετά τα μέσα του 2ου π.Χ αι.

Επιγραφή Νο 14

15. Ανάθημα αγάλματος του νεαρού αγοριού Τιμοξένου, γιου του Τιμοξένου, έργο του Λυσίππου του νεότερου. Τελευταίο τέταρτο του 3ου αι. π.Χ.

Επιγραφή Νο 15

16. Ψήφισμα για την ορκωμοσία των πολιτών μετά την αποκατάσταση του καθεστώτος της Ομοπολιτείας της Κω με την Κάλυμνο. Γύρω στο 208 π.Χ ή λίγο μετά.
17. Ιερός νόμος για την απαγόρευση της κοπής των κυπαρισσιών του ιερού άλσους. Γύρω στο 300 π.Χ.

Επιγραφή Νο 17

18. Ψήφισμα ίδρυσης του θησαυρού του Ασκληπιού. Λίγο πριν το 242 π.Χ.
19. Ιερός Νόμος για τη λατρεία των Νυμφών. Γύρω στο 300 π.Χ.
20. Διαγραφή (Ιερός Κανονισμός) για την πώληση της ιερωσύνης της Αφροδίτης Πανδάμου και Ποντίας. Ύστερος 2ος αι. π.Χ.

21. Διαγραφή (Ιερός Κανονισμός) για την πώληση της ιερωσύνης της Ομονοίας. Β' μισό 2ου π.Χ αι.

Επιγραφή Νο 21

22. Διαγραφή (Ιερός Κανονισμός) για την πώληση της ιερωσύνης του βασιλέως Ευμένους Β' της Περγάμου. Α' μισό 2ου π.Χ αι.

Επιγραφή Νο 22

23-24. Λατρευτικοί όροι για το Δία.
Λατρευτικός όρος του Διός Πατρώου. 4ος αι. π.Χ.
Λατρευτικός όρος του Διός Ικεσίου. 3ος αι. π.Χ.
25. Λατρευτικός όρος της Αθηνάς Φατρίας 4ος-2ος αι. π.Χ
26. Λατρευτικός όρος των Μοιρών 4ος-2ος αι. π.Χ

Επιγραφή Νο 23

Επιγραφή Νο 24

Επιγραφή Νο 25

Επιγραφή Νο 26

Στην τρίτη αίθουσα, στο στεγασμένο περιστύλιο, έχει δημιουργηθεί μια μικρή κινηματογραφική γωνιά,  όπου οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία με σύγχρονα οπτικοακουστικά μέσα να έχουν ακριβή πληροφόρηση για το περιεχόμενο των επιγραφών, τον Ασκληπιό και την Ιατρική. Ένα σκηνικό μεγάλων διαστάσεων στην εσωτερική κύρια πλευρά του περιστυλίου μεταδίδει εικαστικά την ονειρική διάσταση του χώρου.

Ευχαριστίες στον κ Δημήτρη Μποσνάκη που μας μετάφρασε όλες αυτές τις επιγραφές. Για περισσότερες πληροφορίες για το Επιγραφικό Μουσείο, δείτε το άρθρο του Καθηγητή Δημήτρη Μποσνάκη εδώ: 

δείτε επίσης παλαιότερη ανάρτηση για το Ασκληπιείο
φωτογραφίες:Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

EPIGRAPHIC MUSEUM, ASKLEPIEION OF KOS

The small museum of the Asklepieion, with its portico and decorative pool, had remained closed until recently, but today functions as an epigraphic museum. The Epigraphic Collection of the Asklepieion consists almost exclusively of inscriptions originating from the sanctuary itself.

There are three rooms accessible to the public:

In the first and second rooms, the following inscriptions are exhibited:

1. Decrees of cities of Macedonia (Cassandreia, Amphipolis, Philippi) and of the Ionian Islands recognizing the Asylia of the Asklepieion of Kos, 242 B.C.

2. Letter of the King of Egypt, Ptolemy III, recognizing the Asylia of the Asklepieion of Kos, 242 B.C.

3. Double-faced stele. Decrees of various cities recognizing the Asylia of the Asklepieion of Kos, 242 B.C. (A. Macedonia – Pella, unknown city; B. Magna Graecia – Neapolis, Elea).

