Ο ΛΕΥΚΟΤΣΙΚΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ ΤΗΣ ΚΩ

Ο ΛΕΥΚΟΤΣΙΚΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ ΤΗΣ ΚΩ

Μετά από τα Φλαμίνγκος (Phoenicopterus ruber), με τα οποία ασχολήθηκα σε προηγούμενη ανάρτηση (ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ ΜΕ ΤΑ ΦΛΑΜΙΝΓΚΟ), σειρά έχει ο πανέμορφος άσπρος, όπως υποδηλώνει και η ονομασία του, λευκοτσικνιάς.

Η αλήθεια είναι ότι η Αλυκή έχει συνδεθεί περισσότερο με τα φλαμίνγκος, τα οποία δεσπόζουν στη λίμνη και λιγότερο με όλα τα υπόλοιπα 215 τουλάχιστον διαφορετικά είδη πτηνών που έχουν καταγραφεί στην Αλυκή της Κω.

Πρόκειται για έναν από τους πιο γνωστούς Ερωδιούς. Αποδημητικό κυρίως πουλί, που περνάει από την Ελλάδα κατά την μετανάστευσή του από την Βόρεια Ευρώπη προς την Αφρική και αντίστροφα. Αρκετά όμως ζευγάρια ζουν όλο το χρόνο και φωλιάζουν στη χώρα μας. Η Κως είναι ένας από τους προορισμούς που επιλέγουν τα τελευταία χρόνια.

Η επιστημονική του ονομασία είναι Egretta garzetta και ξεχωρίζει από τα μαύρα πόδια του με τα κίτρινα δάχτυλα και το μαύρο μακρύ, λεπτό ράμφος του. Την άνοιξη τα δάχτυλα των ποδιών του γίνονται ακόμη πιο κίτρινα. Κατά την εποχή του ζευγαρώματος και της αναπαραγωγής το πουλί φοράει το πιο εντυπωσιακό στολίδι του που είναι ένα μακρύ λεπτό λοφίο που κρέμεται προς τα κάτω, ενώ το σύνολο ολοκληρώνεται με τα φτερά από τους ώμους του, που μακραίνουν και σχηματίζουν ένα κρεμαστό ανάλαφρο μανδύα.

Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πληροφορία για τους λευκοτσικνιάδες είναι ότι η σημαντικότερη απειλή στο παρελθόν που, πιθανότατα σήμερα δεν υφίσταται, ήταν το εντατικό κυνήγι για τα περίφημα διακοσμητικά του φτερά, τις εγκρέτες ή αιγκρέτες, που διακοσμούσαν τα μαλλιά και τα καπέλα των «ευυπόληπτων κυριών», κατά τους δύο προηγούμενους αιώνες. Επίσης, τα φτερά του λευκοτσικνιά, είχαν μεγάλη εμπορική αξία ως στολίδια σε τελετουργικές στολές της Ανατολής, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και στα τουρμπάνια των Τούρκων αξιωματούχων κατά την Οθωμανική περίοδο.

Κάθε πουλί, έδινε μέχρι και 7 γραμμάρια φτερών. Οι εγκρέτες υπήρξαν, κάποτε, πιο πολύτιμες από τον χρυσό. Στην μαύρη αγορά της Ευρώπης τα 28 γρ. (περίπου το πτέρωμα 4 πτηνών) κόστιζαν 15 λίρες, περίπου 875 λίρες σε τιμές του 2000.

Καθεστώς προστασίας:

Ι. Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος Ι της Κοινοτικής Οδηγίας 79/409 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διατήρηση των άγριων πουλιών.

ΙΙ. Συμπεριλαμβάνεται στα είδη του Παραρτήματος ΙΙ της Σύμβασης της Βέρνης για τη διατήρηση της ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών βιοτόπων.

Τους συναντήσαμε Οκτώβρη μήνα στη Λίμνη της Αλυκής, μόνους ή σε μικρές ομάδες με το μη-αναπαραγωγικό πτέρωμα (χωρίς το λοφίο) και παρέα με φλαμίνγκος και άλλα μεταναστευτικά πτηνά.

Τους συναντήσαμε και Μάη μήνα, στους γλυκόβαλτους, νότια της Αλυκής, σε μεγάλες ομάδες, παρέα με χαλκόκοτες (Plegadis falcinellus) και με το χαρακτηριστικό λοφίο τους που σημαίνει περίοδο αναπαραγωγής.

Πηγή: http://www.poulia.info/2011/04/blog-post_5756.html
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CF%82
Κείμενο, φωτογραφίες:  Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

The Little Egret at Alyki, Kos

After the Flamingos (Phoenicopterus ruber), which I discussed in an earlier post (At Alyki with the Flamingos), it is now the turn of the beautiful white bird that, as its name suggests, is entirely white—the Little Egret.

The truth is that Alyki is more strongly associated with flamingos, which dominate the lake, and much less with the other at least 215 different bird species that have been recorded at Alyki on the island of Kos.

The Little Egret is one of the best-known herons. It is mainly a migratory bird, passing through Greece during its migration from Northern Europe to Africa and back again. However, several pairs live year-round and nest in Greece. In recent years, Kos has become one of the destinations they choose.

Its scientific name is Egretta garzetta, and it is easily distinguished by its black legs with yellow feet and its long, slender black beak. In spring, the toes become an even brighter yellow. During the mating and breeding season, the bird wears its most impressive adornment: a long, thin crest that hangs downwards. The appearance is completed by elongated feathers growing from the shoulders, forming a light, flowing mantle.

A particularly interesting fact about Little Egrets is that their greatest threat in the past—one that most likely no longer exists today—was intensive hunting for their famous decorative feathers, known as aigrettes. These feathers adorned the hair and hats of “respectable ladies” during the previous two centuries. Additionally, Little Egret feathers had great commercial value as decorations on ceremonial garments in the East and were also used on the turbans of Turkish officials during the Ottoman period.

Each bird yielded up to 7 grams of feathers. At one time, aigrettes were more valuable than gold. On the European black market, 28 grams (approximately the plumage of four birds) cost 15 pounds, equivalent to about 875 pounds in year-2000 prices.

Protection status

I. Included in Annex I of Council Directive 79/409/EEC on the conservation of wild birds.

II. Included in Annex II of the Bern Convention on the Conservation of European Wildlife and Natural Habitats.

We encountered them in October at Lake Alyki, alone or in small groups, wearing their non-breeding plumage (without the crest), in the company of flamingos and other migratory birds.

We also encountered them in May, in the freshwater marshes south of Alyki, in large groups, together with Glossy Ibises (Plegadis falcinellus), proudly displaying their characteristic crest—an unmistakable sign of the breeding season.