ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ

Ο Άγιος Γεώργιος Καρυδιάς βρίσκεται στην περιοχή Σύμπετρο στην πόλη της Κω και ανήκει στην ενορία των Αγίων Πάντων.

Ονομάζεται 'Καρυδιάς' λόγω της ύπαρξης μιας καρυδιάς δίπλα στο ξωκκλήσι.

Σε μια υπέροχη τοποθεσία στέκει όμορφο και γραφικό, περιποιημένο και καθαρό, το ξωκκλήσι του Άη Γιώργη της Καρυδιάς με άφθονη βλάστηση, γάργαρα νερά και καταπληκτική θέα. 

Σύμφωνα με τον Καρπάθιο, το 1969, το εικονοστάσι ήταν ξύλινο αλλά κατεστραμμένο και ο βόρειος τοίχος είχε υποστεί επίφοβες ρωγμές, ώστε ενδείκνυτο κατεδάφιση και ανοικοδόμηση. Κάποιες μικρές επισκευές στο εσωτερικό του ναού έκανε με δική του δαπάνη ο κτηνοτρόφος Γεώργιος Κώστογλου(ς).

Ο Ιάκωβος Ζαρράφτης ανέφερε τα ακόλουθα για το ξωκκλήσι: "..... το Εκκλησίδιον διακρίνεται εν μέσω δέντρων σκιερών, επέχον δε θέσιν ελευθέρου ορίζοντος, έχει προς δυσμάς αυτού επίμηκες ισόπεδον υψώματος δίκην τραπέζης, εφ'ής οι πανηγυριστές τρώγουσι και πίνουσι καθ'ομάδας και χορεύουσιν έπειτα ομού μετ'ασμάτων επιτοπίου χορού εν τετραχόρδω λύρα".

Η αλήθεια είναι ότι μοιάζει κατάλληλη για πανηγύρι η αυλή με τους πάγκους μπροστά από το ναό, όπως ακριβώς την περιγράφει ο Ζαρράφτης με χορούς, τραγούδι και την τετράχορδη λύρα.

Οι εξωτερικές εικόνες φιλοτεχνήθηκαν το 1996 και το 1999 από τον Α. Καλαϊζή στην μνήμη συγγενικών του προσώπων.

Μέσα στο ναό το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο, δαπάνη Γεωργίου Βραχνά με ένα μεγάλο μάτι στην πάνω πλευρά και πολύ όμορφες εικόνες.

Επίσης, η εικόνα του Αγίου Γεωργίου είναι πολύ όμορφη και υπάρχει και κορνιζαρισμένη μια πρόσκληση από το αρχείο του γιατρού Χαράλαμπου Κιάρη, από το 1871. Σύμφωνα με την πρόσκληση: "Αύριον τελουμένης υπό του Ορθοδόξου πληρώματος της μνήμης του μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, εορτάζει το κατά την τερπνήν θέσιν Καρυδιά ιερόν ναΰδριον το επιμελεία του διδασκάλου και των μαθητών του Ελληνικού σχολείου ανεγερθέν. Προσκαλούνται όθεν οι φιλέορτοι χριστιανοί να συνέλθωσι εκεί δια να πανηγυρίσωσι την ένδοξον του Μεγαλομάρτυρος μνήμην". Υπογράφουν οι έφοροι του σχολείου, Πλατανίστης,Ιακώβου και Ιωαννίδης και ο διδάσκαλος Γιανιούλης στις 22 Απριλίου 1871.

Επίσης, υπάρχουν κορνίζες με αξιόλογες παλιές φωτογραφίες από εκδρομείς ή πανηγυριστές στο ξωκκλήσι πριν την ανοικοδόμησή του.

Ο Ζαρράφτης συνεχίζει, και αναφέρει αγίασμα το οποίο εκρέει από το Ιερό και αρδεύει τα κάτωθεν αυτού τοπία.

Ο Κώδικας Κ', Αρχείου Δουλείας, που περιέχει αναγραφή των ναών περιοχής πόλεως Κω, κατά τις αρχές του Κ' αιώνα μνημονεύει το Εξωκκλήσι με το χαρακτηριστικό όνομα "της Καρυδιάς".