4. Decrees of cities of the Peloponnese recognizing the Asylia of the Asklepieion of Kos, 242 B.C.

5. Prismatic stele (kyrbis) with royal correspondence concerning the recognition of the Asylia of the Asklepieion of Kos and the contests of the Great Asklepieia, 242 B.C.

6. Double-faced stele. Decrees of various cities recognizing the Asylia of the Asklepieion of Kos, 242 B.C. (A. Thessaly – Gonnoi, Homolion; B. Phthiotis – Thebes, Megara).

7. Upper part of a stele listing victors at the Great Asklepieia.

Inscription No. 7

8. Stele with a list of victors at the Great Asklepieia. The stele is displayed without rejoining its belonging fragments.

9. Honorary decree of Aptera for the physician Kallippos son of Aristokritos, 2nd half of the 2nd century B.C.

Inscription No. 9

10. Honorary decree of the Demos of the Aigelians for the physician Anaxippos son of Alexandros, early 2nd century B.C.

Inscription No. 10

11. Honorary letter of Gortyn for the physician Hermias son of Emmenidas, shortly after 218 B.C.

Inscription No. 10

12. Honorary decree of Magnesia on the Maeander for the physician Hippokrates son of Thessalos, 3rd century B.C.

13. Letter of Emperor Nero to the city of Kos, referring to Gaius Stertinius Xenophon. Shortly after 54 A.D.

Inscription No. 13

14. Honorary decree of Kos for the dikastagogos Theugenes son of Hermogenes. After the middle of the 2nd century B.C.

Inscription No. 14

15. Dedication of a statue of the young boy Timoxenos, son of Timoxenos, work of Lysippos the Younger. Last quarter of the 3rd century B.C.

Inscription No. 15

16. Decree concerning the oath-taking of citizens after the restoration of the constitution of the Confederacy of Kos with Kalymnos. Around 208 B.C. or shortly after.

17. Sacred law forbidding the cutting of the cypresses of the sacred grove. Around 300 B.C.

Inscription No. 17

18. Decree concerning the founding of the treasury of Asklepios. Shortly before 242 B.C.

19. Sacred Law on the cult of the Nymphs. Around 300 B.C.

20. Regulation (Sacred Ordinance) concerning the sale of the priesthood of Aphrodite Pandamos and Pontia. Late 2nd century B.C.

21. Regulation (Sacred Ordinance) concerning the sale of the priesthood of Homonoia. 2nd half of the 2nd century B.C.

Inscription No. 21

22. Regulation (Sacred Ordinance) concerning the sale of the priesthood of King Eumenes II of Pergamon. 1st half of the 2nd century B.C.

Inscription No. 22

23–24. Cult regulations concerning Zeus:
– Cult regulation of Zeus Patroios, 4th century B.C.
– Cult regulation of Zeus Hikesios, 3rd century B.C.
25. Cult regulation of Athena Phatria, 4th–2nd century B.C.
26. Cult regulation of the Moirai, 4th–2nd century B.C.

Inscription No. 23
Inscription No. 24
Inscription No. 25
Inscription No. 26

In the third room, located in the roofed peristyle, a small cinema corner has been created, where visitors have the opportunity, through modern audiovisual media, to receive accurate information about the content of the inscriptions, Asklepios, and Medicine. A large-scale scenographic installation on the main inner side of the peristyle conveys visually the dreamlike dimension of the site.

Acknowledgments to Mr. Dimitris Bosnakis, who translated all these inscriptions.
For more information on the Epigraphic Museum, see the article by Professor Dimitris Bosnakis.

