5 ΝΗΣΙΔΕΣ ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ ΓΙΑ EXTREME ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

5 ΝΗΣΙΔΕΣ ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ ΓΙΑ EXTREME ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

νησίδα Λύρα

Ίσως γι' αυτό να αγαπώ τους Λειψούς, γιατί όχι απλά δεν είναι Λειψοί αλλά έχουν κάτι παραπάνω από ένα νησί,  είναι ένα σύμπλεγμα νησιών που χρειάζονται εξερεύνηση.
Οι Λειψοί ή Λειψώ είναι συστάδα 30 νησιών (24 νησίδες και 6 βράχοι) στο νοτιο-ανατολικό Αιγαίο.
Στην ομάδα αυτών των μικρών νησιών συνολικής έκτασης 17,350 τ.χλμ συμπεριλαμβάνονται οι νησίδες: Αρέφουσα, Νήσοι Μανώλη, Μεγάλο Ασπρονήσι, Μακρύ Ασπρονήσι, Μικρό Ασπρονήσι, Νότιο Ασπρονήσι Α, Νότιο Ασπρονήσι Δ, Πάπλωμα, Κουλούρα Α, Κουλούρα Δ, Μεγάλο Καλαπόδι, Μικρό Καλαπόδι, Λύρα, Σταυρή, Πιλάβι, Ψώμου, Καπαρονήσι, Πιάτο, Μακρονήσι, Φράγκος, Σαράκι.
Φυσικά, ο στόχος είναι να πατήσω πάνω σε όλες για να αυξήσω και τον αριθμό των Δωδεκάνησων που έχω επισκεφθεί (45 μέχρι στιγμής!)

Μετά το Μακρονήσι και τα Ασπρονήσια , σειρά έχουν πέντε νέες νησίδες, που κάθε μια απ' αυτές είναι μια περιπέτεια στο νησί των Λειψών.
1. ΠΑΠΛΩΜΑ (πήγα με τα πόδια!)

Όταν εξαντλήσαμε τις πεζοπορικές διαδρομές στο νησί των Λειψών (με τη Δήμητρα και το Γιώργο) κι ακόμη διψούσαμε για περιπέτεια, μας προτάθηκε από τον Κωνσταντή τον Παραδείση, μια πολύ δύσκολη διαδρομή για την παραλία Κέδρος που βρίσκεται στο βόρειο άκρο των Λειψών σε απόσταση 3km από τον οικισμό. Η πρόσβαση γίνεται περπατώντας από μονοπάτι. Αν δε, βρίσκαμε το σωστό σημείο, θα μπορούσαμε να περάσουμε απέναντι, στη Νησίδα Πάπλωμα, με τα πόδια καθώς τα νερά είναι αβαθή εκεί, πράγμα που έγινε και η χαρά μας ήταν μεγάλη.

2. ΛΥΡΑ (πήγα κολυμπώντας!)

Η Κατσαδιά είναι μία από τις τρεις πιο δημοφιλείς παραλίες των Λειψών. Είναι μια αμμώδης παραλία με καταγάλανα νερά, αρμυρίκια, και θέα στη Λέρο. Απέχει περίπου 2,5 km από τον οικισμό. Ακριβώς δίπλα της, η παραλία Παπαντριά, η νοτιότερη προσβάσιμη με τα πόδια παραλία του νησιού. Ακριβώς απέναντι από την Παπαντριά δεσπόζει η νησίδα Λύρα, στην οποία εγώ και η Ιωάννα κολυμπήσαμε πριν λίγες μέρες, παρά τις προειδοποιήσεις για κοφτερά βράχια, αχινούς και ρεύματα. Παρακείμενο σκάφος απαθανάτισε τη στιγμή της άφιξής μας στη νησίδα Λύρα.

photo by Marco

3. ΠΙΑΤΟ (ΠΛΑΚΟΝΗΣΙ) (πήγα με βάρκα!)

Αυτό κι αν ήταν περιπέτεια! Πήγαμε στη νησίδα Πιάτο, (οι ντόπιοι τη λένε Πλακονήσι) 9 "Ροβινσώνες" με τη βάρκα Χαρούλα και μείναμε όλη μέρα. Μεταξύ άλλων ο καπετάνιος μας μαγείρεψε κακαβιά με θαλασσινό νερό. Περισσότερα για την εμπειρία μας εδώ: ΜΕ ΤΗ ΒΑΡΚΑ "ΧΑΡΟΥΛΑ" ΣΤΟ ΠΛΑΚΟΝΗΣΙ ΓΙΑ ΚΑΚΑΒΙΑ

4. ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΗ (ή ΣΤΑΥΡΙ) (πήγα με βάρκα!)

