ΣΤΟ ΧΑΝΙ ΜΕ ΤΟΝ "ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ" ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΓΛΥΠΤΑ

ΣΤΟ ΧΑΝΙ ΜΕ ΤΟΝ "ΤΑΞΙΔΕΥΤΗ" ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΓΛΥΠΤΑ

"Ό Ταξιδευτής"-Α. Κοροβέση

Στο Χάνι μας οδήγησε η έκθεση γλυπτικών συνθέσεων του πανελλήνιου καλλιτεχνικού διαγωνισμού που διεξήχθη στην Κω, για την επιλογή του γλυπτού που τοποθετήθηκε στην πλατεία 7ης Μαρτίου, στην είσοδο της Μαρίνας Κω (ξενοδοχείο Κως).
Εκεί, μας υποδέχτηκαν η γλύπτρια Αγγέλικα Κοροβέση, ο αείμνηστος Γιώργος Σιδερής και ο Πρόεδρος της Μαρίνας Κω, κ. Σεβαστιανός Μαραγκός.

Ανάμεσα στα 20 προπλάσματα γλυπτών που συμμετείχαν στον διαγωνισμό, το πρώτο βραβείο δόθηκε στο έργο "Ταξιδευτής, το Πέρασμα των Πολιτισμών" της γλύπτριας Αγγέλικας Κοροβέση.

η κ. Κοροβέση εξηγεί στους μαθητές του 1ου ΓΕΛ Κω το συμβολισμό του γλυπτού

"Η βασική ιδέα που διέπει το έργο αναφέρεται στον πολιτισμό και την εξέλιξή του που έρχεται από τη θάλασσα", όπως μας εξήγησε η καλλιτέχνης. "Γι' αυτό, η γλυπτική σύνθεση περιλαμβάνει και νερό-είναι σιντριβάνι γλυπτό."
Το πρόπλασμα που είδαμε είναι σε κλίμακα 1:6. Η σύνθεση αποτελείται ακόμα από έναν κύκλο που ξεδιπλώνεται σε ημικύκλιο σαν το σχήμα του απείρου και συμβολίζει την αέναη κίνηση των σκαφών σε αυτήν. Μέσα στον κύκλο δημιουργείται ένα διάφανο πλέγμα από κάθετες ευθείες, ανοξείδωτες βέργες, οι οποίες σε κάποιο σημείο τους με έναν ιδιαίτερο κυματισμό, πλέκουν την κυματομορφή της λέξης "θάλασσα".

Το γλυπτό "καράβι-πολιτεία", το οποίο διαπερνά το επάνω ημικύκλιο στην πύλη και στηρίζεται σε αυτό συμβολίζει τη Μαρίνα ως σημείο φιλόξενης υποδοχής των ποντοπόρων ταξιδευτών και συνάντησης διαφορετικών ανθρώπων. Η πολιτεία που αναπτύσσεται στο κατάστρωμα του καραβιού αποτελείται από χαρακτηριστικά κτίρια της Κω, οικοδομήματα όλων των εποχών και των πολιτισμών. Μερικά από τα κτίρια που αναγνωρίσαμε είναι: Το κτίριο της Αίγλης, το Δημαρχείο, Το Ασκληπιείο, Η Πύλη του Φόρου, Η Πύλη της Αγοράς στην Ανατολική Αρχαιολογική Ζώνη, το Τέμενος κλπ. Το συνολικό του ύψος θα ξεπερνάει τα 6 μέτρα.

Ανάμεσα στα υπόλοιπα 19 γλυπτά ξεχωρίσαμε αυτό που απέσπασε τη δεύτερη θέση στο διαγωνισμό με τα πολύχρωμα πουλιά και το όνομα "ΚΟΥΑΣ" του γλύπτη Εμμανουήλ Ρούσση.

3ο βραβείο-Αργύρης Μάλαμας-Αντώνιος Μαγκριώτης

1ος έπαινος-¨Μάρκος Αντώνιος" ΣΗΙΜΑ ILIRIAN

2ος έπαινος- "Σεβάχ Θ."-ΦΩΤΗΣ ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΝΝΑΜΠΕΛ

ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ και ΑΠΟΠΛΟΥΣ

ΗΛΙΟΔΩΡΟΟΣ

ΚΑΡΑΝΤΙ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΥΣ

ΑΣΤΑΚΟΣ

CHEL

ΤΙΜΟΚΡΑΤΗΣ

ΡΟΥΣ

ΠΙΚΕΡΜΙ

ΜΑΡΣΥΑΣ

ΑΡΤ

ΑΝΕΜΟΣ

ΙΣΤΙΟΔΕΤΗΣ

όταν ο Ταξιδευτής τελικά έφτασε στην πλατεία του Kos, δίπλα στη Μαρίνα τον Ιούλιο του 2018

Τα προπλάσματα εκτέθηκαν ως τις 3/2/17 στο Χάνι.

Περισσότερα για το ΧΑΝΙ σε παλαιότερη ανάρτηση
Περισσότερα για την γλύπτρια στην ιστοσελίδα της
Πηγή πληροφοριών: κα Αγγέλικα Κοροβέση
Σχετικές αναρτήσεις από εκδηλώσεις που έλαβαν χώρα στο Χάνι:
ΤΟ ΧΑΝΙ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ
"ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΧΟΛΙΩ..." ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΩ (ΧΑΝΙ) 
Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΚΩΣ
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni 

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

AT THE HANI WITH “THE TRAVELLER” AND THE OTHER SCULPTURES

“The Traveller” – A. Korovessi

We were led to the Hani by the exhibition of sculptural compositions from the nationwide artistic competition that was recently held on Kos, for the selection of the sculpture that would be placed in 7th of March Square, at the entrance of the Kos Marina (Kos Hotel area).

There we were welcomed by the sculptor Angelika Korovessi, the late Giorgos Sideris, and the President of Kos Marina, Mr. Sebastianos Maragkos.

Among the 20 sculpture maquettes that took part in the competition, the first prize was awarded to the work “Traveller – The Passage of Civilizations” by the sculptor Angelika Korovessi.

Ms. Korovessi explaining to the students of the 1st General High School of Kos the symbolism of the sculpture.

“The main idea behind the work refers to culture and its evolution, which comes from the sea,” the artist explained to us. “For this reason, the sculptural composition also includes water — it is a sculptural fountain.”

The maquette we saw was at a 1:6 scale. The composition also includes a circle that unfolds into a semicircle resembling the shape of infinity, symbolizing the endless movement of vessels. Inside the circle, a transparent grid of vertical stainless-steel rods is formed. At a certain point, with a particular wave-like motion, they weave the waveform of the word ‘sea’.

The sculpture “ship-city”, which passes through the upper semicircle of the gateway and rests upon it, symbolizes the Marina as a place of welcoming reception for seafaring travellers and a meeting point of different people.

The “city” that develops on the ship’s deck consists of characteristic buildings of Kos — constructions from different eras and civilizations. Among the buildings we recognized were:

the Aegli building, the Town Hall, the Asklepieion, the Foro Gate, the Market Gate in the Eastern Archaeological Zone, the Mosque, and others.

The total height of the sculpture will exceed 6 metres.

Among the remaining 19 sculptures, we also stood out the work that won second place in the competition: the sculpture with the colourful birds titled “KOUAS”, by the sculptor Emmanouil Roussis.

3rd Prize: Argyris Malamas – Antonios Magkriotis

1st Honourable Mention: “Markos Antonios” – SHIMA ILIRIAN

2nd Honourable Mention: “Sevach Th.” – Fotis Raftopoulos

Other works presented:

ANNAMBEL

DIOFANTOS and APOPLUS

HELIODOROS

KARANTI

ALEXANDREUS

ASTAKOS

CHEL

TIMOKRATIS

ROUS

PIKERMI

MARSYAS

ART

ANEMOS

ISTIODETIS

When “The Traveller” finally arrived at the square of Kos, next to the Marina, in July 2018.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, η "μ'αγαπά, δε μ' αγαπά?"

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, η "μ'αγαπά, δε μ' αγαπά?"

Τα δυο πιο συνηθισμένα είδη μαργαρίτας είναι η Κοινή Ευρωπαϊκή Μαργαρίτα (Bellis perennis) και η μαργαρίτα η ετήσια ή αλλιώς Μπέλλα η ετήσια (Bellis annua). Η διαφορά ανάμεσα στα δυο αυτά συνηθέστερα είδη είναι ότι η ετήσια είναι πολύ χαμηλότερη, γι' αυτό και μερικές φορές λέγεται "του γκαζόν" γιατί σε πολλές περιπτώσεις δεν ξεπερνά το ύψος του γκαζόν.

Η ετυμολογία της λέξης φαίνεται να συνδέεται με το "μαργαριτάρι", πιθανώς λόγω της ομορφιάς ή του χρώματος (λόγω της σπανιότητας, το αποκλείω).

Οι μαργαρίτες της κατηγορίας Bellis (perennis και annua) έχουν λευκά πέταλα και είναι κίτρινα στο κέντρο. Μολονότι το «λουλούδι» μπορεί να φαίνεται ότι αποτελείται από ένα κίτρινο κέντρο με λευκά πέταλα, αυτό δεν είναι η αλήθεια. Κάθε ξεχωριστό "πέταλο" είναι από μόνο του ένα ξεχωριστό λουλούδι, που ονομάζεται asterales. Στο κέντρο υπάρχουν επίσης πολλά μικρά κίτρινα λουλούδια.

Τα διαφορετικά χρώματα και στυλ λουλουδιών δρουν από κοινού προκειμένου να προσελκύσουν τα έντομα. 

Επίσης, πολύ συνηθισμένα είδη μαργαρίτας, κυρίως την άνοιξη, είναι οι κίτρινες μαργαρίτες που ανήκουν στα είδη Chrysanthemum coronarium, Glebionis segetum και Cota tinctoria.

Στην Κω, στα βουνά, στα λιβάδια, στα χωράφια, η μαργαρίτα είναι μακράν το πιο συνηθισμένο λουλούδι σε τεράστιους πληθυσμούς.

Καταφέρνει να ανθίζει και να επιβιώνει παντού μαζί με πολλή παρέα ή ολομόναχη στα βράχια ή ακόμη και στο τσιμέντο.

Η μαργαρίτα ακούει και στο όνομα Ανθέμιδα. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αφιερώσει την ανθέμιδα στη θεά Άρτεμη και τη θεωρούσαν θεραπευτικό μέσο για γυναικεία μικροπροβλήματα. Χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική κατά των νευρικών διεγέρσεων και της βρογχικής καταρροής. Το αφέψημά της κάνει καλό στο στομάχι και στα εντερικά προβλήματα, ενώ τα φύλλα της αν μασηθούν καταπραΰνουν τον πονόδοντο. Επίσης, από φυτά αυτού του γένους παίρνονται και κάποιες ουσίες, οι πυρεθρίνες που χρησιμοποιούνται ως φυτικής προέλευσης εντομο-απωθητικά, καθώς έχουν μικρή τοξική δράση στα ζώα και στον άνθρωπο.

Οι μαργαρίτες, ως χορταρικά –τα βλαστάρια τους-, είναι δημοφιλείς στην κινεζική, ιαπωνική και κορεατική παραδοσιακή κουζίνα σε σούπες και μαγειρευτά φαγητά. Στην Κρήτη, μια ποικιλία του είδους που ονομάζεται "μαντιλίδα", τρώγεται από τους ντόπιους ωμή ή τηγανίζεται μέχρι να ροδίσει σε καυτό ελαιόλαδο ή στον ατμό.

 Υπάρχει ερωτευμένος που να μην έχει μαδήσει μαργαρίτα, απορώντας "μ' αγαπά, δε μ' αγαπά?" τραβώντας ένα ένα τα πέταλα...

