Η παρατήρηση πουλιών εξελίσσεται σε ένα πολύ ενδιαφέρον χόμπι. Σαφώς, εξηγείται πολύ εύκολα για ποιο λόγο υπάρχουν εκατομμύρια birdwatchers ανά τον κόσμο και γιατί αυτό το χόμπι κερδίζει διαρκώς έδαφος.
Οι περισσότεροι από μας, που ασχολούμαστε με τη φωτογραφία, όταν επισκεπτόμαστε την αλυκή της Κω μονοπωλούμαστε από τα φλαμίνγκος τα οποία είναι περισσότερα σε αριθμό και ίσως λίγο πιο εντυπωσιακά και επιβλητικά. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν δεκάδες άλλα είδη πουλιών, πολύ ενδιαφέροντα και στην όψη και στην συμπεριφορά και σίγουρα χρήζουν παρατήρησης και φωτογράφησης.
Έτσι λοιπόν χθες, ασχοληθήκαμε με την παρατήρηση του καλαμοκανά. Το όνομά του, προφανώς, το πήρε από τα "σαν καλάμια κανιά του", δηλαδή από τα λεπτά και μακριά ποδαράκια του. Παλιότερα, τους βλέπαμε λίγους και μεμονωμένους στην Αλυκή, αλλά χθες υπήρχε μια ολόκληρη αποικία από δαύτους, μπορεί και πάνω από 50.
Φαίνεται ότι είναι είναι η εποχή του ζευγαρώματός τους, καθώς ήταν ιδιαίτερα ανήσυχοι, θορυβώδεις αλλά και εριστικοί. Κινούνταν, κυρίως, μόνοι, ή ανά ζευγάρια και μπλέκονταν με μεγάλη ευκολία, μετά από αναμέτρηση, σε ιπτάμενους καβγάδες, πιθανά για τη διεκδίκηση του θηλυκού.
 |
| εναέριες καλαμοκανομαχίες |
Περιγραφή είδους:
Ο Καλαμοκανάς είναι μεταναστευτικό είδος που φωλιάζει και περαστικός επισκέπτης κυρίως την άνοιξη.
Είναι παρυδάτιο πουλί μήκους 33-36 εκ που αναπαράγεται σε υδροβιότουπους με ρηχό νερό, είτε αυτοί είναι αλμυρόβαλτοι, αλυκές ή ρηχά έλη. Λόγω των χαρακτηριστικών μακριών ποδιών του μπορεί να κινείται σε πιο βαθιά νερά από ότι άλλα παρυδάτια πουλιά, αναζητώντας έντομα που αποτελούν την τροφή του.
Τρέφεται με έντομα, νύμφες, σκουλήκια και αυγά ψαριών. Φτιάχνει τη φωλιά του στο έδαφος κοντά στο νερό. Γεννάει το Μάιο 3 ως 4 αυγά πρασινο-λαδί με κηλίδες γκρι ανοιχτές. Τα κλωσσούν και τα δύο φύλλα για 22 έως 26 ημέρες. Τα νεαρά είναι ικανά να πετάξουν μετά από 28 ημέρες.
Τον Καλαμοκανά τον λένε επίσης Αδραχτά και Άτρακτο.
Φωλιάζει σε κοιλότητες κοντά στο νερό και πιο συχνά νησίδες βλάστησης που βρίσκονται σε ρηχά νερά. Την αναπαραγωγική περίοδο είναι αρκετά ανήσυχος και θορυβώδης και ξεσηκώνεται εύκολα. Ο Καλαμοκανάς συνηθίζει να καταδιώκει τους πιθανούς θηρευτές που πλησιάζουν την αποικία με δυνατά καλέσματα.
 |
| η αναμέτρηση |
 |
| η διαπραγμάτευση |
 |
| η οπισθοχώρηση |
Είναι πολύ εύκολα να αναγνωρίσει κανείς τον Καλαμοκανά καθώς έχει χαρακτηριστική φιγούρα με κομψό σώμα, λεπτό σαν βελόνα ίσιο ράμφος και εκπληκτικά μακριά κοκκινορόδινα πόδια ενώ το φτέρωμά του είναι ασπρόμαυρο. Τα δύο φύλα διαφέρουν μεταξύ τους, το πάνω μέρος του αρσενικού είναι ολόμαυρο με πράσινη γυαλάδα ενώ το θηλυκό έχει καφετιά χροιά στην πλάτη.
Καθεστώς διατήρησης:
Ο Καλαμοκανάς ανήκει στο Παράρτημα Ι της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα Πουλιά (2009/147/ΕΕ) και οι πληθυσμοί του θεωρούνται ασφαλείς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Φωλιάζει σε μεγάλους αριθμούς στην Ισπανία και Τουρκία αλλά σε άλλες χώρες οι πληθυσμοί του είναι σχετικά μικροί.
Στην Κω εκτιμάται ότι ο πληθυσμός του Καλαμοκανά είναι αρκετές δεκάδες ζευγάρια το χρόνο αλλά αυτό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη στάθμη του νερού στον υδροβιότοπο της Αλυκής που συχνάζει καθώς το είδος αυτό είναι αρκετά ευαίσθητο στην ξηρασία και στις έντονες αλλαγές της στάθμης του νερού.
Κατά τη δεκαετία 1990- 2000 ο πληθυσμός του Καλαμοκανά στην Ανατολική Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Τουρκία υπέστη μεγάλη μείωση.
Δείτε κι ένα σύντομο βίντεο:
Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:
THE BLACK-WINGED STILTS OF ALYKI (Himantopus himantopus) Birdwatching is developing into a very interesting hobby. It is, of course, easy to explain why there are millions of birdwatchers around the world and why this hobby is constantly gaining ground.
Most of us who are involved in photography, when we visit the Alyki wetland of Kos, tend to focus mainly on the flamingos, which are more numerous and perhaps a bit more impressive and imposing. In reality, however, there are dozens of other bird species, very interesting both in appearance and behavior, which certainly deserve observation and photography.
So yesterday, we focused on observing the black-winged stilt. Its name obviously comes from its “reed-like legs,” that is, from its thin and very long legs. In the past, we used to see only a few isolated individuals at Alyki, but yesterday there was an entire colony of them, possibly more than 50 birds.
It seems that this is their mating season, as they were particularly restless, noisy, and aggressive. They moved mainly alone or in pairs and very easily became involved, after brief confrontations, in aerial fights, probably competing for the female.
Aerial stilt battles
Species description:
The black-winged stilt is a migratory species that breeds and is also a passage visitor, mainly in spring.
It is a wading bird measuring 33–36 cm in length and breeds in wetlands with shallow water, such as salt marshes, salt pans, or shallow swamps. Thanks to its characteristically long legs, it can move in deeper waters than other wading birds, searching for insects, which make up its main diet.
It feeds on insects, larvae, worms, and fish eggs. It builds its nest on the ground near water. In May, it lays 3 to 4 greenish-olive eggs with light grey spots. Both sexes incubate the eggs for 22 to 26 days. The chicks are able to fly after about 28 days.
The black-winged stilt is also known locally as Adrachtás and Átrakto.
It nests in shallow depressions near water, most often on small vegetated islets found in shallow waters. During the breeding season, it is quite restless and noisy and is easily disturbed. The black-winged stilt often chases potential predators that approach the colony, using loud calls.
The confrontation
The negotiation
The retreat
The black-winged stilt is very easy to recognize due to its distinctive silhouette: an elegant body, a thin, straight, needle-like bill, and remarkably long pinkish-red legs, while its plumage is black and white. The two sexes differ slightly: the upperparts of the male are jet black with a greenish sheen, while the female has a brownish tone on the back.
Conservation status:
The black-winged stilt is listed in Annex I of the European Birds Directive (2009/147/EC), and its populations are considered secure at the European level. It breeds in large numbers in Spain and Turkey, while in other countries its populations are relatively small.
On Kos, the population of the black-winged stilt is estimated at several dozen breeding pairs each year, but this largely depends on the water level of the Alyki wetland where it occurs, as the species is quite sensitive to drought and to intense fluctuations in water levels.
During the 1990–2000 decade, the population of the black-winged stilt in Eastern Europe, and particularly in Turkey, experienced a significant decline.
Watch a short video as well:
