Τετάρτη 6 Απριλίου 2016

ΜΟΥΣΚΑΡΙ (Muscari macrocarpum)

ΜΟΥΣΚΑΡΙ (Muscari macrocarpum)
Δεν είναι εύκολο να το εντοπίσεις το μούσκαρι (Muscari macrocarpum). Κάποιοι το λένε Μούσκαρι, αλλά οι περισσότεροι το λένε ζουμπούλι και υάκινθο. Αυτό το συγκεκριμένο είδος το συναντήσαμε, για πρώτη φορά, μετά από υπόδειξη του κ. Γιάννη Κασσιώτη, στο ρήγμα της Ζιας, να κρέμεται από τα βράχια.
Εντύπωση μου έκανε το κίτρινο χρώμα του και ότι κρεμόταν σε κάτι απίθανα σημεία στα βράχια. Την επόμενη φορά που το συναντήσαμε ήταν πάλι σε βράχια, ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση στους Σπήλιους, στην περιοχή του Κουβά.
Επίσης, πρόσεξα εναλλαγές του χρώματός τους, ανάλογα με το πόσο "ώριμα" είναι.. Στην αρχή είναι πράσινα, μετά μωβ και τέλος κίτρινα.
Δεύτερη φορά το συναντήσαμε στην Πλακερή, ανάμεσα στις πλάκες, κρυμμένο καλά.
Είναι ποώδες φυτό και ανήκει στην οικογένεια Liliaceae. Δεν αποκτά γενικά μεγάλο ύψος, φτάνει μέχρι και τα 15 εκατοστά ύψος περίπου. Όπως τα περισσότερα είδη της οικογένειας Liliaceae, είναι βολβώδες φυτό. Οι βολβοί βρίσκονται υπόγεια και από αυτούς εκφύεται το θυσσανώδες ριζικό σύστημά του. Τα άνθη έχουν σχήμα σωληνοειδές και αρχικά είναι γκρι ή μωβ, στη συνέχεια όμως αποκτούν κίτρινο χρωματισμό.
Τις προσεχείς φορές που τα συνάντησα, πάντα στις ίδιες περιοχές, της Ζιας και του Πυλίου, τα βρήκα όρθια πάνω σε απόκρημνα βράχια και το χαρακτηριστικό τους άρωμα ήταν μεθυστικό. Επιλέγει, πάντως, πετρώδη εδάφη στα νησιά του Αιγαίου και στις Ανατολικές Κυκλάδες, κυρίως έως 500 m. υψόμετρο.
Επιπλέον βρίσκονται επάνω σε βοτρυώδεις ταξιανθίες. Τα φύλλα εκφύονται από το έδαφος, αποτελούν συνέχεια του βολβού και είναι πολύ επιμήκη, γραμμοειδή. Κάποια από τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη εάν καταναλωθούν.
Πηγή: http://wildlife.archipelago.gr/el/2010/04/29/%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B9-muscari-macrocarpum/
Ευχαριστώ και τα μέλη του Greek Flora για την αναγνώριση.
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

MUSCARI (Muscari macrocarpum)

It is not easy to spot the muscari (Muscari macrocarpum). Some call it mouskari, but most people refer to it as zoubouli or hyacinth. We encountered this particular species for the first time—following the guidance of Mr. Giannis Kassiotis—at the fault of Zia, hanging from the rocks.

What struck me was its yellow color and the way it was suspended in the most unlikely spots on the cliffs. The next time we found it, it was again on rocky terrain, among dense vegetation at Spilioi, in the area of Kouvas.

I also noticed variations in its color depending on how “mature” the flowers are. At first, they are green, then purple, and finally yellow.

The second time we came across it was at Plakeri, hidden well among the rock slabs.

It is a herbaceous plant belonging to the Liliaceae family. It does not grow very tall, reaching approximately 15 centimeters in height. Like most species of the Liliaceae family, it is a bulbous plant. The bulbs are underground, and from them emerges its fibrous root system. The flowers are tubular in shape and initially grey or purple, later turning yellow.

On subsequent occasions when I encountered it—always in the same areas of Zia and Pyli—I found it standing upright on steep rocky cliffs, and its distinctive fragrance was intoxicating. It prefers rocky soils on the islands of the Aegean and the Eastern Cyclades, mainly up to 500 meters in altitude.

Its flowers grow in raceme-type inflorescences. The leaves emerge directly from the ground as an extension of the bulb and are long and linear in shape. Some parts of the plant are poisonous if consumed.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου