ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΛΥΚΟ ΚΟΛΟΚΥΘΙ ΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑ

ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΓΛΥΚΟ ΚΟΛΟΚΥΘΙ ΜΕ ΤΗ ΜΑΡΙΑ

Είμαι στην Κω. Ψάχνω γλυκό του κουταλιού κολοκύθι. Δε βρίσκω όσο και να ψάξω.

Αποφασίζω να το φτιάξω μόνη μου.

Κι όταν λέμε μόνη μου επιστρατεύω όποιον έχω και δεν έχω, όλες μου τις φίλες, άλλη κατεβάζει συνταγές, άλλη παίρνει τη μαμά της τηλέφωνο για πιο εξειδικευμένες οδηγίες, άλλη βρίσκει τον ασβέστη και ξεκινάει η διαδικασία.

Day 1

Βήμα πρώτο: Είναι η εποχή της κολοκύθας? Δεν είναι ακριβώς, αλλά κολοκύθες υπάρχουν. Να "κλέψω" μία από ένα χωράφι? όχι, θα την αγοράσω. 6,5 ευρώ (με έκπτωση) τα 7 κιλά.

κολοκύθες υπάρχουν πολλές...

...αλλά μία είναι η τυχερή...

Τα 5 κιλά θα τα κάνουμε γλυκό του κουταλιού και το υπόλοιπο θα κάνω μια γλυκιά κολοκυθόπιτα που αρέσει στο γιο μου.

Βήμα δεύτερο: Αγοράζω όλα τα χρειαζούμενα υλικά, 5 πακέτα ζάχαρη!, ξινό, γαρύφαλλο, βρίσκουμε αρμπαρόριζα, μέλι, κανέλλα.

Βήμα τρίτο: Πηγαίνω στο σπίτι της Μαρίας. Η Μαρία είναι ζαχαροπλάστισσα ολκής, ενώ εγώ είμαι ψιλοάσχετη, επιπλέον έχει αυλή κι όλα γίνονται πιο εύκολα.

Ας αρχίσει η παρασκευή. Η ώρα είναι λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι. Το πιο δύσκολο απ' όλα είναι να κόψουμε την τεράστια κολοκύθα. να την ανοίξουμε, να την καθαρίσουμε από τα σπόρια και κάτι σα μαλλούπππα, να αφαιρέσουμε την εξωτερική φλούδα της με το μαχαίρι και να την κόψουμε σε κομμάτια (μεγάλους κύβους).

την κόβουμε..

την καθαρίζουμε...

την κόβουμε σε μεγάλους κύβους (ο Θεός να τους κάνει...)

Η Μαρία ανακατεύει καλά δυο-τρεις χούφτες ασβέστη σε μια λεκάνη νερό κι όταν διαλυθεί καλά ο ασβέστης, σουρώνει το διάλυμα πάνω από τα κομμάτια της κολοκύθας.

Για πέντε ολόκληρες ώρες θα μείνει η κολοκύθα στον ασβέστη, ανακατεύοντας σε τακτά χρονικά διαστήματα για να μην κάτσει ο ασβέστης. Η ώρα είναι περασμένες τρεις και φεύγω για να ξαναγυρίσω 5 ώρες μετά για να συνεχίσουμε. Ενδιάμεσα φτιάχνω και την κολοκυθόπιτα. Άλλη τυραννία αυτή!

Βήμα τέταρτο: Επιστρέφω στις 8. Βάζουμε νερό να βράσει στην κατσαρόλα, ξεπλένουμε πολύ καλά το κολοκύθι -που έχει γίνει σαν μπετόν αρμέ- από τον ασβέστη (5-6 νερά) και μόλις κοχλάσει το νερό, ρίχνουμε μέσα το κολοκύθι και βράζουμε για πέντε λεπτά.

