Κυριακή 19 Ιουλίου 2015

ΑΘΑΝΑΤΟΣ, Agave Americana (Αγαύη η αμερικανική)

ΑΘΑΝΑΤΟΣ, Agave Americana (Αγαύη η αμερικανική)
με θέα το Καστρί της Κεφάλου 
Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φυτά της Ν. Ελλάδας. Η λατινική ονομασία του φυτού είναι Agave Americana (Αγαύη η αμερικανική). Στη χώρα μας το συναντούμε σε ξηρά και πετρώδη εδάφη με την ονομασία Αθάνατος.
Ισπανοί και Πορτογάλοι εξερευνητές την έφεραν στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα από το Μεξικό. Δημοφιλές όμως έγινε τον 19ο αιώνα όταν έφεραν πολλές και διάφορες ποικιλίες του φυτού ως καλλωπιστικά. Σήμερα πλέον θεωρείται χαρακτηριστικό φυτό του μεσογειακού τοπίου. Το φυτό αγαπά το φως και τα πηλώδη χώματα με καλή αποστράγγιση. Δεν μεγαλώνει στη σκιά.
στον Άη Γιάννη τον Περιγιαλίτη στο Μαστιχάρι
Η Αγαύη δεν έχει κορμό. Σχηματίζει μία τεράστια ροζέτα από φύλλα που μπορεί να έχει μήκος αρκετών μέτρων. Τα φύλλα του τα κρατά όλο το χρόνο. Είναι σαρκώδη, λιπώδη και φτάνουν σε μήκος έως 2 μέτρα και το πλάτος τους κυμαίνεται από 15 έως 25 εκατοστά. Είναι γραμμοειδή έως λογχοειδή με άκρες αγκαθωτές και οδοντωτές που καταλήγουν σε μαύρο, χοντρό και εύρωστο αγκάθι. Είναι μονοκαρπικό φυτό. Δηλαδή ανθίζει και καρποφορεί μόνο μια φορά στη ζωή του.
Τα άνθη του είναι ερμαφρόδιτα (έχουν αρσενικά και θηλυκά όργανα), και επικονιάζονται από τα λεπιδόπτερα (πεταλούδες). Ανάλογα με το είδος και το μέγεθος, μετά από 10 έως 20 χρόνια σταθερής ανάπτυξης το φυτό παράγει ένα ανθικό ποδίσκο που φτάνει τα 10 μέτρα σε ύψος και τα 12 εκατοστά σε διάμετρο, ξυλώδη, σε σχήμα πολυέλαιου που παραμένει μερικά χρόνια και μετά την καρποφορία.
Τα άνθη είναι από 7 έως 9 εκατοστά, εύοσμα, κιτρινοπράσινα, στις άκρες των οριζόντιων κλαδιών. Το φυτό πεθαίνει μετά την ωρίμανση των καρπών. Αφήνει όμως πίσω του μικρούς παράπλευρους βλαστούς και με την έννοια αυτή δεν πεθαίνει ποτέ. Αυτός είναι ο λόγος της ονομασίας «Αθάνατος» (γιατί αφήνει πάντα απογόνους).
στην Παναγία Παλατιανή 
Από τις ίνες των φύλλων συγγενών ειδών του αθάνατου κατασκευάζονται σκοινιά, ενώ τα φύλλα ενός είδους του δίνουν ένα σακχαρούχο χυμό από τον οποίο παρασκευάζεται στο Μεξικό η «τεκίλα».
Στην Αντιμάχεια και την Κέφαλο της Κω, οι ντόπιοι το λένε "Απομονή".

Πηγή: http://www.herb.gr/index.php/news/Agave_Americana/
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Century Plant, Agave americana (American Agave)

With a view of Kastri in Kefalos

This is one of the most characteristic plants of southern Greece. The plant’s scientific name is Agave americana. In Greece it is commonly found in dry and rocky soils and is known as “Athanatos” (the Immortal).

Spanish and Portuguese explorers introduced it to Europe from Mexico in the 16th century. It became particularly popular in the 19th century, when many different varieties were brought as ornamental plants. Today, it is considered a characteristic plant of the Mediterranean landscape. The agave thrives in full sunlight and clay soils with good drainage and does not grow in the shade.

At Agios Giannis Perigialitis, Mastichari

The agave has no trunk. It forms a massive rosette of leaves that can reach several meters in diameter. The leaves are evergreen, fleshy, thick, and can grow up to 2 meters long, with a width ranging from 15 to 25 centimeters. They are linear to lance-shaped, with serrated, spiny edges ending in a strong, thick, black terminal spine. It is a monocarpic plant, meaning that it flowers and bears fruit only once in its lifetime.

Its flowers are hermaphroditic (having both male and female organs) and are pollinated by lepidopterans (butterflies and moths). Depending on the species and size, after 10 to 20 years of steady growth the plant produces a flowering stalk that can reach up to 10 meters in height and about 12 centimeters in diameter. This stalk is woody, chandelier-shaped, and remains standing for several years after fruiting.

The flowers measure 7 to 9 centimeters, are fragrant, yellow-green in color, and grow at the tips of the horizontal branches. After the fruits mature, the plant dies. However, it leaves behind small lateral shoots, and in this sense it never truly dies. This is the reason for the name “Athanatos” (“Immortal”), as it always leaves descendants.

At Panagia Palatiani
Fibers from the leaves of related agave species are used to make ropes, while the leaves of one particular species produce a sugary sap from which tequila is made in Mexico.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου