AGNUS DEI-Ο ΑΜΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΩ

AGNUS DEI-Ο ΑΜΝΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΩ

Η καθολική εκκλησία του Τιμίου Σταυρού είναι σήμερα η μοναδική Καθολική Εκκλησία στο νησί της Κω. Είναι, κυρίως, γνωστή ως Agnus Dei-Ο αμνός του Θεού, που ήταν και το αρχικό όνομα της Ενορίας κατά το παρελθόν.

Στην ίδια τοποθεσία με την εκκλησία βρίσκεται και το Καθολικό κοιμητήριο, στην οδό Αναπαύσεως, σχεδόν δίπλα από το Ορθόδοξο. Χαρακτηριστικός είναι ο δρόμος με τα κυπαρίσσια που οδηγεί στην εντυπωσιακή είσοδο.

Στο κέντρο της περιοχής βρίσκεται το παρεκκλήσι που σχεδιάστηκε από τον Petracco. Η λεωφόρος, με κυπαρίσσια στις δύο πλευρές της, οδηγεί προς την πύλη εισόδου και καταλήγει σε κυκλικό παρεκκλήσι. Η πύλη από γρανίτη είναι διακοσμημένη με σταυρούς και τελετουργικά σύμβολα από χρυσό και ορείχαλκο.

Η μικρή εκκλησία έχει κυλινδρικό σχήμα και είναι σοβατισμένη άσπρη. Έχει δύο στενά προεξέχοντα μέρη στο εξωτερικό - η είσοδος με μια αψίδα στο μπροστινό μέρος και η κόγχη με το ιερό στο πίσω μέρος – είναι κατασκευασμένες από ρουστίκ πέτρα. Πλατιά παράθυρα δίνουν φως στο εσωτερικό, ενώ ο κυκλικός χώρος στο εξωτερικό είναι πολύ ευχάριστος, με εναλλαγές από φως και σκιές, όπως και ο μνημειώδης σταυρός πάνω στο ιερό, που ξεχωρίζει μπροστά από το φως που προέρχεται από ένα παράθυρο στην πίσω πλευρά του.

Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της εκκλησίας είναι η αξονική προοπτική της, που υπογραμμίζει την κάθετη ανύψωση, τυπική για τον 20ο αιώνα - της εισόδου, στην οποία τα κυπαρίσσια δίνουν μια ιδιαίτερη εικόνα.

Οι Φραγκισκανοί πατέρες από την Ρόδο τελούν εδώ τη Θεία Λειτουργία περιοδικά κατά τη διάρκεια των Διακοπών. Το παρεκκλήσι, όπως προανέφερα, βρίσκεται στην περιοχή του Καθολικού Κοιμητηρίου, το οποίο επισκέπτονται και οι Φραγκισκανοί πατέρες της Κουστωδίας των Αγίων Τόπων, οι οποίοι υπηρετούν στην Αρχιεπισκοπή της Ρόδου. Το Παρεκκλήσι είναι τμήμα της Ενορίας του Αμνού του Θεού, που παλιά αποτελούσε την Λατινική Εκκλησία του νησιού και σήμερα χρησιμοποιείται από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στην Καθολική εκκλησία η μετάληψη γίνεται με άζυμο άρτο και λέγεται Όστια

Η συγκεκριμένη Καθολική εκκλησία είναι η τρίτη κατά σειρά Καθολική εκκλησία που χτίστηκε ποτέ στο νησί της Κω, και η μοναδική εναπομείνασα. Επί Ιταλοκρατίας όλες, χτίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του'20, αρχές δεκαετίας '30. Ο πρώτος ναός που λειτούργησε ως Καθολική εκκλησία και έδρα του καθολικού επισκόπου της περιόδου της Ιταλικής κατοχής, ήταν η σημερινή μας Μητρόπολη με τον ιερό του Ευαγγελισμού και ο δεύτερος ήταν ο Άγιος Παύλος στο δρόμο προς το αεροδρόμιο.

το καλοκαίρι, η κυριακάτικη λειτουργία γίνεται στον εξωτερικό χώρο της εκκλησίας

Λέγεται πως χτίστηκαν από την Ιταλική Καθολική Ιεραποστολική Κοινωνία και διοικούνταν από Καθολικές καλόγριες του τάγματος "Le Soure Zelatrice del Sacre Cuore di Gesu” (Αδελφές της Ιερής Καρδιάς).

Μετά το σεισμό του 1933 και τον πόλεμο, υπέστησαν ζημιές και έπαψαν να χρησιμοποιούνται ως καθολικές εκκλησίες.

Το Διάταγμα της 7ης Νοεμβρίου 1928, ανακοίνωσε κάποιες εθνικοποιήσεις για κρατικούς σκοπούς, για να κτιστεί ένα Καθολικό Κοιμητήριο στην περιοχή δίπλα από το Ορθόδοξο. Το κοιμητήριο της Κω ευλογήθηκε το Νοέμβριο του 1935 και περιέχει λείψανα Ιταλών Στρατιωτών. Επίσης, το καθολικό κοιμητήριο, μετά από ειρηνική συμφωνία που υπεγράφη το 1948 μετά τον πόλεμο, διοικούταν και διοικείται από την Καθολική Εκκλησία.

Στο εσωτερικό της παρεκκλησιού υπάρχει οστεοφυλάκιο με τα λείψανα Ιταλών αλλά και Ελλήνων που έχασαν τη ζωή τους κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια της Ιταλοκρατίας και της Γερμανικής κατοχής. Εντύπωση μου έκανε ότι η κόρη του Ιάκωβου Ζαρράφτη, η Ανθούλα, η οποία πέθανε μαζί με τον πατέρα της, κατά το φονικό σεισμό του 1933, ετάφη στο Καθολικό Κοιμητήριο. Διάβασα, όμως, ότι είχε παντρευτεί Ιταλό, οπότε, μάλλον εξηγείται έτσι..

η αείμνηστη Σταματία Κλωνάρη μας ξεναγεί

Μαζί με το παρεκκλήσι και το κοιμητήριο, μπορεί κάποιος να δει το Μνημείο για τους 103 πεσόντες Ιταλούς αξιωματικούς στο Λινοπότη. Συχνά γίνονται επιμνημόσυνες δεήσεις για να τιμήσουν τη μνήμη τους.

Αναλυτική ανάρτηση:
ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΗΣΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΩ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

Η μουσική έχει μεγάλο ρόλο στην Καθολική εκκλησία και υπάρχουν, κατά τη διάρκεια της λειτουργίας, φωτοτυπίες για όλους με τους στίχους των ύμνων.

προσευχή

Υπάρχουν μερικές εικόνες μέσα στην εκκλησία, όπως αυτή του του Αγίου Φραγκίσκου και του Χριστού αλλά υπερισχύουν τα αγαλματίδια της Παναγίας και Αγίων.

Τα κεριά της Καθολικής εκκλησίας διαφέρουν αρκετά από τα κεριά της ορθόδοξης εκκλησίας, καθώς μοιάζουν περισσότερο μ' αυτό που εμείς ονομάζουμε "ρεσώ".

Η θεία λειτουργία τελείται από τον Απρίλιο ως το Σεπτέμβριο κάθε Σάββατο στις 6:00 μ.μ και κάθε Κυριακή στις 11:00 π.μ και στις 6:00 μ.μ. Τις ώρες αυτές μπορεί, όποιος ενδιαφέρεται, να επισκεφτεί το χώρο, ανεξάρτητα αν είναι καθολικός ή όχι.

Πηγή: http://www.catholicchurchrhodes.com/default.asp?id=706
http://www.kosexplorer.com/place/the-catholic-church-in-kos-town/
Σχετικές αναρτήσεις: Faustina Santoriello: Η Ιταλίδα δασκάλα που δίδαξε στην Κω την περίοδο 1941-44 επιστρέφει 70 χρόνια αργότερα  και ξετυλίγει το κουβάρι της μνήμης... 
ΕΠΙΜΝΗΜΟΣΥΝΗ ΔΕΗΣΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΩ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β' ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Agnus Dei – The Lamb of God – Catholic Church of Kos

The Catholic Church of the Holy Cross is today the only Catholic church on the island of Kos. It is mainly known as Agnus Dei – The Lamb of God, which was also the original name of the parish in the past.

At the same location as the church lies the Catholic cemetery, on Anapafseos Street, almost adjacent to the Orthodox cemetery. Particularly striking is the cypress-lined road that leads to the impressive entrance.

At the centre of the area stands the chapel designed by Petracco. The avenue, lined with cypress trees on both sides, leads to the entrance gate and ends at a circular chapel. The granite gate is decorated with crosses and ritual symbols made of gold and brass.

The small church has a cylindrical shape and is whitewashed. It features two narrow projecting elements on the exterior: the entrance with an arched opening at the front, and the apse housing the sanctuary at the rear—both built of rustic stone. Wide windows allow light to flood the interior, while the circular exterior space is particularly pleasant, with alternating light and shadow. A monumental cross above the sanctuary stands out prominently against the light coming from a rear window.

The main characteristic of this church is its axial perspective, emphasizing vertical elevation—a typical feature of 20th-century architecture. The entrance, framed by cypress trees, creates a particularly striking visual impression.

Franciscan friars from Rhodes celebrate Holy Mass here periodically during the holiday season. As mentioned above, the chapel is located within the Catholic Cemetery, which is also visited by Franciscan friars of the Custody of the Holy Land, who serve in the Archdiocese of Rhodes. The chapel is part of the Parish of the Lamb of God, which in the past constituted the Latin Church of the island and today is used by the Greek Orthodox Church.

In the Catholic Church, Holy Communion is given using unleavened bread, known as the host.

This particular Catholic church is the third Catholic church ever built on the island of Kos, and the only one that survives today. During the period of Italian rule, all three were built in the late 1920s and early 1930s. The first church to function as a Catholic church and as the seat of the Catholic bishop during the Italian occupation was the building that is today the Metropolitan Cathedral, dedicated to the Annunciation. The second was Saint Paul’s Church on the road to the airport.

During the summer, Sunday Mass is celebrated outdoors, in the church courtyard.

It is said that these churches were built by the Italian Catholic Missionary Society and were administered by Catholic nuns of the order Le Suore Zelatrici del Sacro Cuore di Gesù (Sisters of the Sacred Heart of Jesus). After the earthquake of 1933 and the war, they suffered damage and ceased to function as Catholic churches.

A decree issued on November 7, 1928, announced a series of nationalizations for state purposes, including the establishment of a Catholic cemetery in the area next to the Orthodox one. The cemetery of Kos was blessed in November 1935 and contains the remains of Italian soldiers. Following a peaceful agreement signed in 1948 after the war, the Catholic cemetery was—and continues to be—administered by the Catholic Church.

Inside the chapel there is an ossuary containing the remains of Italians and Greeks who lost their lives mainly during the Italian rule and the German occupation. I was particularly struck by the fact that Anthoula, the daughter of Iakovos Zarraftis, who died together with her father during the devastating earthquake of 1933, was buried in the Catholic Cemetery. I later read that she had married an Italian, which likely explains this.

The late Stamatia Klonari acts as our guide.

Along with the chapel and the cemetery, visitors can also see the Monument to the 103 fallen Italian officers at Linopotis. Memorial services are often held there in their honor.

Detailed post:

Memorial Service in Memory of All Italians Who Lost Their Lives on Kos During World War II

Music plays an important role in the Catholic Church, and during Mass photocopies with the hymn lyrics are provided for all attendees.

There are a few icons inside the church, such as those of Saint Francis and Christ, but statues of the Virgin Mary and various saints are more prominent.

The candles used in the Catholic Church differ considerably from those of the Orthodox Church, resembling what in Greek is commonly called “resó” (tea-light candles).

Holy Mass is celebrated from April to September, every Saturday at 6:00 p.m. and every Sunday at 11:00 a.m. and 6:00 p.m. During these times, anyone interested may visit the church, regardless of whether they are Catholic or not.

ΕΦΕΔΡΑ Ή ΠΟΛΥΚΟΜΠΙ (Ephedra fragilis)

ΕΦΕΔΡΑ Ή ΠΟΛΥΚΟΜΠΙ (Ephedra fragilis)

Το ανακάλυψε ο αείμνηστος Μάνος Μαστρογιώργης σ' έναν βράχο κοντά στο Πυλί και αμέσως μας οδήγησε εκεί για επιτόπιο έρευνα. "Στολίδι των γκρεμών" το χαρακτήρισε και πράγματι ήταν. Χωρίς φύλλα, λεπτοί, εύθραυστοι βλαστοί και πολλοί κόκκινοι καρποί ήταν τα χαρακτηριστικά αυτών των περίεργων διακλαδισμένων θάμνων πάνω στα βράχια που κανείς μας δεν είχε ξαναδεί.

Μετά από την καθιερωμένη, πια, ερώτηση στις ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ, έμαθα πως πρόκειται για το φυτό Εφέδρα, πολυκόμπι (Ephedra fragilis). Αναφέρεται ακόμη και ως Πολύκομπος ή Κρεμαστήρα. Επίσης, το αποκαλούν "τσάι των Μορμόνων" ή "τσάι της Ερήμου" κι αυτό γιατί χρησιμοποιήθηκε σαν τσάι από τους πρώτους αποίκους της Αμερικής.

Πρόκειται για μεγάλο αειθαλή, διακλαδισμένο θάμνος με λεπτούς εύθραυστους βλαστούς και πολλούς μικρούς πορφυρούς καρπούς. Περισσότερες λεπτομέρειες για την εφέδρα:

Εφέδρα η εύθραστη υπόειδ. η καμπυλόποδη

Οικογένεια/Family: Εφεδρίδες/Ephedraceae

Γένος/Genus: Εφέδρα/Ephedra

Είδος/Species: Εφέδρα η εύθραστη υπόειδ. η καμπυλόποδη/Ephedra fragilis ssp. campylopoda

Γενικά Χαρακτηριστικά/General Characteristics:Αναρριχητικός Θάμνος/Clinging Bush

Καταγωγή/Origin: Ιθαγενές/Indigenous

Υψόμετρο/Height: 0-900m

Άνθηση/Flowering: Μάιος-Σεπτέμβριος/May-September

Ωρίμανση καρπού/Ripening: Ιούλιος-Οκτώβριος/July-October

Η Εφέδρα ήταν γνωστή ως φυτό και οι ιδιότητές της στη φαρμακευτική, από τα αρχαία χρόνια, και στους αρχαίους Έλληνες. Παλαιότερα στην πρακτική ιατρική χρησιμοποιόταν για να θεραπεύσει αλλεργίες, άσθμα, αναπνευστικά νοσήματα κλπ.

Από το φυτό αυτό παράγεται μία ουσία η Εφεδρίνη, ένα αλκαλοειδές παρόμοιο ως προς την δράση με την αδρεναλίνη, αλλά βραδύτερης ενέργειας και μεγαλύτερης διάρκειας., η οποία χρησιμοποιείται δυστυχώς στους αθλητές, για να μεγαλώσουν τις αποδόσεις των με καταστρεπτικές όμως συνέπειες για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Πηγή: http://speciescyprus.blogspot.gr/2015/06/ephedra-fragilis-ssp-campylopoda.html
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

EPHEDRA OR POLYKOMBI (Ephedra fragilis)

It was discovered by Manos Mastrogiorgis on a rock near Pyli, and he immediately led us there for on-site research. He described it as a “jewel of the cliffs,” and indeed it was. Leafless, with thin, fragile stems and many red fruits, these strange, branched shrubs growing on the rocks were unlike anything any of us had seen before.

After the now customary inquiry in the IDENTIFICATIONS group, I learned that the plant is Ephedra, known locally as polykombi (Ephedra fragilis). It is also referred to as Polýkompos or Kremastíra. Additionally, it is called “Mormon tea” or “Desert tea,” as it was used as tea by the early settlers of America.

It is a large evergreen, branched shrub with thin, fragile stems and many small purple fruits. More details about Ephedra are as follows:

Ephedra fragilis ssp. campylopoda

Family: Ephedraceae

Genus: Ephedra

Species: Ephedra fragilis ssp. campylopoda

General Characteristics: Clinging shrub

Origin: Indigenous

Altitude: 0–900 m

Flowering period: May–September

Fruit ripening: July–October

Ephedra was known as a plant and for its medicinal properties since ancient times, including among the ancient Greeks. In traditional medicine, it was formerly used to treat allergies, asthma, respiratory diseases, and similar conditions.

From this plant, a substance called ephedrine is produced—an alkaloid similar in action to adrenaline, though slower-acting and longer-lasting. Unfortunately, it has been used by athletes to enhance performance, with destructive consequences for the human body.