Ο Δημήτρης Γερογιάννης από την Κω, από τις σχολικές γιορτές στο πλάι του Σάκη Ρουβά, κυνηγώντας το όνειρό του

Ο Δημήτρης Γερογιάννης από την Κω, από τις σχολικές γιορτές στο πλάι του Σάκη Ρουβά, κυνηγώντας το όνειρό του

Το 2012, ο Δημήτρης Γερογιάννης τελειώνει το 1ο Γενικό Λύκειο Κω «Ιπποκράτειο» και περνάει στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, μια ιδιαίτερα υψηλόβαθμη σχολή, η οποία προαπαιτεί και πολύ καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας.

Παράλληλα με τις σπουδές του, όμως, υπάρχει η μουσική. Τον θυμάμαι να πρωταγωνιστεί μουσικά σε γιορτές και εκδηλώσεις του σχολείου, τον θυμάμαι να στήνει γιορτές σε διαδρόμους κι όλοι να συζητάμε για τη φωνή του και το ταλέντο του.

Το καλοκαίρι του 2015 ανοίγει τη συναυλία του Stavento κι όλοι αρχίζουν να μιλούν για ένα ανερχόμενο αστέρι. Την ίδια περίοδο κυκλοφορεί στο YouTube το δικό του τραγούδι, «Πάμε Πάλι». Το τραγούδι ακούστηκε στο ραδιόφωνο και έγινε γνωστό ιδιαίτερα στην Κω.

Το 2017, όσο σπουδάζει ακόμη, έρχεται η πρώτη μεγάλη ευκαιρία. Ο Δημήτρης συμμετέχει στο μουσικό talent show Rising Star, όπου καταφέρνει να ενταχθεί στην ομάδα του Αντώνη Ρέμου, παίρνει εξαιρετικές κριτικές από τους coaches, έχει μακρά και ενδιαφέρουσα πορεία στο παιχνίδι και φτάνει μέχρι τους ημιτελικούς. Η συμμετοχή του αυτή δεν του χαρίζει μόνο μια σημαντική τηλεοπτική εμπειρία, αλλά του χαρίζει και ανθρώπους που έμελλε να παίξουν ρόλο στη μετέπειτα πορεία του.

Το ίδιο καλοκαίρι, ανοίγει τη συναυλία της Ελεονώρας Ζουγανέλη στο Νέο Γήπεδο Ανταγόρα τον Ιούλιο, αλλά και τη συναυλία του Γιάννη Πλούταρχου στο Artemis Heaven τον Αύγουστο στην Κω, μαζί με τον συμπαίκτη και φίλο του από το Rising Star, Μιχάλη Καραγκούνη.

Σέλφι διά χειρός Δημήτρη Γερογιάννη στη συναυλία του Γιάννη Πλούταρχου

Το 2018 ολοκληρώνει τις σπουδές του στα Μ.Μ.Ε, το πτυχίο του και για έναν χρόνο εργάζεται στη συντακτική ομάδα του ενημερωτικού site, page news. Μετά τον χρόνο, όμως, διαπιστώνει πως η δημοσιογραφία, δεν είναι τελικά ο δρόμος που θέλει να ακολουθήσει. Κι έτσι επιστρέφει στην Κω. Τον Αύγουστο του 2018 ανοίγει τη συναυλία της Δέσποινας Βανδή μαζί με τον Λευτέρη Πουλιού στο Μυλοτόπι στην Κέφαλο. 

Το καλοκαίρι του 2020, κι ενώ έχουμε μπει σε ρυθμούς πανδημίας, αρχίζει να κάνει live εμφανίσεις στο Nelly's, μαζί με τον Λευτέρη Πουλιού και τη Μαρία Πουλιού. Από την αφήγησή του, καταλαβαίνω ότι πρόκειται για κομβικό κομμάτι της μουσικής του ιστορίας. Fun Fact: Με τον Λευτέρη γνωρίστηκαν στο Rising Star. Ήταν και οι δύο από την Κω, χωρίς όμως να γνωρίζονται μέχρι τότε. 

Ακολούθησαν χρόνια χωρίς θεαματικές εξελίξεις και με αρκετές προσωπικές δυσκολίες και εμπόδια. Η μουσική παρέμενε, όμως, εκεί. Και ο Δημήτρης συνέχιζε να δουλεύει, να δημιουργεί και να περιμένει την επόμενη ευκαιρία.

Και αυτή ήρθε το 2025, με έναν τρόπο που δύσκολα θα μπορούσε να προβλέψει.

Η Βικτώρια Χαλκίτη, που είχε συνεργαστεί με τους παίκτες του Rising Star ως vocal coach και τον γνώριζε από τότε, επικοινώνησε μαζί του οκτώ χρόνια αργότερα. Χωρίς να έχει μεσολαβήσει ουσιαστικά επικοινωνία όλα αυτά τα χρόνια, του τηλεφώνησε και τον κάλεσε σε audition για την ομάδα του Σάκη Ρουβά.

Ο Δημήτρης πέρασε το δοκιμαστικό.

Από το 2025 βρίσκεται στην ομάδα των φωνητικών του Σάκη Ρουβά. Τον χειμώνα που μας πέρασε εμφανίστηκε μαζί του στο "Έναστρον", όπου τραγουδούσε με τη Νατάσα Θεοδωρίδου,  ενώ το φετινό καλοκαίρι συμμετείχε σε περίπου 15 συναυλίες στην Ελλάδα και την Κύπρο. Η συνεργασία θα συνεχιστεί και την επόμενη χρονιά.

Και παράλληλα, η μουσική για τον Δημήτρη δεν σταματά στη σκηνή.

Ασχολείται με τη σύνθεση και τη στιχουργική, γράφει τη δική του μουσική και έχει δημιουργήσει ένα μικρό στούντιο στο σπίτι του, όπου ηχογραφεί τραγούδια με φίλους, συνεργάτες αλλά και γνωστούς τραγουδιστές. Το τελευταίο διάστημα η δουλειά του έχει αρχίσει να τραβά την προσοχή ανθρώπων του χώρου, ενώ έχει συνεργαστεί φωνητικά και σε ντουέτα με καλλιτέχνες όπως η Μαντώ και η Ελένη Τσαγκρινού, αλλά και η Kianna και ο Nikkolas Dashy.

Παράλληλα, η παρουσία του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο Instagram και στο TikTok, έχει αποκτήσει το δικό της κοινό.

Αν κάτι αξίζει περισσότερο από όλα να κρατήσουμε από την ιστορία του Δημήτρη, είναι πως η επιτυχία δεν έρχεται πάντα γρήγορα και σπάνια είναι μια ευθεία γραμμή. Μπορεί να μεσολαβήσουν χρόνια ώσπου μια γνωριμία, μια επιλογή ή μια ευκαιρία να αποκτήσει τελικά τη σημασία της.

Το Rising Star τελείωσε το 2017. Χρόνια αργότερα, άνθρωποι και εμπειρίες από εκείνη την περίοδο επέστρεψαν στη ζωή του και άνοιξαν νέες πόρτες.

Ο ίδιος, απευθυνόμενος προς τα νέα παιδιά, επιμένει σε κάτι που αξίζει να ακουστεί: "να μην επιλέγουν τη ζωή τους μόνο με κριτήριο την ασφάλεια. Να μην εγκλωβίζονται σε μια δουλειά που δεν αγαπούν απλώς επειδή προσφέρει έναν σταθερό μισθό. Να αναζητήσουν αυτό που πραγματικά τους γεμίζει και να μην ορίζουν την επιτυχία μόνο από το οικονομικό αποτέλεσμα, αλλά από το αν κάνουν αυτό που αγαπούν και αν αισθάνονται δημιουργικοί και ευτυχισμένοι μέσα από αυτό".

Ίσως τελικά αυτή να είναι και η ουσία της δικής του ιστορίας.

Να μην εγκαταλείπεις αυτό που αγαπάς επειδή δεν έγινε όταν το περίμενες.

Να συνεχίζεις.

Και να είσαι εκεί όταν, κάποια στιγμή, ανοίξει η σωστή πόρτα.

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

https://www.instagram.com/gerogiannis_/
www.tiktok.com/@dimitrisgerogiannis

Δημήτρης Γερογιάννης - Πάμε Πάλι

Άσε με πια - Δημήτρης Γερογιάννης

Δημήτρης Γερογιάννης - Η πορεία στο Rising Star

Το ακόλουθο βίντεο είναι από τις live εμφανίσεις του Δημήτρη με τον Γιώργο Στεφανή και την Ηρώ Ηλιοπούλου στο Platanos Restaurant το καλοκαίρι του 2022.

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά: 

Dimitris Gerogiannis from Kos: From School Celebrations to Performing alongside Sakis Rouvas, Chasing His Dream

In 2012, Dimitris Gerogiannis graduated from the 1st General Lyceum of Kos “Hippokrateio” and was admitted to the Department of Communication and Mass Media at the National and Kapodistrian University of Athens (NKUA), a highly competitive university department that also requires a very good command of English.

Alongside his studies, however, there was music. I remember him taking centre stage musically at school celebrations and events; I remember him organising performances in the school corridors, while everyone talked about his voice and his talent.

In the summer of 2015, he opened a concert for Stavento, and everyone began talking about an emerging star. Around the same time, his own song, “Pame Pali” (“Let’s Go Again”), was released on YouTube. The song was played on the radio and became particularly well known in Kos.

In 2017, while he was still studying, his first major opportunity came. Dimitris took part in the music talent show Rising Star, where he managed to join Antonis Remos’s team. He received excellent reviews from the coaches, had a long and interesting journey on the show, and made it all the way to the semi-finals. His participation not only gave him valuable television experience, but also brought him into contact with people who were later to play a role in his career.

That same summer, he opened Eleonora Zouganeli’s concert at the Nea Stadium of Antagoras in July, as well as Giannis Ploutarchos’s concert at Artemis Heaven in Kos in August, together with his fellow contestant and friend from Rising Star, Michalis Karagounis.

In 2018, he completed his studies in Mass Media, received his degree, and worked for a year on the editorial team of the news website Page News. After that year, however, he realised that journalism was ultimately not the path he wanted to follow. And so he returned to Kos. In August 2018, he opened Despina Vandi’s concert, together with Lefteris Pouliou, at Mylotopi in Kefalos.

In the summer of 2020, as we had entered the era of the pandemic, he began performing live at Nelly’s, together with Lefteris Pouliou and Maria Pouliou. From his account, I understand that this was a pivotal part of his musical journey. Fun Fact: He met Lefteris on Rising Star. They were both from Kos, but had never known each other before then.

Years followed without any spectacular developments and with quite a few personal difficulties and obstacles. Music, however, remained there. And Dimitris continued to work, create and wait for the next opportunity.

And that opportunity came in 2025, in a way he could hardly have predicted.

Viktoria Chalkiti, who had worked with the Rising Star contestants as a vocal coach and had known him since then, contacted him eight years later. Without there having been any substantial communication between them during all those years, she called him and invited him to audition for Sakis Rouvas’s team.

Dimitris passed the audition.

Since 2025, he has been part of Sakis Rouvas’s vocal team. Last winter, he appeared with him at “Enastron,” where Rouvas was performing with Natassa Theodoridou, while this past summer he took part in approximately 15 concerts in Greece and Cyprus. The collaboration will continue next year as well.

And at the same time, for Dimitris, music does not stop at the stage.

He is involved in composition and songwriting, writes his own music and has created a small studio at home, where he records songs with friends, collaborators and well-known singers. Recently, his work has begun to attract the attention of people in the music industry, while he has also collaborated vocally and performed duets with artists such as Mando and Eleni Tsagrinou, as well as Kianna and Nikkolas Dashy.

At the same time, his presence on social media, on Instagram and TikTok, has developed its own following.

If there is one thing above all that is worth taking away from Dimitris’s story, it is that success does not always come quickly and is rarely a straight line. Years may pass before a meeting, a choice or an opportunity finally acquires its significance.

Rising Star ended in 2017. Years later, people and experiences from that period returned to his life and opened new doors.

Addressing young people, he insists on something that is worth hearing: “not to choose their lives solely on the basis of security. Not to become trapped in a job they do not love simply because it offers a steady salary. To seek what truly fulfils them and not define success solely by the financial outcome, but by whether they are doing what they love and whether they feel creative and happy through it.”

Perhaps that, in the end, is the essence of his own story.

Not giving up on what you love because it did not happen when you expected it to. Keep going. And be there when, at some point, the right door opens.

Ο Audie Norris και η σχέση του με την Κω

Ο Audie Norris και η σχέση του με την Κω

Ο Audie Norris, ένας άνθρωπος με τόσο λαμπρή διεθνή διαδρομή έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια έναν ιδιαίτερο δεσμό με το νησάκι μας, την Κω. Η πρώτη του γνωριμία με το νησί έγινε το 2017, όταν ήρθε ως προσκεκλημένος του Κώστα Χαρίση και του Αντώνη Ασημακόπουλου για το Audie Norris Basketball Camp, που πραγματοποιήθηκε στις 3-5 Ιουνίου και συγκέντρωσε παιδιά και νέους αθλητές από την Κω. 

Από τότε, η σχέση του με την Κω δεν έμεινε σε μια απλή επίσκεψη. Έχει επιστρέψει πολλές φορές, για την ακρίβεια βρίσκεται εδώ και αρκετές μέρες στην Κω, και, όπως φαίνεται, έχει πλέον την πρόθεση να επιστρέφει κάθε χρόνο, μαζί με την πανέμορφη σύζυγό του, Dolores Couceiro. 

Η αγάπη του για το νησί, όμως, δεν περιορίζεται στις ημέρες της παραμονής του εδώ. Ο Audie Norris είναι ιδιαίτερα ενεργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να προβάλει την Κω, τις ομορφιές της, την ιστορία της και – πάνω απ’ όλα – τους ανθρώπους της. Το ίδιο ισχύει και για τη σύζυγό του Dolores Couceiro (η οποία είχε στεφθεί Mrs Globe 2002). Με τις συνεχείς αναρτήσεις τους συστήνουν ουσιαστικά την Κω σε ένα διεθνές κοινό, μεταφέροντας εικόνες και στιγμές από το νησί σε ανθρώπους που ίσως δεν θα είχαν ποτέ την ευκαιρία να το γνωρίσουν.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη φορά που τον γνώρισα, το 2017. Είχα κληθεί να τον ξεναγήσω στα σημαντικότερα αξιοθέατα της Κω, καθώς ο ίδιος ήθελε να γνωρίσει όχι μόνο τις φυσικές ομορφιές του νησιού αλλά και την ιστορία του. Περιηγηθήκαμε στο ιστορικό κέντρο της πόλης, επισκεφθήκαμε τον Πλάτανο του Ιπποκράτη, τη Δυτική Αρχαιολογική Ζώνη, την Πύλη του Φόρου, το Ρωμαϊκό Ωδείο και στη συνέχεια το Ασκληπιείο. 

Εκείνο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση δεν ήταν μόνο το μέγεθος του αθλητή που είχα μπροστά μου, αλλά κυρίως ο άνθρωπος. Ήταν γλυκός, απλός, προσιτός, χαμογελαστός και εξαιρετικά φιλικός με όλους. Παρά τη διεθνή αναγνωρισιμότητά του, συμπεριφερόταν σαν να ήταν ένας άνθρωπος που είχε μεγαλώσει ανάμεσά μας. Και οι Κώοι, φυσικά, (κι όχι μόνο οι Κώοι) τον αναγνώριζαν παντού κι όλοι ήθελαν να φωτογραφηθούν μαζί του με ή χωρίς σκάλα.

Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο όμορφο κεφάλαιο της σχέσης του Audie Norris με την Κω: ένας θρύλος του παγκόσμιου και ευρωπαϊκού μπάσκετ, ένας άνθρωπος που γνώρισε τις μεγαλύτερες αθλητικές σκηνές, επέλεξε να γίνει ένας από τους πιο θερμούς και αυθεντικούς φίλους της Κω. Και κάθε φορά που επιστρέφει, δεν παίρνει απλώς μαζί του τις αναμνήσεις του από το νησί· φροντίζει να τις μοιράζεται με ολόκληρο τον κόσμο.

τι βλέπει ο κόσμος

ποια είναι η πραγματικότητα

Για όσους δεν ξέρουν τι θα πει Audie Norris:

Ο Audie James Norris, γνωστός στον κόσμο του μπάσκετ ως «Atomic Dog», είναι ένας από τους σπουδαίους Αμερικανούς καλαθοσφαιριστές που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1960 στο Τζάκσον του Μισισίπι, ύψους 2,06 μ., αγωνίστηκε ως σέντερ και επιλέχθηκε το 1982 στον δεύτερο γύρο του draft του NBA από τους Portland Trail Blazers, όπου αγωνίστηκε για τρεις σεζόν. Ακολούθησε η ευρωπαϊκή του διαδρομή, πρώτα στην Benetton Treviso και στη συνέχεια στην FC Barcelona, όπου έζησε τα σημαντικότερα χρόνια της καριέρας του, κατακτώντας τρία πρωταθλήματα Ισπανίας, δύο Κύπελλα Ισπανίας και άλλους τίτλους, ενώ έφτασε και σε δύο διαδοχικούς τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. 

Το 1993 ολοκλήρωσε την αγωνιστική του πορεία στην Ελλάδα, με τη φανέλα του Περιστερίου. Στη συνέχεια παρέμεινε ενεργός στον χώρο του μπάσκετ ως προπονητής, συμμετέχοντας σε camps και clinics σε ολόκληρο τον κόσμο, ενώ έχει διατελέσει πρεσβευτής του NBA στην Ευρώπη και, από το 2021, πρεσβευτής της FC Barcelona.

Το 2017 ο Δήμος Κω, ο Αθλητικός Σύλλογος Ιπποκράτης, η BDC του Ασημακόπουλου Αντώνη και Χαρίση Κώστα υποδέχτηκαν τον θρύλο του Παγκόσμιου και Ευρωπαϊκού Βasketball, Audie Norris (Portland, Barcelona,Treviso, Περιστέρι) στο κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο της Κω. Μαζί του ήταν ο γνωστός Έλληνας Coach Γαλάνης Δημήτρης (Ηρακλής, Καβάλα, Lukoil/Eurocup)

Ήταν μία μοναδική ευκαιρία για να μυηθούν οι μικροί αθλητές στα μυστικά του Basketball,να εξασκηθούν σε νέες δεξιότητες, ασκήσεις, διαγωνιστικά παιχνίδια και να γνωρίσουν από κοντά έναν Παγκόσμιο Camper (ο Audie Norris διοργανώνει camp για νέα παιδιά στη Βαρκελώνη, στην Τενερίφη, στην Κίνα κλπ). 

Ο Audie Norris είναι επίσης Ambassador του NBA στην Ευρώπη και σίγουρα Ambassador της Κω στο εξωτερικό.

Το 2022, καλεσμένος στο United Basketball Camp από τον διοργανωτή και ιδιοκτήτη της εταιρείας Promotions & Marketing Initiative Κώστα Χαρίση, ο θρύλος του ΝΒΑ Audie Norris, ξαναήρθε στην Κω και φέτος την πρωτοβουλία ανέλαβε η ΑΕ Δικαίου.

Με πληροφορίες από το ebasket

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

μία φωτογραφία από το αρχείο του παιδικού μου φίλου, Αχιλλέα Δεμέναγα όταν έπαιζαν αντίπαλοι με τον Audie Norris

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:
Audie Norris and His Relationship with Kos

Audie Norris, a man with such a remarkable international career, has in recent years developed a special bond with our little island, Kos. His first encounter with the island took place in 2017, when he came as a guest of Kostas Charisis and Antonis Assimakopoulos for the Audie Norris Basketball Camp, which was held on June 3–5 and brought together children and young athletes from Kos.

Since then, his relationship with Kos has not remained a simple visit. He has returned many times; in fact, he has been in Kos for several days now and, as it seems, he now intends to return every year, together with his beautiful wife, Dolores Couceiro.

His love for the island, however, is not limited to the days he spends here. Audie Norris is particularly active on social media and takes every opportunity to promote Kos, its beauty, its history and – above all – its people. The same is true of his wife, Dolores Couceiro (who was crowned Mrs Globe 2002). Through their continuous posts, they essentially introduce Kos to an international audience, sharing images and moments from the island with people who might otherwise never have had the opportunity to discover it.

I remember very clearly the first time I met him, in 2017. I had been invited to show him around the most important sights of Kos, as he wanted to discover not only the island’s natural beauty but also its history. We walked around the historic centre of the town, visited the Hippocrates Plane Tree, the Western Archaeological Zone, the Gate of the Forum, the Roman Odeon and then the Asklepion.

What particularly impressed me was not only the size of the athlete standing before me, but above all the person himself. He was gentle, simple, approachable, smiling and extremely friendly with everyone. Despite his international recognition, he behaved as though he were someone who had grown up among us. And, of course, the people of Kos recognised him everywhere, and everyone wanted to have their photograph taken with him, with or without a ladder.

Perhaps this is ultimately the most beautiful chapter in Audie Norris’s relationship with Kos: a legend of world and European basketball, a man who experienced the greatest sporting stages, chose to become one of Kos’s warmest and most genuine friends. And every time he returns, he does not simply take his memories of the island with him; he makes sure to share them with the whole world.

For those who don’t know what Audie Norris means:

Audie James Norris, known in the basketball world as “Atomic Dog,” is one of the great American basketball players who left an indelible mark on European basketball. Born on December 18, 1960, in Jackson, Mississippi, and standing 2.06 metres tall, he played as a centre and was selected in the second round of the 1982 NBA Draft by the Portland Trail Blazers, where he played for three seasons. His European career followed, first with Benetton Treviso and then with FC Barcelona, where he experienced the most important years of his career, winning three Spanish championships, two Spanish Cups and other titles, while also reaching two consecutive European Cup finals.

In 1993, he completed his playing career in Greece with Peristeri. He then remained active in the world of basketball as a coach, taking part in camps and clinics around the world. He has also served as an NBA Ambassador in Europe and, since 2021, as an ambassador for FC Barcelona.

In 2017, the Municipality of Kos, the Ippokratis Sports Club, Antonis Assimakopoulos and Kostas Charisis’s BDC welcomed the legend of World and European Basketball, Audie Norris (Portland, Barcelona, Treviso, Peristeri), to the Indoor Municipal Gymnasium of Kos. He was accompanied by the well-known Greek Coach Dimitris Galanis (Iraklis, Kavala, Lukoil/Eurocup).

It was a unique opportunity for the young athletes to be introduced to the secrets of Basketball, practise new skills, exercises and competitive games, and meet in person a world-renowned basketball camper (Audie Norris organises camps for young children in Barcelona, Tenerife, China, etc.).

Audie Norris is also an NBA Ambassador in Europe and certainly an Ambassador of Kos abroad.

In 2022, invited to the United Basketball Camp by its organiser and owner of Promotions & Marketing Initiative, Kostas Charisis, the NBA legend Audie Norris returned to Kos, and this year the initiative was undertaken by AE Dikaiou.

Η Εύα Καπουράνη σε μια διαδρομή που εμπνέει, από την Κω στην Pfizer και τώρα στη Rolls Royce

Η Εύα Καπουράνη σε μια διαδρομή που εμπνέει, από την Κω στην Pfizer και τώρα στη Rolls Royce

Η Εύα Καπουράνη υπήρξε ένα αθόρυβο, ευγενικό παιδί και μία άριστη μαθήτρια. Τελείωσε το 1ο ΓΕΛ Κω «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» το 2016 και πέρασε ΠΡΩΤΗ στην 1η της επιλογή, στο Χημικό Ηρακλείου με Πανελλήνιες Εξετάσεις. Με τα μόρια που είχε, θα μπορούσε να περάσει σε Πολυτεχνική Σχολή και σίγουρα στο Χημικό Αθήνας. Αλλά, επικράτησε η επιστήμη μέσα της και μιας και η έρευνα ήταν αυτό με το οποίο ήθελε από μικρή να ασχοληθεί, έκανε την έρευνά της και για τις σχολές που την ενδιέφεραν. Και η έρευνα έδειξε ότι στο Χημικό Ηρακλείου οι καθηγητές είχαν όλοι διδακτορικό από Αμερική κυρίως, ήταν κάτω των 50 κι αποφάσισε ότι αυτή της ταίριαζε καλύτερα από όλες τις σχολές.

3,5 μόλις χρόνια μετά έχει περάσει και τα 42 υποχρεωτικά μαθήματα της σχολής, αριστεύει και ως φοιτήτρια με βαθμό πτυχίου 8,52, ορκίζεται τον Ιούνιο του 2020 και συγκαταλέγεται στο top 3% των αποφοίτων της σχολής.

Παράλληλα, όλα τα καλοκαίρια των φοιτητικών της χρόνων έρχεται στην Κω και δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση, την ταβέρνα Romeo στο Ψαλίδι, για να βοηθήσει κι εκείνη όσο μπορεί την οικογένεια.

Όσο σπουδάζει στο Ηράκλειο είναι βοηθός στα εργαστήρια και έχει "υποτροφία" από την Aegean Airlines. Της καλύπτουν, δηλαδή, τα έξοδα εισιτηρίων από Κω - Ηράκλειο (της παρέχουν 8 δωρεάν εισιτήρια τον χρόνο, για 4 χρόνια)

Στο 4ο έτος, αρχίζει να σκέφτεται για μεταπτυχιακές σπουδές και θέλει να στραφεί προς τα υλικά (στερεά υλικά που υπάρχουν γύρω μας και έχουν εφαρμογή στην καθημερινή ζωή μας). Θέλει να ασχοληθεί ενεργά με την έρευνα, να βοηθήσει και να έχει αντίκτυπο στην κοινωνία. Την ενδιαφέρει κυρίως η Αγγλία, λόγω της γλώσσας που την γνωρίζει καλά. Παράλληλα, κάνει και έρευνα για το Ι.Τ.Ε Ηρακλείου (Ίδρυμα Τεχνολογίας και Έρευνας) πάνω στο πολύ ενδιαφέρον θέμα: «Οπτική θερμομετρία» (laser). Πιο συγκεκριμένα ασχολείται με πώς μπορούμε να μετράμε τη θερμοκρασία κυρίως για έργα τέχνης με την χρήση laser.

Κάνει αίτηση σε τρία κορυφαία Βρετανικά πανεπιστήμια, στο Cambridge, στο UCL και στο Imperial και γίνεται δεκτή ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΙΑ. Επιλέγει να πάει στο Imperial College και μετακομίζει για ένα χρόνο στο Λονδίνο για το μεταπτυχιακό της: «MRes- Master of Research in Nanomaterials» (Έρευνα στα νανοϋλικά).

Το Imperial College είναι σχεδόν πάντα το 3ο καλύτερο πανεπιστήμιο στην Αγγλία (μετά το Cambridge και το Oxford), 3ο-4ο πανεπιστήμιο στην Ευρώπη και 7ο-8ο στην παγκόσμια κατάταξη.

Κάνει αιτήσεις για υποτροφία. Καταφέρνει να πάρει δύο υποτροφίες ταυτόχρονα από το Ίδρυμα Μποδοσάκη, αλλά και από το Ίδρυμα Φανουράκη. Μπορεί, όμως, να δεχτεί μόνο ΜΙΑ από τις δύο υποτροφίες, κι έτσι διαλέγει αυτήν του Ιδρύματος Μποδοσάκη, που είναι η μεγαλύτερη.

Κατά τη διάρκεια του μεταπτυχιακού της ασχολείται 8 μήνες με έρευνα. Το θέμα της έρευνας θα παίξει μεγάλο ρόλο στη μετέπειτα πορεία της. «Καταλύτες για την παραγωγή πράσινου υδρογόνου»: το θέμα τη μαγεύει, είναι εφαρμόσιμο, έχει συγκεκριμένο στόχο, είναι από τα πιο επίκαιρα οικολογικά θέματα παγκοσμίως. Οι ορυκτοί πόροι εξαντλούνται και το καλό με το υδρογόνο είναι πως όταν καίγεται παράγει νερό και άρα δεν επιβαρύνει την ατμόσφαιρα/ την τρύπα του όζοντος/το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η έρευνά της είναι τόσο επιτυχημένη που κερδίζει το πρώτο βραβείο για την καλύτερη παρουσίαση μεταπτυχιακής ερευνητικής εργασίας.

Ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό της αποφασίζει να αναβάλει για λίγο το διδακτορικό να πάρει ένα gap year, αποφασίζει να βγει στην αγορά και επιστρέφει στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στα Χανιά όπου πια φοιτά η μικρή της αδερφή η Μιχαέλα. Εκεί, για ένα τρίμηνο κάνει αιτήσεις για δουλειά, στέλνει βιογραφικά και δίνει συνεντεύξεις.

Τον Δεκέμβριο του 2021 προσλαμβάνεται από την πασίγνωστη φαρμακευτική εταιρεία Pfizer ως “Material Characterisation Scientist” (Επιστήμονας Χαρακτηρισμού Υλικών) και μετακομίζει πάλι στην Αγγλία, στο Kent αυτή τη φορά. Εκεί, ενσωματώνεται στο δυναμικό μίας- από τις τρεις παγκοσμίως- ομάδες για “Trouble shooting”, όσον αφορά στο γνωστό πια «χαπάκι του κορωνοϊού», το Paxlovid. Δηλαδή, αν κάτι πήγαινε στραβά στην γραμμή παραγωγής, η Εύα ήταν υπεύθυνη να κάνει τις απαραίτητες αναλύσεις, ώστε να εξακριβώσει τον λόγο.

Εννέα μήνες μετά ήρθε η πρόταση από τη Rolls Royce και η Εύα δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Προσλαμβάνεται από τον κολοσσό που λέγεται Rolls Royce και μετακομίζει στο Derby. H Rolls Royce είναι γνωστή σε όλους μας για τα πολυτελή αμάξια, όμως οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι έχει πουλήσει το Brand Name στην BMW και δεν παράγει πια αυτοκίνητα, αλλά μόνο κινητήρες αεροσκαφών.

Είναι η 2η εταιρεία στον κόσμο σε κινητήρες αεροσκαφών και συστήματα ενέργειας. Η Rolls Royce, επιδιώκοντας να επενδύσει και σε άλλους τομείς μέσα από μια πιο καινοτόμα και οικολογική έρευνα, προσπαθεί να αναπτύξει έναν κινητήρα με βάση το υδρογόνο. Η Εύα, μετά το μεταπτυχιακό της «Καταλύτες για την παραγωγή πράσινου υδρογόνου», είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Η Εύα είχε κάνει αίτηση για το συγκεκριμένο πρόγραμμα και ήταν μέσα στα 120 άτομα που πήραν από όλον τον κόσμο - οι αιτήσεις που γίνονται για αυτά τα προγράμματα μπορεί να φτάνουν και τις 40 χιλιάδες σε κάθε recruitment και είναι πολύ ανταγωνιστικά. Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα η Rolls Royce έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση σε σχέση με τους νεοπροσληφθέντες. Μετά την πρόσληψη, οι νέοι υπάλληλοι μπαίνουν σε ένα διετές πρόγραμμα, σύμφωνα με το οποίο κάθε ένα τρίμηνο αλλάζουν τομέα και πόστο, με στόχο στα δύο χρόνια να έχουν περάσει από παντού και να έχουν δοκιμαστεί σε όλα τα πόστα ώστε να μπορέσουν να απορροφηθούν αποτελεσματικότερα στο δυναμικό της εταιρείας.

Η Εύα ολοκληρώνει το πρώτο τρίμηνο από το διετές πρόγραμμα στο πρώτο της πόστο στην Συντήρηση-Επισκευή Κινητήρων-MRO (Maintenance Repair and Overhaul). Ασχολήθηκε με τον Κινητήρα που καίει Υδρογόνο για ένα διάστημα αλλά τον τελευταίο καιρό έχει μετακινηθεί στον τομέα των οικονομικών και των επενδύσεων και συγκεκριμένα στο Finance Transformation ως Finance Transformation Partner όλων των projects της Rolls-Royce. Ουσιαστικά, βρίσκεται στη μέση μεταξύ Finance και Business και αναλαμβάνει να κάνει lead projects για διαφορετικά τμήματα. Μέχρι στιγμής έχει δουλέψει κυρίως με το Engineering και το Procurement (Μηχανική και προμήθειες). Σε απλά ελληνικά, προσπαθεί να καταλάβει τι χρειάζεται το κάθε τμήμα, να εντοπίσει πώς μπορούν να κάνουν τις διαδικασίες καλύτερα, γρηγορότερα και πιο αποτελεσματικά και στη συνέχεια να συντονίσει την αλλαγή μέχρι να εφαρμοστεί. Για παράδειγμα, έχει δουλέψει πάνω στη βελτίωση της διαδικασίας budgeting και planning (σχεδιασμός και προϋπολογισμός), με στόχο να γίνει πιο γρήγορη και λιγότερο περίπλοκη. Έχει επίσης δημιουργήσει εργαλεία και dashboards, ώστε να έχουν καλύτερη εικόνα των βασικών δεικτών απόδοσης (KPIs), τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ανθρώπινου δυναμικού μιας ομάδας.

Το κίνητρο ήταν να βλέπει το αποτύπωμα της δουλειάς της πιο γρήγορα και πιο αποδοτικά και να είναι πιο κοντά στη λήψη αποφάσεων, κι ο τομέας αυτός, της το προσφέρει αυτό. 

*Η βρετανική Rolls-Royce έγινε αυτή η πρώτη εταιρεία που δοκιμάζει κινητήρα αεροπλάνων που καίει υδρογόνο. O πρώτος κινητήρας αεροσκαφών που λειτουργεί με υδρογόνο δοκιμάστηκε από την Rolls-Royce σε στατικό τεστ ενός τροποποιημένου αεροπλάνου AE 2100-A, αναφέρει το Reuters. Το καύσιμο παρήχθη με αιολική και παλιρροϊκή ενέργεια, ανακοίνωσε η εταιρεία.

Η Rolls-Royce συνεργάζεται με την easyJet για την αξιοποίηση του πράσινου υδρογόνου σε επιβατικές πτήσεις. (πληροφορία: in.gr)

*Η καταγωγή της οικογένειας της Εύας είναι βλάχικη από τα Γιάννενα (Κεφαλόβρυσο). Η Εύα και η αδερφή της Μιχαέλα, είναι γέννημα θρέμμα Κώες. Κάθε ιστορία επιτυχίας ίσως φαίνεται λίγο πιο εύκολη από ό,τι πραγματικά είναι. Για παράδειγμα, οι γονείς των κοριτσιών μεγάλωσαν στο εξωτερικό, οπότε το επίπεδο των ελληνικών τους δεν τους επέτρεπε να βοηθήσουν τα κορίτσια με τα μαθήματα του σχολείου. Η Εύα, από πολύ μικρή, έμαθε να διαβάζει μόνη, χωρίς βοήθεια. Και μιλάμε για ένα κορίτσι που αρίστευσε και στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο.

* Στον ελεύθερο της χρόνο ασχολείται με το Crossfit και την ολυμπιακή άρση βαρών

* «Δεν υπάρχει ακατόρθωτο» λέει η Εύα. «Δεν σε περιορίζει σε τίποτα το πτυχίο, κυρίως στο εξωτερικό». Το λέει γιατί εκείνη τελείωσε χημικός, δούλεψε ως μηχανικός με κινητήρες αεροσκαφών, που έχει περισσότερη σχέση με την αεροναυπηγική παρά με τη χημεία, και τώρα ασχολείται με τα οικονομικά της εταιρείας. "Αρπάζεις τις ευκαιρίες, κι όπου βγει", όπως χαρακτηριστικά λέει. Θεωρεί ότι το σύνολο των ικανοτήτων και ο χαρακτήρας και η προσωπικότητα του ανθρώπου (skills and mentality) είναι ίσως σημαντικότερα από το πτυχίο και μετράνε περισσότερο στο εξωτερικό. Συμβουλεύει τα νέα παιδιά να αναπτύξουν, όσο περισσότερο μπορούν, τις δεξιότητές τους (soft skills).

Το άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην ηλεκτρονική εφημερίδα Kos Voice στις 10 Δεκεμβρίου 2022.

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Το άρθρο φιλοξενήθηκε και στην εφημερίδα Βήμα της Κω:

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

Eva Kapourani: An Inspiring Journey from Kos to Pfizer and Now to Rolls-Royce

Eva Kapourani was a quiet, polite child and an excellent student. She graduated from the 1st General Lyceum of Kos, “Hippocrateion”, in 2016 and was admitted FIRST to her first-choice university department, the Department of Chemistry in Heraklion, through the Panhellenic Examinations. With the score she had achieved, she could have been admitted to a Polytechnic School and certainly to the Department of Chemistry in Athens. But the scientist within her prevailed, and since research was what she had wanted to pursue from a young age, she did her own research into the universities and departments that interested her. Her research showed that, at the Department of Chemistry in Heraklion, the professors all held PhDs, mainly from American universities, and were under the age of 50, so she decided that this department suited her better than all the others.

Just 3.5 years later, she had passed all 42 compulsory courses of her degree, excelled as a student, graduated with a degree grade of 8.52, received her degree in June 2020, and ranked among the top 3% of the department's graduates.

At the same time, throughout all the summers of her university years, she returned to Kos and worked at the family business, the Romeo taverna in Psalidi, in order to help her family as much as she could.

While studying in Heraklion, she worked as a laboratory assistant and received a “scholarship” from Aegean Airlines. In other words, her travel expenses between Kos and Heraklion were covered, as she was provided with eight free tickets per year for four years.

During her fourth year, she began thinking about postgraduate studies and wanted to turn towards materials—solid materials that exist all around us and have applications in our everyday lives. She wanted to become actively involved in research, to contribute and to have an impact on society. She was particularly interested in England, partly because of the language, which she knew well.

At the same time, she was also conducting research at FORTH in Heraklion (the Foundation for Research and Technology–Hellas) on the particularly interesting subject of “Optical Thermometry” using lasers. More specifically, she was working on how we can measure temperature, mainly in works of art, through the use of lasers.

She applied to three leading British universities—Cambridge, UCL and Imperial—and was accepted by ALL THREE. She chose Imperial College and moved to London for one year to complete her postgraduate degree, the MRes – Master of Research in Nanomaterials.

Imperial College is almost always ranked as the third-best university in England, after Cambridge and Oxford, the 3rd–4th university in Europe, and the 7th–8th in global rankings.

She applied for scholarships and managed to receive two scholarships at the same time, one from the Bodossaki Foundation and another from the Fanourakis Foundation. However, she could accept only ONE of the two scholarships, so she chose the one offered by the Bodossaki Foundation, which was the larger one.

During her postgraduate studies, she spent eight months conducting research. The subject of that research would play a major role in her later career: “Catalysts for Green Hydrogen Production.” The subject fascinated her; it was applicable, had a specific objective, and was one of the most topical environmental issues worldwide. Fossil resources are being depleted, and the good thing about hydrogen is that when it burns, it produces water and therefore does not burden the atmosphere, the ozone layer, or contribute to the greenhouse effect. Her research was so successful that she won the first prize for the best presentation of a postgraduate research project.

Upon completing her postgraduate studies, she decided to postpone her PhD for a while and take a gap year. She decided to enter the job market and returned to Greece, specifically to Chania, where her younger sister, Michaela, was then studying. There, for three months, she applied for jobs, sent out CVs and attended interviews.

In December 2021, she was hired by the world-famous pharmaceutical company Pfizer as a “Material Characterisation Scientist”, and once again moved to England, this time to Kent. There, she joined one of the three teams worldwide responsible for troubleshooting issues relating to the now well-known “COVID pill”, Paxlovid. In other words, if something went wrong on the production line, Eva was responsible for carrying out the necessary analyses in order to determine the cause.

Nine months later, an offer came from Rolls-Royce, and Eva could not resist. She was hired by the giant that is Rolls-Royce and moved to Derby. Rolls-Royce is known to all of us for its luxury cars, but most people do not know that it sold the brand name to BMW and no longer produces cars, but aircraft engines instead.

It is the world's second-largest company in aircraft engines and power systems. Rolls-Royce, seeking to invest in other fields through more innovative and environmentally friendly research, is trying to develop an engine based on hydrogen. Eva, after her postgraduate research on “Catalysts for Green Hydrogen Production”, was the right person in the right position.

Eva had applied for this particular programme and was among the 120 people selected from all over the world. Applications for these programmes can reach as many as 40,000 during each recruitment round, making them extremely competitive. In this particular programme, Rolls-Royce has a very interesting approach to newly recruited employees. After being hired, new employees enter a two-year programme in which they change departments and positions every three months, with the aim of having worked across different areas and tested themselves in various roles by the end of the two years, so that they can be integrated more effectively into the company's workforce.

Eva completed the first three months of the two-year programme in her first position in Engine Maintenance, Repair and Overhaul – MRO (Maintenance, Repair and Overhaul). She worked for a period on the hydrogen-burning engine, but recently she has moved into the field of finance and investment, specifically to Finance Transformation, as a Finance Transformation Partner for Rolls-Royce projects.

Essentially, she works at the intersection of Finance and Business and takes the lead on projects for different departments. So far, she has worked mainly with Engineering and Procurement. In simple terms, she tries to understand what each department needs, identify how processes can be made better, faster and more efficient, and then coordinate the change until it is implemented.

For example, she has worked on improving the budgeting and planning process, with the aim of making it faster and less complicated. She has also created tools and dashboards so that teams can have a better overview of key performance indicators (KPIs), both at a financial level and in terms of a team's human resources.

Her motivation was to see the impact of her work more quickly and more effectively and to be closer to decision-making, and this field offers her exactly that.

*The British company Rolls-Royce became the first company to test an aircraft engine powered by hydrogen. The first aircraft engine to run on hydrogen was tested by Rolls-Royce in a static test using a modified AE 2100-A engine, Reuters reported. The fuel was produced using wind and tidal energy, the company announced.

Rolls-Royce is collaborating with easyJet on the use of green hydrogen in passenger flights.

*Eva's family has Vlach origins from the Ioannina area, specifically Kefalovryso. Eva and her sister Michaela were both born and raised on Kos. Every success story may appear a little easier than it really is. For example, the girls' parents grew up abroad, so their level of Greek did not allow them to help the girls with their schoolwork. From a very young age, Eva learned to study on her own, without assistance. And we are talking about a girl who excelled both at school and at university.

*In her free time, she is involved in CrossFit and Olympic weightlifting.

*“Nothing is impossible,” says Eva. “Your degree does not limit you in any way, especially abroad.”

She says this because she graduated as a chemist, worked as an engineer with aircraft engines—a field more closely related to aeronautical engineering than to chemistry—and is now involved in the company's finances.

“You seize the opportunities and see where they take you,” as she characteristically says.

She believes that a person's overall abilities, character and personality—skills and mentality—may be more important than a degree and carry greater weight abroad. She advises young people to develop their skills, especially their soft skills, as much as possible.