ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΗ ΛΙΜΝΟΔΕΞΑΜΕΝΗ ΜΕΣΑΡΙΑΣ

ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΗ ΛΙΜΝΟΔΕΞΑΜΕΝΗ ΜΕΣΑΡΙΑΣ

Κοντά στη λιμνοδεξαμενή της Μεσαριάς, στην καταπράσινη περιοχή Κοσαρίδι της Κω, εκεί όπου αρχίζει το ποτάμι της Μεσαριάς ανάμεσα σε ελιές και αμπέλια, βρίσκεται ένα μικρό και ιδιαίτερα όμορφο εκκλησάκι αφιερωμένο στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη.

Ο ναός χτίστηκε το 2006 από την οικογένεια του Αδαμαντίου και της Αντιγόνης Τουρτουλή, ανήκει στην ενορία του Αγίου Δημητρίου Χαϊχουτών και γιορτάζει στις 21 Μαΐου. Σύμφωνα με τη μαρμάρινη επιγραφή του, ανεγέρθηκε εις μνήμην και αιώνια ανάπαυση του αείμνηστου Κωνσταντίνου (Κώστα) Τουρτουλή, ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή στις 17 Μαΐου 1999.

Το μικρό αυτό ξωκλήσι ξεχωρίζει όχι μόνο για τη γαλήνη και την απλότητά του, αλλά και για τη μοναδική τοποθεσία του. Μέσα σε ένα φυσικό τοπίο γεμάτο πράσινο, με θέα τη φύση της Μεσαριάς και τον ήχο του νερού τον χειμώνα, αποτελεί σημείο ηρεμίας, προσευχής και μνήμης για όσους το επισκέπτονται.

Κάθε χρόνο, στις 21 Μαΐου, ημέρα εορτής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, το εκκλησάκι γεμίζει ζωή και κόσμο, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη των ανθρώπων που το δημιούργησαν με αγάπη και πίστη.

Στην είσοδο της εκκλησίας υπάρχει μαρμάρινη πλάκα με την ακόλουθη επιγραφή:

ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ

ΕΙΣ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ

ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΚΑΙ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΑΝΗΓΕΡΘΗ Ο ΙΕΡΟΣ ΟΥΤΟΣ

ΝΑΟΣ ΥΠΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΥ

ΚΑΙ ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ ΤΟΥΡΤΟΥΛΗ ΕΝ ΕΤΕΙ

ΣΩΤΗΡΙΩ 2006 ΚΑΙ ΕΔΩΡΗΘΗ ΤΗ ΙΕΡΑ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙ ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ ΕΙΣ

ΜΝΗΜΗΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΣΙΝ ΑΙΩΝΙΑΝ ΤΟΥ ΥΙΟΥ

ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΤΟΥΡΤΟΥΛΗ

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

ST. CONSTANTINE AT THE MESARIA RESERVOIR

Near the Mesaria reservoir, in the lush green area of Kosaridi on the island of Kos, where the Mesaria stream begins among olive groves and vineyards, stands a small yet particularly beautiful chapel dedicated to Saints Constantine and Helen.

The chapel was built in 2006 by the family of Adamantios and Antigoni Tourtoulis and belongs to the parish of Saint Dimitrios of Chaïchoutes. According to its marble inscription, it was erected in memory and for the eternal repose of the late Konstantinos (Kostas) Tourtoulis, who passed away on May 17, 1999.

This small country chapel stands out not only for its serenity and simplicity, but also for its unique location. Surrounded by a natural landscape full of greenery, overlooking the countryside of Mesaria and accompanied by the sound of running water during winter, it offers a place of peace, prayer, and remembrance for all who visit it.

Every year, on May 21st, the feast day of Saints Constantine and Helen, the chapel fills with life and visitors, keeping alive the memory of the people who created it with love and faith.

At the entrance of the church there is a marble plaque bearing the following inscription:

TO THE GLORY OF GOD

IN HONOUR AND MEMORY OF

THE GREAT KING AND EQUAL-TO-THE-APOSTLES

SAINT CONSTANTINE, THIS HOLY CHURCH

WAS ERECTED BY THE FAMILY OF ADAMANTIOS

AND ANTIGONI TOURTOULIS IN THE YEAR

OF OUR LORD 2006 AND WAS DONATED TO THE HOLY

METROPOLIS OF KOS AND NISYROS IN

MEMORY AND FOR THE ETERNAL REPOSE OF THEIR SON

AND EVER-MEMORABLE SERVANT OF GOD

KONSTANTINOS TOURTOULIS

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΩ

ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΩ

Το Μνημείο Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην Κω βρίσκεται στο «Πάρκο Ποντιακού Ελληνισμού», στο κέντρο της πόλης της Κω. Τα αποκαλυπτήρια του μνημείου πραγματοποιήθηκαν στις 6 Οκτωβρίου του 2022, μετά από πρωτοβουλία του Συλλόγου Ποντίων Κω «ο Ξενιτέας», με πρόεδρο τον Χαράλαμπο Ναβροζίδη.

Πρόκειται για μια ουσιαστική και συμβολική πρωτοβουλία για τη διατήρηση της ιστορικής αλήθειας και της μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας η οποία έχει αναγνωριστεί από πέντε κράτη (Ελλάδα, Κύπρος, Σουηδία, Αρμενία, Ολλανδία), τη Διεθνή Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών (IAGS), ενώ έχει τύχει αναγνώρισης και από αρκετές διεθνείς οργανώσεις και φορείς.

Κοινή είναι η αποδοχή ότι η 19 Μαΐου είναι μια μέρα πόνου, αλλά και αγώνων η οποία πρέπει να διατηρείται αναλλοίωτη μέσα στο χρόνο με συνεχή ενημέρωση και ανάλογες δράσεις, ιδιαίτερα στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Το μνημείο φιλοτέχνησε ο εικαστικός Γεώργιος Κικώτης (Ο ίδιος γλύπτης φιλοτέχνησε και το Άγαλμα του Ιπποκράτη στην Πλατεία Πλατάνου)

*Σημείωμα από το Μνημείο: Ο Σύλλογος Ποντίων Κω "ο Ξενιτέας" ανήγειρε το μνημείο αυτό εις μνήμη των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Οι νότιες ακτές της Μαύρης Θάλασσας κατοικήθηκαν από Έλληνες αποίκους τον 8ο αιώνα π.Χ. και ως το 1922 δημιούργησαν έναν αξιόλογο πολιτισμό μέχρι που ο τουρκικός εθνικισμός ξερίζωσε από τις πατρογονικές εστίες του τον ακμαίο αυτόν πληθυσμό.

* Στο μνημείο επίσης αναγράφεται: «Στην καρδιά της Πόντιας ξεριζωμένης μάνας, τοποθετήθηκε χώμα από τις παρακάτω περιοχές του Εύξεινου Πόντου: Αμάσεια, Αργυρούπολη, Υοσκάτη, Θεοδοσιούπολη, Ματσούκα, Παναγία Σουμελά, Τρίπολη, Μπάφρα, Σαμψούντα, Τραπεζούντα, Κερασούντα, Καρς, Ριζούντα, Σεβάστεια, Κοτύωρα, Κασταμονή». Στο Μνημείο εικονίζεται η Πόντια ξεριζωμένη μάνα με τα δυο παιδιά της.

Με πληροφορίες από ertnews

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

THE MEMORIAL OF THE GENOCIDE OF THE PONTIC GREEKS IN KOS

The Memorial of the Genocide of the Pontic Greeks in Kos is located in the “Pontic Hellenism Park,” in the center of the town of Kos. The unveiling ceremony took place on October 6th, 2022, following an initiative by the Pontic Association of Kos “O Xeniteas,” under the presidency of Charalambos Navrozidis.

It is a meaningful and symbolic initiative aimed at preserving the historical truth and memory of the Pontic Greek Genocide, which has been officially recognized by five countries (Greece, Cyprus, Sweden, Armenia, and the Netherlands), by the International Association of Genocide Scholars (IAGS), as well as by several international organizations and institutions.

There is broad agreement that May 19th is a day of mourning, but also of remembrance and ongoing struggle — a day that must remain alive through continuous education and related actions, especially within the educational community.

The memorial was created by artist Georgios Kikotis (the same sculptor who also created the Statue of Hippocrates in Platanu Square).

Inscription from the memorial:

“The Pontic Association of Kos ‘O Xeniteas’ erected this memorial in memory of the 353,000 victims of the Genocide of the Greeks of Pontus. The southern coasts of the Black Sea were inhabited by Greek colonists from the 8th century BC and, until 1922, they created a remarkable civilization, until Turkish nationalism uprooted this flourishing population from its ancestral homeland.”

The following inscription also appears on the memorial:

“In the heart of the uprooted Pontic mother was placed soil from the following regions of the Black Sea (Euxine Pontus): Amasya, Argyroupoli, Yozgat, Theodosioupoli, Matsouka, Panagia Soumela, Tripoli, Bafra, Samsun, Trebizond, Kerasounta, Kars, Rizounta, Sebasteia, Kotyora, and Kastamoni.”

The memorial depicts the uprooted Pontic mother together with her two children.

Text, Photos: Sophia Karagianni

Οι κρυμμένες για χρόνια τοιχογραφίες του 1913-1923 ήρθαν και πάλι στο φως

Οι κρυμμένες για χρόνια τοιχογραφίες του 1913-1923 ήρθαν και πάλι στο φως

Στην καρδιά της πόλης της Κω, στην οδό Ναυκλήρου 11, (γνωστή ως bar street-Εξάρχεια), ένα παλιό κατάστημα που για χρόνια παρέμενε σιωπηλό (πριν απ' αυτό ήταν μπαράκι με την ονομασία Blue Corner), άνοιξε ξανά τις πόρτες του, αποκαλύπτοντας έναν μικρό θησαυρό ιστορίας και τέχνης. Ο χώρος, που σήμερα λειτουργεί ως τουριστικό κατάστημα με την επωνυμία «Koska Store» (Gifts and Souvenirs), διατηρεί στο εσωτερικό του αυθεντικές τοιχογραφίες που χρονολογούνται περίπου στο 1913-1923 και αποδίδονται στον ντόπιο καλλιτέχνη Ζέγιαννη Σταμάτη.

Οι τοιχογραφίες, 12 στον αριθμό- 6 στον αριστερό τοίχο και 6 στον δεξί, άλλες σε άριστη κατάσταση κι άλλες σε λιγότερο καλή, αποτελούν ένα ζωντανό πανόραμα της τοπικής ζωής και της συλλογικής μνήμης του νησιού. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν παραστάσεις με παραδοσιακούς χορούς, μορφές ανδρών και γυναικών ντυμένων με τοπικές φορεσιές που σέρνουν τον χορό κρατώντας μαντήλια, σκηνές μουσικής με λύρες και οργανοπαίκτες, αλλά και θαλασσινά στιγμιότυπα με ναυτικούς δίπλα σε πλοία στο λιμάνι. Συμβολικά στοιχεία, όπως το φίδι, το σταφύλι και το πλατάνι, συνδέουν τις εικόνες με τη φύση και την ταυτότητα της Κω.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και πιο αινιγματικές μορφές, όπως μια φτερωτή θεότητα που θυμίζει τον Έρωτα ή μια διονυσιακή φιγούρα, να φυσά σε κοχύλι σαν σάλπιγγα, πλαισιωμένη από φρούτα, καρπούς και ένα φίδι — μια σύνθεση που μοιάζει να γεφυρώνει το μυθολογικό με το λαϊκό στοιχείο. Ανάμεσα στα θέματα εμφανίζεται ακόμη και ένας πύργος που ταυτίζεται με τον Πύργο του Άιφελ, συνοδευόμενος από την ένδειξη «300 μέτρα», στοιχείο που μαρτυρά τη διάχυση εικόνων και ιδεών της Ευρώπης ακόμη και σε ένα νησιωτικό περιβάλλον των αρχών του 20ού αιώνα.

Γνωρίζω από την ιδιοκτήτρια του καταστήματος πως το 1923 το συγκεκριμένο κατάστημα ήταν δηλωμένο ως εστιατόριο (ristorante) και οι τοιχογραφίες ήδη υπήρχαν τότε. Στην ιταλοκρατούμενη τότε Κω, διόλου απίθανο τα έργα να έγιναν από Ιταλούς, αλλά επικρατέστερη είναι η άποψη ότι τα έργα ήταν του Ζέγιαννη. Σύμφωνα με τον εγγονό του, Πάρη Ζέγιαννη, επίσης καλλιτεχνική φύση, ο παππούς του, Σταμάτης, ήταν γνωστός όχι μόνο στην Κω αλλά και στο πανελλήνιο, όμως δυστυχώς δεν σώζεται άλλο έργο του στην οικογένεια.

Η αξία του χώρου δεν περιορίζεται μόνο στους τοίχους. Το κατάστημα διατηρεί το αρχικό του δάπεδο με τα διακοσμημένα πλακάκια, πάνω από το οποίο έχει προστεθεί μεταγενέστερο ξύλινο πάτωμα, καθώς και την παλιά ξύλινη οροφή, συνθέτοντας ένα αυθεντικό αρχιτεκτονικό σύνολο που αφηγείται τη διαδρομή. 

*Ο Πύργος του Άιφελ είχε ήδη κατασκευαστεί από το 1889 και μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα είχε γίνει παγκόσμιο σύμβολο. Εικόνες του κυκλοφορούσαν σε καρτ ποστάλ, εφημερίδες και έντυπα, που έφταναν ακόμα και σε απομακρυσμένες περιοχές, όπως η Κως. Άρα ο καλλιτέχνης πολύ πιθανό να τον γνώριζε από τέτοιες πηγές και να τον ενέταξε στο έργο του ως στοιχείο «εκσυγχρονισμού» ή θαυμασμού προς την Ευρώπη.

Η Αναστασία ποζάρει στην είσοδο του καταστήματός της

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

The Hidden Murals of 1913–1923 have come to Light Once Again

In the heart of the town of Kos, at 11 Navklirou Street (known as the bar street — “Exarchia”), an old shop that had remained silent for years (before that, it operated as a small bar named Blue Corner) reopened its doors, revealing a small treasure of history and art. The space, which today operates as a tourist shop under the name “Koska Store” (Gifts and Souvenirs), preserves inside authentic murals dating approximately from 1913 to 1923, attributed to the local artist Stamatis Zegiannis.

The murals, twelve in total — some in excellent condition and others less well preserved — form a living panorama of local life and the collective memory of the island. Among them stand out depictions of traditional dances, figures of men and women dressed in local costumes leading the dance while holding handkerchiefs, musical scenes with lyres and musicians, as well as maritime moments with sailors beside ships in the harbor. Symbolic elements such as the snake, the grape, and the plane tree connect the images with the nature and identity of Kos.

Particularly intriguing are more enigmatic figures, such as a winged deity reminiscent of Eros, or a Dionysian-like figure blowing into a shell as if it were a trumpet, surrounded by fruits, crops, and a snake — a composition that seems to bridge mythology with folk tradition. Among the subjects there also appears a tower identified as the Eiffel Tower, accompanied by the indication “300 meters,” an element revealing how images and ideas from Europe had already spread even into an island environment of the early 20th century.

The value of the space is not limited only to its walls. The shop preserves its original floor with decorated tiles, above which a later wooden floor was added, as well as the old wooden ceiling, creating an authentic architectural ensemble that narrates its own journey through time.

I learned from the shop owner that in 1923 the specific establishment was officially registered as a restaurant (ristorante). In the Italian-occupied Kos of that period, it is not at all unlikely that the works may have been created by Italians. According to his grandson, Paris Zegiannis — also an artistic personality himself — his grandfather Stamatis was known not only in Kos but throughout Greece, although no other surviving work by him remains within the family.

*The Eiffel Tower had already been constructed by 1889 and by the beginning of the 20th century had become a global symbol. Images of it circulated through postcards, newspapers, and printed material that reached even remote places such as Kos. Therefore, the artist most likely knew of it through such sources and incorporated it into the work as an element of “modernization” or admiration for Europe.

"Εκοιμήθη" ο π. Κυριάκος Παρασκευαδάκης

"Εκοιμήθη" ο π. Κυριάκος Παρασκευαδάκης

Αχούσα, 2017

Έμαθα με λύπη ότι "έφυγε" από τη ζωή ο πατέρας Κυριάκος Παρασκευαδάκης, ο παπα-Κυριάκος, σε ηλικία 80 ετών.

Τον θυμάμαι ως έναν απλό και καλό άνθρωπο, που υπηρέτησε για πάνω από 40 χρόνια στον Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου στο Λαγούδι (Παναγία Λαγούδι), με αφοσίωση και αγάπη για τους ανθρώπους.

Το 1954 καταρτίστηκε Αδελφότητα για να διακοσμήσει την Παναγία στο Λαγούδι ( "υπέρ διακοσμήσεως της Ιεράς ημών Εκκλησίας, ευρισκομένης δυστυχώς εν λυπηρά καταστάσει...") όπως αναφέρεται στο πρακτικό. Σύντομα φάνηκαν τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων τους στη διακόσμηση του ναού. Το έργο αυτό συνεχίστηκε από τον εφημέριο π. Κυριάκο Παρασκευαδάκη και μετά το 1978 και χάρη στη φροντίδα του και χάρη στις προσφορές ενοριτών και αποδήμων Ασφενδιανών, ως σήμερα η εκκλησία βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, ένα πραγματικό κόσμημα για το Λαγούδι.

Παναγία Λαγούδι 2021

Εκτός όμως από την Παναγία στο Λαγούδι, τον συνάντησα και στην Παναγία την Αχούσα, παραμονή της γιορτής της, 22 Αυγούστου. Ο παπα-Κυριάκος μου μίλησε για το παλιό εκκλησάκι και ανέφερε ότι μπορεί να είναι και πεντακοσίων ετών. Μου ανέφερε επίσης ότι μέχρι πριν 70 χρόνια το εκκλησάκι δεν είχε καν πόρτα, μαζεύονταν μέσα οι πέρδικες για να προφυλακτούν κι έτσι αποτελούσαν εύκολο στόχο για τους κυνηγούς της περιοχής που πήγαιναν και τις μάζευαν. Όσο για την ετυμολογία της Αχούσας είπε ότι μάλλον βγήκε από τη λέξη "ηχώ" μιας και υπήρχε τόσο έντονη ηχώ στην περιοχή που κάποιος φώναζε στον Προφήτη Ηλία κι ο αντίλαλος ακουγόταν στην Αχούσα.

Πρώτη φορά, όμως, τον είδα να σέρνει το γαϊδουράκι του στο Κονιαριό, 12 χρόνια πριν, κι ένιωσα ότι αυτή ήταν μια απ' τις πιο ωραίες φωτογραφίες που είχα βγάλει ως τότε.

Κονιαριό, 2014

Τον αποχαιρετώ με σεβασμό και στέλνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του και σε όλους τους δικούς του ανθρώπους.

Σχετικές αναρτήσεις:

ΠΑΝΑΓΙΑ ΛΑΓΟΥΔΙ

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΧΟΥΣΑ

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

“Fr. Kyriakos Paraskevadhakis has passed away”

Achousa, 2017

I was saddened to learn that Fr. Kyriakos Paraskevadhakis—Papa Kyriakos—has passed away at the age of 80.

I remember him as a simple and kind man, who served for more than 40 years at the Church of the Nativity of the Virgin in Lagoudi (Panagia Lagoudi), with dedication and genuine care for people.

In 1954, a brotherhood was formed to restore and decorate the church in Lagoudi (“for the decoration of our Holy Church, which was unfortunately in a poor condition…”), as mentioned in the records. The results of their efforts soon became visible. This work continued after 1978 by the parish priest, Fr. Kyriakos Paraskevadhakis. Thanks to his care, and to the contributions of parishioners and emigrants from Asfendiou, the church remains in excellent condition to this day—a real jewel for Lagoudi.

Panagia Lagoudi, 2021

Apart from Lagoudi, I also met him at Panagia Achousa, on the eve of its feast, August 22. Fr. Kyriakos spoke to me about the old chapel and mentioned that it could be as much as 500 years old. He also told me that until about 70 years ago, the chapel didn’t even have a door—partridges would gather inside for shelter, making them easy targets for local hunters. As for the name “Achousa,” he believed it likely comes from the word “echo,” since the echo in the area was so strong that someone calling out at Prophet Elias could be heard all the way in Achousa.

The first time I ever saw him, though, was about 12 years ago, leading his donkey in Koniario. I remember feeling that it was one of the most beautiful photos I had taken up to that point.

Koniario, 2014

I say goodbye with respect and extend my sincere condolences to his family and all who were close to him.

Όταν ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος ήρθε στην Κω. (Με αφορμή τη σημαντική βράβευσή του!)

Όταν ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος ήρθε στην Κω. (Με αφορμή τη σημαντική βράβευσή του!)

Στις 5/5/26, ο καθηγητής σεισμολογίας Γεράσιμος Παπαδόπουλος, με εξέχον έργο στον τομέα της μελέτης των Φυσικών Καταστροφών, τιμήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας,  με το ανώτατο μετάλλιο Sergey Soloviev από την Ευρωπαϊκή Γεωεπιστημονική Ένωση (EGU), σε αναγνώριση της σημαντικής του επιστημονικής προσφοράς.

Το μετάλλιο αυτό, το οποίο φέρει το όνομα του σπουδαίου σεισμολόγου και μελετητή των τσουνάμι Sergey Soloviev, απονέμεται σε επιστήμονες που ξεχωρίζουν για το έργο τους στη μελέτη των φυσικών κινδύνων και των φαινομένων που σχετίζονται με τους σεισμούς, τα τσουνάμι και άλλες φυσικές καταστροφές.

Η τιμή αυτή έχει για τον Γεράσιμο Παπαδόπουλο διπλή σημασία, καθώς είχε τη μοναδική ευκαιρία να γνωρίσει και να συνεργαστεί προσωπικά με τον S. Soloviev, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία και γνώση που σημάδεψε την επιστημονική του πορεία. Η απονομή του μεταλλίου πραγματοποιήθηκε χτες το πρωί, στο Ετήσιο Συνέδριο της EGU στη Βιέννη, όπου βρίσκονται περίπου 20.000 επιστήμονες από όλον τον κόσμο, καθιστώντας την εκδήλωση σημείο συνάντησης κορυφαίων γεωεπιστημόνων και επιστημονικών διαλόγων.

Όσο για την σχέση του με την Κω...

Αμέσως μετά τον σεισμό στην Κω, τον Ιούλιο του 2017, ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος, τότε Διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, κατέφθασε στο νησί μας με κλιμάκιο ειδικών για να εκτιμήσει την κατάσταση, να συλλέξει υλικό και στοιχεία. Για ένα χρόνο περίπου επισκεπτόταν το νησί μας πολύ συχνά καθώς ήταν αυτός που πρότεινε στον δήμο το σύστημα προειδοποίησης σεισμών και τσουνάμι στην Κω. (μάλιστα, είχαν τοποθετηθεί δύο πάνελ τα οποία χρηματοδοτήθηκαν και εγκαταστάθηκαν με χρήματα της Ευρώπης, αλλά πολύ γρήγορα απομακρύνθηκαν-εικάζω πως θεωρήθηκε ότι η λέξη τσουνάμι τρόμαζε τους επισκέπτες?)

Πρόκειται για έναν γλυκύτατο άνθρωπο, πολύ φιλικό, πολύ προσιτό, τον οποίο γνώρισα μέσω του κολλητού μου φίλου, Ηλία Αργύρη. Βρεθήκαμε μερικές φορές και προσπάθησα να βοηθήσω με το φωτογραφικό μου υλικό για να εντοπίσει διαφορές και μετακινήσεις πριν και μετά τον σεισμό.

Τις φωτογραφίες του τις τράβηξα όλες κατά τη διάρκεια ενός καφέ στη Μαρίνα της Κω, το 2018

Η φωτογραφία μου από τη Δυτική Αρχαιολογική Ζώνη όπως συμπεριελήφθη στην εργασία : Impact on built and natural environment of the strong earthquakes of April 23, 1933, and July 20, 2017, in the southeast Aegean Sea, eastern Mediterranean - Ioanna Triantafyllou, Gerassimos A. Papadopoulos & Efthimios Lekkas

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Δρ Γεράσιμος Α. Παπαδόπουλος

Σεισμολόγος

Ο Δρ Γ.Α. Παπαδόπουλος είναι διδάσκων στο Μεταπτυχιακό Τμήμα «Στρατηγικές Διαχείρισης Περιβάλλοντος, Καταστροφών και Κρίσεων» του ΕΚΠΑ, επιστημονικός συνεργάτης της ΕΕ και της UNESCO και Μέλος της Επιτροπής Εκτίμησης Σεισμικού Κινδύνου. Διετέλεσε Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Ερευνητής στο εργαστήριο σεισμολογίας του ΜΙΤ στη Βοστώνη των ΗΠΑ και στο Εθνικό Κέντρο Γεωεπιστημών και Φυσικών Καταστροφών στην Tsukuba της Ιαπωνίας, και προσκεκλημένος καθηγητής στο πανεπιστήμιο Tohoku στο Sendai της Ιαπωνίας. Το 2005 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Συστήματος της UNESCO για Προειδοποίηση για Τσουνάμι στο ΒΑ Ατλαντικό Ωκεανό και τη Μεσόγειο και διετέλεσε Πρόεδρος του Συστήματος αυτού στην 3ετία 2017-2020. Έχει διευθύνει πολλά Διεθνή και Εθνικά ερευνητικά προγράμματα, δημοσίευσε περισσότερες από 160 πρωτότυπες επιστημονικές εργασίες και 10 βιβλία. Περισσότεροι από 5000 άλλοι ερευνητές σε όλο τον κόσμο παραπέμπουν στο έργο του. Έχει τιμηθεί με Διεθνή και Εθνικά βραβεία και έδωσε δεκάδες ομιλιών σε Διεθνή Συνέδρια και Πανεπιστήμια σε όλες τις ηπείρους. Έχει συμμετάσχει ως πρόεδρος, αντιπρόεδρος και μέλος σε σειρά Διεθνών και Εθνικών επιστημονικών επιτροπών και συμβουλίων και έχει διοργανώσει μεγάλα επιστημονικά Διεθνή Συνέδρια. Το 2021 του απενεμήθη το Βραβείο Χαμαγκούτσι (Hamaguchi Award).

Με πληροφορίες από: dnews.gr

Βιογραφικό Σημείωμα

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

When seismologist, Gerasimos Papadopoulos, was on Kos Island. (On the occasion of his important award) 

On May 5, 2026, Professor of Seismology Gerasimos Papadopoulos, with distinguished work in the field of Natural Disaster studies, was honored in Vienna with the highest medal, the Sergey Soloviev Medal, by the European Geosciences Union (EGU), in recognition of his significant scientific contribution.

This medal, which bears the name of the renowned seismologist and tsunami researcher Sergey Soloviev, is awarded to scientists who stand out for their work in the study of natural hazards and phenomena related to earthquakes, tsunamis, and other natural disasters.

This distinction has a double significance for Gerasimos Papadopoulos, as he had the unique opportunity to meet and collaborate personally with S. Soloviev, gaining valuable experience and knowledge that shaped his scientific career. The medal was awarded yesterday at the EGU Annual Assembly in Vienna, where approximately 20,000 scientists from all over the world are gathered, making the event a meeting point for leading geoscientists and scientific exchange.

As for his connection to Kos...

Immediately after the earthquake in Kos in July 2017, Gerasimos Papadopoulos—then Research Director at the Geodynamic Institute of the National Observatory of Athens—arrived on the island with a team of experts to assess the situation and collect data. For about a year, he visited the island very frequently, as he was the one who proposed to the municipality the installation of an earthquake and tsunami early warning system in Kos (indeed, two panels were installed, funded by European resources, but were soon removed—perhaps it was considered that the word “tsunami” might alarm visitors?).

He is a very kind, friendly, and approachable person, whom I had the chance to meet through my close friend, Ilias Argyris. We met several times, and I tried to assist him with my photographic material in order to help identify differences and ground displacements before and after the earthquake.

My photograph from the Western Archaeological Zone, as included in the study:

“Impact on built and natural environment of the strong earthquakes of April 23, 1933, and July 20, 2017, in the southeast Aegean Sea, eastern Mediterranean” – Ioanna Triantafyllou, Gerassimos A. Papadopoulos & Efthimios Lekkas

CURRICULUM VITAE

Dr. Gerassimos A. Papadopoulos

Seismologist

Dr. G. A. Papadopoulos teaches in the postgraduate program “Strategies for Environmental, Disaster and Crisis Management” at the National and Kapodistrian University of Athens. He is a scientific collaborator of the EU and UNESCO, and a member of the Seismic Risk Assessment Committee.

He has served as Research Director at the National Observatory of Athens, researcher at the seismology laboratory of the Massachusetts Institute of Technology in Boston, USA, and at the National Research Center for Earth Science and Disaster Resilience in Tsukuba, Japan, as well as visiting professor at Tohoku University.

In 2005, he was among the founding members of the UNESCO Tsunami Warning System for the North-East Atlantic Ocean and the Mediterranean, and he served as its President during the period 2017–2020.

He has directed numerous international and national research programs, published more than 160 original scientific papers and 10 books. More than 5,000 researchers worldwide cite his work. He has received international and national awards and has delivered dozens of lectures at international conferences and universities across all continents.

He has participated as president, vice president, and member in a series of international and national scientific committees and councils, and has organized major international scientific conferences. In 2021, he was awarded the Hamaguchi Award.