Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΩ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΩ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Αυγούστου 2026

Ο Κήπος του De Vecchi στο Διοικητήριο

Ο Κήπος του De Vecchi στο Διοικητήριο
Ο Κήπος του Κυβερνείου, γνωστός και ως Κήπος De Vecchi, βρίσκεται στην παραλιακή οδό Ακτή Μιαούλη, δίπλα στο ιταλικό Κυβερνείο της Κω (Διοικητήριο- Palazzo del Governo) και απέναντι από τον Πλάτανο του Ιπποκράτη και τη μαρμάρινη κρήνη, στην Πλατεία Πλατάνου. Πρόκειται για ένα μικρό τριγωνικό πάρκο, το οποίο δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας, πιθανότατα τη δεκαετία του 1920, παράλληλα με την ανέγερση του Κυβερνείου που σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Florestano Di Fausto. Δεν είναι γνωστό ποιος σχεδίασε τον ίδιο τον κήπο, αν και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι ενδέχεται να συνέβαλε ο στενός συνεργάτης του Di Fausto, ο αρχιτέκτονας Rodolfo Petracco.
 
Η θέση του κήπου έχει ιδιαίτερη ιστορική και αρχαιολογική σημασία. Στην αρχαιότητα ο χώρος βρισκόταν εκτός των τειχών της πόλης και, από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως περίπου τον 2ο αιώνα μ.Χ., αποτελούσε παράκτια ζώνη που βρεχόταν από τη θάλασσα. Από τον 3ο αιώνα π.Χ. περνούσε από εκεί το ανατολικό τμήμα του αμυντικού τείχους της αρχαίας Κω, ενώ κατά την οθωμανική περίοδο η περιοχή ενσωματώθηκε στο γειτονικό μουσουλμανικό νεκροταφείο.
η θέα προς και από τον κήπο
Ο κήπος ξεχωρίζει για την κατασκευή του, στην οποία χρησιμοποιήθηκαν αρχιτεκτονικά μέλη και λίθοι από αρχαία μνημεία της Κω. Στα υλικά του περιλαμβάνονται τραβερτίνη, τοπικό μάρμαρο, τσιπολίνο και κίονες από μονζονίτη, στοιχεία που συνθέτουν ένα χαρακτηριστικό δείγμα επανάχρησης αρχαίων δομικών υλικών κατά την ιταλική περίοδο.
στην οθωμανική κρήνη του κήπου με τους εξαιρετικούς "ξεναγούς" μας
από αριστερά: Γεωδίφης (Νίκος Ιερομνήμων), Αχιλλέας Κουτσουράδης (Ομότιμος Καθηγητής Νομικής Α.Π.Θ), και Ευθύμιος Μαχαίρας (Ιστορικός, Οθωμανολόγος) 
Ανάμεσα στα σημαντικότερα αρχαιολογικά αντικείμενα του κήπου βρίσκεται ένας μεγάλος κυκλικός μαρμάρινος βωμός από κωακό μάρμαρο, διακοσμημένος με κεφαλές ταύρων, κέρατα της Αμάλθειας, γιρλάντες και ταινίες. Ο βωμός φέρει την επιγραφή «Μενελάου τοῦ Ἀθαναγόρα» και χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. Είχε βρεθεί στην περιοχή της σημερινής οδού Ασκληπιού, πάνω στην αρχαία πομπική οδό που συνέδεε την πόλη της Κω με το Ασκληπιείο. Δεν είναι γνωστό πότε μεταφέρθηκε στον κήπο, ωστόσο τεκμηριώνεται ότι βρισκόταν εκεί ήδη από τη δεκαετία του 1920. Πρέπει να ήταν ένας σημαντικός βωμός για τους Κώους αν λάβουμε υπόψη τις διαστάσεις και τη διακόσμηση του. Η επιγραφή έχει σβηστεί με εξαίρεση τα γράμματα που είναι χαραγμένα σε ταινίες, και η καταστροφή των οποίων θα είχε προκαλέσει ζημιές στον βωμό γράφει για τον βωμό ο W. Paton, ο Σκωτσέζος επιγραφολόγος ο οποίος τον σημειώνει στο βιβλίο του.
Λεζάντα: «Μενελά̣ου τοῦ Ἀθαναγόρα», Paton-Hicks (1891) 164 (I).
«Επιτάφιος του Μενέλαου, γιου του Αθαναγόρα». Στρογγυλός βωμός από λευκό μάρμαρο, με δύο χαραγμένες επιγραφές (αρ. 1250, I-II). Πλατάνι - 2ος αιώνας π.Χ. - Paton-Hicks (1891) 164 (I) - D. Berges, Rundaltäre (1996) 112, 4 (I) - Ch. Tsouli, Mnēmeia (Diss. 2013) 923 (I).

Κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας ο κήπος αποτελούσε χώρο αναψυχής του Ιταλού διοικητή Cesare Maria De Vecchi, από τον οποίο πήρε και τη σημερινή του ονομασία. Μετά τον σεισμό του 2017 η περίφραξη και ιδιαίτερα η είσοδος υπέστησαν ζημιές, με αποτέλεσμα ο χώρος να εξακολουθήσει να παραμένει κλειστός για το κοινό. Σύμφωνα με πληροφορίες του Γεωδίφη, το παρκάκι επιτέλους καθαρίστηκε με πρωτοβουλία του Προέδρου της τοπικής κοινότητας, Σάκη Χατζηπέτρου, μετά από χρόνια.
Εκτός από την ιστορική και αρχαιολογική του αξία, ο Κήπος του Κυβερνείου αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημείο της παραλιακής ζώνης της Κω, συνδυάζοντας στοιχεία της ιταλικής πολεοδομίας με μνημεία και υλικά που αφηγούνται τη διαχρονική ιστορία του νησιού.
Με πληροφορίες από τα άρθρα του Γεωδίφη (Νίκος Ιερομνήμων):
Screenshot από το βιβλίο του Paton-Hicks (1891), Inscriptions of Kos, (Cornell University Library)
*Αν κάποιος ενδιαφέρεται για το βιβλίο, να επικοινωνήσει μαζί μου να του το στείλω
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

The De Vecchi Garden at the Government House

The Government House Garden, also known as the De Vecchi Garden, is located on Akti Miaouli, next to the Italian Government House (Palazzo del Governo) in Kos and opposite the Plane Tree of Hippocrates and its marble fountain in Platanos Square. It is a small triangular park created during the Italian administration, most likely in the 1920s, alongside the construction of the Government House designed by the architect Florestano Di Fausto. Although the designer of the garden itself remains unknown, it has been suggested that Rodolfo Petracco, Di Fausto's close associate, may have contributed to its design.

The site occupies an area of considerable historical and archaeological importance. In antiquity, it lay outside the city walls and, from the 4th century BC until approximately the 2nd century AD, formed part of the coastal zone, bordered by the sea. From the 3rd century BC, the eastern section of the defensive wall of ancient Kos passed through this area. During the Ottoman period, the site became incorporated into the adjacent Muslim cemetery.

One of the garden's most distinctive features is its construction, which incorporates numerous architectural elements and stones taken from ancient monuments of Kos. The materials include travertine, local marble, cipollino marble, and monzonite columns, creating a remarkable example of the reuse of ancient building materials during the Italian period.

Among the garden's most significant archaeological features is a large circular marble altar carved from Koan marble, decorated with ox heads (bucrania), cornucopias, garlands, and ribbons. The altar bears the inscription "Μενελάου τοῦ Ἀθαναγόρα" ("Of Menelaos, son of Athanagoras") and dates to the 2nd century BC. It was originally discovered in the area of present-day Asklipiou Street, along the ancient ceremonial road that connected the city of Kos with the Asklepieion.

It is not known when the altar was moved to the garden, although it is documented as already being there by the 1920s. Judging by its impressive size and elaborate decoration, it must have been an important monument for the ancient Koans. As noted by the Scottish epigrapher W. R. Paton, most of the inscription had already been deliberately erased, with the exception of the letters carved on the decorative ribbons, whose removal would have damaged the monument itself.

Caption: "Μενελά̣ου τοῦ Ἀθαναγόρα" — Paton & Hicks (1891), 164 (I).

"Funerary monument of Menelaos, son of Athanagoras." Circular altar of white marble bearing two inscribed texts (Nos. 1250, I–II). Plane Tree area. 2nd century BC. References: Paton & Hicks (1891) 164 (I); D. Berges, Rundaltäre (1996), 112, no. 4 (I); Ch. Tsouli, Mnēmeia (PhD diss., 2013), 923 (I).

During the Italian administration, the garden served as a place of relaxation for the Italian Governor Cesare Maria De Vecchi, from whom it derives its present-day name. Following the 2017 earthquake, the fence—and especially the entrance—suffered significant damage, and the garden has remained closed to the public ever since. According to information published by Geodifis, the park was finally cleared after many years through the initiative of the President of the local community, Sakis Chatzipetros.

Beyond its historical and archaeological significance, the Government House Garden remains a distinctive landmark along the Kos waterfront, combining elements of Italian urban planning with ancient monuments and reused architectural materials that reflect the island's long and continuous history.

Δευτέρα 20 Ιουλίου 2026

Μικρή Ρωμαϊκή Οικία (3ος αι. μ.Χ.) στη συμβολή των οδών Γαλλίας και Εθν. Μακαρίου

Μικρή Ρωμαϊκή Οικία (3ος αι. μ.Χ.) στη συμβολή των οδών Γαλλίας και Εθν. Μακαρίου
Βρίσκεται στη συμβολή των οδών Εθν. Μακαρίου και Γαλλίας (ΚΜ 287 στο ΟΤ 141) στην παλιά συνοικία Χαλβαζιά. Πρόκειται για ένα συγκρότημα οικιών της ρωμαϊκής περιόδου, με ψηφιδωτά δάπεδα, το οποίο ερευνήθηκε από την Ιταλική Αρχαιολογική Αποστολή και απαλλοτριώθηκε από το ΥΠΠΟΤ. Η παλαιότερη φάση των κτηρίων χρονολογείται τον 3ο-2ο αι. π.Χ. 
Σε βαθύτερο επίπεδο κάτω από την οικία βρέθηκαν πρωτογεωμετρικοί και γεωμετρικοί τάφοι. Δεν είναι επισκέψιμος χώρος, αλλά είναι προσβάσιμος και οι αρχαιότητες είναι ορατές και μέσα και έξω από την περίφραξη.
Πηγή: Κως. Οδοιπορικό στα Μνημεία και τις Αρχαιότητες της Πόλης.- Βασιλική Χριστοπούλου (Αρχαιολόγος ΚΒ' ΕΠΚΑ)- ΤΑ ΚΩΑΚΑ (Τόμος ΙΒ' Εκδόσεις Π.Ο.Κ. "Ο Φιλητάς", Χορηγός: Δήμος Κω, Κως 2012)
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni
2026
2012
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Small Roman House (3rd century AD) at the junction of Gallias and Ethnikis Makariou Streets
The site is located at the junction of Ethnikis Makariou and Gallias Streets (KM 287, Block 141), in the old Halvazia quarter of Kos Town.
It consists of a complex of Roman-period houses with mosaic floors, which was excavated by the Italian Archaeological Mission and later expropriated by the Hellenic Ministry of Culture and Tourism.
The earliest phase of the buildings dates to the 3rd–2nd century BC. At a deeper level beneath the house, Protogeometric and Geometric graves were discovered.
The site is not open to visitors, but it is accessible from the surrounding streets, and the remains can be seen both inside and outside the enclosure.

Σάββατο 4 Απριλίου 2026

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΟΚΚΟΛΙΑ, ΤΙΓΚΑΚΙ

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΒΟΚΚΟΛΙΑ, ΤΙΓΚΑΚΙ
Νότια του Τιγκακίου στη θέση Βοκκολιές διατηρούνται σε κάποιο ύψος απομεινάρια βυζαντινού φρουρίου. Κτίστηκε μάλλον στα χρόνια της Ιπποτοκρατίας, για τη φύλαξη των κατοίκων της περιοχής. Κατά τον Ζαρράφτη: "Οι γενναίοι ιππότες έχτισαν φρούρια πεδινά με παχιά και ψηλά τείχη ή εκκλησίες σε δύο μέρη. Ένα στο Τιγκάκι και άλλο πάνω από το Μαρμάρι, στα οποία παρέμεναν μοίρες ισχυρού ιππικού..." και σε άλλο σημείο ( Κώια Β', σ. 69 ) γράφει για τον Δήμο Φυξιωτών, ότι κοντά στα παράλιά του, φρουρούσε το ιππικό σε πεδινό φρούριο καλώς περιτειχισμένο. Αργότερα, φαίνεται ότι στάβλιζαν εκεί ζώα, γι΄ αυτό πήρε και την ονομασία Βουκολιά. Κατά μία άλλη άποψη στο Φρούριο φυλάσσονταν γεωργικά προϊόντα.
Παρ' όλο που η ονομασία Βοκκολιά ή Βουκκολιά αναφέρεται, στα Τοπωνυμικά της Κω, κυρίως στην περιοχή του Μαρμαρίου ΒΟΚΚΟΛΙΑ, ΜΑΡΜΑΡΙ, η κοινή ετυμολογία της λέξης παραπέμπει σε περιοχή βουκολική, καθώς σε αμφότερες περιοχές στάβλιζαν εκεί ζώα.
Βοκ-κολ-λιά: πεδινή τοποθεσία νότια της τοπ. Πατηνιώτη. Υπάρχουν εκεί μεσαιωνικές αγροικίες και πηγάδι- Βοκολιά=τόπος βουκόλων
Βουκκολιά, νότια της θέσης Πατινιώτη. Βοκκολιές, Ν.Α του συνοικισμού Τιγκάκι. Ο Βασ. Χατζηβασιλείου σημειώνει Βουκολιά. Σε κάθε περίπτωση η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ουσιαστικό βουκολία=αγέλη βοδιών, μάντρα βοδιών, εξ' ού και το επίθετο βουκολικός.
Η αναφορά του Ζαρράφτη περί εκκλησιών υποδηλώνει την ύπαρξη ναού εντός των τειχών. Ίσως, όταν άλλαξε χρήση το φρούριο, να χτίστηκε παράπλευρα το ναΐδριο του Αγίου Γεωργίου, του οποίου τα θεμέλια και ίχνη τοιχογραφίας διακρίνονταν ακόμη πριν μερικά χρόνια.
Αναφορά για ίχνη παλαιού ναϊδρίου του Αγίου Γεωργίου στη θέση "Βουκολιά" στο Τιγκάκι (περιοχής Ασφενδιού) υπάρχει και στο βιβλίο "Εκκλησία Κω" του Μητροπολίτη Καρπάθιου το 1969 με τη υποσημείωση ότι απαιτούνται έρευνες ειδικών.
Αλλά και πιο πρόσφατα, στο βιβλίο του 2016 Ιερά Μητρόπολις Κώου και Νισύρου Παρελθόν και παρόν του Ανδρέα Ιωσήφ Χατζημιχαήλ αναφέρεται με φωτογραφία, στους Ερειπωμένους Ναούς του Ασφενδιού, ως Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου στις Βουκολιές, Τιγκάκι.
ο αγαπημένος μου μέντορας, ο άνθρωπος που με οδήγησε σε κάθε γωνιά του νησιού μας, ο αείμνηστος Μάνος Μαστρογιώργης, μόλις μου έχει υποδείξει την ακριβή θέση του Άι Γιώργη της Βοκκολιάς
στη φωτο, το 2013.
Πηγή: Τοπωνύμια της Νήσου Κω, Νικολάου Ζάρακα (Κωακά Τόμοι Α & Β, σ. 112)Τοπωνυμικά και Ονοματικά της Νήσου Κω- Μιχάλη Ευστ. Σκανδαλίδη
"Το Ασφενδιού της Κω" Μανόλη Κιαπόκα, σελίδα 49
Κώια Ιάκωβου Ζαρράφτη Α' σ.110, Β' σ. 69
"Εκκλησία Κω Δωδεκανήσου"-Τόμος Πρώτος, βιβλίον Δεύτερον, Αθήνα 1969 - Εμμανουήλ Ι. Καρπάθιου, σελίδα 352.
Ιερά Μητρόπολις Κώου και Νισύρου Παρελθόν και παρόν-Ανδρέα Ιωσήφ Χατζημιχαήλ (χορηγός εκδόσεως Δήμος Κω, 2016)-σελίδα 337.
Φωτογραφίες: Sophia Karagianni
Άλλες σχετικές αναρτήσεις για εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου στην Κω:
1. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΥΔΙΑΣ
2. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΜΑΚΡΥΣ Ή Ο ΜΑΚΡΗΣ
3. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΜΠΕΗ
4. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΗΡΙΑΥΛΗΣ, Ή ΘΕΡΙΑΥΛΗΣ, Ή ΘΕΡΙΩΤΗΣ ΣΤΗ ΖΙΑ
5. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΧΩΣΤΟΣ, ΚΑΜΑΡΕΣ, ΣΚΟΤΕΙΝΗ, ΚΕΦΑΛΟΣ
6. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΣΙΓΟΚΡΕΒΑΤΑΣ
7. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΛΥΪΖΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΓΑΡΕΙΕΣ, ΜΑΣΤΙΧΑΡΙ
8. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ΠΑΛΙΟ ΠΥΛΙ
9. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΚΗΠΙΟΥ, ΑΣΦΕΝΔΙΟΥ
10. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΒΑ, ΑΣΚΟΠΕΤΡΑ
11. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΟΥ ΑΡΡΕΝΑΓΩΓΕΙΟΥ
12. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΥΡΟΚΑΜΠΙΑ (ΑΗ ΓΙΩΡΓΗΣ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ)
13. ΕΡΕΙΠΩΜΕΝΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΕΣ)
14. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΠΕΤΡΟΥΜΙΑΝΟΣ
15. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΚΑΜΑΡΙΤΗΣ, ΠΛΑΓΙΕΣ ΑΓΙΟΥ ΦΩΚΑ
16.ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (Στρατόπεδο Υπολοχαγού Ευαγγέλου Χατζηευαγγέλου-543)
17. ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, ΑΝΤΙΜΑΧΕΙΑ (ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΑΣ ΑΝΤΙΜΑΧΕΙΑΣ)

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

SAINT GEORGE IN THE VOKKOLIA AREA, TIGAKI
South of Tigaki, in the area known as Vokkolia, remnants of a Byzantine fortress still survive at some elevation. It was most likely built during the period of the Knights’ rule, intended to protect the local population.

According to Iakovos Zarraphtis:
“The brave knights built lowland fortresses with thick and tall walls, or churches in two locations—one in Tigaki and another above Marmari—where strong cavalry units were stationed…”
Elsewhere, he notes that near the coastal areas, cavalry forces guarded a well-fortified lowland stronghold.
Later on, it seems the site was used for stabling animals, which may explain the name Vokkolia. Another interpretation suggests that agricultural products were stored within the fortress.
Although the name Vokkolia (or Voukolia) appears in the toponyms of Kos mainly in the Marmari area, its common etymology points to a pastoral landscape, as animals were kept in both locations.
The word derives from the ancient Greek noun voukolia, meaning a herd or cattle enclosure, and by extension relates to the adjective pastoral. The term is also recorded in variations such as:
Vokkolia: lowland area south of Patiniotis, with medieval farmhouses and a well
Voukolia: area south of Patiniotis
Vokkolies: southeast of the Tigaki settlement
Zarraphtis’ reference to churches suggests that a place of worship existed within the fortress walls. It is possible that when the fortress changed use, a small chapel dedicated to Saint George was built nearby.
Until a few years ago, its foundations and traces of wall paintings were still visible.
There is also mention of remains of an old chapel of Saint George in the area “Voukolia” (Tigaki, Asfendiou region) in the book Church of Kos (1969), with a note that further archaeological research is required.
More recently, in the 2016 publication Holy Metropolis of Kos and Nisyros: Past and Present by Andreas Iosif Chatzimichail, it is listed—along with a photograph—among the ruined churches of Asfendiou as the Holy Church of Saint George in Vokkolies, Tigaki.
My beloved mentor, the man who guided me to every corner of our island, the late Manos Mastrogiiorgis, is seen in the photo (2013) pointing out to me the exact location of Saint George of Vokkolia.