Κάθε χρόνο, ο Μανώλης πάντα βρίσκει τρόπο για να προσθέτω τουλάχιστον μία νησίδα στη συλλογή μου. Όπως και η νησίδα Πιάτο (Πλακονήσι), έτσι και το νησάκι του Σταυρή (ή Σταυρί) ανήκουν σε ένα σύμπλεγμα νησιών που κάποιοι χάρτες το αναφέρουν ως νησιά Χάλαβρα και κάποιοι άλλοι ως νησίδες Χαλάβρες.

Ένας μικρός παράδεισος με καταπράσινα νερά, λευκό χοντρό βότσαλο και πολλές κατσίκες.

5. ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑΣ (ΚΟΥΛΟΥΡΑ Δ)(πήγα με jet ski!)

Απέναντι από το Τουρκόμνημα και τον Ξηρόκαμπο είναι κρυμμένα αυτά τα δύο μαγικά νησάκια. Καταφέραμε να πάμε στη Δυτική Κουλούρα σε μια σμαραγδένια παραλία με βράχια, σπηλιές και αναρίθμητα κοχύλια.

Ο κατάλογος με τις νησίδες των Λειψών θα εμπλουτίζεται!

Σχετική ανάρτηση: ΜΕ ΤΗ ΒΑΡΚΑ "ΧΑΡΟΥΛΑ" ΣΤΟ ΠΛΑΚΟΝΗΣΙ ΓΙΑ ΚΑΚΑΒΙΑ
Χαρούλα PRIVE Cruises Lipsi 

ΑΣΠΡΟΝΗΣΙΑ, ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΑ 

ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ, Η ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΝΗΣΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Τα "τμήματα" του χάρτη και όλον τον χάρτη των Λειψών μπορείτε να δείτε εδώ: http://www.lipsi.gov.gr/sites/default/files/arxia/LipsiGeo.jpg

Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου στα αγγλικά:

5 Islets in Lipsi for Extreme Adventures

Lyra Islet

Perhaps that’s why I love Lipsi—because it’s not just a single island, but something more: a cluster of islands waiting to be explored.

Lipsi (or Leipsoi) is a group of 30 islands (24 islets and 6 rocky outcrops) in the southeastern Aegean Sea.

This group of small islands, with a total area of 17.35 sq. km, includes the islets of Arefousa, Manolis Islets, Megalo Aspronisi, Makry Aspronisi, Mikro Aspronisi, South Aspronisi A, South Aspronisi D, Paploma, Kouloura A, Kouloura D, Megalo Kalapodi, Mikro Kalapodi, Lyra, Stavri, Pilavi, Psomi, Kaparonisi, Piato, Makronisi, Fragkos, and Saraki.

Of course, my goal is to set foot on all of them and increase the number of Dodecanese islands I’ve visited (45 so far!).

After Makronisi and the Aspronisia, it was time for five new islets—each one an adventure around Lipsi.

1. PAPLOMA (I went on foot!)

After exhausting the hiking routes on Lipsi (with Dimitra and Giorgos) and still craving adventure, Konstantis Paradeisis suggested a very challenging route to Kedros Beach, located at the northern edge of the island, about 3 km from the settlement.

Access is via a footpath. If you find the right spot, you can even cross over on foot to Paploma Islet, as the waters there are shallow—which is exactly what we did, much to our delight.

2. LYRA (I swam there!)

Katsadia is one of the three most popular beaches on Lipsi. It is a sandy beach with crystal-clear blue waters, tamarisk trees, and views toward Leros. It lies about 2.5 km from the settlement.

Right next to it is Papantrea Beach, the southernmost beach on the island accessible on foot. Directly opposite Papantrea rises Lyra Islet, which Ioanna and I swam to a few days ago—despite warnings about sharp rocks, sea urchins, and currents.

A nearby boat captured the moment we reached Lyra Islet.

3. PIATO (PLAKONISI) (I went by boat!)

Now that was a real adventure!

Nine “Robinson Crusoes” boarded the boat Charoula and headed to Piato Islet (locals call it Plakonisi), where we spent the whole day. Among other things, our captain cooked fish soup (kakavia) using seawater.

More about this experience here: WITH THE BOAT “CHAROULA” TO PLAKONISI FOR KAKAVIA

4. STAVRI ISLET (or STAVRIS) (I went by boat!)

Every year, Manolis finds a way to help me add at least one more islet to my collection. Like Piato (Plakonisi), the islet of Stavri (or Stavris) belongs to a cluster that some maps refer to as the Halavra Islands, while others call them the Halavres Islets.

A small paradise with emerald waters, coarse white pebbles, and plenty of goats.

5. THE KOULOURA ISLETS (KOULOURA WEST) (I went by jet ski!)

Opposite Tourkomnima and Xirokampos lie these two magical islets.

We managed to reach Western Kouloura, where we found an emerald beach with rocks, caves, and countless seashells.

The list of Lipsi’s islets will keep growing!

ΓΙΑ ΔΙΧΤΥΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ" ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ

ΓΙΑ ΔΙΧΤΥΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ "ΓΕΩΡΓΙΟΣ" ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ

Τα τελευταία τρία χρόνια έχω περάσει περίπου 70 μέρες στους Λειψούς. Πολλοί με ρωτούν τι βρίσκω και κάνω σ' ένα τόσο μικρό νησάκι όταν μένω για μεγάλο διάστημα. Η απάντηση είναι πως όταν πραγματικά θέλεις να εξερευνήσεις έναν τόπο και τους ανθρώπους του, πάντα βρίσκεις ενδιαφέροντα πράγματα να κάνεις.

Η Κατερίνα Ευαγγέλου είναι καπετάνισσα. Μαζί με τον αδερφό της Σταύρο προέρχονται από παλιά οικογένεια ψαράδων, κληρονόμησαν από τον πατέρα τους το αλιευτικό "Γεώργιος" και απλά συνέχισαν την οικογενειακή παράδοση(όταν έχασαν τον πατέρα τους) και τη σκληρή δουλειά που συνοδεύει μια τέτοια κληρονομιά. 

Το "Γεώργιος" είναι ένα καΐκι 13 μέτρων, το μεγαλύτερο αλιευτικό στο νησί αυτή τη στιγμή, το οποίο έφτασε το 2000 στο νησί των Λειψών. Εκτός από την "αλιευτική" του δράση, έχει βοηθήσει συμπολίτες του σε επείγοντα περιστατικά, όταν ο καιρός και τα μποφόρ δεν επιτρέπουν άλλου είδους μετακίνηση, καθώς τα αλιευτικά δεν "υπακούουν" στα απαγορευτικά, αλλά μπορούν να ταξιδέψουν με ευθύνη του καπετάνιου τους.

Την Κατερίνα την γνώρισα το Μάρτη του '20 στους Λειψούς. Ήξερα τη σελίδα της στο facebook, το "I Love Lipsi", μία σελίδα που υμνεί τις ομορφιές των Λειψών και την οποία δουλεύει με απίστευτη συνέπεια και όρεξη, τόσο που έχει φτάσει τους 9000 followers. Μέσα, λοιπόν, από τις φωτογραφίες μας και την κοινή μας αγάπη για τους Λειψούς γνωριστήκαμε.

Κι αφού γνωριστήκαμε με κάλεσε να πάω μαζί τους. Εκείνοι θα έριχναν τα δίχτυα τους κι εγώ θα έβγαζα φωτογραφίες. Έτσι κι έγινε τον Ιούνιο του 2020.

Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία, γεμάτη από θάλασσα, τον ήχο της μηχανής του αλιευτικού-των κυμάτων και των γλάρων, από χρώματα πύρινα- του ηλιοβασιλέματος, από μοναδικές εικόνες-φώκιες να πηγαινοέρχονται στα μικρά τους.

Το ραντεβού μας ήταν στο λιμάνι μετά τις 6:30 το απόγευμα, ώστε να ξεκινήσουμε στις 7:00. Εκεί γνώρισα και τον Σταύρο, τον αδερφό της Κατερίνας, ένα γίγαντα με τρυφερή ματιά και ευαίσθητη καρδιά.

Ακολουθήσαμε μια διαδρομή που για τα δύο αδέρφια είναι καθημερινή διαδικασία, μιας και κάθε απόγευμα, καιρού επιτρέποντος, ρίχνουν τα δίχτυα και κάθε πρωί τα μαζεύουν. Ο καιρός δεν μου έκανε τη χάρη και το ταξίδι μας ήταν λίγο έως πολύ "κουνιστό", πράγμα που για τις φωτογραφίες μου τουλάχιστον δεν ήταν ιδανικό.
Αφήσαμε, λοιπόν,  το γνώριμο λιμάνι των Λειψών πίσω μας και βάλαμε πορεία προς Ασπρονήσια.