Βήμα πέμπτο: Φτιάχνουμε το σιρόπι. Για κάθε κιλό κολοκύθι αντιστοιχεί ένα κιλό ζάχαρη, αλλά μου φαίνεται υπερβολικό και έτσι για τα 5 κιλά κολοκύθι βάζουμε 4 πακέτα ζάχαρη και 4 κούπες νερό. Μόλις πάρει μία βράση το σιρόπι, ρίχνουμε μέσα το κολοκύθι και το βράζουμε μαζί με το σιρόπι για 40 λεπτά. Εμείς το κλείσαμε λίγο νωρίτερα για να μην παραμαλακώσει κι εκεί θα παραμείνει μέχρι την επόμενη μέρα για να δέσει.

Day 2:

Βήμα τελευταίο: Μετά από σχεδόν 24 ώρες μες στο σιρόπι, το γλυκό μας παίρνει ακόμη μια βράση, για μισή ώρα ακόμη περίπου, μέχρι να δέσει το σιρόπι, αυτή τη φορά με λίγη αρμπαρόριζα, κανέλλα, γαρύφαλλο, μέλι και λίγο ξινό.

Αποστειρώνουμε τα βάζα, τα γεμίζουμε όσο είναι καυτά, τα γυρίζουμε ανάποδα για να φύγει ο αέρας, και τα χαρίζουμε με περίσσια γλύκα στα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Mία μικρή συμβουλή. Κρατήστε το κολοκύθι περισσότερο από 5 ώρες στον ασβέστη, ίσως και όλη νύχτα για ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα. Η αναφερθείσα δοσολογία έδωσε 11 βάζα γλυκό.

Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα και γλυκό κολοκύθι!

Συμπεράσματα: Όταν έχεις φίλους, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα!

Για μένα Κως δεν είναι μόνο ο τόπος, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι εκκλησίες, είναι και οι άνθρωποι... Μαρία Αγογλωσσάκη, σ' ευχαριστώ για τη βοήθεια..

Δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα από το να βρίσκεις τρόπο να εκπληρώνεις μια επιθυμία...

Ένας ιδιοκτήτης τουριστικού στην παλιά πόλη, βλέποντας να του ζητάω γλυκό κολοκύθι "σαν γκαστρωμένη", μου υποσχέθηκε πως θα μου βρει, ακόμη κι αν χρειαστεί να το φτιάξει μόνος του.. Λέω να του πάω ένα βαζάκι...

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni 

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Making Pumpkin Spoon Sweet with Maria

I’m on Kos. I’m looking for pumpkin spoon sweet. I search and search, but I can’t find any.

So I decide to make it myself.

And when I say “myself,” I mean I recruit everyone I can — all my friends. One downloads recipes, another calls her mom for more specialized instructions, someone else finds the lime (calcium hydroxide), and the process begins.

---

Day 1

Step One: Is it pumpkin season? Not exactly, but there are pumpkins around. Should I “steal” one from a field? No — I’ll buy it.

€6.50 (discounted) for 7 kilos.

There are many pumpkins…

…but only one is the lucky one.

Five kilos will become spoon sweet; the rest I’ll use to make a sweet pumpkin pie that my son loves.

Step Two: I buy all the necessary ingredients — 5 packets of sugar (!), citric acid (“xino”), cloves, geranium leaves (arbaroriza), honey, cinnamon.

Step Three: I go to Maria’s house. Maria is an excellent pastry chef, while I’m rather clueless. Plus, she has a yard, which makes everything easier.

Let the preparation begin. It’s a little after 2:00 p.m.

The hardest part of all is cutting the huge pumpkin — opening it, removing the seeds and the stringy fibers, peeling off the thick outer skin with a knife, and cutting it into chunks (large cubes… well, more or less!).

Maria mixes two or three handfuls of lime into a basin of water. Once it’s well dissolved, she strains the solution over the pumpkin pieces.

The pumpkin will stay in the lime water for five whole hours, stirred occasionally so the lime doesn’t settle. It’s after three o’clock and I leave, planning to return five hours later to continue. In the meantime, I make the pumpkin pie — another ordeal!

