ΠΑΝΑΓΙΑ ΥΠΑΠΑΝΤΗ

ΠΑΝΑΓΙΑ ΥΠΑΠΑΝΤΗ

Η Παναγία η Υπαπαντή βρίσκεται στην περιοχή Άγιος Δημήτριος ακριβώς πάνω στη διασταύρωση για Χαϊχούτες και ανήκει στην ενορία των Ασωμάτων στο Ασφενδιού. Γιορτάζει στις 2 Φεβρουαρίου.

Κρυμμένο μέσα στο πυκνό δάσος το όμορφο εκκλησάκι έχει μια άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία. Χτίστηκε το 1974 από την οικογένεια ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΝΤΕΛΗ ύστερα από ένα όνειρο.

Την ιστορία μας διηγήθηκε ο ένας εκ των δύο γιων του Μανώλη, στα χέρια των οποίων έχει περάσει η φροντίδα της εκκλησίας μετά από το θάνατο του πατέρα τους, πριν 15 χρόνια. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Χρήστου, ο πατέρας τους είδε το '74 ένα όνειρο, ότι κάποιος τον έστελνε στη συγκεκριμένη τοποθεσία, να σκάψει ανάμεσα σε τρία κυπαρίσσια για να βρει τα λείψανα του Αγίου Χρήστου.

Εκείνος πήγε στο σημείο που του υποδείχθηκε, και βρήκε τμήμα παλιότερης εκκλησίας, το ιερό-σχεδόν άθικτο με τοιχογραφία της Παναγίας (Υπαπαντή) και τοξωτή αψίδα και το δεξιό τοιχίο όπως ακριβώς σώζονται ακόμη και σήμερα.

Έσκαψε, λοιπόν, και ανακάλυψε τα οστά του Αγίου Χρήστου εκ Πρεβέζης, ο οποίος σύμφωνα με το βίο του έζησε στην Κω, όπου κάηκε ζωντανός από γενίτσαρους, στις 5 Αυγούστου του 1668 κι έμεινε άταφος για ένα μήνα.

Τα οστά, επί Ναθαναήλ, μεταφέρθηκαν στα Ιεροσόλυμα και ο Μανώλης Παντελής άρχισε να χτίζει το εκκλησάκι, χωρίς να πειράξει το παλιό κτίσμα.

το 2017

το 2012

Στη συνέχεια προχώρησε σε μια προέκταση που χρησιμεύει σαν προθάλαμος-πρόναος και πάντα λειτουργούσε το εκκλησάκι την ημέρα της γιορτής του, της Υπαπαντής, έτσι ώστε ο τότε Μητροπολίτης Ναθαναήλ παραχώρησε το εκκλησάκι στην οικογένεια.

Στο εκκλησάκι της Υπαπαντής υπάρχουν ενδιαφέρουσες εικόνες και διάφορα αρχαία μέλη.

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας με το Χρήστο, προέκυψε ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο για το εκκλησάκι αυτό. Πολλοί φαντάροι, τις δεκαετίες του '80 και του '90, χρησιμοποιούσαν το εκκλησάκι της Υπαπαντής για να ξεκουραστούν μετά από πορεία ωρών ή πολλές φορές για να διανυκτερεύσουν εξαιτίας κάποιας στρατιωτικής άσκησης (Γοργώ-άσκηση διοικητικής μέριμνας). Υπήρχε ένα τεφτεράκι όπου κάποιοι έγραφαν σκέψεις και συναισθήματα και κάποια απ' αυτά είναι ιδιαίτερα συγκινητικά. Θα ήταν πολύ όμορφο και τρυφερό κάποιοι απ' αυτούς τους τότε στρατιώτες-που τώρα λογικά θα είναι 50-55 χρονών- να δουν τι έγραψαν κάποια δύσκολα βράδια σ' ένα μικρό ζεστό εκκλησάκι μακριά απ' το σπίτι τους και τις οικογένειές τους.

Πηγή: Προφορική μαρτυρία Χρήστου Παντελή
Ο βίος του Αγίου Χρήστου εκ Πρεβέζης
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Panagia Ypapanti

Panagia Ypapanti is located in the area of Agios Dimitrios, right at the junction leading to Chaihoutes, and belongs to the parish of Asomatoi in Asfendiou. It is celebrated on February 2nd.

Hidden within dense woodland, this beautiful little chapel has a particularly interesting history. It was built in 1974 by the family of Emmanouil Pantelis, following a dream.

The story was narrated to us by one of Manolis’s two sons, who, after their father’s death six years ago, took over the care of the church. According to Christos’s testimony, their father had a dream in 1974 in which someone sent him to this specific location and instructed him to dig between three cypress trees in order to find the relics of Saint Christos.

He went to the indicated spot and discovered remains of an earlier church: the sanctuary—almost intact—with a wall painting of the Virgin Mary (Ypapanti), an arched apse, and the right-side wall, exactly as they are preserved to this day.

He then dug further and uncovered the bones of Saint Christos of Preveza, who, according to his hagiography, lived on Kos and was burned alive by Janissaries on August 5th, 1668, remaining unburied for one month.

During the time of Metropolitan Nathanail, the relics were transferred to Jerusalem, and Manolis Pantelis began building the chapel, without disturbing the older structure.

2017

2012

Later, he added an extension that serves as a vestibule (narthex). The chapel was always officiated on the day of its feast, Ypapanti, and for this reason Metropolitan Nathanail granted the chapel to the family.

Inside the chapel of Ypapanti there are interesting icons as well as various ancient architectural fragments.

During our conversation with Christos, another very interesting detail emerged about this chapel. Many soldiers during the 1980s and 1990s used the chapel of Ypapanti to rest after hours-long marches, or often to spend the night during military exercises (such as Gorgo, a logistics support exercise). There was a small notebook where some of them wrote down their thoughts and feelings, and some of these entries are particularly moving.

It would be very touching if some of those soldiers—who would now likely be 45–50 years old—were able to see what they had written during difficult nights in a small, warm chapel, far away from their homes and families.