SIMULACRUM, ΦΥΣΙΚΑ ΟΜΟΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΒΡΑΧΟΥΣ, Ή ΞΥΛΟ

SIMULACRUM, ΦΥΣΙΚΑ ΟΜΟΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΒΡΑΧΟΥΣ, Ή ΞΥΛΟ

Ξύλο με μορφή δελφινιού στο Μαστιχάρι (το δικό μου Simulacrum)

Στην αρχή γινόταν ανεπαίσθητα. Κατά τη διάρκεια των πεζοποριών μας στο νησί, συναντούσαμε βράχια, κυρίως, με ανθρώπινη μορφή ή μορφή ζώου. Περνούσαμε πολλή ώρα παραταγμένοι οι πεζοπόροι στη σειρά να δούμε αυτό που έβλεπε το εκπαιδευμένο μάτι κάποιου άλλου. "Κοίτα, είναι προφίλ, εδώ το μάτι, εδώ το στόμα.." Κι ύστερα τα μάτια προσαρμόζονται και αποκαλύπτεται μπροστά σου η μορφή του ζώου ή του ανθρώπου που η φύση μοναδικά έχει δημιουργήσει και θυμίζει τους προϊστορικούς ανθρωπόμορφους μεγάλιθους ανά τον κόσμο.

Βράχος με μορφή ζώου στην Ατσιγγάνα

Κάποτε, οι εικόνες αυτές απέκτησαν και όνομα. Ένας συμπεζοπόρος, ο Δημήτρης Μωραΐτης μας εξήγησε ότι οποιαδήποτε ανθρωπόμορφη ή θηριόμορφη πέτρα λέγεται Simulacrum από το λατινικό Simulacrum-Simulacra (που προφανώς σημαίνει ομοίωμα-όπως και similarity στ' αγγλικά θα πει ομοιότητα).

ανθρωπόμορφο λιοντάρι κοντά στο Κοκκινόνερο (στο αριστερό μάτι βλέπω και βλεφαρίδες)-Στο Simulacrum μας οδήγησε ο Δημήτρης Μωραΐτης

Από τα προϊστορικά χρόνια οι άνθρωποι έβλεπαν μορφές στην πέτρα και θεωρούσαν ότι πρόκειται για θεούς. Σε κάθε περίπτωση, η φύση μερικές φορές σοκάρει ευχάριστα με τη λεπτομέρεια με την οποία σμιλεύει τα γλυπτά της.

Παλιότερα υπήρχαν άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το θέμα και προσπάθησαν να καταγράψουν όλα τα "πέτρινα πρόσωπα" (stone faces) επί γης, είτε κυνηγώντας το μεταφυσικό, το περίεργο, ή το μυθικό.

το λιοντάρι (βρυχάται με το στόμα ανοιχτό προς τον ουρανό) -Παραλία Προφήτη Ζαχαρία

Στην Κω, έχουμε συναντήσει δεκάδες Simulacra. Δεν τα βλέπουν όλοι, ακόμη κι αν υποδείξεις που βρίσκεται το στόμα ή το μάτι, ή το πρόσωπο ολόκληρο. Χρειάζεται εξάσκηση το μάτι. Όταν αρχίσεις να τα βλέπεις, η βόλτα στο βουνό αποκτά άλλη σημασία. Κάθε πεζοπόρος έχει κάποιο αγαπημένο Simulacrum, συνήθως τους δίνουμε και όνομα.

Ο λύκος που ουρλιάζει-Το Simulacrum του πεζοπόρου Βαγγέλη Μακράκη, περιοχή Άγιος Νεκτάριος

Αν μου πείτε ότι, έστω και μετά από προσπάθεια, καταφέρατε να δείτε την ομοιότητα που ισχυριζόμαστε ότι υπάρχει με κάποιο πρόσωπο ή ζώο, φανταστείτε πόσο εύκολα θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ιστορίες που να συνοδεύουν αυτές τις εικόνες για φτάσουμε στο σημείο να οδηγούμε ανθρώπους, ντόπιους ή τουρίστες για να δουν από κοντά αυτά τα "γλυπτά" της Φύσης.

Ακρωτήρι Κρίκελος-ίσως, η περιοχή με τα περισσότερα simulacra-Μας οδήγησε εκεί ο Δημήτρης Αντωνούρης 

Η Φύση, αν την αφήσουμε, έχει πολλές ιστορίες να μας πει.. Στους βράχους. στο ξύλο, στα δέντρα..

Το Simulacrum στο οποίο μας οδήγησε ο Κωνσταντίνος Κωστογλάκης-περιοχή Αγίου Φωκά

Φυσικές διεργασίες εκατομμυρίων ετών, η βροχή και ο αέρας μας προσφέρουν ανεκτίμητο θέαμα. Άλλωστε, οι βράχοι και το ξύλο είναι "ζωντανοί" οργανισμοί. Ζουν, αρρωσταίνουν, γερνάνε, πεθαίνουν. (http://www.mnmuseumofthems.org/Faces/intro.html)

simulacra στην περιοχή των Θερμών

Κείμενο, φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

SIMULACRUM – NATURAL RESEMBLANCES IN ROCKS OR WOOD

*Piece of wood shaped like a dolphin in Mastichari (my own Simulacrum)

At first, it happened almost imperceptibly. During our hikes around the island, we would come across rocks — mostly — that seemed to have human or animal forms.

We would spend quite some time, lined up one after another, trying to see what the keen eye of someone else had spotted.

“Look, it’s a profile — here’s the eye, here’s the mouth…”

And then, little by little, your eyes adjust and the figure of the animal or person that nature has so uniquely sculpted is revealed before you — reminiscent of prehistoric anthropomorphic megaliths found across the world.

*Rock shaped like an animal in Atsigana

At some point, these images were given a name.

A fellow hiker, Dimitris Moraitis, explained to us that any stone resembling a human or an animal is called a Simulacrum, from the Latin Simulacrum–Simulacra (which obviously means “likeness” — just as similarity in English means “resemblance”).

*Anthropomorphic lion near Kokkinonero (in its left eye I can even see eyelashes) — it was Dimitris Moraitis who led us to this Simulacrum.

Since prehistoric times, people have seen faces and figures in stones and believed them to be gods.

In any case, nature sometimes surprises us pleasantly with the precision and detail with which it carves its sculptures.

In the past, there were people who devoted themselves to this subject and tried to record all the “stone faces” on Earth — whether they were chasing the mystical, the curious, or the mythical.

*The lion (roaring with its mouth open toward the sky) — Prophet Zacharias Beach

Here on Kos, we’ve encountered dozens of Simulacra.

Not everyone can see them, even if you point out where the mouth or the eye or the entire face is. The eye needs training.

Once you start noticing them, your hike in the mountains takes on a whole new meaning. Every hiker has their favorite Simulacrum — and we usually give them names.

*The howling wolf — the Simulacrum of hiker Vaggelis Makrakis, Agios Nektarios area

And if you tell me that, even after trying, you managed to see the likeness we claim exists with a certain face or animal, imagine how easily we could create stories to accompany these images — until we eventually lead locals or tourists to visit these “sculptures” of Nature up close.

*Cape Krikelos — perhaps the area with the most Simulacra — we were guided there by Dimitris Antonouris

Nature, if we let it, has many stories to tell us…

In the rocks, in the wood, in the trees.

*The Simulacrum that Konstantinos Kostoglakis led us to — Agios Fokas area

Natural processes of millions of years — rain and wind — offer us a priceless spectacle.

After all, rocks and wood are “living” organisms: they live, fall ill, age, and die.

(Source)

*Simulacra in the area of the Thermal Springs

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΑΥΚΛΗΡΟΣ

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΝΑΥΚΛΗΡΟΣ

Πλεύσας θάλασσαν εν πυρί την του βίου,

Nαύκληρ’ έφθασας εις γαληνούς λιμένας.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος ή Ναύκληρος

Aνήκει στον τύπο του μονόχωρου, καμαροσκέπαστου ναού με τρίπλευρη εξωτερικά αψίδα και δύο εισόδους, μία στη δυτική και μία στη βόρεια όψη. Ο ναός ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη, προστάτη των Ιωαννιτών Ιπποτών και χρονολογείται στον 15ο αι.. Στις αρχές του 19ου αιώνα, και πριν την οικοδόμηση του Αγίου Νικολάου, είχε τη θέση του μητροπολιτικού ναού της Χώρας. Στα μέσα του 19ου αι. αιώνα το Κοινό της Κω ορίζει ως υπεύθυνο για τη συντήρηση και την επισκευή του τον Αναστάσιο Πλατανίστα.

Ο ναός είχε υποστεί μεγάλες ζημιές πριν το σεισμό του 1933, και ήταν σε ερειπιώδη μορφή πριν από το 1861 και φαίνεται πως η επισκευή που ανέλαβε να κάνει ο Πλατανίστας δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αμέσως μετά το σεισμό ξεκίνησαν οι ανασκαφές εντός της Χώρας (Πόλη της Κω). Απομακρύνθηκαν τα μπάζα από 400 περίπου σπίτια και κατεδαφίστηκαν τρεις από τις εννέα εκκλησίες της Χώρας. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στην Χώρα από την Ιταλική Αρχαιολογική Αποστολή διαπιστώθηκε ότι ήταν κτισμένος επάνω από Ιερό της Aφροδίτης.

Tον Iούνιο του 1943 αποφασίστηκε η μεταφορά του στο ΒΔ τμήμα της Χώρας, σημαντικό τεχνικό έργο για την εποχή εκείνη, για να ολοκληρωθεί η ανασκαφή του ιερού. αποκαλυφθεί το ιερό. Κατά την αναστήλωση, για τις συμπληρώσεις των πλευρικών τοίχων και την κατασκευή της καμάρας χρησιμοποιήθηκε μαλακός λίθος Κεφάλου. Η συμπλήρωση έγινε σε εσοχή και μία ευδιάκριτη πατούρα διαχωρίζει τα δύο τμήματα. Η στεγανοποίηση της καμάρας έγινε με κουρασάνι (υδραυλικό κονίαμα).

Το 1947 ο Μητροπολίτης Κώου, Εμμανουήλ Καρπάθιος, αφιερώνει την εκκλησία σε ένα Νεομάρτυρα της Κω, τον Άγιο Ιωάννη το Ναύκληρο και ο Δήμος Κω, μετά από σχετικό αίτημα του Μητροπολίτη, μετονομάζει την οδό που οδηγεί σε αυτόν σε οδό Ναυκλήρου.

Ο Κώος αυτός ναύκληρος εξισλαμίστηκε με τη βία από τους Τούρκους στην Κω. Αυτός όμως, πέταξε τα Τούρκικα ρούχα και ζούσε χριστιανικά. Οι Τούρκοι τον αντελήφθησαν, τον συνέλαβαν και τον μαστίγωσαν ανελέητα, και κατόπιν τον φυλάκισαν. Μέσα στη φυλακή, οι Τούρκοι προσπαθούσαν να τον μεταπείσουν στον μουσουλμανισμό, αλλά ο νεομάρτυρας απαντούσε: «Εγώ στον Κύριο μου Ιησού Χριστό πιστεύω και αυτόν ομολογώ για Θεό αληθινό, με όλη μου την ψυχή και την καρδιά. Τη δε δική σας θρησκεία αποστρέφομαι και είμαι έτοιμος να υπομείνω όσα βασανιστήρια και αν μου κάνετε για την αγάπη του Χριστού μου».

Βλέποντας το αμετάθετο της γνώμης του οι βασανιστές του, τον οδήγησαν με βασανισμούς στον κριτή, που διέταξε τον ανηλεή δαρμό του και τον καταδίκασε να καεί ζωντανός. Έτσι, μ' αυτόν τον τρόπο, στις 8 Απριλίου 1669 μ.Χ., μαρτύρησε ο Άγιος αυτός νεομάρτυρας της Κω. Ακολουθία του Αγίου συνέταξε ο Γεράσιμος Μοναχός Μικραγιαννανίτης. Επίσης, το ιστορικό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, μετονομάστηκε επονόματι του Νεομάρτυρα αυτού, καθώς και η οδός που οδηγεί στο Ναΰδριο αυτό φέρει το όνομα του.

Η εκκλησία είναι μόνιμα κλειστή παρά το αρχαιολογικό, ιστορικό και τοπικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει για τους ντόπιους αλλά και τους τουρίστες. Στάθηκα τυχερή και επισκέφτηκα το εσωτερικό της κατά τη διάρκεια γαμήλιας τελετής μία από τις λίγες, που σπάνια τελούνται στην εκκλησία αυτή. Υπάρχουν παντού στο ναό διάσπαρτα κομμάτια τοιχογραφιών τα οποία μοιάζουν έτοιμα να τοποθετηθούν πίσω στα αντίστοιχα αριθμημένα τμήματα του τοίχου. Στην πραγματικότητα όμως η αρίθμηση μάλλον σχετίζεται με τη μεταφορά τον ναού από την ανατολική αρχαιολογική ζώνη στη θέση που είναι σήμερα.

Στο ναό βρίσκονται εντοιχισμένα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη στην πρόσοψή του αλλά και περιμετρικά του ναού, όπως επίσης και στον αύλειο χώρο. Η εκκλησία βρίσκεται σε πολύ όμορφο σημείο ανάμεσα στην Αστυνομία και την Ιπποκράτους, το Ακταίο και την Ανατολική Αρχαιολογική Ζώνη, ανάμεσα στον Άγιο Γεώργιο του Αρρεναγωγείου και την Παναγία Γοργοεπήκοο.

Πηγή:   http://www.kosinfo.gr/
Περισσότερες πληροφορίες: Βασίλης Σ. Χατζηβασιλείου

• Ο Νεομάρτυρας Άγιος Ιωάννης ο Ναύκληρος. Ιστορικό Υπόμνημα-Ιερή Ακολουθία. Κως 2011. Διατίθεται αποκλειστικά από την Ιερά Μητρόπολη Κώου & Νισύρου.

Περισσότερες πληροφορίες για το βίο του Αγίου: http://www.saint.gr/210/saint.aspx
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

SAINT JOHN THE NAVKLIROS

“Having sailed the sea of life amid fire,

O shipmaster, you reached the calm harbours.”

Saint John the Forerunner – “the Navkliros”

The church of Church of Saint John the Navkliros belongs to the type of the single-aisled, barrel-vaulted church with a three-sided apse on the exterior and two entrances, one on the western and one on the northern side.

Originally the church was dedicated to John the Baptist, the patron saint of the Knights Hospitaller, and dates to the 15th century. In the early 19th century, before the construction of Church of Saint Nicholas (Metropolitan Church of Kos), it served as the metropolitan church of the town of Kos.

In the mid-19th century the community of Kos appointed Anastasios Platanistas responsible for the maintenance and repair of the church.

Condition and excavations

The church had already suffered extensive damage before the earthquake of 1933 Kos earthquake, and it was already in a ruinous condition even before 1861. It seems that the restoration undertaken by Platanistas was never completed.

Immediately after the 1933 earthquake, excavations began in the town of Kos. Debris from approximately 400 houses was removed and three of the nine churches of the town were demolished. During excavations carried out by the Italian Archaeological Mission, it was discovered that the church had been built above a sanctuary of Aphrodite.

In June 1943 it was decided to move the church to the north-western part of the town so that the sanctuary beneath it could be fully excavated. This relocation was a significant technical undertaking for the time.

During the restoration, soft stone from Kefalos was used for the completion of the side walls and the construction of the vault. The additions were made in a recessed manner so that a clearly visible step separates the original structure from the later additions. The waterproofing of the vault was carried out using kourasani (hydraulic mortar).

Dedication to the Neomartyr

In 1947 the Metropolitan of Kos, Emmanuel Karpathios, dedicated the church to a Neomartyr of the island, Saint John the Navkliros. Following his request, the Municipality of Kos renamed the street leading to the church “Navkliros Street”.

This Kos-born shipmaster was forcibly converted to Islam by the Turks on the island. However, he later cast off his Turkish clothing and returned to living openly as a Christian. When the authorities discovered this, they arrested him, scourged him mercilessly and imprisoned him. While in prison they attempted to persuade him to return to Islam, but the Neomartyr answered:

“I believe in my Lord Jesus Christ and confess Him as the true God with all my soul and heart. I reject your religion and I am ready to endure whatever tortures you inflict upon me for the love of Christ.”