Η Κατερίνα μέσα σ' όλα όσα είχε να κάνει, φρόντισε να φέρει και γλυκά να με κεράσει, αλλά ταυτόχρονα είχε αναλάβει και την ξενάγησή μου. Πρώτη εικόνα μετά το λιμάνι των Λειψών, ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μία υπέροχη παραλία με κατσίκια να βολτάρουν, που πήρε τ' όνομά της από ένα κτίριο που βρίσκεται εκεί και μάλλον σχετιζόταν με τις γραμμές του τηλεφώνου.

Τραχήλι, Κορακιά, Χοχλακούρα, Λύρα και σε λίγο το γνώριμο Μονοδένδρι.

το Μονοδένδρι

Η Κατερίνα είναι μια γυναίκα με εντυπωσιακά μακριά κόκκινα μαλλιά, η οποία για χάρη της δουλειάς της μεταμορφώνεται. Με το που μπαίνει στο καΐκι, αλλάζει ρούχα, φοράει το "ρετσινάδο" γιατί ξέρει πως θα βραχεί και θα λερωθεί. Πιάνει ψηλά τα μαλλιά της σε κότσο και φοράει ένα τζόκεϊ καπέλο για να προφυλαχθεί από τον καυτό ήλιο. Δεν της αρέσει η εικόνα της όταν δουλεύει. Αλλά ό,τι κάνει το κάνει με πάθος. Βάζει δυνατά τη μουσική και τραγουδάει ενώ παράλληλα δουλεύει σκληρά και με χαμόγελο.

Κοντά στα Ασπρονήσια ρίχνουν τα δίχτυα την ώρα που ο ήλιος αρχίζει να δύει. Μου δείχνουν τη Βασιλική Καρένα που είναι μια ξέρα επικίνδυνη για τα σκάφη. Μου φαίνεται ακατόρθωτο αυτό που κάνουν με τα δίχτυα, ειδικά όταν σκέφτομαι ότι το κάνουν κάθε μέρα. Οι κινήσεις μοιάζουν αυτοματοποιημένες αλλά κάθε τρεις και λίγο ο Σταύρος σταματάει για να βγάλει κάποιο σκουπίδι ή να ξεμπλέξει το δίχτυ.

Στα δίχτυα αυτά, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα πιαστούν Α' κατηγορίας ψάρια, συναγρίδες, σκορπίνες, φαγκριά αλλά και αστακοί και καραβίδες. Αν δεν επέμβουν οι φώκιες. ΑΑΑ, ναι, οι φώκιες, ξέχασα να σας πω. Η Κατερίνα και ο Σταύρος, θέλοντας να με ευχαριστήσουν με πήγαν σε κάτι σπηλιές στο Πάνω Ασπρονήσι για να δω φώκιες. Ιδανικά, θα τις βλέπαμε από κοντά, αλλά μες στις σπηλιές είχαν τα μωρά τους και δεν μας πλησίασαν.

Δεν μου έκαναν τη χάρη να τις φωτογραφήσω από κοντά αλλά κάπου εκεί μπροστά από το βράχο του Πάνω Κουτσούμπα μου φανερώθηκαν. Συνολικά είδαμε 6-7 φώκιες Monachus-Monachus.

Το τελευταίο highlight της υπέροχης αυτής εμπειρίας για μένα ήταν το ηλιοβασίλεμα. Να ταξιδεύεις και να βλέπεις τον ήλιο να πέφτει πίσω από τόσα μικρά νησάκια, το Σπαθονήσι, την Αρεφούσα, του Μανώλη τα νησιά!

Όταν επιστρέψαμε στο λιμάνι των Λειψών είχε πέσει βαθύ σκοτάδι. Μία ακόμη αξέχαστη εμπειρία στο νησί της καρδιάς μου, με ανθρώπους που ξέρουν να δίνουν και να δίνονται, να μοιράζονται και να κάνουν αγνώστους να νιώθουν σαν στο σπίτι τους. 