Step Four: I return at 8:00 p.m.

We put water on to boil. We rinse the pumpkin very well — now hard as reinforced concrete — from the lime (5–6 rinses). Once the water boils, we add the pumpkin and boil it for five minutes.

Step Five: We make the syrup.

Normally, one kilo of sugar per kilo of pumpkin is recommended, but that seems excessive. So for 5 kilos of pumpkin, we use 4 packets of sugar and 4 cups of water.

Once the syrup comes to a boil, we add the pumpkin and cook it together with the syrup for 40 minutes. We turn off the heat a little earlier so it doesn’t soften too much, and we leave it in the syrup overnight to set.

---

Day 2

Final Step: After almost 24 hours in the syrup, the sweet is boiled once more for about half an hour, until the syrup thickens. This time we add geranium leaves, cinnamon, cloves, honey, and a little citric acid.

We sterilize the jars, fill them while everything is still hot, turn them upside down to remove the air, and offer them — with abundant sweetness — to our loved ones.

A small tip: Keep the pumpkin in the lime water longer than 5 hours — maybe even overnight — for an even better result.

The quantities above yielded 11 jars of spoon sweet.

When you have friends, you can achieve anything.

For me, Kos is not only the place, the archaeological sites, and the churches — it’s the people too. Maria Agoglossaki, thank you for your help.

There is no more beautiful feeling than finding a way to fulfill a craving…

One tourist shop owner in the old town, seeing me ask for pumpkin spoon sweet “like a pregnant woman with a craving,” promised he would find some for me — even if he had to make it himself.

I think I’ll bring him a jar. 🍯

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ

Σε μια υπέροχη τοποθεσία στο Ασφενδιού, λίγα βήματα από το εκκλησάκι του Σταυρού, βρίσκεται το εκκλησάκι της Αγίας Σοφίας.

"Πνιγμένο" στο πράσινο, στέκει μέσα σ'έναν ελαιώνα και η είσοδός του δύσκολα ξεχωρίζει από τις ελιές που το περιβάλλουν.

Ανήκει στην ενορία Ασωμάτων του Ασφενδιού και γιορτάζει στις 17 Σεπτεμβρίου.

Στην ουσία πρόκειται για δύο εκκλησίες, την Αγία Σοφία και την Υπαπαντή, σε κτήμα της Μαρίας Κατρά.

Η πρόσβαση γίνεται από το Ασφενδιού, αλλά εγώ, προσωπικά, έχω περπατήσει ως εκεί κι από τα Μαυροκάμπια σε ήπιο χωματόδρομο.

Το ξωκκλήσι της Αγίας Σοφίας χτίστηκε το 1986 από τους ιδιοκτήτες του κτήματος Παναγιώτη και Μαρία Κατρά.

Φωτογραφίες από το εσωτερικό του ξωκκλησιού:

η Αγία Σοφία με τις τρεις κόρες της, Αγάπη, Πίστη και Ελπίδα που επίσης γιορτάζουν στις 17 Σεπτεμβρίου 

ο Άγιος Νεομάρτυρας Παναγιώτης (πρώτη φορά βλέπω τέτοια εικόνα)

ο προφήτης Ηλίας με τον προφήτη Ελισσαίο, οι δύο τελευταίες εικόνες είναι έργα των αδερφών Ανανίου Σχ(κ)ήτη Αγίας Άννης Άγιον Όρος (1990) οικογενείας Ηλία Χατζαντώνη

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni 

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Saint Sophia, Asfendiou

In a beautiful location in Asfendiou, just a few steps from the small chapel of the Holy Cross, stands the chapel of Saint Sophia.

Nestled in greenery, it lies within an olive grove, and its entrance is hardly distinguishable from the olive trees that surround it.

It belongs to the parish of the Holy Archangels (Asomatoi) of Asfendiou and celebrates its feast day on September 17.