Seeing that he would not change his faith, his tormentors brought him before the judge, who ordered that he be beaten again and finally condemned him to be burned alive. Thus, on 8 April 1669, the Neomartyr of Kos suffered martyrdom.

The service of the saint was composed by Gerasimos Mikragiannanitis. The historic chapel formerly dedicated to Saint John the Baptist was later renamed in honour of this Neomartyr, and the street leading to the chapel also bears his name.

The church today

Despite its archaeological, historical, and local importance for both residents and visitors, the church remains permanently closed. I was fortunate to visit its interior during a wedding ceremony, one of the very few that are occasionally celebrated there.

Inside the church there are scattered fragments of wall paintings that appear ready to be reattached to their corresponding numbered sections on the walls. In reality, however, the numbering likely relates to the process of dismantling and relocating the church from the Eastern Archaeological Zone to its present location.

Ancient architectural elements are embedded in the façade, around the exterior walls, and within the courtyard of the church.

The church stands in a particularly beautiful area of the town, between the Police building and Aktiou building (Aktaio), near Panagia Gorgoepikoos, Church of Saint George of the Arrenagogeion, and the Ancient Agora of Kos, within the Eastern Archaeological Zone of the town.

ΣΤΗΝ ΚΩ ΤΙΣ ΛΕΜΕ ΑΠΡΙΛΗΔΕΣ-ΑΓΡΙΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ, ΠΥΛΙ

ΣΤΗΝ ΚΩ ΤΙΣ ΛΕΜΕ ΑΠΡΙΛΗΔΕΣ-ΑΓΡΙΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ, ΠΥΛΙ

Άκουγα γι' αυτές σαν να μιλούσαν για κάποιο μύθο. Κάποιος τις είχε δει και μεταφερόταν από στόμα σε στόμα.. Ένα χωράφι γεμάτο με άγριες κόκκινες τουλίπες κάπου στο βουνό.. "στη Ζιά, στο Πυλί, θα σε γελάσω.." μου έλεγαν. Ώσπου ο καλός μου ο αείμνηστος Μάνος Μαστρογιώργης εντόπισε το περιβόητο χωράφι κοντά στο Πυλί και τέλη Μάρτη του 2015 με πήγε να τις δω.. Από χρονιά σε χρονιά λιγοστεύουν, δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει ότι απλά πηγαίνουν και τις κόβουν, πάντως πέρυσι ήταν ακόμη μερικές δεκάδες αλλά κατακόκκινες και πανέμορφες.

Κάνοντας τη σχετική έρευνα για να ανακαλύψω ποιο είδος τουλίπας μπορεί να είναι το συγκεκριμένο έπεσα πάνω σε κάποιο είδος τουλίπας με την ονομασία Cos ή Kos. Αναφέρεται ο όρος πρώτη φορά το 1637 σε ένα χειρόγραφο που ονομάζεται Cos's tulip book (ή πιο σωστά τιτλοφορείται Versameling van een Meenigte Tulipaanen). Αρχικά υπέθεσαν ότι πρόκειται για το όνομα κάποιου βοτανολόγου, κάποιου ανθοπώλη αλλά στις έρευνες που έγιναν στα αρχεία της πόλης δεν βρέθηκε κανείς με το όνομα Cos.

  

Από την άλλη μεριά ο ειδικός στις τουλίπες, Ολλανδός Ernst Heinrich Krelage, στο βιβλίο του Bloemenspeculatie in Nederland. De Tulpomanie van 1636-'37 en de Hyacintenhandel 1720-'36, το 1942 στην αναλυτική αλφαβητική λίστα των ειδών τουλίπας, στις σελίδες 137 και 143 αναφέρει τα είδη Cos ή Kos.

Έχω την εντύπωση ότι η συγκεκριμένη τουλίπα που εντοπίσαμε ανάμεσα στις άγριες αγκιναριές, κάπου κοντά στο Πυλί ανήκει στο είδος Tulipa undulatifolia.

Η Τουλίπα η κυματόφυλλη (Tulipa undulatifolia Boiss. 1844 / και συνώνυμο Tulipa boeotica Boiss. & Heldr. 1859) είναι πολυετές βολβώδες φυτό. Ονομάστηκε «κυματόφυλλη» από τα λογχοειδή κυματοειδή φύλλα της. Τα άνθη της είναι μεγάλα και κόκκινα με μαύρη κηλίδα εσωτερικά. Φύεται σε χωράφια με σιτάρι, κυρίως στις παρυφές τους. Με τον περιορισμό των καλλιεργειών, και κυρίως από την βαθιά άροση με τα σύγχρονα μηχανικά μέσα, έχει περιοριστεί τόσο πολύ ώστε να συμπεριλαμβάνεται στο το Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (εκδ. 1996).

Τυπικά, η T. undulatifolia προστατεύεται από το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 και περιλαμβάνεται στον παγκόσμιο κατάλογο ειδών που χρήζουν προστασίας του ΟΗΕ και τα Άλλα Σημαντικά Είδη Φυτών του δικτύου “ΦΥΣΗ 2000”. Ανθίζει Απρίλιο και Μάιο.

  

Τις πληροφορίες για το χειρόγραφο Cos's tulip book τις πήρα από το βιβλίο του Mike Dash, Tulipomania

Ernst Heinrich Krelage, Bloemenspeculatie in Nederland.De Tulpomanie van 1636-'37 en de Hyacintenhandel 1720-'36 (σελίδες 137, 143)

http://florahellenica.blogspot.gr/2012/04/tulipa-undulatifolia.html

http://plant-hunters.blogspot.gr/2013/12/tulipa-undulatifolia.html

περισσότερες πληροφορίες για την τουλίπα στην Ελλάδα, και την τουλίπα στη μυθολογία, την ιστορία και την ποίηση, εδώ:

φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

ΟN KOS WE CALL THEM “APRILS” – WILD TULIPS, PYLI

I used to hear about them as if they were a myth. Someone had seen them, and the story was passed from mouth to mouth… A field full of wild red tulips somewhere on the mountain. “In Zia, in Pyli—I’m not quite sure,” they would tell me.

Until my dear, late Manos Mastrogiorgis located that famous field near Pyli, and in late March 2015 he took me to see them. From year to year they seem to be fewer. I don’t know if that means people simply pick them, but last year there were still a few dozen—deep red and absolutely beautiful.

While researching to identify the exact species of this tulip, I came across a variety referred to as Cos or Kos. The term appears for the first time in 1637 in a manuscript known as Cos’s tulip book (more accurately titled Versameling van een Meenigte Tulipaanen).

At first, it was assumed that Cos referred to the name of a botanist or a flower merchant, but research in city archives did not reveal anyone by that name.

On the other hand, the Dutch tulip expert Ernst Heinrich Krelage, in his book Bloemenspeculatie in Nederland. De Tulpomanie van 1636–’37 en de Hyacintenhandel 1720–’36 (1942), includes in his detailed alphabetical list of tulip species the entries Cos or Kos (pages 137 and 143).

I believe that the particular tulip we found among wild artichokes near Pyli belongs to the species Tulipa undulatifolia.

The wavy-leaved tulip (Tulipa undulatifolia Boiss., 1844—also known as Tulipa boeotica Boiss. & Heldr., 1859) is a perennial bulbous plant. It was named “wavy-leaved” because of its lance-shaped, undulating leaves. Its flowers are large, red, and marked with a black spot on the inside. It grows in wheat fields, mainly along their edges.

Due to the decline of traditional cultivation and especially deep ploughing with modern machinery, its population has been significantly reduced, to the point that it is included in the Red Data Book of Rare and Threatened Plants of Greece (1996).

Tulipa undulatifolia is officially protected under Presidential Decree 67/1981 and is listed among plant species requiring protection by the United Nations, as well as among important plant species of the “NATURA 2000” network. It blooms in April and May.

The information about Cos’s tulip book comes from the book Tulipomania by Mike Dash.