ΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΥΚΗΣ, (Philomachus pugnax)
216 τουλάχιστον διαφορετικά είδη πτηνών που έχουν καταγραφεί στην Αλυκή της Κω. Μόνο 5 από αυτά τα είδη απαντώνται πολύ σπάνια ή τυχαία, ενώ τα υπόλοιπα 211 είδη απαντώνται κανονικά. 63 είδη απ' αυτά ανήκουν στα αυστηρά προστατευόμενα, σύμφωνα με την οδηγία 79/409/ΕΟΚ. Τα 7 είναι θαλάσσια, τα 60 υγροτοπικά, και τα 118 χερσαία.
Μετά τα φλαμίνγκος, τους λευκοτσικνιάδες, τους σταχτοτσικνιάδες, και τους νυχτοκόρακες με τα οποία ασχολήθηκα σε προηγούμενες αναρτήσεις, σειρά έχουν οι μαχητές (Philomachus pugnax) οι οποίοι στα αγγλικά ονομάζονται ruff.
Μεσαίο παρυδάτιο στο μέγεθος του τρυγονιού. Παίρνει το όνομά του από την πολύ χαρακτηριστική γαμήλια...μονομαχία των αρσενικών, που προηγείται του ζευγαρώματος. Συγκεκριμένα, πολλά αρσενικά μαζεύονται σε μια «αρένα» και το καθένα υπερασπίζεται μια μικρή έκταση, μαχόμενο τελετουργικά με τα άλλα. Το θηλυκό αναμένει την έκβαση των αγώνων και ζευγαρώνει, ύστερα, με τα ισχυρότερα αρσενικά!
Στην Ελλάδα, πολύ σπάνια βλέπουμε τους Μαχητές με το γαμήλιο φτέρωμά τους, εντυπωσιακά λοφία και τραχηλιές σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων, μοναδικών, ίσως, για κάθε Μαχητή ξεχωριστά! Το πουλί αυτό είναι μόνο περαστικό από την πατρίδα μας αλλά σχετικά συχνό στις εμφανίσεις του. Φωλιάζει στη Βόρεια Ευρώπη έως την Ανατολική Σιβηρία και ξεχειμωνιάζει κυρίως στην τροπική Αφρική.
Τα αρσενικά, μήκους 26-32 εκ., είναι φανερά μεγαλύτερα από τα θηλυκά (20-25 εκ). Εκτός αναπαραγωγικής περιόδου τα δύο φύλα είναι σταχτοαμμόχρωμα από πάνω και γκριζόλευκα στην κοιλιά και το λάρυγγα. Το ράμφος είναι λίγο μακρύ, λεπτό και μαύρο ενώ το χρώμα των ποδιών του Μαχητή ποικίλλει από πορτοκαλί σε κόκκινο, πράσινο ή κίτρινο.
Την εποχή της αναπαραγωγής και τα δύο φύλα γίνονται πιο σκούρα από πάνω, με μαύρες κηλίδες στη ράχη. Όταν κάθεται, θυμίζει Σκαλίδρα αλλά ξεχωρίζει από το μέγεθος. Έχει τα σχέδια της Νανοσκαλίδρας και της Λασποσκαλίδρας όταν πετά και αυτό ξεχωρίζει εύκολα το Μαχητή από τους τρύγγες.
Σχηματίζει κοπάδια, συχνά μαζί με Τρύγγες και Σκαλίδρες και τρέφεται όπως εκείνα τα είδη, με ασπόνδυλα της λάσπης. Επίσης, τρέφεται με έντομα και λιγότερο με φυτικές ύλες.
Σχετικές αναρτήσεις: ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ ΜΕ ΤΑ ΦΛΑΜΙΝΓΚΟ,
Ο ΛΕΥΚΟΤΣΙΚΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ ΤΗΣ ΚΩ, ΣΤΑΧΤΟΤΣΙΚΝΙΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΡΩΔΙΟΣ
φωτογραφίες: Sophia Karagianni
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:
RUFFS OF ALYKI (Philomachus pugnax)
At least 216 different bird species have been recorded at the Alyki wetland of Kos. Only 5 of these species occur very rarely or accidentally, while the remaining 211 species occur regularly. 63 species are classified as strictly protected, according to Directive 79/409/EEC. Of these, 7 are marine, 60 wetland, and 118 terrestrial species.
After flamingos, little egrets, grey herons, and night herons—species I focused on in previous posts—it is now time to turn to the ruffs (Philomachus pugnax).
A medium-sized wader, roughly the size of a turtle dove. It takes its name from the highly distinctive courtship “duels” of the males, which take place before mating. Specifically, many males gather in an “arena,” where each defends a small territory, engaging in ritualized combat with others. The female waits for the outcome of these contests and then mates with the strongest males.
In Greece, we very rarely observe ruffs in their breeding plumage, with impressive ruffs and neck feathers in a wide variety of colors and patterns—possibly unique to each individual male. This species is only a passage migrant in our country, but it appears relatively frequently. It breeds in Northern Europe as far as Eastern Siberia and winters mainly in tropical Africa.
Males, measuring 26–32 cm, are clearly larger than females (20–25 cm). Outside the breeding season, both sexes are greyish-buff on the upperparts and greyish-white on the belly and throat. The bill is slightly long, slender, and black, while leg color varies from orange to red, green, or yellow.
During the breeding season, both sexes become darker above, with black spots on the back. When resting, it resembles a sandpiper but stands out due to its size. In flight, it shows patterns similar to those of the Little Stint and Dunlin, which helps distinguish the ruff from tringas.
It forms flocks, often together with tringas and stints, and feeds in the same way as those species, mainly on mud-dwelling invertebrates. It also feeds on insects and, to a lesser extent, on plant material.