In fact, it consists of two churches, Saint Sophia and the Presentation of Christ (Hypapante), built on the estate of Maria Katras.

Access is from Asfendiou, but I personally have also walked there from Mavrokambia, along a gentle dirt road.

The chapel of Saint Sophia was built in 1986 by the owners of the estate, Panagiotis and Maria Katras.

---

*Photos from the interior of the chapel:

*Saint Sophia with her three daughters, Agape, Faith, and Hope, who also celebrate on September 17.

*Saint Panagiotis the New Martyr (it is the first time I see such an icon).

*The Prophet Elijah with the Prophet Elisha — these last two icons are works by the Ananios brothers, monks of the Skete of Saint Anna, Mount Athos (1990), commissioned by the family of Elias Chatzantonis.

Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΙΚΑΡΗ ΚΑΙ Η ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΣ ΑΛΤΙΣ, ΔΙΙΚ

Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΙΚΑΡΗ ΚΑΙ Η ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΣ ΑΛΤΙΣ, ΔΙΙΚ
«Δια χειρός του Ικάριου Γλύπτη Ίκαρη, το μέταλλο ανδρείο και βαρύ για να το σέβεται κ’ ο Μύθος κ’ η Ιστορία!».

Στην έκταση που καταλαμβάνει το Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα Κω (ΔΙΙΚ), έχει οριοθετηθεί χώρος, στην κορυφή μικρού φυσικού λόφου, μπροστά από το "Ιπποκράτειο Μέλαθρο", αφιερωμένο στην Ιπποκράτειο Άλτι (Ιπποκρατική Άλτις).

ο δρόμος προς την Άλτι

Άλτις είναι μια ειδική λέξη των Ηλείων, πιθανώς από την ίδια ρίζα μ’ αυτήν του άλσους, με την οποία δηλώνονταν ο ιερός χώρος που περιελάμβανε τα κυριότερα ιερά, το ιερό άλσος.

Ο δρόμος προς την Άλτι, είναι ένας δρόμος με κυπαρίσσια, τα οποία φυτεύτηκαν το 2008 από δωρητές και επισκέπτες. Κάθε κυπαρίσσι στη βάση του φέρει επιγραφή με το όνομα αυτού, ή αυτών που το φύτεψαν-δώρισαν. ("Ιπποκράτειος Άλτις-Τύχη, Αγαθή-{το όνομα του δωρητή, συνήθως μεμονωμένοι γιατροί ή επιστημονικές ιατρικές εταιρείες}-Τιμής ένεκεν-Κυπάρισσον Ασκληπιού εφύτευσεν-Κως, Μάιος 2008).

Στην κορυφή του λόφου έστεκε για χρόνια εντυπωσιακό το γλυπτό του Ιπποκράτη. Το γλυπτό, διάτρητο στο σώμα και στα μάτια, παρουσιάζει τον Ιπποκράτη να κρατάει από το λαιμό δυο φίδια.

Το υπέροχο γλυπτό του Ιπποκράτη είναι δημιουργία του γλύπτη Νίκου Ίκαρη (1988), το οποίο τοποθετήθηκε σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο στην κορυφή του μικρού φυσικού λόφου, πλησίον του μεγάρου του Δ.Ι.Ι.Κ. 

λεπτομέρεια από το φίδι του Ιπποκράτη

Η «Ιπποκράτειος Άλτις» είναι το μνημείο που συμβολίζει το πλατάνι κάτω απ’ το οποίο υποτίθεται ότι δίδαξε ο Ιπποκράτης. 

Η πανέμορφη «Ιπποκράτειος Αλτις», όπως την ανάπλασε ο καθηγητής Σωτ. Πράππας και έγινε αντικείμενο θαυμασμού στο Παγκόσμιο συνέδριο Καρδιοχειρουργικής, έγινε θύμα άγριων βανδαλισμών αρκετές φορές στο παρελθόν. 

Το άγαλμα, τοποθετήθηκε σε βάθρο και μετακινήθηκε πρόσφατα στην κεντρική είσοδο του ΔΙΙΚ με πλάκα που φέρει την επιγραφή "ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ Ορείχαλκος 2,40 μέτρα ύψος, Έργο του Γλύπτη Νίκου Ίκαρη 1988)".

Το μνημείο ήταν Αφιερωματικοί Αναμνηστικοί Τύμβοι Επισκεπτών-Δωρητών και φιλοτεχνήθηκε από τον καλλιτέχνη Δημήτρη Ταλαγάνη.

"Μέτρον Πάντων Άνθρωπος" από τον Δημήτρη Ταλαγάνη

Η συγκεκριμένη φωτο τραβήχτηκε στην κορυφή του λόφου και δεν γνωρίζω αν είναι τμήμα του βανδαλισμού ή μία ανεξήγητη σύνθεση

Η θέα από την κορυφή του λόφου είναι μοναδική.

Λίγα λόγια για το έργο του Νίκου Ίκαρη

Ο γλύπτης Νίκος Ίκαρης, οικογενειακό επίθετο Αϊβαλιώτης, γεννήθηκε στο Χρυσόστομο Ικαρίας το 1915 και πέθανε το 1994 στη Νέα Υόρκη. Σπούδασε στην "Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών". Με υποτροφία συνέχισε τη μαθητεία του στο Παρίσι. Πήρε ενεργά μέρος στην Εθνική Αντίσταση και διώχτηκε για τη δράση του.Το 1960 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Ν. Υόρκη, όπου δίδαξε επί 8 χρόνια στο κολέγιο Kingsborough του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης. Στη μακρόχρονη εικαστική του πορεία, δημιούργησε ένα ποικίλο και σημαντικό έργο, με πηγή έμπνευσης από την ελληνική μυθολογία, αλλά και από τους αγώνες των λαών". Το 1978 φιλοτέχνησε σε μπρούντζο, τον ανδριάντα του εθνάρχη της Κύπρου, αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Το έργο φιλοξενείται στο Εθνικό Μουσείο της Λευκωσίας. Το 1981 φιλοτέχνησε το ορειχάλκινο έργο "Ίκαρος", που βρίσκεται στην είσοδο του λιμανιού της Ικαρίας. Έχει ύψος 16.50 μέτρα και ζυγίζει 5 τόνους. Χαρακτηρίστηκε "Κολοσσός του Αιγαίου". Έκανε, επίσης, τα αγάλματα του Πυθαγόρα στη Σάμο, του Μ. Αλεξάνδρου στη Μακεδονία, του Ιπποκράτη στην Κω κ.ά.

Ξεχωριστή θέση στη δημιουργία του κατέχει το πρόπλασμα με θέμα την εξόντωση 1.300 πατριωτών από τους Γερμανούς κατακτητές το 1943 στα Καλάβρυτα. Το έργο αυτό προοριζόταν για το προαύλιο του "Μουσείου Θυσίας", σ' αυτή τη μαρτυρική πόλη. Έφτιαξε ακόμα προτομές διαφόρων επιστημόνων: Αϊνστάιν, Φλέμινγκ, Παπανικολάου και άλλων προσωπικοτήτων. Από τα έργα του σε άλλες χώρες ξεχωριστή θέση κατέχει η ορειχάλκινη σύνθεση του "Ανθρακωρύχοι", που βρίσκεται στο Rovr της Γερμανίας. Είχε πάρει μέρος σε πολλές διεθνείς εκθέσεις, ενώ έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές, καθώς και στην Εθνική Πινακοθήκη.

Πηγή: για το βιογραφικό του Ίκαρη: http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3685435
Σχετικές αναρτήσεις μου:
ΔΙΕΘΝΕΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ (ΔΙΙΚ)-ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΤΟΥ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗ-ΔΙΙΚ (ΔΙΕΘΝΕΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ)

Η ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni 

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

HIPPOCRATES OF IKARIS AND THE HIPPOCRATEAN ALTIS, DI.I.K.

"By the hand of the Ikarian sculptor Ikari, the metal brave and heavy, so that both Myth and History may revere it!"

Within the grounds occupied by the International Hippocratic Foundation of Kos (D.I.I.K.), a space has been designated, on the top of a small natural hill, in front of the “Hippocratic Hall”, dedicated to the Hippocratean Altis.

The road to the Altis

Altis is a special word used by the Eleans, possibly from the same root as the Greek word for grove (alsos), and it denoted the sacred precinct that included the most important temples — the sacred grove itself.

The road to the Altis is a cypress-lined path, with trees that were planted in 2008 by donors and visitors.

Each cypress bears at its base an inscription with the name of the person or persons who planted or donated it:

“Hippocratean Altis – Good Fortune – {name of donor, usually individual doctors or medical scientific societies} – In Honor – Cypress of Asclepius was planted – Kos, May 2008.”

At the top of the hill, for years, stood the impressive sculpture of Hippocrates. The sculpture, perforated at the body and the eyes, depicts Hippocrates holding two snakes by their necks.

The magnificent sculpture of Hippocrates is the work of the sculptor Nikos Ikari (1988), which was placed in a specially designed area on top of the small natural hill, near the main building of the D.I.I.K.

*Detail from the snake of Hippocrates

The Hippocratean Altis is the monument symbolizing the plane tree under which Hippocrates is said to have taught.

The beautiful Hippocratean Altis, as redesigned by Professor Sotiris Prapas and admired during the World Congress of Cardiac Surgery, has unfortunately fallen victim to acts of vandalism several times in the past.

The statue was placed on a pedestal and has recently been moved to the main entrance of the D.I.I.K., bearing a plaque inscribed:

“STATUE OF HIPPOCRATES, Bronze, 2.40 meters high, Work of sculptor Nikos Ikari, 1988.”

The Monument

The monument consisted of dedicatory commemorative tumuli of visitors and donors and was created by artist Dimitris Talaganis.

“Man is the measure of all things” — by Dimitris Talaganis

The specific photo was taken at the top of the hill, and I do not know whether it is a part of the vandalism or an unexplained composition.

The view from the top of the hill is magnificent.

---

A few words about the work of Nikos Ikaris

The sculptor Nikos Ikaris (family name Aivaliotis) was born in Chrysostomos, Ikaria, in 1915, and died in New York in 1994.

He studied at the Athens School of Fine Arts, and with a scholarship continued his training in Paris.

He took an active part in the Greek National Resistance and was persecuted for his actions.

In 1960, he settled permanently in New York, where he taught for eight years at the Kingsborough College of the University of New York.

Throughout his long artistic career, he created a diverse and significant body of work, drawing inspiration from Greek mythology as well as from the struggles of peoples.

In 1978, he created in bronze the statue of Archbishop Makarios, Ethnarch of Cyprus, which is housed in the National Museum of Nicosia.

In 1981, he sculpted the bronze work “Icarus”, placed at the entrance of the port of Ikaria.

It stands 16.5 meters high and weighs five tons — it was described as the “Colossus of the Aegean.”

He also made the statues of Pythagoras in Samos, Alexander the Great in Macedonia, Hippocrates in Kos, and others.

A special place in his oeuvre is held by the maquette depicting the massacre of 1,300 patriots by the German occupiers in 1943 at Kalavryta.

This work was intended for the courtyard of the “Museum of Sacrifice” in that martyred city.

He also created busts of various scientists — Einstein, Fleming, Papanicolaou, and other notable figures.

Among his works abroad, a distinguished position is held by the bronze composition “The Miners”, located in Rovr, Germany.

He participated in numerous international exhibitions, and his works are held in many private and public collections, as well as in the National Gallery of Greece.