Ένας μακρύς καταπράσινος διάδρομος οδηγεί σε ένα υπέροχο σημείο θέασης, όπου δεσπόζει ένας τεράστιος σταυρός. Εκεί έχει χτιστεί κι ένα κιόσκι αναψυχής όπου μπορεί κάποιος να καθήσει και να απολαύσει την μαγευτική θέα προς την πόλη της Κω.

ο διάδρομος

ο Σταυρός

το κιόσκι

η θέα

Πηγή: "Εκκλησία Κω Δωδεκανήσου"-Τόμος Πρώτος, βιβλίον Δεύτερον, Αθήνα 1969-Εμμανουήλ Ι. Καρπάθιου (Μητροπολίτου Μεσημβρίας της επί Ευξείνω)
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Άλλες σχετικές αναρτήσεις για εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου στην Κω:

1. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΟΚΚΟΛΙΑ, ΤΙΓΚΑΚΙ
2. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΑΚΡΥΣ Ή Ο ΜΑΚΡΗΣ
3. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΗ
4. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΗΡΙΑΥΛΗΣ, Ή ΘΕΡΙΑΥΛΗΣ, Ή ΘΕΡΙΩΤΗΣ ΣΤΗ ΖΙΑ
5. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΧΩΣΤΟΣ, ΚΑΜΑΡΕΣ, ΣΚΟΤΕΙΝΗ, ΚΕΦΑΛΟΣ
6. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΣΙΓΟΚΡΕΒΑΤΑΣ
7. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΛΥΪΖΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΓΑΡΕΙΕΣ, ΜΑΣΤΙΧΑΡΙ
8. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΠΑΛΙΟ ΠΥΛΙ
9. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΚΗΠΙΟΥ, ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ
10. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΒΑ, ΑΣΚΟΠΕΤΡΑ
11. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΡΡΕΝΑΓΩΓΕΙΟΥ
12. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΥΡΟΚΑΜΠΙΑ (ΑΗ ΓΙΩΡΓΗΣ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ)
13. ΕΡΕΙΠΩΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ)
14. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΠΕΤΡΟΥΜΙΑΝΟΣ
15. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΚΑΜΑΡΙΤΗΣ, ΠΛΑΓΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΦΩΚΑ
16.ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Στρατόπεδο Υπολοχαγού Ευαγγέλου Χατζηευαγγέλου-543)
17. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΑΝΤΙΜΑΧΕΙΑ (ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΑΝΤΙΜΑΧΕΙΑΣ)
18. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΤΕΛΛΗ

ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΚΩ

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

SAINT GEORGE “KARYDIAS”

Saint George Karydias is located in the Sympetro area, in the town of Kos, and belongs to the Parish of All Saints.

It is called “Karydias” because of a walnut tree (karydia) that once stood next to the chapel.

In a beautiful setting, rich with greenery, running water, and a stunning view, stands this charming and well-kept little chapel of Saint George Karydias.

According to Metropolitan Karpathios, in 1969 the iconostasis was wooden but in poor condition, and the northern wall had developed dangerous cracks, making demolition and reconstruction advisable. Some minor repairs inside the church were carried out at his own expense by the livestock farmer Georgios Kostoglou.

Iakovos Zarraftis wrote the following about the chapel:

“…the small church stands out among shady trees, occupying a θέση with an open horizon. To its west lies an elongated, level plateau resembling a table, upon which festival-goers eat and drink in groups, and then dance together to songs of the local dance, accompanied by the four-stringed lyre.”

Indeed, the courtyard—with its benches in front of the church—still feels ideal for festivals, just as Zarraftis described, with dancing, singing, and the sound of the lyre.

The exterior icons were painted in 1996 and 1999 by A. Kalaizis, in memory of his relatives. Inside the church, the iconostasis is intricately carved wood, funded by Georgios Vrachnas, featuring a prominent “all-seeing eye” motif at the top and very beautiful icons.

The icon of Saint George is also remarkable, and there is a framed invitation preserved from the archive of doctor Charalambos Kiaris, dated 1871. According to the invitation:

“Tomorrow, as the Orthodox faithful celebrate the memory of the Great Martyr George the Trophy-Bearer, the sacred chapel at the delightful location of Karydia, erected through the care of the teacher and the students of the Greek school, celebrates. The devout Christians are therefore invited to gather there to honor the glorious memory of the Great Martyr.”

It is signed by the school trustees Platanistis, Iakovou, and Ioannidis, and the teacher Giannioulis, on April 22, 1871.

There are also framed old photographs of visitors and festival-goers at the chapel before its reconstruction.

Zarraftis further mentions a holy spring flowing from the sanctuary, which irrigates the land below.

The Codex K of the Archive of Endowments, which records the churches of the Kos town area in the early 20th century, also refers to this chapel by the distinctive name “of the Walnut Tree.”

A long, lush green pathway leads to a wonderful viewpoint where a large cross stands prominently. There, a small gazebo has been built, offering a place to sit and enjoy the magnificent view over the town of Kos.

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΧΑΛΚΩΝ, ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΕΡΑΓΙΑ

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΧΑΛΚΩΝ, ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΕΡΑΓΙΑ

Στους πρόποδες του λόφου των Σεραγιών, η Ιταλική Αρχαιολογική Υπηρεσία ανέσκαψε τμήμα διώροφου κτιρίου, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την έρευνα, λόγω του Β' παγκοσμίου πολέμου.
Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στην οδό Πεισάνδρου, στην περιοχή των ΚΤΕΛ, ακριβώς απέναντι από την καφετέρια Senses. Είναι από αυτά τα σημεία που μπορεί να τα προσπερνάς καθημερινά, αλλά ποτέ δεν τους δίνεις σημασία και φυσικά δεν γνωρίζεις ούτε πώς λέγεται ούτε τι είναι.

Ερευνήθηκαν πλήρως τέσσερις χώροι του κτιρίου με δάπεδα από τετράγωνες πηλοπλίνθους, ενώ δύο κλίμακες οδηγούσαν στον όροφο. Στο νοτιοδυτικό χώρο ανακαλύφθηκε ένα impluvium, μαρμάρινη δεξαμενή για την περισυλλογή των ομβρίων. Στο νοτιοανατολικό χώρο, που πιθανόν ταυτίζεται με αποθηκευτικό χώρο, εντοπίστηκαν κατά χώρα έξι πήλινα αγγεία, μαρμάρινη λεκάνη, μολύβδινο αγγείο που περιείχε θησαυρό χάλκινων νομισμάτων του Γαλληινού και της Σαλωνίνας (253-268 μ.Χ.), καθώς και χάλκινα αγαλμάτια, ανάμεσα στα οποία του Άρη, της Αφροδίτης-Ίσιδας και της Δήμητρας-Ίσιδας, εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Κω.

Τα αγαλμάτια βρέθηκαν στο χώρο, πιθανόν, μετά από κατάρρευση του ορόφου, κατά την οριστική καταστροφή του οικοδομήματος στο δεύτερο μισό του 3ου αι. μ.Χ. Ο ανασκαφέας L. Morricone, εντυπωσιασμένος από τα ευρήματα, ονόμασε το κτίριο Οικία των Χαλκών.
Σύμφωνα με τις πρόσφατες έρευνες, οι χώροι αυτοί διαδέχτηκαν τα δωμάτια/καταστήματα της δυτικής στοάς της πρώιμης ελληνιστικής φάσης της Αγοράς, η οποία στη θέση αυτή κατευθύνεται προς τα δυτικά. Παρουσιάζουν τη συνήθη τριμερή διαίρεση των καταστημάτων της αντίστοιχης ανατολικής στοάς, με ορισμένες ωστόσο ιδιαιτερότητες, λόγω του επικλινούς αναγλύφου του φυσικού εδάφους του γειτονικού λόφου της ακρόπολης (Σεράγια)