Σχετικές αναρτήσεις με θέμα τους Λειψούς: ΑΣΠΡΟΝΗΣΙΑ, ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΑ

ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ, Η ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΝΗΣΙΔΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΜΑΡΑΘΙ, ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΤΗ

Hotel Aphrodite, η αναδυομένη των Λειψών 

Χαρούλα PRIVE Cruises Lipsi

ΤΟ ΤΥΡΟΚΟΜΕΙΟ ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ ΚΑΙ Η ΦΑΡΜΑ ΜΕ ΤΑ ΒΟΥΒΑΛΙΑ 

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ ΣΤΟΥΣ ΛΕΙΨΟΥΣ 

Κείμενο, Φωτογραφίες: Sophia Karagianni

CASTING NETS WITH KATERINA, STAVROS AND THE FISHING BOAT “GEORGIOS” IN LIPSI

During the last three years, I have spent around 70 days on the island of Lipsi. Many people ask me what I find to do on such a tiny island when I stay there for long periods of time. The answer is simple: when you truly want to explore a place and its people, you always find interesting things to do.

Katerina Evangelou is a captain. Together with her brother Stavros, they come from an old fishing family. They inherited the fishing boat “Georgios” from their father and simply continued the family tradition — and the hard work that comes with such an inheritance — after losing him.

“Georgios” is a 13-meter fishing boat, currently the largest fishing vessel on the island, which arrived in Lipsi in 2000. Apart from its fishing activity, it has also helped fellow islanders during emergencies, when the weather and strong winds make any other transportation impossible. Fishing boats, unlike other vessels, are not bound by sailing bans and can travel under the captain’s responsibility.

I met Katerina in March 2020 in Lipsi. I already knew her Facebook page, “I Love Lipsi,” a page dedicated to the beauty of the island, which she runs with incredible consistency and enthusiasm and which has reached around 9,000 followers. Through our photographs and our shared love for Lipsi, we eventually met.

After we got to know each other, she invited me to join them one evening. They would cast their fishing nets and I would take photographs. And so it happened, in June 2020.

It was an unforgettable experience, filled with the sea, the sound of the fishing boat’s engine, the waves and the seagulls, fiery sunset colors, and unique images — seals swimming back and forth near their young.

We arranged to meet at the port after 6:30 in the afternoon so we could depart at 7:00. There I also met Stavros, Katerina’s brother — a giant of a man with a gentle gaze and a sensitive heart.

We followed a route that for the two siblings is part of their daily routine, since every afternoon, weather permitting, they cast their nets and every morning they collect them. The weather was not exactly kind to me and the trip was rather rough, which at least for my photographs was far from ideal.

So we left the familiar harbor of Lipsi behind us and headed towards Aspronisia.

Katerina, despite everything she had to do on board, made sure to bring sweets to treat me, while at the same time acting as my guide. The first sight after leaving the port of Lipsi was “TO TILEFONO” (“The Telephone”) — a beautiful beach with goats wandering around, named after a building located there which was apparently related to old telephone lines.

Trachili, Korakia, Chochlakoura, Lyra, and soon the familiar Monodendri.

Monodendri

Katerina is a woman with impressively long red hair who completely transforms herself for the sake of her work. The moment she steps onto the boat, she changes clothes and puts on her waterproof fishing gear because she knows she will get wet and dirty. She ties her hair up in a bun and wears a jockey cap to protect herself from the burning sun. She does not particularly like the way she looks while working. But whatever she does, she does it with passion. She turns the music up loud, sings, and at the same time works hard with a smile on her face.

Near Aspronisia they cast the nets just as the sun begins to set. They point out Vasiliki Karena, a dangerous reef for boats. What they do with the nets seems almost impossible to me, especially considering they do it every single day. Their movements appear automatic, yet every few moments Stavros stops either to remove some trash or to untangle the nets.

If all goes well, these nets will catch premium fish: dentex, scorpionfish, red porgy, as well as lobsters and crayfish. Unless the seals interfere.

Ah yes — the seals. I almost forgot to tell you.

Wanting to make me happy, Katerina and Stavros took me near some caves at Pano Aspronisi so I could see seals. Ideally, we would have seen them up close, but inside the caves they had their babies and therefore did not approach us.

They did not grant me the favor of photographing them closely, but somewhere near the rock of Pano Koutsoumba they finally appeared before me. In total, we saw six or seven Mediterranean monk seals (Monachus monachus).

The final highlight of this wonderful experience for me was the sunset. To be sailing while watching the sun disappear behind so many tiny islands — Spathonisi, Arefousa, Manolis’ islands…

By the time we returned to the port of Lipsi, darkness had completely fallen.

One more unforgettable experience on the island of my heart, with people who know how to give of themselves, to share, and to make strangers feel at home.