" ……..Μ’ αγαπά: γέλαγε τρισευτυχισμένο./ Δε μ’ αγαπά! θρηνούσε σκυθρωπό./ Κι ασυλλόγιστα μαδούσε ολοένα τα πέταλα της τα χιονάτα, ένα ένα./ Γιατί; ψιθύριζε τ’ άδολο ανθάκι λαβωμένο./ Μα τ’ αστέρι δεν την άκουγε, στον οίστρο του παραδομένο./ Μ’ αγαπά! – Δε μ’ αγαπά!/ Πονούσε η μαργαρίτα. Πονούσε πολύ. Με κάθε πέταλο απαλό έφευγε και μια πνοή. / Ώσπου τράβηξε το στερνό της πέταλο τ’ αστέρι./ Μ’ αγαπά! φώναξε χαρούμενο’’. (Ευγ. Τριβιζάς)

‘’Σαν ήτανε κοπελούλες, εμαθαίνανε στσοι αργαλειούς, να κοσκινίζουνε, να τυροκομούνε και πολλά άλλα μπασοδούλια, μα δεν αφήνανε και μαντιλίδα να μη την εμαδήσουνε, για να ρωτούνε μ' αγαπά, δε μ' αγαπά’’(παιχνίδι κρητικής ντοπιολαλιάς). "

Πηγή: wikipedia
http://envifriends.blogspot.gr/2015/05/blog-post.html
http://mister-flower.blogspot.gr/2013/01/bellis-perennis.html
http://mikres-diadromes.blogspot.gr/2015/11/bellis-annua.html
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Daisy – “He loves me, he loves me not?”

The two most common types of daisy are the Common European Daisy (Bellis perennis) and the Annual Daisy, also known as Bellis annua.

The difference between these two very common species is that the annual daisy is much shorter in height. For this reason, it is sometimes called the “lawn daisy,” since in many cases it does not grow taller than the grass itself.

The etymology of the word margarita (daisy) seems to be connected to the word margaritari (pearl), probably because of its beauty or color (rather than rarity).

Daisies of the genus Bellis (perennis and annua) have white petals and a yellow center. Although the “flower” appears to consist of a yellow center with white petals, this is not entirely true. Each individual “petal” is actually a separate flower, known as a ray floret. In the center, there are also many tiny yellow flowers, called disk florets.

The different colors and forms of these flowers work together to attract insects.

Other very common daisy species, especially in spring, are the yellow daisies belonging to the species Chrysanthemum coronarium, Glebionis segetum, and Cota tinctoria.

On the island of Kos, in the mountains, meadows, and fields, the daisy is by far the most common flower, appearing in huge populations.

It manages to bloom and survive everywhere—among many companions, or completely alone on rocks, or even in concrete.

The daisy is also known as Anthemis. The ancient Greeks dedicated Anthemis to the goddess Artemis and considered it a remedy for minor female ailments. It has been used in herbal medicine to treat nervous agitation and bronchial catarrh. Its infusion is beneficial for the stomach and intestinal problems, while chewing the leaves can soothe toothache.

From plants of this genus, substances called pyrethrins are also extracted and used as plant-based insect repellents, as they have low toxicity for animals and humans.

Daisies, as edible greens (their young shoots), are popular in traditional Chinese, Japanese, and Korean cuisine, used in soups and stews. In Crete, a variety known as “mantilida” is eaten raw by locals, fried until golden in hot olive oil, or steamed.

Is there anyone in love who has not plucked a daisy, wondering, “He loves me, he loves me not?”, pulling off the petals one by one…

“…He loves me: it laughed, blissfully happy.

He loves me not: it mourned, gloomy.

And thoughtlessly it kept plucking its snow-white petals, one by one.

Why? whispered the innocent, wounded little flower.

But the star did not hear it, lost in its frenzy.

He loves me! – He loves me not!

The daisy was hurting. It hurt deeply. With every soft petal, a breath slipped away.

Until the star pulled its last petal.

He loves me! it cried out joyfully.”

— Eugene Trivizas

And in Cretan dialect folklore:

“When they were young girls, they learned at the looms, to sift, to make cheese, and many other household tasks, but they never left a mantilida unplucked, to ask ‘he loves me, he loves me not.’”