Ηouse of the Bronzes
At the foot of the Acropolis hill (Serraglio), The Italian Archaeological Service excavated part of a two-storey building. The excavation was never completed because of WWII.
Four rooms of the building were fully investigated, with floors paved with square clay bricks, while two stairways led to the upper floor. In the southwest room, an impluvium was unearthed, namely a marble basin for the collection of rainwater. In the southeast room , probably a storage area of the building, there were found in situ six ceramic vases, a marble basin, a lead vase that contained a treasure of bronze coins of Gallienus and Salomina (AD 253-268), as well as bronze statuettes, among which those of Ares, Aphrodite-Isis and Demeter-Isis, now on display at the Archaeological Museum of Kos. The statuettes probably fell there following the collapse of the upper floor during the final destruction of the building in the second half of the 3rd c. AD. The excavator, L.Morricone, impressed by the findings, named the building Casa Dei Bronzi (House of the Bronzes).

According to recent research data, these sectors overlay rooms/shops of the west stoa in the agora of the early Hellenistic phase, which at this point turned westwards. The common tripartite division attested in the shops of the corresponding east stoa is also found in the west sector, however with some peculiarities, due toits proximity with the inclined surface of the acropolis hill.

πηγή: ενημερωτική πινακίδα στον αρχαιολογικό χώρο
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ

Ο ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ 

Πάνω σ' ένα λοφίσκο, μέσα στην περιοχή του αεροδρομίου "Ιπποκράτης" της Κω, στην Αντιμάχεια, βρίσκεται περιτριγυρισμένο από συρματοπλέγματα, το όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους. Το εκκλησάκι ανήκει στην ενορία της Κοιμήσεως Θεοτόκου Αντιμάχειας και γιορτάζει στις 10 Φεβρουαρίου.

Το εκκλησάκι χτίστηκε το 1957 πάνω σε οικόπεδο του παπα-Ευάγγελου Μυλωνά, πολλά χρόνια πριν χτιστεί το αεροδρόμιο, με τη συνδρομή της Αδελφότητας Κοιμήσεως της Θεοτόκου-Υπαπαντής και κάποιων ομογενών της Αυστραλίας.

Ο ναός πέρασε αμέσως στη Μητρόπολη όπου ανήκει έκτοτε.

Το 1974, όταν άρχισε να χτίζεται το αεροδρόμιο, ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους, βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με την υπόλοιπη έκταση. Όμως, τελικά, έσκαψαν δέκα μέτρα για να γίνει το αεροδρόμιο, κι απόμεινε επάνω στο λόφο το εκκλησάκι μόνο του να βλέπει από ψηλά τις εγκαταστάσεις του αεροδρομίου. 

Σύμφωνα με την προφορική μαρτυρία του παπα-Βαγγέλη, ο τότε εργολάβος του έργου του αεροδρομίου Κοτσύφης, επιχείρησε να μετακινήσει ή ακόμη και να γκρεμίσει? το ναό, όμως τα μηχανήματα σταματούσαν, έσβηναν και δεν έπαιρναν μπρος κι έτσι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να μην τον πειράξουν.

Τώρα, με την επικείμενη παραχώρηση του αεροδρομίου στην εταιρεία Fraport κρίνεται ότι η υφιστάμενη δομή του αεροδρομίου εμφανίζει σημαντικούς περιορισμούς, καθώς δεν υπάρχει χώρος υποδοχής των επιβατών και οι εγκαταστάσεις του είναι πολύ μικρές για να καλύψουν την υφιστάμενη ζήτηση. Έτσι, προγραμματίζεται επέκταση κατά σχεδόν 18.000 τ.μ. σε πρώτη φάση, ενώ μελλοντικά εκτιμάται ότι θα χρειαστούν άλλες δύο επεκτάσεις.

Επίσης, το αεροδρόμιο διαθέτει μόνο έναν διάδρομο χωρίς παράλληλο διάδρομο τροχοδρόμησης, κάτι που μειώνει τη χωρητικότητα, ενώ ναός παραβιάζει τα όρια επιφανειακών εμποδίων. Ακόμη, απαιτείται επέκταση του πλάτους της λωρίδας του διαδρόμου κατά 75 μέτρα, ενώ πρόβλημα υπάρχει και με τη ζώνη ασφαλείας τέλους διαδρόμου και χρειάζεται μετατόπιση ή εκχέρσωση. Έτσι, θα απαιτηθεί απαλλοτρίωση περίπου 3,5 στρεμμάτων. Μελλοντικά εξετάζονται επεκτάσεις του αεροσταθμού σε δύο φάσεις και αποκατάσταση του οδοστρώματος.

το εκκλησάκι του Άγιου Χαράλαμπου τραβηγμένο από τον Πύργο Ελέγχου του αεροδρομίου

Υπάρχουν διαβεβαιώσεις ότι θα τρυπηθεί ο λόφος στη βάση του και θα μετακινηθεί ολόκληρο το εκκλησάκι, όπως ακριβώς είναι, σε παρακείμενη τοποθεσία (έχει υπάρξει παρόμοια μετακίνηση εκκλησίας στην Αθήνα), αλλά κάτοικοι της περιοχής και ιερωμένοι είναι σίγουροι ότι ο Άγιος δεν θ' αφήσει να γίνει αυτή η μετακίνηση.

από επίσκεψη του 1ου ΓΕΛ στο αεροδρόμιο με φόντο το εκκλησάκι του Αγίου Χαράλαμπου

ο παπα-Βαγγέλης μας μίλησε για το εκκλησάκι

Πηγή:http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=771297
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Saint Charalambos at the Airport

Perched on a small hill, within the grounds of the “Hippocrates” Airport of Kos, in Antimachia, and surrounded by barbed wire, stands the beautiful little chapel of Saint Charalambos. The chapel belongs to the parish of the Dormition of the Theotokos of Antimachia and celebrates its feast day on February 10.

The chapel was built in 1957 on land owned by Papa-Evangelos Mylonas, many years before the airport was constructed, with the contribution of the Brotherhood of the Dormition of the Theotokos–Hypapanti and several members of the Greek diaspora in Australia. The church was immediately transferred to the Metropolis, to which it has belonged ever since.

In 1974, when construction of the airport began, the church of Saint Charalambos stood at the same level as the surrounding area. Eventually, however, excavation of about ten meters was carried out to create the airport facilities, leaving the small chapel alone on the hill, overlooking the airport installations from above.

According to the oral testimony of Papa-Vangelis, the contractor of the airport project at the time, Kotsyfis, attempted to relocate—or even demolish—the church. Yet the machinery would stop working, shut down, and refuse to restart. As a result, they were forced to retreat and leave the chapel untouched.

Today, with the forthcoming concession of the airport to the company Fraport, it is considered that the existing airport infrastructure presents significant limitations, as there is insufficient space for passenger reception and the facilities are too small to meet current demand. Thus, an expansion of nearly 18,000 square meters is planned in the first phase, while it is estimated that two additional expansions will be required in the future.

Furthermore, the airport has only one runway and no parallel taxiway, which reduces capacity, while the church is said to violate obstacle limitation surfaces. In addition, the width of the runway strip needs to be extended by 75 meters, and there are issues with the runway end safety area, requiring relocation or clearance. Consequently, the expropriation of approximately 3.5 hectares will be necessary. Future plans also include two-phase expansions of the terminal building and restoration of the pavement.

The chapel of Saint Charalambos photographed from the airport control tower.

There are assurances that the hill will be drilled at its base and that the entire chapel will be relocated intact to a nearby site (a similar relocation of a church has taken place in Athens). However, residents of the area and members of the clergy are convinced that the Saint will not allow this relocation to occur.

From a visit of the 1st General Lyceum to the airport, with the chapel of Saint Charalambos in the background.

Papa-Vangelis spoke to us about the chapel.

ΣΤΑΧΤΟΤΣΙΚΝΙΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΡΩΔΙΟΣ

ΣΤΑΧΤΟΤΣΙΚΝΙΑΣ, Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΡΩΔΙΟΣ

Τελικά, είναι πολύ ενδιαφέρουσα η παρατήρηση πουλιών! Γνωρίζοντας δε, πως στην Αλυκή μόνο, έχουν καταγραφεί 216 είδη πουλιών, εμένα προσωπικά με κάνει να θέλω να πάω να τα καταγράψω και να τα φωτογραφήσω όλα. Επίσης, η διαδικασία της αναγνώρισης και της ταυτοποίησης του είδους είναι πολύ ενδιαφέρουσα για όσους από εμάς δεν γνωρίζουμε τα είδη που βλέπουμε. Σε μία από τις βόλτες μας στην Αλυκή, εντοπίσαμε τον πιο μεγάλο και πιο διαδεδομένο από τους ερωδιούς, αλλά όχι πολύ συνηθισμένο για τα δεδομένα της Κω, τον σταχτοτσικνιά (Ardea cinerea).. Παίξαμε για λίγη ώρα κρυφτούλι κ ίσα που πρόλαβα να απαθανατίσω το ζευγαράκι που πέταξε γρήγορα μακριά μόλις μας άκουσε να πλησιάζουμε.

Είναι ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη με 90 εκ. ύψος περίπου. Ο σταχτοτσικνιάς ξεχωρίζει από το σταχτί πάνω μέρος του, λευκωπό από κάτω και το χαρακτηριστικό λοφίο του. Το ράμφος του είναι κίτρινο και μακρύ, την περίοδο της αναπαραγωγής γίνεται κοκκινωπό. Διαλέγει λίμνες, ποτάμια με άφθονή βλάστηση και καραδοκεί πολύ ώρα ακίνητος μέσα ή κοντά στο νερό μέχρι να εμφανιστεί η λεία του. Στη λεία του συγκαταλέγονται συνήθως ψάρια, σαύρες, βατράχια, σκουλήκια, σαλιγκάρια αλλά και ποντίκια. Στήνει την φωλιά του πάνω σε δένδρα ή μέσα στις καλαμιές κατά αναπαραγωγικές αποικίες. Γεννάει τον Μάρτιο – Απρίλιο 4-5 ανοιχτόχρωμα γαλάζια αυγά και το κλώσσημα διαρκεί 25-26 ημέρες. Οι νεοσσοί πετούν μόλις συμπληρώσουν 50 ημέρες ζωής. Σήμερα τον συναντάμε κατά την μεταναστευτική περίοδο και ορισμένα άτομα διαχειμάζουν .

Στην ίδια οικογένεια ανήκουν οι Νυχτοκόρακες (Nycticorax nycticorax), οι Λευκοτσικνιάδες (Egretta garzetta), επίσης καταγεγραμμένοι κατά την παρουσία τους στην Κω.

Σχετική επίσης, ανάρτηση για τα φοινικόπτερα αλλά και τα καταγεγραμμένα είδη πουλιών της Αλυκής: ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ ΜΕ ΤΑ ΦΛΑΜΙΝΓΚΟ
Πηγή: http://www.edessacity.gr/tourism/pella/wetland/ed801-2-birds6_el.htm

φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Grey Heron (Ardea cinerea) – the Largest Heron

Birdwatching is, in the end, extremely fascinating! Knowing that 216 bird species have been recorded in Alyki alone personally makes me want to go out and record and photograph every single one of them. The process of identifying and classifying bird species is also very interesting, especially for those of us who are not familiar with the birds we encounter.

On one of our walks at Alyki, we spotted the largest and most widespread heron, though not very common for the standards of Kos: the Grey Heron (Ardea cinerea). We played a brief game of hide-and-seek, and I just managed to capture the pair before they quickly flew away as soon as they heard us approaching.

It is the largest heron in Europe, reaching about 90 cm in height. The Grey Heron is distinguished by its grey upper body, whitish underside, and its characteristic crest. Its beak is long and yellow, turning reddish during the breeding season. It prefers lakes and rivers with abundant vegetation and can remain motionless for long periods in or near the water, waiting for its prey to appear. Its diet mainly includes fish, lizards, frogs, worms, snails, and even mice.

It builds its nests in trees or among reeds, forming breeding colonies. Breeding takes place in March–April, when it lays 4–5 pale bluish eggs. Incubation lasts 25–26 days, and the chicks are able to fly after about 50 days.

Today, the Grey Heron is encountered mainly during the migration period, although some individuals overwinter in the area.

Belonging to the same family are the Black-crowned Night Herons (Nycticorax nycticorax) and the Little Egrets (Egretta garzetta), both of which have also been recorded during their presence on Kos.

Related post: flamingos and the recorded bird species of Alyki — “At Alyki with the Flamingos.”

ΝΕΡΑΚΙΖΙΑ, ΟΙ ΚΩΑΚΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ

ΝΕΡΑΚΙΖΙΑ, ΟΙ ΚΩΑΚΟΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΙ

Στην Κω τα λέμε νερακίζια, ίσως γιατί ανθίζουν κοντά ή και μέσα στο νερό, κυρίως μετά από βροχές. Η μυρωδιά τους είναι μεθυστική, ελαφρά ναρκωτική, ίσως γι'αυτό τους λένε νάρκισσους.

Οι νάρκισσοι περιλαμβάνουν περί τα 50 είδη. Στην Ελλάδα συναντώνται 6 με πιο δημοφιλή την γνωστή και από τους αρχαίους μύθους αμαρυλλίδα: Narcissus tazetta (Νάρκισσος ο Ταζέττιος).

Είναι πολυετές βολβώδες φυτό, ενδημικό της μεσογείου και ανθίζει νωρίς τον χειμώνα, τα δε άνθη του είναι ερμαφρόδιτα, (έχει αρσενικά και θηλυκά άνθη), που γονιμοποιούνται από μέλισσες. Το άρωμα των ανθέων είναι σχεδόν μεθυστικό. Μεγάλη ποσότητα ανθέων νάρκισσου σε κλειστό χώρο μπορεί να προκαλέσει ελαφρά νάρκωση.

Προτιμά τα βαριά και υγρά εδάφη αλλά δεν αποκλείεται να τα βρούμε και σε βραχώδεις εκτάσεις. Ο βολβός του κυρίως, (που μοιάζει με κρεμμύδι), αλλά και τα φύλλα περιέχουν ένα δηλητηριώδες αλκαλοειδές, τη Lycorine, η κατανάλωση της οποίας σε μεγάλες ποσότητες την καθιστά θανατηφόρο.

Το όνομα του προέρχεται από τον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, τον Νάρκισσο, το δε tazetta σημαίνει μικρή κούπα, από το σχήμα της κίτρινης κορόνας του άνθους.

Ενώ για τη δύση είναι ένα σύμβολο ματαιοδοξίας, ένεκα του μύθου του νάρκισσου, στην Κίνα είναι σύμβολο καλοτυχίας.

Ο νάρκισσος, σύμφωνα με τη μυθολογία, ήταν ένας θαυμαστής ομορφιάς, νέος της Βοιωτίας. Μια εκδοχή του μύθου λέει, ότι απασχολημένος τόσο πολύ να θαυμάζει την ομορφιά του, δεν άκουγε την ερωτευμένη μαζί του νύμφη Ηχώ που τον καλούσε συνέχεια και έτσι η Νέμεσις αποφάσισε να τον τιμωρήσει, έτσι τον έκανε να δει την αντανάκλαση του στα νερά του ποταμού, να την ερωτευτεί και να πεθάνει από τη λύπη του που δεν μπορούσε να ζήσει τον τρελό έρωτα του με τον εαυτό του.

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο νάρκισσος αρνήθηκε τον έρωτα του Αμεινία ο οποίος αυτοκτονεί, και έτσι η Νέμεσις, αποφάσισε να τον τιμωρήσει με το ίδιο νόμισμα, και τον οδήγησε να δει το είδωλο του στο νερό της πηγής, να το ερωτευτεί και να αυτοκτονήσει και αυτός, μη μπορώντας να ανταποκριθεί στον έρωτα με το είδωλο του.

Από τους μύθους αυτούς βγήκε και ο όρος της ψυχολογίας: ναρκισσισμός.

Ανήκει στην κατηγορία με πρωτεύουσα προτεραιότητα προστασίας γιατί τα τελευταία χρόνια τον νάρκισσο αυτόν τον βρίσκουμε όλο και πιο σπάνια. Η μεγάλη απειλή του είναι μια και μοναδική: η συλλογή. Λόγω του αρώματος του και της ομορφιάς του είναι περιζήτητο στη συλλογή από νέους, γέρους και παιδιά. Για χόρτα ξεκινάνε μερικοί και γυρίζουν και με ένα ματσάκι με νάρκισσους για το ανθοδοχείο.

Στις λαϊκές αυτή την εποχή τα ματσάκια με νάρκισσους πωλούνται με το κιλό. Ευτυχώς τελευταία καλλιεργούνται και πωλούνται και ήμερες ποικιλίες του. Επίσης από καλλιεργούμενες ποικιλίες βγαίνει το αιθέριο έλαιο του, που χρησιμοποιείται ευρέως στην αρωματοποιία.

Οικογένεια: Amaryllidaceae, Αμαρυλλίδες

Γένος: Narcissus, νάρκισσος

Είδος: Narcissus tazetta

Στην Κρήτη τα λένε μανουσάκια ή μανούσα, στην Κω νερακίζια, στην Αμοργό Μαρτακούδια

άλλες ονομασίες: Κινέζικο ιερό κρίνο ή ζουμπούλι ή Bunchflower daffodil ή Polyanthus narcissus ή Chinese Sacred Lily ή Bunch-flowered Narcissus ή Joss flower.

Μπορείτε να τα βρείτε μόνα τους, στην άκρη του δρόμου, ή χωράφια γεμάτα απ' αυτά!

Πηγή: http://laspistasteria.wordpress.com/2010/01/20/narcissus-tazetta/
φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

NERAKIZIA – THE NARCISSI OF KOS

On Kos we call them nerakizia, perhaps because they bloom near or even in water, mostly after rainfall. Their scent is intoxicating, slightly narcotic—perhaps this is why they are called narcissi. There are around 50 species of narcissus. In Greece, six species are found, the most well-known being the amaryllis of ancient myths: Narcissus tazetta.

It is a perennial bulbous plant, native to the Mediterranean, and it blooms early in winter. Its flowers are hermaphroditic (having both male and female organs) and are pollinated by bees. The scent of the flowers is almost intoxicating; a large quantity of narcissus flowers in an enclosed space may cause light narcosis.

It prefers heavy and moist soils, but can also be found in rocky areas. Its bulb (which resembles an onion) and its leaves contain a poisonous alkaloid, lycorine; consumed in large quantities, it can be fatal.

Its name comes from the hero of Greek mythology, Narcissus, while tazetta means “small cup,” referring to the shape of the flower’s yellow corona. Whereas in the West the flower symbolizes vanity—due to the myth of Narcissus—in China it is considered a symbol of good luck.

According to mythology, Narcissus was an extraordinarily handsome youth from Boeotia. One version of the myth says that he was so absorbed in admiring his own beauty that he ignored the nymph Echo, who was in love with him and called out to him constantly. Nemesis decided to punish him by making him see his reflection in the river’s waters, fall in love with it, and die from grief when he realized he could not fulfill this impossible love for himself.

Another version says that Narcissus rejected the love of Ameinias, who then took his own life. As punishment, Nemesis led Narcissus to see his reflection in a spring, to fall in love with it, and ultimately to commit suicide as well, as he could not reciprocate the love he felt for his own image. From these myths comes the psychological term narcissism.

This flower belongs to the category of species requiring priority protection, as in recent years it has become increasingly rare. Its greatest threat is a single one: collection. Because of its fragrance and beauty, it is highly sought after by young and old alike. Some people go out to gather greens and return home with a bundle of narcissi for the vase. At the markets during this season, bunches of narcissi are sold by the kilo. Fortunately, cultivated varieties are now available as well. Essential oil extracted from cultivated forms is widely used in perfumery.

Family: Amaryllidaceae (Amaryllids)

Genus: Narcissus

Species: Narcissus tazetta

In Crete they are called manousakia or manousa, in Kos nerakizia, in Amorgos martakoudia.

Other names: Chinese sacred lily, zambouli, bunch-flower daffodil, polyanthus narcissus, Chinese Sacred Lily, bunch-flowered narcissus, Joss flower.

You may find them on their own by the roadside—or entire fields filled with them!