ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΑΚΡΥΣ Ή Ο ΜΑΚΡΗΣ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΑΚΡΥΣ Ή Ο ΜΑΚΡΗΣ

...Στον Άι-Γιώργη τον Μακρύ στήνει χορό ο μαΐστρος
κι ανακατεύει το χορό συχνά η τραμουντάνα.
Θολώνει ο ορίζοντας πέρα απ' το Μαστιχάρι
κι η Κάλυμνος κι η Ψέριμος μόλις που ξεχωρίζουν.....

Η εκκλησία βρίσκεται στην περιοχή Μελισσότοπος (Τροσούλοι) στην Αντιμάχεια, στα όρια της Καρδάμαινας. Παλιά το μοναστήρι αυτό ανήκε στην Αντιμάχεια αλλά παραχωρήθηκε στην Καρδάμαινα με ανταλλαγή της Αγίας Παρασκευής του Κάστρου γιατί οι Αντιμαχείτες είχαν Άη Γιώργη ενώ οι Καρδαμιώτες δεν είχαν. Ανήκει στην Ενορία Γενεσίου της Θεοτόκου της Καρδάμαινας.

Διίστανται οι απόψεις γιατί ονομάστηκε Μακρύ(ή)ς. Η μία άποψη λέει ότι το σωστό είναι "Μακρύς", γιατί είναι ίσως ο πιο απομακρυσμένος από τους άλλους ναούς του Αγίου Γεωργίου, ή γιατί βρίσκεται μακριά από το κέντρο της Καρδάμαινας. Βρίσκεται στο ΝΔ άκρο της περιφέρειας Αντιμάχειας.

Η άλλη άποψη λέει ότι ότι κάποιος Μακρής ήταν ο ιδιοκτήτης του και άρα πήρε το όνομα του κτήτορά του.

Επειδή, όμως, αν ρωτηθούν οι Καρδαμιώτες γιατί πήρε το όνομά του ο Άγιος, η απάντηση που δίνουν είναι: "Επειδή είναι μακριά", επικράτησε η γραφή "Μακρύς", δηλαδή μακρινός.

Λέγεται και Πίσι=λαγκαδιά και ο ποταμός Κυπάρισσος, όπου και ο ομώνυμος ναός. Εκεί υπάρχουν ερείπια του αρχαίου ναού του Πισίου Απόλλωνος.

Ο ναός πρέπει να χτίστηκε το 1870, όπως μαρτυρεί το τέμπλο του.

Είναι μονόχωρος, καμαροσκεπής, ασπρισμένος ναός με ημικυλινδρική ασπίδα, σε επαφή με την οποία βρίσκεται ένα πελώριο πιθάρι, χωσμένο και κτισμένο στο έδαφος για τη συλλογή νερού ομβρίων, χρήσιμου για το ασβέστωμα.

Οι εξωτερικές πλευρές του ναού ενισχύονται με ισχυρή σκάρπα. Δεξιά του ιερού ναού υπήρχαν και κελλιά, που χαλάστηκαν στο σεισμό του 1926. Πιθανόν, να γκρεμίστηκε και ο ναός και να ξαναχτίστηκε, το τέμπλο, όμως, παραμένει το ίδιο.

Όταν το μοναστήρι αυτό ήρθε στην κυριότητα της Καρδάμαινας, καλόγερος ήταν εκεί ο Κυριάκος Ντινώρης, πατέρας του Γιάννη Ντινώρη και της Κατερίνας που την είχε παντρευτεί ο Γιώργης Μακρής και ο οποίος θάφτηκε εκεί.

Το ξωκκλήσι γνώρισε μεγάλες δόξες κάποτε. Λέγεται ότι στο πανηγύρι του, στις 23 Απριλίου, τόσοι ήταν οι πιστοί που συνέρρεαν, που προσφέρονταν πάνω από 300 άρτοι και 700 πρόσφορα.Επίσης, γινόταν αγρυπνία και "Τράπεζα" μεγάλη πανηγυρική..

Πολύ κοντά στην εκκλησία του Άη Γιώργη του Μακρύ υπάρχει και ομώνυμο πετρόχτιστο πηγάδι, άγνωστης ηλικίας, αλλά σίγουρα πάρα πολύ παλιό.

Πηγή:«Οι εκκλησίες της Καρδάμαινας» π. Ιωάννη Περαντωνάκη Ιεροδιδάσκαλου
"Εκκλησία Κω Δωδεκανήσου"-Τόμος Πρώτος, βιβλίον Δεύτερον, Αθήνα 1969-Εμμανουήλ Ι. Καρπάθιου (Μητροπολίτου Μεσημβρίας της επί Ευξείνω)
Νικολάου Αθ. Ζάρακα-Τοπωνύμια της Νήσου Κω (Κωακά, τόμοι Α+Β' σ.135)
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

SAINT GEORGE “MAKRIS”

“…At Saint George Makris the northwesterly wind sets up a dance,

and the tramontane often stirs the circle.

The horizon blurs beyond Mastichari,

and Kalymnos and Pserimos are barely discernible…”

The church is located in the area of Melissotopos (Trosouli) in Antimachia, on the borders of Kardamena. In the past, this monastery belonged to Antimachia but was granted to Kardamena in exchange for Saint Paraskevi of the Castle, because the people of Antimachia already had a Saint George, whereas the people of Kardamena did not. It belongs to the Parish of the Nativity of the Theotokos of Kardamena.

There are differing opinions as to why it was named Makrys (or Makris). One view holds that the correct form is “Makrys” (“long” or “distant”), perhaps because it is the most remote among the churches dedicated to Saint George, or because it lies far from the center of Kardamena, at the southwestern edge of the Antimachia district. Another view suggests that someone named Makris was its owner, and thus it took his name. However, when locals of Kardamena are asked why the saint bears this name, they simply reply: “Because it is far away.” For this reason, the form “Makris” (meaning distant) has prevailed.

The area is also known as Pisi (= ravine) and by the river Kyparissos, where there is also a church of the same name. In that area, there are ruins of the ancient temple of Pisi Apollo.

The church is believed to have been built around 1870, as indicated by its iconostasis.

It is a single-aisled, barrel-vaulted, whitewashed church with a semi-cylindrical apse. Adjacent to it stands a large earthen jar, embedded and built into the ground, used for collecting rainwater, which was useful for whitewashing.

The outer walls of the church are reinforced with strong buttresses. To the right of the church there were once monastic cells, which were destroyed in the earthquake of 1926. It is possible that the church itself also collapsed and was rebuilt, although the iconostasis has remained the same.

When the monastery passed into the ownership of Kardamena, a monk named Kyriakos Dinoris lived there, the father of Giannis Dinoris and Katerina, who had married Giorgis Makris and was buried there.

The chapel once enjoyed great prominence. It is said that during its feast on April 23rd, so many faithful gathered that more than 300 loaves of bread and 700 prosphora (liturgical offerings) were distributed. A vigil service and a grand festive meal (“Trapeza”) were also held.

Very close to the church of Saint George Makris there is also a stone-built well of the same name, of unknown age, but certainly very old.