ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΡΑΚΙΣΣΑΣ

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΤΡΟ ΚΑΙ Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΔΡΑΚΙΣΣΑΣ (Ή ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑΣ)

ο Προφήτης Ηλίας στο Σύμπετρο όπως είχε διαμορφωθεί τον Νοέμβριο του 2013

ο Προφήτης Ηλίας τον Ιανουάριο του 2012

Στην ενορία Αγίων Πάντων ανήκει ο Προφήτης Ηλίας που βρίσκεται ΒΑ του Σύμπετρου.

Στο "Εκκλησία Κω Δωδεκανήσου"-Τόμος Πρώτος, βιβλίον Δεύτερον, Αθήνα 1969 του Εμμανουήλ Ι. Καρπάθιου (Μητροπολίτου Μεσημβρίας της επί Ευξείνω), αναφέρονται τα εξής:

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ (Περιφερείας πόλεως Κω)

"Στο "Βουνό" (Σύμπετρο). Έτσι σημειώνει η Αναγραφή Κώδικα Κ', Αρχείου Δουλείας. Η τοποθεσία έχει ύψος περίπου 300 μέτρα. Η θέα είναι αναπαυτική. Μικρή πηγή με δροσερότατο νερό και κάποια δέντρα που δίνουν στον προσκυνητή-επισκέπτη, ικανή αποζημίωση των κόπων της ανάβασης.

η πηγή με το δροσερότατο νερό

Επειδή εκεί υπήρχε κάποιο κελλί υπετέθη ότι υπήρχε Μονύδριο με Μοναχούς. Αλλά η ύπαρξη ενός ή δύο κελλιών, παραπλεύρως της Εκκλησίας δεν είναι λόγος βάσιμος, ώστε να δεχτούμε ότι ο Προφήτης Ηλίας, Εξοχής πόλεως Κω, υπήρξε ενδιαίτημα Μοναχών. Κατά την επίσκεψή μας εκεί δεν διακρίναμε ίχνη αρχαιότητας, αρχαιολογικής αξίας. Περιφερόμενος θρύλος για το Εξωκκλήσι στερείται ιστορικής σημασίας."

Η πρόσοψη του Προφήτη Ηλία το Νοέμβριο του 2013

Η πρόσοψη του Προφήτη Ηλία τον Ιανουάριο του 2012

στο εσωτερικό του Προφήτη Ηλία

Σύμφωνα με τον Ζαρράφτη, "εν τω μέσω των γόνιμων κλιτύων του Προφήτου Ηλία, επί θελκτικής τοποθεσίας, είναι κτισμένη η του Προφήτου Ηλία εκκλησιά και παρ' αυτήν ο Πύργος της Βασίλισσας επί μονολίθου, ένθα και πηγή ης υποκάτωθεν εκρέει αφθονοτέρα πηγή και παρ' αυτής ερείπια εκκλησίας Αγίου Γεωργίου. Δυτικά των κλιτύων του Προφήτου Ηλία επεκτείνονται κλιτύες, ων το κατωφερές και ανώμαλον έδαφος σχηματίζει κωνίσκους, από τους οποίους και οι τόποι ονομάζονται Τρούτσουλλοι" .

Λείψανα παλιού κτίσματος, πιθ. μάντρας, βρίσκονται κοντά στο ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία κι έχουν την ονομασία ο Πύργος της Δράκισσας ή ο Πύργος της Βασίλισσας (κατά τον Ζαρράφτη). Η τοπική παράδοση θέλει χίλια κατσίκια να χάθηκαν σε μια νεροποντή. Το γεγονός αυτό έγινε αφορμή να συνδεθεί η μάντρα με πύργους και δράκισσες. Πρόκειται για ένα κτίσμα πάνω σε βράχο (επί μονολίθου αναφέρει ο Ζαρράφτης), το παράξενο είναι ότι η πόρτα βρίσκεται σε ύψος 2,5-3 μέτρων και δεν μπορεί κάποιος να τη φτάσει παρά μόνο με την χρήση σκάλας.

Πάρα πολλοί Έλληνες και ξένοι περιηγητές, ιστορικοί και συγγραφείς έχουν ασχοληθεί με αυτόν τον θρύλο του νησιού, ο οποίος έχει πραγματικό ενδιαφέρον για το πως μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Ο Άγγλος "Ιππότης", Sir John Mandeville το 1336, στο "The voyages and travels" λέει πρώτος την ιστορία που δημοσιεύτηκε μεταφρασμένη από τον Κυριάκο Σιμόπουλο στο "Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα, 333 μ.Χ-1700" Α' τόμος, Αθήνα 1970 (σ. 247-249).

Τον μεσαιωνικό αυτό μύθο μνημονεύουν επίσης ο Buondelmonti (1406), o Porcacchi (1576) στο "L'isole piu Famose del Mondo", o Boschini (1658), η Αθηνά Ταρσούλη στο ποίημα "Ο Δράκος και η Αντρειωμένη Βασιλοπούλα", ο Βασίλης Χατζηβασιλείου στο "Θρύλοι και Παραδόσεις του Λαού μας- Η Δράκαινα της Κω", ο Νικόλαος Ζάρακας στα Τοπωνύμια της Νήσου Κω και πολλοί άλλοι.

Ο θρύλος έχει πάνω κάτω ως εξής:

Η κόρη του Ιπποκράτη μεταμορφωμένη από μάγισσα σε πελώριο δράκοντα περιμένει τον ιππότη που θα τη φιλήσει στο στόμα και τότε θα λυθούν τα μάγια, η κόρη θα παντρευτεί τον ιππότη κι αυτός θα γίνει ρήγας των νησιών. Πολλοί ιππότες εμφανίζονται αλλά όλοι τρομάζουν κι η δράκισσα θυμώνει και τους σκοτώνει.

Σύμφωνα με διηγήσεις η δράκισσα είχε και χίλια κατσίκια που πνίγηκαν από τη βροχή και την πλημμύρα και για να σωθεί κι η ίδια η δράκισσα, επειδή ο πύργος της γέμισε νερό, μπήκε κάτω από το καζάνι.

Η μόνη λογική εξήγηση που μπορεί να συνδέσει το μύθο αυτό με την πραγματικότητα είναι ότι το όνομα του γιου του Ιπποκράτη ήταν Δράκοντας.

Αργότερα, πάντως, συνδέθηκε και με τον Αρσένιο Σκηνούρη καθώς αναφέρεται και ως η Βίγλα του Αρσένιου Σκηνούρη.

η θέα από τον Προφήτη Ηλία προς τη Μαρίνα

η θέα από τον Προφήτη Ηλία προς την Αγία Μαρίνα

Πληροφορίες: "Εκκλησία Κω Δωδεκανήσου"-Τόμος Πρώτος, βιβλίον Δεύτερον, Αθήνα 1969 - Εμμανουήλ Ι. Καρπάθιου (Μητροπολίτου Μεσημβρίας της επί Ευξείνω)

Τοπωνυμικα και ονοματικά της Νήσου Κω-Μιχ. Ευστ. Σκανδαλίδη

Κωακά Α' τόμος- σελ. 36-40 Βασίλη Χατζηβασιλείου "Θρύλοι και Παραδόσεις του Λαού μας-Η Δράκαινα της Κω", Β' τόμος- Νικολάου Ζάρακα, Τοπωνύμια της νήσου Κω σελίδες 75, 85.

Ιάκωβου Ζαρράφτη-Κώια, Τόμος Α' σελίδα 46

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

PROPHET ELIJAH AT SYMPETRO AND THE DRAGONESS' TOWER
(or the Queen's Tower – or perhaps Arsenios Skinouris' Watchtower?)
Prophet Elijah at Sympetro as it appeared in November 2013
Prophet Elijah in January 2012

The chapel of Prophet Elijah, located northeast of Sympetro, belongs to the parish of All Saints.

In Church of Kos, Dodecanese – Volume I, Book II (Athens, 1969) by Emmanuel I. Karpathios (Metropolitan of Mesembria of Euxine), the following is written:

PROPHET ELIJAH (District of the Town of Kos)

"On the 'Mountain' (Sympetro). This is how it is recorded in Register K of the Archive of Endowments. The site stands at an elevation of approximately 300 metres. The view is delightful. A small spring with exceptionally cool water and a few trees offer pilgrims and visitors ample reward for the effort of the climb."

The spring with its refreshingly cool water

Because there once stood one or more monastic cells at the site, it has been suggested that a small monastery may have existed there. However, the presence of one or two cells beside the church is not sufficient evidence to conclude that Prophet Elijah, outside the town of Kos, was once inhabited by monks. During our visit, we found no traces of antiquities or remains of archaeological significance. A local legend concerning the chapel exists, but it lacks historical foundation.

The façade of Prophet Elijah – November 2013

The façade of Prophet Elijah – January 2012

Inside the chapel of Prophet Elijah

According to Zarraftis:

"Amid the fertile slopes of Prophet Elijah, in a charming location, stands the church of Prophet Elijah. Beside it rises the Queen's Tower upon a single rock, where there is also a spring, beneath which an even more abundant spring flows, and nearby are the ruins of the Church of Saint George. To the west of the slopes of Prophet Elijah extend other hillsides, whose uneven descending ground forms small conical mounds, from which the area takes the name Troutsoulloi."

Near the chapel of Prophet Elijah are the remains of an old structure, probably a livestock enclosure, known locally as the Dragoness' Tower or the Queen's Tower (according to Zarraftis). Local tradition tells of one thousand goats that were swept away during a violent storm. This event gave rise to the association of the enclosure with towers and a dragoness.

The structure stands on a large rock ("upon a single rock," as Zarraftis describes it). Its most remarkable feature is that the entrance is located approximately 2.5–3 metres above ground level, making it inaccessible without the use of a ladder.

Many Greek and foreign travellers, historians and writers have referred to this fascinating legend, which illustrates how oral traditions are passed down from one generation to the next. The English knight Sir John Mandeville, in The Voyages and Travels (1336), was the first to record the story. His account was later translated into Greek by Kyriakos Simopoulos in Foreign Travellers in Greece, AD 333–1700, Volume I (Athens, 1970, pp. 247–249).

This medieval legend is also mentioned by Cristoforo Buondelmonti (1406), Tommaso Porcacchi (1576) in L'Isole più Famose del Mondo, Marco Boschini (1658), Athina Tarsouli in her poem The Dragon and the Brave Princess, Vasilis Chatzivassiliou in Legends and Traditions of Our People – The Dragoness of Kos, Nikolaos Zarakas in The Place Names of the Island of Kos, and many others.

The legend, in broad outline, is as follows:

The daughter of Hippocrates, transformed by a witch into a gigantic dragon, waits for the knight who will kiss her on the mouth. Once he does so, the spell will be broken, she will regain her human form, marry the knight, and he will become king of the islands. Many knights arrive, but all are terrified at the sight of the dragoness. Enraged, she kills every one of them.

According to local tradition, the dragoness also owned one thousand goats, all of which drowned during torrential rain and flooding. As the floodwaters filled her tower, she herself survived by hiding beneath a large cauldron.

Perhaps the only plausible explanation linking this legend with reality is that Drakon, the son of Hippocrates, actually bore the name Drakon ("Dragon").

In later years, the site also became associated with Arsenios Skinouris, and is sometimes referred to as Arsenios Skinouris' Watchtower (Vigla).

View from Prophet Elijah towards Kos Marina

View from Prophet Elijah towards Agia Marina